کاربر:Khosro/صفحه تمرین NOINDEX
| ابوالفضل خالدی | |
|---|---|
 شهید قیام سراسری، ابوالفضل خالدی | |
| زادروز | حدود ۱۳۸۰ لردگان |
| درگذشت | ۱۷ دی ۱۴۰۴ لردگان |
| علت مرگ | شلیک مستقیم نیروهای حکومتی به بدن |
ابوالفضل خالدی، ۲۴ ساله اهل لرگان از توابع استان چهارمحال و بختیاری، در شامگاه چهارشنبه ۱۷ دیماه در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی جان خود را از دست داد. خشونت نیروهای حکومتی به حدی شدید بود که علاوه بر ابوافضل خالدی بیش از ۶ شهروند معترض دیگر مورد اصابت شلیک مستقیم گلولههای نیروهای سرکوبگر قرار گرفتند و کشته شدند.
شمار جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، تا ۱۷ دیماه به بیش از ۴۲ تن رسیده است که ۹ تن از این جانباختگان از شهروندان لردگان بودهاند. در جریان اعتراضات لردگان شمار بسیاری نیز مجروح شدهاند. ویدئوهای منتشرشده در فضای مجازی و شبکههای اجتماعی نشان میدهد که نیروهای حکومتی برای سرکوب مردم معترض از فشنگهای جنگی استفاده کردهاند.[۱][۲]
زمینه اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
اعتراضات سراسری ایران در سال ۱۴۰۴، ریشه در بحران عمیق اقتصادی، معیشتی و حکمرانی دارد که طی ماههای اخیر با سقوط مستمر ارزش پول ملی، جهش نرخ ارز به بیش از ۱۴۰ هزار تومان، افزایش تورم، رکود گسترده بازار و کاهش شدید قدرت خرید شهروندان تشدید شده است. اعتراضات از اعتصاب بازار تهران در روز نخست (۷ دی ۱۴۰۴) آغاز شد و به سرعت به اعتراضات در دیگر اقشار جامعه در شهرهای مختلف گسترش یافت.
طی روزهای دوم تا کنون، اعتراضات به شکل تجمعات خیابانی، راهپیماییها، اعتصاب کسبه و پیوستن دانشجویان در دانشگاههایی مانند دانشگاه تهران، شهید بهشتی، صنعتی شریف و اصفهان ادامه پیدا کرد. شیوههای اعتراض شامل اعتصاب، اعتراض، تظاهرات خیابانی و سردادن شعارهای ضدحکومتی تمرکز دارد.
واکنش نیروهای انتظامی و امنیتی با افزایش حضور نیروها، استفاده از گاز اشکآور، تیراندازی (از جمله با سلاح ساچمهای) و بازداشت شهروندان همراه بوده، که منجر به خشونت، کشتهشدگان و زخمیها در شهرهای مختلف شده است. در جریان این اعترضات شماری از شهروندان کشته و بسیاری نیز مجروح و دستگیر شدهاند. این اعتراضات بیانگر عمق نارضایتیهای انباشته در جامعه ایران است.[۳]
مردم معترض شهرستان لردگان نیز مانند شهرهای دیگر به اعتراضات سراسری پیوستند و خیابانهای این شهر صحنهی درگیری بین مردم معترض و نیروهای سرکوبگر حکومتی بود.