کاربر:Khosro/صفحه تمرین NOINDEX: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۵۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:برای صفحه تمرین.jpg|بندانگشتی|1148x1148px]]'''سید جمال‌الدین واعظ اصفهانی'''، (متولد ۱۲۳۸ ه.ش، اصفهان – درگذشته ۱۲۸۷ ه.ش، تهران) عالم، واعظ، و یکی از برجسته‌ترین سخنوران [[جنبش مشروطه ایران|جنبش مشروطیت ایران]] (۱۲۸۵–۱۲۸۸ ش)، نقش کلیدی در ترویج آرمان‌های مشروطه و بسیج افکار عمومی علیه استبداد قاجار ایفا کرد. او در محله بیدآباد اصفهان، در خانواده‌ای از سادات، متولد شد و تحصیلات حوزوی را در حوزه‌های علمیه اصفهان و نجف نزد علمایی مانند [[آخوند ملا محمدکاظم خراسانی|آخوند خراسانی]] گذراند. سید جمال‌الدین واعظ با منبرهای آتشین و عامه‌فهم در شهرهای تهران، تبریز، و رشت، مفاهیم عدالت، آزادی، و مبارزه با استبداد را با اصول اسلامی پیوند داد و مردم را به حمایت از مجلس شورای ملی تشویق نمود. او در تأسیس انجمن‌های مشروطه‌خواه، مانند انجمن باغ میشان تبریز، مشارکت داشت و با همکاری چهره‌هایی مانند [[ملک‌المتکلمین]] و آخوند خراسانی، به تقویت جنبش مشروطه کمک کرد. '''(cgie.org.ir۱، cgie.org.ir۲، rasekhoon.net۱، hodanet.tv)'''
[[پرونده:برای صفحه تمرین.jpg|بندانگشتی|1148x1148پیکسل]]
{{جعبه اطلاعات سیاست‌مدار
| نام              = محمدتقی شریعتی
| تصویر            = محمدتقی شریعتی.jpg
| شرح تصویر        = محمدتقی شریعتی مزینانی، استاد شریعتی و پدر روشنفکری دینی
| نام کامل        =
| معروف به        = استاد شریعتی، پدر روشنفکری دینی، سقراط خراسان
| نام مستعار      =
| زادروز          = ۱۲۸۶ خورشیدی
| شهر تولد        = مزینان، داورزن سبزوار
| کشور تولد        = ایران
| تاریخ مرگ        = ۳۱ فروردین ۱۳۶۶
| شهر مرگ          = مشهد (دفن در حرم امام رضا (ع))
| کشور مرگ        = ایران
| نام همسر        =
| فرزندان          = دکتر علی شریعتی (و سایر فرزندان)
| خویشاوندان سرشناس =
| تحصیلات          = علوم دینی شامل ادبیات عرب، فقه، اصول، فلسفه و منطق
| دین              = اسلام
| حزب سیاسی        =
| سمت              = مؤسس و رهبر کانون نشر حقایق اسلامی، معلم و مبلغ دینی
| پست‌های قبلی      = معلم مدارس ملی و دولتی، سخنران و مفسر قرآن و نهج‌البلاغه
| فعالیت‌ها        = تأسیس کانون نشر حقایق اسلامی (۱۳۲۲)، مقابله با تبلیغات کمونیستی، رهبری مبارزات نهضت ملی نفت در خراسان، فعالیت‌های سیاسی علیه رژیم پهلوی، تألیف آثار دینی و تفسیری
| قبل از          =
| بعد از          =
| وب‌گاه رسمی      =
| امضا            =
| زیرنویس          =


سید جمال‌الدین واعظ اصفهانی علاوه بر سخنوری، اشعاری با مضامین وطن‌پرستانه و ضداستبدادی سرود که در محافل مشروطه‌خواهان شهرت یافت، هرچند مجموعه کاملی از آن‌ها منتشر نشد. در دوره [[استبداد صغیر]]، به دلیل سخنرانی‌های تند علیه [[محمد علی شاه|محمدعلی شاه]]، دستگیر و در باغشاه تهران اعدام شد. شهادت او در سال ۱۲۸۷، همراه با ملک‌المتکلمین، به نمادی از فداکاری در راه مشروطه تبدیل شد و روحیه مقاومت را در میان مشروطه‌خواهان تقویت کرد. با این حال، اتهاماتی مانند بابی‌گری توسط مخالفان مشروطه، از جمله دربار قاجار و برخی علما، به او نسبت داده شد که منابع معتبر این اتهامات را رد کرده و او را عالمی متعهد به شیعه و مشروطه می‌دانند. '''(historylib.com، jscenter.ir، تاریخ مشروطه ایران، احمد کسروی)'''
}}
'''محمدتقی شریعتی مزینانی'''، (متولد ۱۲۸۶، مزینان سبزوار - درگذشته ۳۱ فروردین ۱۳۶۶، مشهد) مشهور به استاد شریعتی و پدر روشنفکری دینی بود. او در سال ۱۲۸۶ خورشیدی در روستای مزینان از توابع سبزوار (داورزن) در خانواده‌ای روحانی و سادات حسنی به دنیا آمد. پدرش شیخ محمود و جدش آخوند ملاقربانعلی از شاگردان برجسته حاج ملاهادی سبزواری، حکیم و فیلسوف شهیر، بود. طایفه مادری وی نیز از روحانیون بودند و مناصب دینی منطقه مزینان حدود یک قرن در اختیار اجداد او قرار داشت. محمدتقی شریعتی خواندن و نوشتن را در مکتب‌خانه محل آموخت و مقدمات صرف و نحو را نزد پدر و عمویش شیخ حسن مزینانی فراگرفت. در سن ۱۴ یا ۱۵ سالگی با اصرار شدید و هزینه ۸۰ ریال به مشهد مهاجرت کرد و ادبیات عرب، فقه، اصول، فلسفه و منطق را با دقت فراوان نزد استادانی چون ادیب نیشابوری اول و دوم، حاج میرزا حسن ارتضاء، میرزا مهدی اصفهانی، آیت‌الله فقیه سبزواری، حاج شیخ محمود حلبی، حاج میرزا احمد مدرس یزدی و دیگران آموخت. او بسیاری از کتب را دو بار و نزد اساتید مختلف خواند تا پایه علمی محکمی بسازد.


نقدهای مثبت، سید جمال‌الدین واعظ را به‌عنوان واعظی شجاع و تأثیرگذار ستایش می‌کنند که با پیوند دین و آزادی‌خواهی، به مشروعیت‌بخشی دینی به مشروطه کمک کرد. با این حال، برخی منابع به تندروی در منبرهایش و جنجال‌های ناشی از آن اشاره دارند که گاه به انزوای او در محافل حوزوی منجر شد. روابط نزدیک او با مشروطه‌خواهان و علمای نجف، مانند آخوند خراسانی، نقش او را به‌عنوان واسطه‌ای بین روشنفکران و توده‌های مردم برجسته کرد. اطلاعات محدود درباره زندگی شخصی‌اش، مانند جزئیات خانوادگی، بررسی جامع این جنبه را دشوار کرده است. '''(rasekhoon.net۲، تاریخ بیداری ایرانیان، ناظم‌الاسلام کرمانی)'''
استاد محمدتقی شریعتی از سال ۱۳۰۹ خورشیدی تدریس را آغاز کرد و با حقوق ناچیز در مدارس ملی و دولتی مشغول شد، زیرا از ارتزاق از مشاغل دینی پرهیز داشت. در دوران دیکتاتوری [[رضاشاه پهلوی|رضاشاه]]، جلسات خصوصی برگزار کرد و مقالات دینی نوشت. پس از شهریور ۱۳۲۰ و رواج تبلیغات [[حزب توده ایران|حزب توده]]، جلسات تفسیر قرآن و سخنرانی‌های سیار ترتیب داد و در سال ۱۳۲۲ کانون نشر حقایق اسلامی را در مشهد تأسیس نمود تا حقایق دینی را از خرافات بزداید، بر قرآن و نهج‌البلاغه تأکید کند و با کمونیسم مقابله نماید. کانون نسلی چون [[دکتر علی شریعتی]]، [[طاهر احمدزاده]] و محمدرضا حکیمی را پرورش داد. در [[نهضت ملی شدن صنعت نفت ایران|نهضت ملی شدن صنعت نفت]]، رهبری مبارزات ضد استعماری در خراسان را بر عهده گرفت، به نهضت مقاومت ملی پیوست و در تشکیل [[جمعیت مؤتلفه اسلامی]] در مشهد نقش داشت. وی چندین بار به دلیل فعالیت‌های سیاسی زندانی و شکنجه شد.


میراث سید جمال‌الدین واعظ در تقویت جنبش مشروطه و پیوند مفاهیم اسلامی با آرمان‌های آزادی‌خواهانه ماندگار است. مراسم یادبود او در مساجد تبریز و تهران به تجمع مشروطه‌خواهان کمک کرد و نام او به‌عنوان یکی از شهدای برجسته مشروطه در تاریخ ایران ثبت شد. با وجود اتهامات و محدودیت اطلاعات، جایگاه او به‌عنوان عالمی نوگرا و مبارز در تاریخ مشروطیت ایران تثبیت شده است. '''(hodanet.tv، انقلاب مشروطه ایران، عباس میرزا معز‌السلطنه) (۶۹۸ کلمه)'''
آثار محمدتقی شریعتی شامل «اصول عقاید و اخلاق تربیتی»، «اصول عقاید شریعتی»، «شرعیات شریعتی»، «عباسه خواهر هارون»، «کارنامه کانون»، «فائده و لزوم دین»، «تفسیر نوین» (جزء ۲۸ تا ۳۰ قرآن)، «امامت در نهج‌البلاغه»، ترجمه «مبانی اقتصادی در اسلام» و مقالات متعدد است. شیوه تفسیری وی نواندیشانه، اجتماعی و مبتنی بر عقل بود. پس از [[انقلاب ضد سلطنتی|انقلاب ضدسلطنتی ۱۳۵۷]] به تهران آمد، در معرفی اسلام انقلابی تلاش کرد و برای مجلس خبرگان نامزد شد اما انصراف داد. وی بیش از ۶۰ سال به تدریس و تبلیغ پرداخت و در بهار ۱۳۶۶ خورشیدی درگذشت و در حرم امام رضا (ع) دفن شد. علامه جعفری و دیگران از وی به عنوان شخصیت وارسته و محقق یاد کرده‌اند.<ref name=":0">[http://drshariati.org/?p=3870 زندگی‌نامهٔ محمدتقی شریعتی به قلم خودش - بنیاد فرهنگی دکتر علی شریعتی]</ref><ref name=":1">[https://shirazu.ac.ir/-/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A6-%D9%88-%D8%A7%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AA%D9%82%D8%A6-%D8%B4%D8%B1%D8%A6%D8%B9%D8%AA%D8%A6%D8%9B-%D8%B3%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B7-%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86 زندگی و آثار محمدتقی شریعتی؛ سقراط خراسان - دانشگاه شیراز]</ref><ref name=":2">[https://www.edub.ir/education/view/17321:%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87+%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D8%AA%D9%82%DB%8C+%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C+%D9%85%D8%B2%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%DB%8C درباره محمد تقی شریعتی مزینانی - بانک مقالات ایران]</ref>


== زندگی شخصی و تحصیلات ==
== تولد و پیشینه خانوادگی ==
سید جمال‌الدین واعظ اصفهانی در سال ۱۲۳۸، در محله بیدآباد اصفهان متولد شد. او از خانواده‌ای مذهبی و سادات بود و پدرش، سید محمدتقی، از وعاظ محلی اصفهان بود. محیط خانوادگی او را به سمت علوم دینی و سخنوری سوق داد. '''(cgie.org.ir۱، hodanet.tv)'''
محمدتقی شریعتی مزینانی در سال ۱۲۸۶ خورشیدی در روستای مزینان از توابع سبزوار (داورزن) در خانواده‌ای روحانی به دنیا آمد. پدر وی شیخ محمود و جدش آخوند ملاقربانعلی از شاگردان برجسته حاج ملاهادی سبزواری، حکیم و فیلسوف شهیر، بود. طایفه مادری وی نیز از روحانیون و سادات حسنی بودند. همه اجداد و اقوام او عالمان دین بودند و مناصب دینی منطقه مزینان برای حدود یک قرن در اختیار آنان قرار داشت. آثار تربیت و تعلیم آنان همچنان در میان اهالی محسوس است و هیچ ذخیره‌ای جز نام نیک از خود به جا نگذاشتند.<ref name=":0" />


واعظ تحصیلات اولیه را در مکتب‌خانه‌های اصفهان آغاز کرد و سپس به حوزه علمیه این شهر رفت. او فقه، اصول، و کلام را نزد علمای برجسته‌ای مانند شیخ محمدباقر نجفی آموخت. در دهه ۱۲۶۰، به نجف رفت و در محضر آخوند خراسانی و شیخ مهدی آل کاشف‌الغطا تحصیل کرد. این دوره او را با اندیشه‌های تجددخواهانه آشنا کرد که بعدها در فعالیت‌های مشروطه‌خواهانه‌اش تأثیر گذاشت. '''(cgie.org.ir۲، historylib.com)'''
=== ویژگی‌های خانوادگی و محیط زادگاه ===
خانواده شریعتی پرهیزکار و سختکوش بود و محیط مزینان با موقعیت تاریخی خود، زمینه‌ای برای رشد علمی و دینی فراهم می‌کرد. پدربزرگ وی از شاگردان برجسته حکیم سبزواری بود و این میراث فکری بر نسل‌های بعدی تأثیر گذاشت.<ref name=":2" />


=== ازدواج و فرزندان ===
== تحصیلات اولیه و مهاجرت به مشهد ==
سید جمال‌الدین واعظ اصفهانی در جوانی در اصفهان ازدواج کرد، اما اطلاعات دقیقی درباره همسرش در منابع موجود نیست. او دارای فرزندانی بود که در فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی او نقشی نداشتند. برخی تاریخنگاران اشاره دارند که واعظ به دلیل تمرکز بر فعالیت‌های مشروطه‌خواهانه، زندگی خانوادگی ساده‌ای داشت و بیشتر وقت خود را صرف سخنرانی و سفر به شهرهای مختلف، مانند تبریز و رشت، می‌کرد. '''(cgie.org.ir۱، hodanet.tv)'''
[[پرونده:جوانی محمدتقی شریعتی.jpg|جایگزین=جوانی محمدتقی شریعتی|بندانگشتی|260x260پیکسل|جوانی محمدتقی شریعتی]]
محمدتقی شریعتی خواندن و نوشتن را در مکتب‌خانه محل آموخت و مقدمات صرف و نحو را در مدرسه مزینان و نزد پدر و عمویش شیخ حسن مزینانی فراگرفت. در سن ۱۴ یا ۱۵ سالگی، با اصرار شدید و با هزینه ۸۰ ریال، به مشهد مهاجرت کرد و پس از ۹ روز سفر با گاری مسافری وارد شهر شد. از ابتدا آرزوی مبلغ دینی شدن داشت و بر ادبیات عرب به عنوان پایه علوم دینی تأکید ورزید.<ref name=":0" />


=== سبک زندگی ===
== اساتید و استفاده‌های علمی ==
سید جمال‌الدین واعظ به‌عنوان یک عالم و واعظ، زندگی زاهدانه‌ای داشت و از تجملات دوری می‌کرد. او در محله‌های متوسط اصفهان و تهران زندگی می‌کرد و از درآمد منبرها و تدریس در حوزه‌های علمیه امرار معاش می‌نمود. سبک زندگی او با تعهد به آرمان‌های مشروطه و ارتباط نزدیک با مردم عادی مشخص بود. با این حال، اطلاعات محدود درباره جزئیات زندگی شخصی‌اش، مانند روابط خانوادگی یا فعالیت‌های روزمره، بررسی جامع این جنبه از زندگی او را دشوار کرده است. '''(historylib.com، تاریخ بیداری ایرانیان، ناظم‌الاسلام کرمانی)'''
محمدتقی شریعتی از اساتیدی مانند ادیب نیشابوری اول، حاجی محقق مدرس نوغانی، آقا میرزا ابوالقاسم الهی، میرزا مهدی ابن آقا بزرگ حکیم، میرزا مهدی اصفهانی، شیخ محمدرضا زنجانی و حاج میرزا حسن ارتضاء، و همچنین ادیب نیشابوری دوم، حاج شیخ محمود حلبی، حاج میرزا احمد مدرس یزدی، حاج شیخ کاظم دهقانی، حاج شیخ هاشم مدرس قزوینی و آیت‌الله فقیه سبزواری استفاده برد. او از بسیاری علما و حجج اسلام نیز بهره گرفت.


== نقش در انقلاب مشروطیت ==
=== روش مطالعه و دقت علمی ===
سید جمال‌الدین واعظ اصفهانی در آغاز انقلاب مشروطیت (۱۲۸۵ ش) به‌عنوان یکی از وعاظ برجسته، با سخنرانی‌های آتشین در اصفهان و تهران، به ترویج آرمان‌های مشروطه پرداخت. او از طریق منبر، مردم را به حمایت از مجلس شورای ملی و مبارزه با استبداد قاجار تشویق کرد. واعظ با همکاری علمای مشروطه‌خواه، مانند آخوند خراسانی، در نشر اعلامیه‌های حمایتی نقش داشت و مشروطه را با اصول اسلامی سازگار دانست. '''(cgie.org.ir۱، rasekhoon.net۱، تاریخ مشروطه ایران، احمد کسروی)'''
کتب ادبی مانند حاشیه ملاعبدالله، لآلی، منفی و مطول را با دقت کامل و گاهی دو بار نزد استادان مختلف خواند و تدریس کرد. حتی مکاسب را دو بار نزد حاج میرزا حسن ارتضاء و آیت‌الله فقیه سبزواری آموخت. سپس به فقه، اصول و فلسفه پرداخت، اما تدریس ادبیات و منطق را ادامه داد. او در ایام تعطیل به تفسیر، اعتقادات، مقامات حریری و خلاصةالحساب شیخ بهائی می‌پرداخت.<ref name=":0" />


واعظ در تأسیس و فعالیت انجمن‌های مشروطه‌خواه، به‌ویژه انجمن باغ میشان تبریز، مشارکت داشت. او در سال ۱۲۸۶، به تبریز سفر کرد و با سخنرانی در مساجد و گردهمایی‌ها، به بسیج مشروطه‌خواهان علیه دربار قاجار کمک کرد. او همچنین در رشت و تهران با انجمن‌های محلی همکاری داشت و از منبر برای ترویج عدالت و آزادی استفاده کرد. فعالیت‌های او در این انجمن‌ها به تقویت جنبش مشروطه در شهرهای مختلف کمک کرد. '''(cgie.org.ir۲، rasekhoon.net۲)'''
== شرایط اقتصادی و فعالیت و تبلیغ در دوران رضاشاه ==
محمدتقی شریعتی از سال ۱۳۰۹ خورشیدی تدریس را آغاز کرد و چند سال بعد به طور رسمی در اداره فرهنگ استخدام شد. در بحبوحه دیکتاتوری رضاشاه، با حقوق ناچیز در مدارس ملی و دولتی تدریس کرد و از مشاغل دینی برای ارتزاق پرهیز داشت. خدمات تبلیغی در کلاس‌ها و نوشتن مقالات دینی در شرایط سختگیری و استهزا انجام داد. پس از بحران اقتصادی ۱۳۲۰، مدارس ملی بی‌رونق شد و وی به مدارس دولتی منتقل گردید، اما جلسات خصوصی برای محصلین علاقمند برگزار کرد تا افکار آنان را در برابر تبلیغات دیگران حفظ کند. درآمد وی از ۲۰۰–۳۰۰ تومان ماهانه به ۱۱۱ تومان در سال ۱۳۲۳ کاهش یافت، در حالی که قیمت‌ها افزایش یافت، اما درس خارج را تعطیل کرد و اوقات را به مطالعه برای جلسات تبلیغی اختصاص داد.<ref name=":0" />


== سخنرانی‌ها و تأثیر بر مشروطه ==
== فعالیت‌های تبلیغی و مقابله با تبلیغات کمونیستی ==
جمال‌الدین واعظ اصفهانی به دلیل سبک سخنوری ساده، صریح، و عامه‌فهم شهرت داشت. او با استفاده از زبان مردمی و استناد به آیات قرآن و روایات، مفاهیم مشروطه مانند عدالت، آزادی، و مبارزه با استبداد را برای عامه مردم توضیح می‌داد. منبرهای او در مساجد تهران، تبریز، و رشت، به‌ویژه در سال‌های ۱۲۸۵–۱۲۸۶، تأثیر عمیقی بر افکار عمومی گذاشت. '''(hodanet.tv، historylib.com)'''
پس از شهریور ۱۳۲۰ و باز شدن فضای سیاسی، تبلیغات ضد دینی توسط حزب توده شدت گرفت و حملاتی به اساس مذهب، ملیت، مقدسات و مفاخر ملی صورت پذیرفت. محمدتقی شریعتی در واکنش به این تبلیغات مسموم، ساعات درسی خود را افزایش داد و حتی ۱۲ ساعت درس مجانی اضافه کرد تا به کلاس‌های بالاتر دبیرستان‌ها و دانشسرا برسد. وی برای مبارزه آگاهانه، تمام کتاب‌ها، نوشته‌ها و مجلات مرتبط با فلسفه کمونیسم را مطالعه کرد، که منجر به سال‌های بی‌خوابی شد و شبانه‌روز بیش از چهار ساعت خواب نداشت. جلسات تفسیر قرآن و سخنرانی‌های سیار در منازل برگزار کرد تا جوانان را از انحراف حفظ نماید و بی‌پایگی مرام کمونیسم را نشان دهد. این جلسات خصوصی برای محصلین علاقمند، مقدمه‌ای برای تشکیل نهاد منظم‌تر گردید.<ref name=":0" /><ref name=":2" />


منبرهای واعظ به‌عنوان ابزاری برای بسیج مردم علیه استبداد قاجار شناخته شد. او با انتقاد از محمدعلی شاه و دربار، مردم را به مقاومت در برابر استبداد صغیر (۱۲۸۷–۱۲۸۸ ش) تشویق کرد. سخنرانی‌های او در تبریز، به‌ویژه در مسجد کریم‌خان، به تقویت مقاومت مشروطه‌خواهان کمک کرد. با این حال، برخی منابع به تندروی در برخی منبرهایش اشاره دارند که جنجال‌هایی را در میان مخالفان مشروطه برانگیخت. '''(cgie.org.ir۱، rasekhoon.net۱، تاریخ بیداری ایرانیان، ناظم‌الاسلام کرمانی)'''
== تأسیس کانون نشر حقایق اسلامی ==


== فعالیت‌های ادبی ==
=== اهداف و برنامه‌های کانون ===
جمال‌الدین واعظ علاوه بر سخنوری، اشعاری با مضامین وطن‌پرستانه و ضداستبدادی سرود. او اشعارش را در منبرها و گردهمایی‌های مشروطه‌خواهان ارائه می‌کرد، که به تقویت روحیه مبارزان کمک کرد. اشعار او، هرچند به‌صورت دیوان مدون منتشر نشد، در محافل مشروطه‌خواهان تبریز و تهران شهرت داشت و مضامینی مانند عدالت، آزادی، و مقاومت علیه ظلم قاجار را در بر داشت. '''(rasekhoon.net۱، hodanet.tv)'''
در سال ۱۳۲۲ کانون نشر حقایق اسلامی را در مشهد تأسیس کرد تا روح متعالی اسلام را گسترش دهد، خرافات را بزداید و با آموزه‌های مارکسیستی مقابله کند. هدف کانون، تربیت نسلی بود که اسلام را به صورت ناب بشناسد و با تبلیغات مخالف مقابله کند.


اشعار واعظ، به دلیل پیوند با آرمان‌های مشروطه، در بسیج افکار عمومی مؤثر بود. این اشعار، به‌ویژه در تبریز، در کنار سخنرانی‌هایش، به‌عنوان ابزاری برای ترویج مشروطه استفاده شد. با این حال، به دلیل فقدان مجموعه کامل شعری، تحلیل سبک ادبی او دشوار است. برخی منابع به سادگی اشعارش در مقایسه با شاعران برجسته قاجار، مانند [[عارف قزوینی]]، اشاره دارند، اما ارزش آن‌ها در پیوند با اهداف سیاسی بود. '''(cgie.org.ir۲، تاریخ بیداری ایرانیان، ناظم‌الاسلام کرمانی)'''
=== فعالیت‌ها و پرورش نسل جدید ===
فعالیت‌ها شامل جلسات هفتگی تفسیر قرآن و نهج‌البلاغه، نشریات جزوه‌ای و سخنرانی بود. کانون با حمایت آیت‌الله بروجردی فعالیت کرد اما با مخالفت سنتی‌ها و چپ‌ها مواجه شد. کانون به مرکز فعالیت‌های دینی و سیاسی تبدیل شد و نسلی چون دکتر علی شریعتی، طاهر احمدزاده، کاظم اخوان مرعشی و محمدرضا حکیمی را پرورش داد. فعالیت‌ها شامل جلسات هفتگی تفسیر قرآن و نهج‌البلاغه بود که هزاران جوان را جذب کرد. نسلی برجسته را پرورش داد و در دهه‌های بعد سیاسی‌تر گردید.<ref name=":1" />


== دستگیری و اعدام در استبداد صغیر ==
== نقش در نهضت ملی شدن نفت و فعالیت‌های سیاسی ==
سید جمال‌الدین واعظ اصفهانی در دوره استبداد صغیر (۱۲۸۷–۱۲۸۸ ش) به دلیل سخنرانی‌های آتشین علیه محمدعلی شاه هدف نیروهای دربار قرار گرفت. او در اوایل سال ۱۲۸۷، در تهران دستگیر شد و پس از محاکمه‌ای نمایشی در باغشاه تهران اعدام شد. اعدام او در کنار دیگر مشروطه‌خواهان، مانند ملک‌المتکلمین، به‌عنوان بخشی از سرکوب‌های محمدعلی شاه ثبت شده است. واعظ در لحظه اعدام با شجاعت از آرمان‌های مشروطه دفاع کرد. '''(cgie.org.ir۱، hodanet.tv، تاریخ مشروطه ایران، احمد کسروی)'''
در دوران نهضت ملی شدن نفت (از سال ۱۳۲۹ خورشیدی)، محمدتقی شریعتی رهبری مبارزات ضد استعماری در خراسان را بر عهده گرفت. وی با سازماندهی جلسات و سخنرانی‌ها، مردم را به حمایت از ملی شدن صنعت نفت فراخواند و کانون نشر حقایق اسلامی را به پایگاه این مبارزات تبدیل کرد. پس از [[کودتای ۲۸ مرداد|کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲]]، به نهضت مقاومت ملی پیوست و فعالیت‌های زیرزمینی را ادامه داد. در این دوره، کانون با فشار رژیم پهلوی مواجه شد و چندین بار تعطیل گردید، اما وی با پافشاری بر اصول، جلسات را حفظ کرد.<ref name=":0" />


=== پیامدهای شهادت ===
=== فعالیت‌های سیاسی در دهه‌های ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ ===
شهادت واعظ در سال ۱۲۸۷، تأثیر عمیقی بر جنبش مشروطه گذاشت. مرگ او، به‌ویژه به دلیل شهرت منبرهایش، روحیه مقاومت را در میان مشروطه‌خواهان تهران و تبریز تقویت کرد و به فتح تهران (۱۲۸۸ ش) انگیزه بخشید. مراسم یادبود او در مساجد، به‌ویژه در تبریز، به محلی برای تجمع مشروطه‌خواهان تبدیل شد. با این حال، برخی منابع به نبود اطلاعات دقیق درباره جزئیات محاکمه او اشاره دارند که بررسی کامل نقشش در این دوره را محدود کرده است. '''(cgie.org.ir۲، rasekhoon.net۲، تاریخ بیداری ایرانیان، ناظم‌الاسلام کرمانی)'''
در دهه ۱۳۳۰، استاد محمدتقی شریعتی در تشکیل جمعیت مؤتلفه اسلامی در مشهد نقش کلیدی ایفا کرد و با نیروهای انقلابی همکاری نمود. وی چندین بار به دلیل سخنرانی‌های ضد رژیم پهلوی دستگیر، زندانی و شکنجه شد، اما از مواضع خود عقب‌نشینی نکرد. در دهه ۱۳۴۰، با آغاز فعالیت‌های دکتر علی شریعتی در حسینیه ارشاد تهران، کانون نشر حقایق اسلامی در مشهد را احیا کرد و جلسات تفسیر قرآن و نهج‌البلاغه را با تمرکز بر جنبه‌های اجتماعی و انقلابی اسلام برگزار نمود. این فعالیت‌ها هزاران جوان را جذب کرد و کانون به مرکز تربیت نیروهای مذهبی-سیاسی تبدیل شد.<ref name=":1" />


== اتهامات و جنجال‌ها ==
== فعالیت‌های سیاسی در دهه‌های بعدی ==
[[پرونده:محمدتقی شریعتی، علی شریعتی.jpg|جایگزین=محمدتقی شریعتی و دکتر علی شریعتی|بندانگشتی|260x260پیکسل|محمدتقی شریعتی و دکتر علی شریعتی]]


=== اتهام بابی‌گری ===
=== دهه ۱۳۳۰ و تشکیل مؤتلفه ===
برخی منابع، به‌ویژه مخالفان مشروطه، جمال‌الدین واعظ را به ارتباط با فرقه بابی‌گری متهم کردند. این اتهامات، به‌ویژه در دوره استبداد صغیر، توسط دربار قاجار و برخی علمای مخالف مشروطه، مانند [[شیخ فضل‌الله نوری]]، مطرح شد تا اعتبار واعظ را تضعیف کنند. این اتهامات به سخنرانی‌های تند او علیه استبداد و نزدیکی‌اش به برخی روشنفکران مشروطه‌خواه نسبت داده شده است. با این حال، منابع معتبر تأکید دارند که واعظ شیعه‌ای متعهد بود و هیچ مدرک معتبری برای اثبات این اتهامات وجود ندارد. '''(jscenter.ir، historylib.com)'''
در دهه ۱۳۳۰، استاد محمدتقی شریعتی در تشکیل جمعیت مؤتلفه اسلامی در مشهد نقش کلیدی ایفا کرد و با نیروهای انقلابی همکاری نمود. وی چندین بار به دلیل سخنرانی‌های ضد رژیم پهلوی دستگیر، زندانی و شکنجه شد، اما از مواضع خود عقب‌نشینی نکرد.


=== نقد تندروی در منبرها ===
=== دهه ۱۳۴۰ و هم‌راستایی با علی شریعتی ===
برخی منابع به تندروی در سخنرانی‌های واعظ، به‌ویژه در انتقاد از دربار و علمای محافظه‌کار، اشاره دارند. لحن صریح او در منبرهای تبریز و تهران گاه جنجال‌هایی ایجاد کرد و برخی از مخالفان مشروطه را تحریک نمود. این تندروی‌ها، اگرچه به بسیج افکار عمومی کمک کرد، اما به دستگیری و اعدام زودهنگام او در سال ۱۲۸۷، منجر شد. با این حال، برخی این تندروی را بخشی از شجاعت او در دفاع از مشروطه می‌دانند. '''(rasekhoon.net۱، cgie.org.ir۱، تاریخ بیداری ایرانیان، ناظم‌الاسلام کرمانی)'''
در دهه ۱۳۴۰، با آغاز فعالیت‌های دکتر علی شریعتی در حسینیه ارشاد تهران، کانون نشر حقایق اسلامی در مشهد را احیا کرد و جلسات تفسیر قرآن و نهج‌البلاغه را با تمرکز بر جنبه‌های اجتماعی و انقلابی اسلام برگزار نمود. این فعالیت‌ها هزاران جوان را جذب کرد و کانون به مرکز تربیت نیروهای مذهبی-سیاسی تبدیل شد. پس از دستگیری علی شریعتی در ۱۳۵۲، استاد حمایت کرد و در معرفی اسلام ناب تلاش ورزید. کانون در این دوره، مرکز تربیت نیروهای انقلابی شد و استاد محمدتقی شریعتی به عنوان پدر روشنفکری دینی شناخته گردید.<ref name=":1" />


== روابط با مشروطه‌خواهان و علما ==
== شیوه تفسیری و ویژگی‌های فکری ==
سید جمال‌الدین واعظ اصفهانی در جریان انقلاب مشروطیت، با مشروطه‌خواهان برجسته‌ای مانند ملک‌المتکلمین و [[جهانگیرخان صوراسرافیل|میرزا جهانگیرخان صوراسرافیل]] همکاری نزدیک داشت. او در تهران و تبریز با این چهره‌ها در جلسات انجمن‌های مشروطه‌خواه، مانند انجمن باغ میشان، شرکت می‌کرد و از طریق منبرهایش، ایده‌های آن‌ها را ترویج می‌داد. واعظ با سخنرانی‌های خود به تقویت پیوند میان روشنفکران و توده‌های مردم کمک کرد و نقش واسطه‌ای بین علما و روشنفکران ایفا نمود. این همکاری در بسیج افکار عمومی علیه استبداد محمدعلی شاه مؤثر بود. '''(cgie.org.ir۱، rasekhoon.net۲، تاریخ مشروطه ایران، احمد کسروی)'''


=== ارتباط با علمای مشروطه‌خواه ===
=== رویکرد نوین به تفسیر قرآن ===
سید جمال‌الدین واعظ با علمای برجسته مشروطه‌خواه، مانند آخوند خراسانی و شیخ عبدالله مازندرانی، روابط نزدیکی داشت. او در نجف، پیش از بازگشت به ایران، با این علما درباره مشروطه گفت‌وگو کرد و پس از آن، از فتواهای حمایتی آن‌ها در منبرهایش استفاده نمود. واعظ در سخنرانی‌هایش در تبریز و رشت، فتوای آخوند خراسانی مبنی بر مشروعیت مشروطه را تبلیغ کرد و آن را با اصول اسلامی سازگار دانست. با این حال، برخی منابع به اختلافات جزئی او با علمای محافظه‌کار، به دلیل لحن تندش، اشاره دارند که گاه به انزوای او در برخی محافل حوزوی منجر شد. '''(cgie.org.ir۲، historylib.com، انقلاب مشروطه ایران، عباس میرزا معز‌السلطنه)'''
شیوه تفسیر قرآن استاد محمدتقی شریعتی نوین و مبتنی بر رویکرد اجتماعی بود. وی قرآن را کتاب هدایت برای زندگی فردی و جمعی می‌دانست و بر حذف خرافات و تأکید بر عقل و علم تمرکز داشت. او در جلسات کانون، تفسیر جزء ۳۰ قرآن را با روشی نو ارائه کرد که جنبه‌های اخلاقی، اجتماعی و سیاسی آیات را برجسته می‌نمود.<ref name=":0" />


== میراث ==
=== تأکید بر نهج‌البلاغه و ویژگی‌های علمی ===
استاد محمدتقی شریعتی نهج‌البلاغه را نیز به عنوان منبع اصلی امامت و حکومت اسلامی تفسیر می‌کرد. ویژگی‌های علمی وی شامل دقت در مطالعه متون، تکرار درس‌ها برای تسلط کامل و مقابله علمی با ایدئولوژی‌های مخالف بود. وی اسلام را دین آزادی و عدالت می‌دانست و با استبداد مبارزه کرد. ویژگی‌های فکری وی شامل وارستگی، تحقیق و تبلیغ مداوم بود.<ref name=":1" />


=== تأثیر بر جنبش مشروطه ===
== آثار و تألیفات ==
جمال‌الدین واعظ با سخنرانی‌ها و فعالیت‌هایش در انجمن‌های مشروطه‌خواه، نقش مهمی در تقویت جنبش مشروطه ایفا کرد. منبرهای او در شهرهای تهران، تبریز، و رشت، به‌ویژه در سال‌های ۱۲۸۵–۱۲۸۷، افکار عمومی را به سمت حمایت از مجلس شورای ملی سوق داد. او با پیوند مفاهیم اسلامی، مانند عدالت و شورا، با آرمان‌های مشروطه، به مشروعیت‌بخشی دینی به این جنبش کمک کرد. '''(cgie.org.ir۲، rasekhoon.net۲، انقلاب مشروطه ایران، عباس میرزا معز‌السلطنه)'''
[[پرونده:محمدتقی شریعتی3.jpg|جایگزین=محمدتقی شریعتی|بندانگشتی|260x260پیکسل|محمدتقی شریعتی]]
استاد محمدتقی شریعتی آثار متعددی تألیف و ترجمه کرد که عمدتاً بر عقاید، اخلاق، تفسیر و مسائل اجتماعی اسلام تمرکز داشت. برخی از تألیفات وی عبارتند از:
* اصول عقاید و اخلاق تربیتی
* اصول عقاید شریعتی
* شرعیات شریعتی
* عباسه خواهر هارون
* کارنامه کانون
* فائده و لزوم دین
* تفسیر نوین (تفسیر جزء ۲۸ تا ۳۰ قرآن)
* امامت در نهج‌البلاغه
* نیایش


=== جایگاه در تاریخ ایران ===
او همچنین مقالات پراکنده‌ای از خود بر جا گذاشت.
سید جمال‌الدین واعظ اصفهانی به‌عنوان یکی از شهدای برجسته مشروطه شناخته می‌شود. شهادت او در سال ۱۲۸۷، همراه با ملک‌المتکلمین، به نمادی از فداکاری در راه آزادی تبدیل شد. مراسم یادبود او در مساجد تبریز و تهران به تقویت روحیه مشروطه‌خواهان کمک کرد. با این حال، اطلاعات محدود درباره جزئیات زندگی شخصی و فعالیت‌های سیاسی او، بررسی جامع نقشش را دشوار کرده است. میراث واعظ در پیوند دین و آزادی‌خواهی در تاریخ مشروطه ایران ماندگار است. '''(hodanet.tv، historylib.com، تاریخ مشروطه ایران، احمد کسروی)'''


== منابع: ==
=== ترجمه‌ها و تمرکز محتوایی ===
ترجمه‌های محمدتقی شریعتی شامل مبانی اقتصادی در اسلام (از نویسندگان عرب) و کتاب‌هایی در حوزه فلسفه تاریخ و اقتصاد اسلامی است. این آثار با زبانی ساده و مستند به قرآن و احادیث نوشته شده و هدف اصلی آنان معرفی اسلام ناب و اجتماعی بود. شیوه آثار وی نواندیشانه و بر پایه قرآن و نهج‌البلاغه بود. وی بیش از ۶۰ سال به تألیف پرداخت و آثارش در معرفی اسلام اجتماعی مؤثر بود.<ref name=":2" />
 
== فعالیت‌ها پس از انقلاب ==
[[پرونده:محمدتقی جعفری، پدر طالقانی.jpg|جایگزین=محمدتقی جعفری، پدر طالقانی و احسان شریعتی|بندانگشتی|283x283پیکسل|محمدتقی جعفری، پدر طالقانی و احسان شریعتی]]
پس از پیروزی انقلاب ضدسلطنتی در سال ۱۳۵۷، استاد محمدتقی شریعتی به تهران مهاجرت کرد و در معرفی اسلام انقلابی و اجتماعی تلاش ورزید. وی سخنرانی‌های متعددی ایراد کرد و در تربیت نیروهای جوان شرکت داشت.
 
=== نامزدی مجلس خبرگان و انصراف ===
محمدتقی شریعتی برای انتخابات [[مجلس خبرگان]] قانون اساسی نامزد شد، اما به دلیل کهولت سن و مشکلات جسمی انصراف داد. در سال‌های پایانی عمر، به مطالعه و مشاوره دینی پرداخت و از فعالیت‌های گسترده پرهیز کرد.<ref name=":0" />
 
== درگذشت و میراث ==
محمدتقی شریعتی در ۳۱ فروردین ۱۳۶۶، درگذشت و پیکر وی با حضور گسترده مردم، علما و شاگردان در حرم امام رضا (ع) در مشهد به خاک سپرده شد. مراسم تشییع وی نشان‌دهنده تأثیر عمیق فعالیت‌های بیش از ۶۰ ساله‌اش در تدریس، تبلیغ و مبارزه بود.
 
=== نقل قول‌ها و تأثیر بر دیگران ===
علامه محمدتقی جعفری وی را شخصیتی وارسته و محقق توصیف کرد و دیگران نیز از وی به عنوان استادی برجسته یاد نمودند. میراث وی در پرورش نسلی از روشنفکران دینی و انقلابی، از جمله دکتر علی شریعتی، و تأکید بر اسلام ناب و عاری از خرافات باقی مانده‌است.<ref name=":1" />
 
== منابع ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۱۱

محمدتقی شریعتی
محمدتقی شریعتی مزینانی، استاد شریعتی و پدر روشنفکری دینی
شناسنامه
معروف بهاستاد شریعتی، پدر روشنفکری دینی، سقراط خراسان
زادروز۱۲۸۶ خورشیدی
زادگاهمزینان، داورزن سبزوار، ایران
تاریخ مرگ۳۱ فروردین ۱۳۶۶
محل مرگمشهد (دفن در حرم امام رضا (ع))، ایران
فرزنداندکتر علی شریعتی (و سایر فرزندان)
تحصیلاتعلوم دینی شامل ادبیات عرب، فقه، اصول، فلسفه و منطق
دیناسلام
اطلاعات سیاسی
سمتمؤسس و رهبر کانون نشر حقایق اسلامی، معلم و مبلغ دینی
سمت‌های پیشینمعلم مدارس ملی و دولتی، سخنران و مفسر قرآن و نهج‌البلاغه
فعالیت‌هاتأسیس کانون نشر حقایق اسلامی (۱۳۲۲)، مقابله با تبلیغات کمونیستی، رهبری مبارزات نهضت ملی نفت در خراسان، فعالیت‌های سیاسی علیه رژیم پهلوی، تألیف آثار دینی و تفسیری

محمدتقی شریعتی مزینانی، (متولد ۱۲۸۶، مزینان سبزوار - درگذشته ۳۱ فروردین ۱۳۶۶، مشهد) مشهور به استاد شریعتی و پدر روشنفکری دینی بود. او در سال ۱۲۸۶ خورشیدی در روستای مزینان از توابع سبزوار (داورزن) در خانواده‌ای روحانی و سادات حسنی به دنیا آمد. پدرش شیخ محمود و جدش آخوند ملاقربانعلی از شاگردان برجسته حاج ملاهادی سبزواری، حکیم و فیلسوف شهیر، بود. طایفه مادری وی نیز از روحانیون بودند و مناصب دینی منطقه مزینان حدود یک قرن در اختیار اجداد او قرار داشت. محمدتقی شریعتی خواندن و نوشتن را در مکتب‌خانه محل آموخت و مقدمات صرف و نحو را نزد پدر و عمویش شیخ حسن مزینانی فراگرفت. در سن ۱۴ یا ۱۵ سالگی با اصرار شدید و هزینه ۸۰ ریال به مشهد مهاجرت کرد و ادبیات عرب، فقه، اصول، فلسفه و منطق را با دقت فراوان نزد استادانی چون ادیب نیشابوری اول و دوم، حاج میرزا حسن ارتضاء، میرزا مهدی اصفهانی، آیت‌الله فقیه سبزواری، حاج شیخ محمود حلبی، حاج میرزا احمد مدرس یزدی و دیگران آموخت. او بسیاری از کتب را دو بار و نزد اساتید مختلف خواند تا پایه علمی محکمی بسازد.

استاد محمدتقی شریعتی از سال ۱۳۰۹ خورشیدی تدریس را آغاز کرد و با حقوق ناچیز در مدارس ملی و دولتی مشغول شد، زیرا از ارتزاق از مشاغل دینی پرهیز داشت. در دوران دیکتاتوری رضاشاه، جلسات خصوصی برگزار کرد و مقالات دینی نوشت. پس از شهریور ۱۳۲۰ و رواج تبلیغات حزب توده، جلسات تفسیر قرآن و سخنرانی‌های سیار ترتیب داد و در سال ۱۳۲۲ کانون نشر حقایق اسلامی را در مشهد تأسیس نمود تا حقایق دینی را از خرافات بزداید، بر قرآن و نهج‌البلاغه تأکید کند و با کمونیسم مقابله نماید. کانون نسلی چون دکتر علی شریعتی، طاهر احمدزاده و محمدرضا حکیمی را پرورش داد. در نهضت ملی شدن صنعت نفت، رهبری مبارزات ضد استعماری در خراسان را بر عهده گرفت، به نهضت مقاومت ملی پیوست و در تشکیل جمعیت مؤتلفه اسلامی در مشهد نقش داشت. وی چندین بار به دلیل فعالیت‌های سیاسی زندانی و شکنجه شد.

آثار محمدتقی شریعتی شامل «اصول عقاید و اخلاق تربیتی»، «اصول عقاید شریعتی»، «شرعیات شریعتی»، «عباسه خواهر هارون»، «کارنامه کانون»، «فائده و لزوم دین»، «تفسیر نوین» (جزء ۲۸ تا ۳۰ قرآن)، «امامت در نهج‌البلاغه»، ترجمه «مبانی اقتصادی در اسلام» و مقالات متعدد است. شیوه تفسیری وی نواندیشانه، اجتماعی و مبتنی بر عقل بود. پس از انقلاب ضدسلطنتی ۱۳۵۷ به تهران آمد، در معرفی اسلام انقلابی تلاش کرد و برای مجلس خبرگان نامزد شد اما انصراف داد. وی بیش از ۶۰ سال به تدریس و تبلیغ پرداخت و در بهار ۱۳۶۶ خورشیدی درگذشت و در حرم امام رضا (ع) دفن شد. علامه جعفری و دیگران از وی به عنوان شخصیت وارسته و محقق یاد کرده‌اند.[۱][۲][۳]

تولد و پیشینه خانوادگی

محمدتقی شریعتی مزینانی در سال ۱۲۸۶ خورشیدی در روستای مزینان از توابع سبزوار (داورزن) در خانواده‌ای روحانی به دنیا آمد. پدر وی شیخ محمود و جدش آخوند ملاقربانعلی از شاگردان برجسته حاج ملاهادی سبزواری، حکیم و فیلسوف شهیر، بود. طایفه مادری وی نیز از روحانیون و سادات حسنی بودند. همه اجداد و اقوام او عالمان دین بودند و مناصب دینی منطقه مزینان برای حدود یک قرن در اختیار آنان قرار داشت. آثار تربیت و تعلیم آنان همچنان در میان اهالی محسوس است و هیچ ذخیره‌ای جز نام نیک از خود به جا نگذاشتند.[۱]

ویژگی‌های خانوادگی و محیط زادگاه

خانواده شریعتی پرهیزکار و سختکوش بود و محیط مزینان با موقعیت تاریخی خود، زمینه‌ای برای رشد علمی و دینی فراهم می‌کرد. پدربزرگ وی از شاگردان برجسته حکیم سبزواری بود و این میراث فکری بر نسل‌های بعدی تأثیر گذاشت.[۳]

تحصیلات اولیه و مهاجرت به مشهد

جوانی محمدتقی شریعتی
جوانی محمدتقی شریعتی

محمدتقی شریعتی خواندن و نوشتن را در مکتب‌خانه محل آموخت و مقدمات صرف و نحو را در مدرسه مزینان و نزد پدر و عمویش شیخ حسن مزینانی فراگرفت. در سن ۱۴ یا ۱۵ سالگی، با اصرار شدید و با هزینه ۸۰ ریال، به مشهد مهاجرت کرد و پس از ۹ روز سفر با گاری مسافری وارد شهر شد. از ابتدا آرزوی مبلغ دینی شدن داشت و بر ادبیات عرب به عنوان پایه علوم دینی تأکید ورزید.[۱]

اساتید و استفاده‌های علمی

محمدتقی شریعتی از اساتیدی مانند ادیب نیشابوری اول، حاجی محقق مدرس نوغانی، آقا میرزا ابوالقاسم الهی، میرزا مهدی ابن آقا بزرگ حکیم، میرزا مهدی اصفهانی، شیخ محمدرضا زنجانی و حاج میرزا حسن ارتضاء، و همچنین ادیب نیشابوری دوم، حاج شیخ محمود حلبی، حاج میرزا احمد مدرس یزدی، حاج شیخ کاظم دهقانی، حاج شیخ هاشم مدرس قزوینی و آیت‌الله فقیه سبزواری استفاده برد. او از بسیاری علما و حجج اسلام نیز بهره گرفت.

روش مطالعه و دقت علمی

کتب ادبی مانند حاشیه ملاعبدالله، لآلی، منفی و مطول را با دقت کامل و گاهی دو بار نزد استادان مختلف خواند و تدریس کرد. حتی مکاسب را دو بار نزد حاج میرزا حسن ارتضاء و آیت‌الله فقیه سبزواری آموخت. سپس به فقه، اصول و فلسفه پرداخت، اما تدریس ادبیات و منطق را ادامه داد. او در ایام تعطیل به تفسیر، اعتقادات، مقامات حریری و خلاصةالحساب شیخ بهائی می‌پرداخت.[۱]

شرایط اقتصادی و فعالیت و تبلیغ در دوران رضاشاه

محمدتقی شریعتی از سال ۱۳۰۹ خورشیدی تدریس را آغاز کرد و چند سال بعد به طور رسمی در اداره فرهنگ استخدام شد. در بحبوحه دیکتاتوری رضاشاه، با حقوق ناچیز در مدارس ملی و دولتی تدریس کرد و از مشاغل دینی برای ارتزاق پرهیز داشت. خدمات تبلیغی در کلاس‌ها و نوشتن مقالات دینی در شرایط سختگیری و استهزا انجام داد. پس از بحران اقتصادی ۱۳۲۰، مدارس ملی بی‌رونق شد و وی به مدارس دولتی منتقل گردید، اما جلسات خصوصی برای محصلین علاقمند برگزار کرد تا افکار آنان را در برابر تبلیغات دیگران حفظ کند. درآمد وی از ۲۰۰–۳۰۰ تومان ماهانه به ۱۱۱ تومان در سال ۱۳۲۳ کاهش یافت، در حالی که قیمت‌ها افزایش یافت، اما درس خارج را تعطیل کرد و اوقات را به مطالعه برای جلسات تبلیغی اختصاص داد.[۱]

فعالیت‌های تبلیغی و مقابله با تبلیغات کمونیستی

پس از شهریور ۱۳۲۰ و باز شدن فضای سیاسی، تبلیغات ضد دینی توسط حزب توده شدت گرفت و حملاتی به اساس مذهب، ملیت، مقدسات و مفاخر ملی صورت پذیرفت. محمدتقی شریعتی در واکنش به این تبلیغات مسموم، ساعات درسی خود را افزایش داد و حتی ۱۲ ساعت درس مجانی اضافه کرد تا به کلاس‌های بالاتر دبیرستان‌ها و دانشسرا برسد. وی برای مبارزه آگاهانه، تمام کتاب‌ها، نوشته‌ها و مجلات مرتبط با فلسفه کمونیسم را مطالعه کرد، که منجر به سال‌های بی‌خوابی شد و شبانه‌روز بیش از چهار ساعت خواب نداشت. جلسات تفسیر قرآن و سخنرانی‌های سیار در منازل برگزار کرد تا جوانان را از انحراف حفظ نماید و بی‌پایگی مرام کمونیسم را نشان دهد. این جلسات خصوصی برای محصلین علاقمند، مقدمه‌ای برای تشکیل نهاد منظم‌تر گردید.[۱][۳]

تأسیس کانون نشر حقایق اسلامی

اهداف و برنامه‌های کانون

در سال ۱۳۲۲ کانون نشر حقایق اسلامی را در مشهد تأسیس کرد تا روح متعالی اسلام را گسترش دهد، خرافات را بزداید و با آموزه‌های مارکسیستی مقابله کند. هدف کانون، تربیت نسلی بود که اسلام را به صورت ناب بشناسد و با تبلیغات مخالف مقابله کند.

فعالیت‌ها و پرورش نسل جدید

فعالیت‌ها شامل جلسات هفتگی تفسیر قرآن و نهج‌البلاغه، نشریات جزوه‌ای و سخنرانی بود. کانون با حمایت آیت‌الله بروجردی فعالیت کرد اما با مخالفت سنتی‌ها و چپ‌ها مواجه شد. کانون به مرکز فعالیت‌های دینی و سیاسی تبدیل شد و نسلی چون دکتر علی شریعتی، طاهر احمدزاده، کاظم اخوان مرعشی و محمدرضا حکیمی را پرورش داد. فعالیت‌ها شامل جلسات هفتگی تفسیر قرآن و نهج‌البلاغه بود که هزاران جوان را جذب کرد. نسلی برجسته را پرورش داد و در دهه‌های بعد سیاسی‌تر گردید.[۲]

نقش در نهضت ملی شدن نفت و فعالیت‌های سیاسی

در دوران نهضت ملی شدن نفت (از سال ۱۳۲۹ خورشیدی)، محمدتقی شریعتی رهبری مبارزات ضد استعماری در خراسان را بر عهده گرفت. وی با سازماندهی جلسات و سخنرانی‌ها، مردم را به حمایت از ملی شدن صنعت نفت فراخواند و کانون نشر حقایق اسلامی را به پایگاه این مبارزات تبدیل کرد. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، به نهضت مقاومت ملی پیوست و فعالیت‌های زیرزمینی را ادامه داد. در این دوره، کانون با فشار رژیم پهلوی مواجه شد و چندین بار تعطیل گردید، اما وی با پافشاری بر اصول، جلسات را حفظ کرد.[۱]

فعالیت‌های سیاسی در دهه‌های ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰

در دهه ۱۳۳۰، استاد محمدتقی شریعتی در تشکیل جمعیت مؤتلفه اسلامی در مشهد نقش کلیدی ایفا کرد و با نیروهای انقلابی همکاری نمود. وی چندین بار به دلیل سخنرانی‌های ضد رژیم پهلوی دستگیر، زندانی و شکنجه شد، اما از مواضع خود عقب‌نشینی نکرد. در دهه ۱۳۴۰، با آغاز فعالیت‌های دکتر علی شریعتی در حسینیه ارشاد تهران، کانون نشر حقایق اسلامی در مشهد را احیا کرد و جلسات تفسیر قرآن و نهج‌البلاغه را با تمرکز بر جنبه‌های اجتماعی و انقلابی اسلام برگزار نمود. این فعالیت‌ها هزاران جوان را جذب کرد و کانون به مرکز تربیت نیروهای مذهبی-سیاسی تبدیل شد.[۲]

فعالیت‌های سیاسی در دهه‌های بعدی

محمدتقی شریعتی و دکتر علی شریعتی
محمدتقی شریعتی و دکتر علی شریعتی

دهه ۱۳۳۰ و تشکیل مؤتلفه

در دهه ۱۳۳۰، استاد محمدتقی شریعتی در تشکیل جمعیت مؤتلفه اسلامی در مشهد نقش کلیدی ایفا کرد و با نیروهای انقلابی همکاری نمود. وی چندین بار به دلیل سخنرانی‌های ضد رژیم پهلوی دستگیر، زندانی و شکنجه شد، اما از مواضع خود عقب‌نشینی نکرد.

دهه ۱۳۴۰ و هم‌راستایی با علی شریعتی

در دهه ۱۳۴۰، با آغاز فعالیت‌های دکتر علی شریعتی در حسینیه ارشاد تهران، کانون نشر حقایق اسلامی در مشهد را احیا کرد و جلسات تفسیر قرآن و نهج‌البلاغه را با تمرکز بر جنبه‌های اجتماعی و انقلابی اسلام برگزار نمود. این فعالیت‌ها هزاران جوان را جذب کرد و کانون به مرکز تربیت نیروهای مذهبی-سیاسی تبدیل شد. پس از دستگیری علی شریعتی در ۱۳۵۲، استاد حمایت کرد و در معرفی اسلام ناب تلاش ورزید. کانون در این دوره، مرکز تربیت نیروهای انقلابی شد و استاد محمدتقی شریعتی به عنوان پدر روشنفکری دینی شناخته گردید.[۲]

شیوه تفسیری و ویژگی‌های فکری

رویکرد نوین به تفسیر قرآن

شیوه تفسیر قرآن استاد محمدتقی شریعتی نوین و مبتنی بر رویکرد اجتماعی بود. وی قرآن را کتاب هدایت برای زندگی فردی و جمعی می‌دانست و بر حذف خرافات و تأکید بر عقل و علم تمرکز داشت. او در جلسات کانون، تفسیر جزء ۳۰ قرآن را با روشی نو ارائه کرد که جنبه‌های اخلاقی، اجتماعی و سیاسی آیات را برجسته می‌نمود.[۱]

تأکید بر نهج‌البلاغه و ویژگی‌های علمی

استاد محمدتقی شریعتی نهج‌البلاغه را نیز به عنوان منبع اصلی امامت و حکومت اسلامی تفسیر می‌کرد. ویژگی‌های علمی وی شامل دقت در مطالعه متون، تکرار درس‌ها برای تسلط کامل و مقابله علمی با ایدئولوژی‌های مخالف بود. وی اسلام را دین آزادی و عدالت می‌دانست و با استبداد مبارزه کرد. ویژگی‌های فکری وی شامل وارستگی، تحقیق و تبلیغ مداوم بود.[۲]

آثار و تألیفات

محمدتقی شریعتی
محمدتقی شریعتی

استاد محمدتقی شریعتی آثار متعددی تألیف و ترجمه کرد که عمدتاً بر عقاید، اخلاق، تفسیر و مسائل اجتماعی اسلام تمرکز داشت. برخی از تألیفات وی عبارتند از:

  • اصول عقاید و اخلاق تربیتی
  • اصول عقاید شریعتی
  • شرعیات شریعتی
  • عباسه خواهر هارون
  • کارنامه کانون
  • فائده و لزوم دین
  • تفسیر نوین (تفسیر جزء ۲۸ تا ۳۰ قرآن)
  • امامت در نهج‌البلاغه
  • نیایش

او همچنین مقالات پراکنده‌ای از خود بر جا گذاشت.

ترجمه‌ها و تمرکز محتوایی

ترجمه‌های محمدتقی شریعتی شامل مبانی اقتصادی در اسلام (از نویسندگان عرب) و کتاب‌هایی در حوزه فلسفه تاریخ و اقتصاد اسلامی است. این آثار با زبانی ساده و مستند به قرآن و احادیث نوشته شده و هدف اصلی آنان معرفی اسلام ناب و اجتماعی بود. شیوه آثار وی نواندیشانه و بر پایه قرآن و نهج‌البلاغه بود. وی بیش از ۶۰ سال به تألیف پرداخت و آثارش در معرفی اسلام اجتماعی مؤثر بود.[۳]

فعالیت‌ها پس از انقلاب

محمدتقی جعفری، پدر طالقانی و احسان شریعتی
محمدتقی جعفری، پدر طالقانی و احسان شریعتی

پس از پیروزی انقلاب ضدسلطنتی در سال ۱۳۵۷، استاد محمدتقی شریعتی به تهران مهاجرت کرد و در معرفی اسلام انقلابی و اجتماعی تلاش ورزید. وی سخنرانی‌های متعددی ایراد کرد و در تربیت نیروهای جوان شرکت داشت.

نامزدی مجلس خبرگان و انصراف

محمدتقی شریعتی برای انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی نامزد شد، اما به دلیل کهولت سن و مشکلات جسمی انصراف داد. در سال‌های پایانی عمر، به مطالعه و مشاوره دینی پرداخت و از فعالیت‌های گسترده پرهیز کرد.[۱]

درگذشت و میراث

محمدتقی شریعتی در ۳۱ فروردین ۱۳۶۶، درگذشت و پیکر وی با حضور گسترده مردم، علما و شاگردان در حرم امام رضا (ع) در مشهد به خاک سپرده شد. مراسم تشییع وی نشان‌دهنده تأثیر عمیق فعالیت‌های بیش از ۶۰ ساله‌اش در تدریس، تبلیغ و مبارزه بود.

نقل قول‌ها و تأثیر بر دیگران

علامه محمدتقی جعفری وی را شخصیتی وارسته و محقق توصیف کرد و دیگران نیز از وی به عنوان استادی برجسته یاد نمودند. میراث وی در پرورش نسلی از روشنفکران دینی و انقلابی، از جمله دکتر علی شریعتی، و تأکید بر اسلام ناب و عاری از خرافات باقی مانده‌است.[۲]

منابع