کاربر:Hamidreza/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه زندگینامه | '''درحال ویرایش'''{{جعبه زندگینامه | ||
|نام_شخص=ستایش شفیعی | |نام_شخص=ستایش شفیعی | ||
|تصویر=ستایش شفیعی1.jpg | |تصویر=ستایش شفیعی1.jpg | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
|تاریخ مرگ=۱۸دی ۱۴۰۴ | |تاریخ مرگ=۱۸دی ۱۴۰۴ | ||
}} | }} | ||
'''ستایش شفیعی،''' (متولد حدود ۱۳۸۴) دختر ۲۰ساله متولد تهران، | '''ستایش شفیعی،''' (متولد حدود ۱۳۸۴-شهادت ۱۸دی ۱۴۰۴ ) دختر ۲۰ساله متولد تهران، ورزشکار، بسکتبالیست عضو تیم منطقه ۶تهران، یکیاز داوران «جایزهکتابمهر» بود که در [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] | ||
ایران هدف دو گلوله جنگی قرارگرفت. او نماد مقاومت جوانان بیسرپرست بود. او با نام مستعار«دختری که خورشید بود» شناختهمیشود. | |||
== زندگینامه == | == زندگینامه == | ||
دختر ۲۰ ساله تهرانی که از سهسالگی بدون خانواده، در مراکز سازمان بهزیستی بزرگ شد و | دختر ۲۰ ساله تهرانی که از سهسالگی بدون خانواده، در مراکز سازمان بهزیستی بزرگ شد و بهتنهایی زندگی میکرد، روحیهای سرکش و آرمانگرا داشت و او با نام مستعار | ||
«دختری که خورشید بود» میشناسند. او در تلگرام شخصی خود، از تجربیات سخت کودکی، امید بهعدالت و آرزوی آزادی مینوشت و آرمانگراییاش او را به [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] کشاند. | |||
بهگفته یکی از مسولان بهزیستی، ستایش شفیعی یکی از چهار نفر کشتهشدگان اعتراضات سراسری است که تحت پوشش این نهاد بودند. | |||
به گفته دوستان او، ستایش ورزشکار و اهل مطالعه بود و بهتازگی نامزد کرده بود و میخواست زندگی که از او دریع شده را از نو بسازد. | به گفته دوستان او، ستایش ورزشکار و اهل مطالعه بود و بهتازگی نامزد کرده بود و میخواست زندگی که از او دریع شده را از نو بسازد. | ||
== شهادت == | == شهادت == | ||
در پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶) حین اعتراضات خیابانی در میدان خراسان تهران، او خود را سپر بلای یک پسر۱۲ساله که تیر خوردهبود میکند و قصد دارد تا جسد او را به عقب بکشد که همانجا نیروهای سرکوبگر جمهوریاسلامی یک تیر به پایاو و پس از مدتی، یک تیر به کمر او شلیک میکنند و درجا شهید میشود. | در پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶) حین اعتراضات خیابانی در میدان خراسان تهران، او خود را سپر بلای یک پسر۱۲ساله که تیر خوردهبود میکند و قصد دارد تا جسد او را به عقب بکشد که همانجا نیروهای سرکوبگر جمهوریاسلامی یک تیر به پایاو و پس از مدتی، یک تیر به کمر او شلیک میکنند و درجا شهید میشود. | ||
پیکر ستایش،بدون پیگیری خانواده تا چند روز درمیان شهدا رها شدهبود، اما بعدها توسط فعالان حقوقبشری شناسایی گردید. | |||
ستایش کسی را نداشت، اما نامش مثل خورشیدی در دل هر ایرانی میدرخشد و خاموشیپذیر نیست. | |||
== یادبود و تأثیر == | == یادبود و تأثیر == | ||
نامش در فهرستهای سازمانهای حقوقبشری مانند هنکاو و گزارشهای ایرانوایر ثبت شده و به عنوان الگویی از شجاعت زنان قیام ۱۴۰۴ گرامی داشته میشود. پستهای اینستاگرام و کانالهای تلگرامی با هشتگ #ستایش_شفیعی، روایت زندگی و شهادتش را جاویدان نگه داشتهاند | نامش در فهرستهای سازمانهای حقوقبشری مانند هنکاو و گزارشهای ایرانوایر ثبت شده و به عنوان الگویی از شجاعت زنان قیام ۱۴۰۴ گرامی داشته میشود. پستهای اینستاگرام و کانالهای تلگرامی با هشتگ #ستایش_شفیعی، روایت زندگی و شهادتش را جاویدان نگه داشتهاند | ||
نسخهٔ ۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۰۰
درحال ویرایش
ستایش شفیعی، (متولد حدود ۱۳۸۴-شهادت ۱۸دی ۱۴۰۴ ) دختر ۲۰ساله متولد تهران، ورزشکار، بسکتبالیست عضو تیم منطقه ۶تهران، یکیاز داوران «جایزهکتابمهر» بود که در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
ایران هدف دو گلوله جنگی قرارگرفت. او نماد مقاومت جوانان بیسرپرست بود. او با نام مستعار«دختری که خورشید بود» شناختهمیشود.
زندگینامه
دختر ۲۰ ساله تهرانی که از سهسالگی بدون خانواده، در مراکز سازمان بهزیستی بزرگ شد و بهتنهایی زندگی میکرد، روحیهای سرکش و آرمانگرا داشت و او با نام مستعار
«دختری که خورشید بود» میشناسند. او در تلگرام شخصی خود، از تجربیات سخت کودکی، امید بهعدالت و آرزوی آزادی مینوشت و آرمانگراییاش او را به اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ کشاند.
بهگفته یکی از مسولان بهزیستی، ستایش شفیعی یکی از چهار نفر کشتهشدگان اعتراضات سراسری است که تحت پوشش این نهاد بودند.
به گفته دوستان او، ستایش ورزشکار و اهل مطالعه بود و بهتازگی نامزد کرده بود و میخواست زندگی که از او دریع شده را از نو بسازد.
شهادت
در پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶) حین اعتراضات خیابانی در میدان خراسان تهران، او خود را سپر بلای یک پسر۱۲ساله که تیر خوردهبود میکند و قصد دارد تا جسد او را به عقب بکشد که همانجا نیروهای سرکوبگر جمهوریاسلامی یک تیر به پایاو و پس از مدتی، یک تیر به کمر او شلیک میکنند و درجا شهید میشود.
پیکر ستایش،بدون پیگیری خانواده تا چند روز درمیان شهدا رها شدهبود، اما بعدها توسط فعالان حقوقبشری شناسایی گردید.
ستایش کسی را نداشت، اما نامش مثل خورشیدی در دل هر ایرانی میدرخشد و خاموشیپذیر نیست.
یادبود و تأثیر
نامش در فهرستهای سازمانهای حقوقبشری مانند هنکاو و گزارشهای ایرانوایر ثبت شده و به عنوان الگویی از شجاعت زنان قیام ۱۴۰۴ گرامی داشته میشود. پستهای اینستاگرام و کانالهای تلگرامی با هشتگ #ستایش_شفیعی، روایت زندگی و شهادتش را جاویدان نگه داشتهاند