کاربر:Hamidreza/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخهها
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
Alireza k h (بحث | مشارکتها) ویرایش جزئی |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
| term_start4 = دورههای ۱۴ و ۱۵ | | term_start4 = دورههای ۱۴ و ۱۵ | ||
| birth_date = ۲۱ شهریور ۱۲۸۴ | | birth_date = ۲۱ شهریور ۱۲۸۴ | ||
| birth_place = | | birth_place = تهران، ایران | ||
| death_date = ۲۱ آذر ۱۳۷۱ (۸۷ سال) | | death_date = ۲۱ آذر ۱۳۷۱ (۸۷ سال) | ||
| death_place = | | death_place = پاریس، فرانسه | ||
| nationality = مردمان ایرانی{{!}}ایرانی | | nationality = مردمان ایرانی{{!}}ایرانی | ||
| party = جبهه ملی ایران (ابتدا)، مستقل | | party = جبهه ملی ایران (ابتدا)، مستقل | ||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
'''دکتر علی امینی''' (۲۱ شهریور ۱۲۸۴ تهران – ۲۱ آذر ۱۳۷۱ پاریس)، سیاستمدار برجسته ایرانی، دیپلمات و نخستوزیر ایران از اردیبهشت ۱۳۴۰ تا تیر ۱۳۴۱ بود. او از خانوادهای اشرافی قاجار و از نوادگان مظفرالدین شاه به شمار میرفت و نقش کلیدی در دوران بحرانی تاریخ معاصر ایران ایفا کرد. امینی با تحصیلات عالی در فرانسه و دکترای حقوق، یکی از روشنفکران اصلاحطلب دوران [[محمدرضا پهلوی]] بود و ابتدا با [[جبهه ملی ایران]] همکاری داشت. | '''دکتر علی امینی''' (۲۱ شهریور ۱۲۸۴ تهران – ۲۱ آذر ۱۳۷۱ پاریس)، سیاستمدار برجسته ایرانی، دیپلمات و نخستوزیر ایران از اردیبهشت ۱۳۴۰ تا تیر ۱۳۴۱ بود. او از خانوادهای اشرافی قاجار و از نوادگان مظفرالدین شاه به شمار میرفت و نقش کلیدی در دوران بحرانی تاریخ معاصر ایران ایفا کرد. امینی با تحصیلات عالی در فرانسه و دکترای حقوق، یکی از روشنفکران اصلاحطلب دوران [[محمدرضا پهلوی]] بود و ابتدا با [[جبهه ملی ایران]] همکاری داشت. | ||
علی امینی در دوران نخستوزیریاش، با حمایت ایالات متحده و در میان بحران اقتصادی و سیاسی ایران، برنامههای اصلاحی جسورانهای اجرا کرد. او مبارزه با فساد اداری، اصلاحات ارضی اولیه، و اقدامات اقتصادی برای کنترل تورم و کسری بودجه را پیش برد. این اصلاحات پیشزمینهای برای [[انقلاب سفید]] شاه شد، اما با مقاومت دربار، زمینداران بزرگ و بخشی از روحانیت مواجه گردید. امینی تلاش کرد قدرت شاه را محدود کند و دموکراسی پارلمانی را تقویت نماید، اما اختلافات عمیق با [[محمدرضا پهلوی]] منجر به استعفای او در تیر ۱۳۴۱ شد. پس از آن، امینی به مخالفت با رژیم پهلوی پرداخت و سالهای پایانی | |||
عمر را در تبعید در فرانسه گذراند. او نماد تلاش برای اصلاحات لیبرال و مبارزه با استبداد دربار در دهه ۱۳۴۰ بود و نقشش در تاریخ ایران به عنوان پلی بین نهضت ملی [[دکتر محمد مصدق]] و تحولات بعدی برجسته است. | |||
== زندگی اولیه و تحصیلات == | == زندگی اولیه و تحصیلات == | ||
| خط ۴۱: | خط ۴۳: | ||
علی امینی پس از بازگشت از فرانسه در اواخر دهه ۱۳۰۰ خورشیدی، وارد خدمات دولتی شد. او ابتدا در وزارت دارایی مشغول به کار گردید و به سرعت پلههای ترقی را پیمود. در کابینههای مختلف دوران [[رضاشاه پهلوی|رضا شاه]] و اوایل سلطنت [[محمدرضا پهلوی]]، پستهای مهمی همچون معاونت وزارت دارایی و ریاست کل دارایی را بر عهده داشت.<ref>Habib Ladjevardi, ed., Memoirs of Ali Amini, Prime Minister of Iran (1961-62) (Bethesda, MD: Iranbooks, 1995), 45-67.</ref> امینی در سالهای پس از جنگ جهانی دوم، به عنوان یکی از تکنوکراتهای روشنفکر شناخته شد و در مذاکرات نفتی ایران با کنسرسیوم بینالمللی نقش کلیدی ایفا کرد. او در کابینه حسین علاء (۱۳۳۰) وزیر اقتصاد ملی بود و در کابینههای محمد ساعد مراغهای و ابراهیم حکیمی نیز وزارتخانههای دادگستری و فرهنگ را بر عهده داشت.<ref>Iraj Amini, Bar Bal-e Bohran: Zendeginameh-ye Siyasi-ye Ali Amini (Tehran: Nashr-e Mahi, 2009), 112-145.</ref> | علی امینی پس از بازگشت از فرانسه در اواخر دهه ۱۳۰۰ خورشیدی، وارد خدمات دولتی شد. او ابتدا در وزارت دارایی مشغول به کار گردید و به سرعت پلههای ترقی را پیمود. در کابینههای مختلف دوران [[رضاشاه پهلوی|رضا شاه]] و اوایل سلطنت [[محمدرضا پهلوی]]، پستهای مهمی همچون معاونت وزارت دارایی و ریاست کل دارایی را بر عهده داشت.<ref>Habib Ladjevardi, ed., Memoirs of Ali Amini, Prime Minister of Iran (1961-62) (Bethesda, MD: Iranbooks, 1995), 45-67.</ref> امینی در سالهای پس از جنگ جهانی دوم، به عنوان یکی از تکنوکراتهای روشنفکر شناخته شد و در مذاکرات نفتی ایران با کنسرسیوم بینالمللی نقش کلیدی ایفا کرد. او در کابینه حسین علاء (۱۳۳۰) وزیر اقتصاد ملی بود و در کابینههای محمد ساعد مراغهای و ابراهیم حکیمی نیز وزارتخانههای دادگستری و فرهنگ را بر عهده داشت.<ref>Iraj Amini, Bar Bal-e Bohran: Zendeginameh-ye Siyasi-ye Ali Amini (Tehran: Nashr-e Mahi, 2009), 112-145.</ref> | ||
در دهه ۱۳۲۰، امینی ابتدا با [[جبهه ملی ایران]] و [[دکتر محمد مصدق]] همکاری نزدیک داشت و حتی در انتخابات مجلس چهاردهم از سوی جبهه ملی حمایت شد، اما به تدریج از مسیر ملیگرایی رادیکال مصدق فاصله گرفت. او معتقد به اصلاحات تدریجی و همکاری با غرب بود و با ملی شدن صنعت نفت به شیوه مصدق مخالفت ورزید، زیرا آن را عامل بحران اقتصادی میدانست.<ref>Foundation for Iranian Studies, "Oral History Interview with Ali Amini" (1982), accessed January 7, 2026, https://fis-iran.org/wp-content/uploads/Oral%20History%20-%20Transcripts/Ali-Amini-English.pdf, 78-92.</ref> امینی در کابینههای دهه ۱۳۳۰ چندین بار وزیر دارایی شد و در مذاکرات با شرکتهای نفتی غربی، به دنبال توافقی متوازن بود که منافع ایران را حفظ کند | در دهه ۱۳۲۰، امینی ابتدا با [[جبهه ملی ایران]] و [[دکتر محمد مصدق]] همکاری نزدیک داشت و حتی در انتخابات مجلس چهاردهم از سوی جبهه ملی حمایت شد، اما به تدریج از مسیر ملیگرایی رادیکال مصدق فاصله گرفت. او معتقد به اصلاحات تدریجی و همکاری با غرب بود و با ملی شدن صنعت نفت به شیوه مصدق مخالفت ورزید، زیرا آن را عامل بحران اقتصادی میدانست.<ref>Foundation for Iranian Studies, "Oral History Interview with Ali Amini" (1982), accessed January 7, 2026, https://fis-iran.org/wp-content/uploads/Oral%20History%20-%20Transcripts/Ali-Amini-English.pdf, 78-92.</ref> امینی در کابینههای دهه ۱۳۳۰ چندین بار وزیر دارایی شد و در مذاکرات با شرکتهای نفتی غربی، بدون قطع کامل روابط به دنبال توافقی متوازن بود که منافع ایران را حفظ کند. | ||
در سال ۱۳۳۵ به عنوان سفیر ایران در ایالات متحده منصوب شد و روابط نزدیک با سیاستمداران آمریکایی برقرار کرد. این دوره سفارت، زمینهساز حمایت بعدی واشنگتن از او در زمان نخستوزیری گردید.<ref>U.S. Department of State, Office of the Historian, "Foreign Relations of the United States, 1958–1960, Near East Region; Iran," Volume XII, Document 245.</ref> امینی در بازگشت به ایران، به عنوان یکی از چهرههای مستقل و اصلاحطلب شناخته میشد و در محافل سیاسی، نماد تکنوکراسی لیبرال در برابر دیکتاتوری دربار بود. | در سال ۱۳۳۵ به عنوان سفیر ایران در ایالات متحده منصوب شد و روابط نزدیک با سیاستمداران آمریکایی برقرار کرد. این دوره سفارت، زمینهساز حمایت بعدی واشنگتن از او در زمان نخستوزیری گردید.<ref>U.S. Department of State, Office of the Historian, "Foreign Relations of the United States, 1958–1960, Near East Region; Iran," Volume XII, Document 245.</ref> امینی در بازگشت به ایران، به عنوان یکی از چهرههای مستقل و اصلاحطلب شناخته میشد و در محافل سیاسی، نماد تکنوکراسی لیبرال در برابر دیکتاتوری دربار بود. | ||
| خط ۶۴: | خط ۶۶: | ||
== سالهای پایانی، مخالفت با رژیم و مرگ == | == سالهای پایانی، مخالفت با رژیم و مرگ == | ||
[[پرونده:دکتر علی امینی ۲.png|جایگزین=دکتر علی امینی در دوران نخستوزیری|بندانگشتی|250x250پیکسل|دکتر علی امینی در دوران نخستوزیری]] | |||
پس از استعفای اجباری در تیر ۱۳۴۱، علی امینی به تدریج به یکی از منتقدان سرسخت رژیم [[محمدرضا پهلوی]] تبدیل شد. او که ابتدا به عنوان تکنوکرات اصلاحطلب درون نظام شناخته میشد، با مشاهده تمرکز قدرت در دست شاه و سرکوب مخالفان، به اپوزیسیون لیبرال پیوست. امینی در دهه ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰، از آزادی بیان، بازگشت به قانون اساسی مشروطه و محدود کردن قدرت مطلقه شاه دفاع میکرد. او با [[جبهه ملی ایران]] دوباره ارتباط برقرار کرد و در محافل روشنفکری، نماد تلاش ناکام برای دموکراتیزاسیون از درون رژیم بود.<ref>Habib Ladjevardi, ed., Memoirs of Ali Amini (Harvard Iranian Oral History Project, 1995), Tape 7, 22-35; Foundation for Iranian Studies, Oral History Transcript, https://fis-iran.org/wp-content/uploads/Oral%20History%20-%20Transcripts/Ali-Amini-English.pdf.</ref> | پس از استعفای اجباری در تیر ۱۳۴۱، علی امینی به تدریج به یکی از منتقدان سرسخت رژیم [[محمدرضا پهلوی]] تبدیل شد. او که ابتدا به عنوان تکنوکرات اصلاحطلب درون نظام شناخته میشد، با مشاهده تمرکز قدرت در دست شاه و سرکوب مخالفان، به اپوزیسیون لیبرال پیوست. امینی در دهه ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰، از آزادی بیان، بازگشت به قانون اساسی مشروطه و محدود کردن قدرت مطلقه شاه دفاع میکرد. او با [[جبهه ملی ایران]] دوباره ارتباط برقرار کرد و در محافل روشنفکری، نماد تلاش ناکام برای دموکراتیزاسیون از درون رژیم بود.<ref>Habib Ladjevardi, ed., Memoirs of Ali Amini (Harvard Iranian Oral History Project, 1995), Tape 7, 22-35; Foundation for Iranian Studies, Oral History Transcript, https://fis-iran.org/wp-content/uploads/Oral%20History%20-%20Transcripts/Ali-Amini-English.pdf.</ref> | ||
در آستانه [[انقلاب ضد سلطنتی ایران]]، امینی ابتدا از خیزش مردم حمایت کرد و امیدوار بود که منجر به برقراری دموکراسی شود، اما با تسلط روحانیت و مسیر ایدئولوژیک انقلاب، از آن فاصله گرفت. او رژیم جدید را نیز استبدادی میدانست و هیچگاه با آن همکاری نکرد.<ref>Iraj Amini, Bar Bal-e Bohran: Zendeginameh-ye Siyasi-ye Ali Amini (Tehran: Nashr-e Mahi, 2009), 412-450.</ref> | در آستانه [[انقلاب ضد سلطنتی ایران]]، امینی ابتدا از خیزش مردم حمایت کرد و امیدوار بود که منجر به برقراری دموکراسی شود، اما با تسلط روحانیت و مسیر ایدئولوژیک انقلاب، از آن فاصله گرفت. او رژیم جدید را نیز استبدادی میدانست و هیچگاه با آن همکاری نکرد.<ref>Iraj Amini, Bar Bal-e Bohran: Zendeginameh-ye Siyasi-ye Ali Amini (Tehran: Nashr-e Mahi, 2009), 412-450.</ref> | ||
امینی در سالهای پایانی عمر، بیشتر در فرانسه زندگی کرد و به عنوان تبعیدی سیاسی، با روشنفکران مخالف رژیم در ارتباط بود. او تا پایان عمر بر اصول لیبرال، استقلال ایران و حاکمیت قانون وفادار ماند و هیچگاه به ایران بازنگشت. دکتر علی امینی در ۲۱ آذر ۱۳۷۱ (۱۲ دسامبر ۱۹۹۲) در پاریس درگذشت و در همان شهر به خاک سپرده شد. مرگ او پایان دوران یکی از آخرین سیاستمداران اشرافی-روشنفکر ایران بود که تلاش کرد میان سنت و مدرنیته، و میان اصلاحات و دیکتاتوری، پلی بزند. | امینی در سالهای پایانی عمر، بیشتر در فرانسه زندگی کرد و به عنوان تبعیدی سیاسی، با روشنفکران مخالف رژیم در ارتباط بود. او تا پایان عمر بر اصول لیبرال، استقلال ایران و حاکمیت قانون وفادار ماند و هیچگاه به ایران بازنگشت. دکتر علی امینی در ۲۱ آذر ۱۳۷۱ (۱۲ دسامبر ۱۹۹۲) در پاریس درگذشت و در همان شهر به خاک سپرده شد. مرگ او پایان دوران یکی از آخرین سیاستمداران اشرافی-روشنفکر ایران بود که تلاش کرد میان سنت و مدرنیته، و میان اصلاحات و دیکتاتوری، پلی بزند. | ||
میراث امینی در تاریخ معاصر ایران دوگانه است: از یک سو، اصلاحات اقتصادی و ارضی او پایهگذار تغییرات ساختاری شد که حتی رژیم پهلوی بعدها از آن بهره برد؛ از سوی دیگر، ناکامیاش در محدود کردن قدرت شاه، درس مهمی درباره محدودیت اصلاحات از بالا در نظامهای استبدادی بود. او پلی میان نهضت ملی [[دکتر محمد مصدق]] و نسل روشنفکران مخالف دیکتاتوری پهلوی به شمار میرود.<ref>Ervand Abrahamian, Iran Between Two Revolutions (Princeton University Press, 1982), 420-428.</ref> | میراث امینی در تاریخ معاصر ایران دوگانه است: از یک سو، اصلاحات اقتصادی و ارضی او پایهگذار تغییرات ساختاری شد که حتی رژیم پهلوی بعدها از آن بهره برد؛ از سوی دیگر، ناکامیاش در محدود کردن قدرت شاه، درس مهمی درباره محدودیت اصلاحات از بالا در نظامهای استبدادی بود. او پلی میان نهضت ملی [[دکتر محمد مصدق]] و نسل روشنفکران مخالف دیکتاتوری پهلوی به شمار میرود.<ref>Ervand Abrahamian, Iran Between Two Revolutions (Princeton University Press, 1982), 420-428.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||