کاربر:Hamidreza/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Hamidreza (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Hamidreza (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۷: خط ۷:




در [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴،]] نام چند آتش‌نشان در میان [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان قیام سراسری]] برجسته شد. افرادی که یا هنگام کمک به معترضان مجروح و یا در جریان حضور در صحنه اعتراضات هدف شلیک قرار گرفتند. قهرمانانی که در لحظه مواجهه با نیروهای سرکوبگر رژیم که با گلوله‌های جنگی به‌سوی مردم شلیک می‌کردند، انتخاب کردند تا به‌جای جان به‌در بردن و حفظ خویش، در کنار مردم معترض بایستند و در برابر رگبار گلوله‌ها، جان خود را فدای مردم‌شان کرده و از آن‌ها حفاظت کنند.  
آتش‌نشانی شغلی است که با آتش و خطر از یک‌سو و ایجاد امنیت و آسایش از سوی دیگر عجین شده‌است. اما در [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴،]] مردم معترض ایران که با نیروهای سرکوبگر جمهوری‌اسلامی چنگ در چنگ بودند با مفهوم جدیدی از شغل آتش‌نشانی مواجه‌شدند. آن‌ها با افراد شجاع و فداکاری مواجه شدند که در میان دود و آتش و رگبارهای پی‌درپی گلوله نیروهای سرکوبگر به کمک مردم شتافتند تا باز هم به شیوه دیگری برای مردم امنیت ایجاد کنند و شعله‌های سرکش را به زانو در بیاورند.


برخی از این قهرمانان که هر کدام‌شان به نمادی از انسان شجاع و فداکار تبدیل شدند و در لحظه تاریخی و سرنوشت ساز، جایگاهی عمیق و وسیع در حافظه جمعی اشغال کردند، عبارتند از:   
آتش‌نشان‌هایی که لحظه مواجهه با نیروهای سرکوبگر رژیم که با گلوله‌های جنگی به‌سوی مردم شلیک می‌کردند، انتخاب کردند تا به‌جای جان به‌در بردن و حفظ خویش، در کنار مردم معترض بایستند و در برابر رگبار گلوله‌ها، جان خود را فدای مردم‌شان کرده و از آن‌ها حفاظت کنند.
 
برخی از این قهرمانان که هر کدام‌شان دریایی از غیرت بودند و به نمادی از انسان شجاع و فداکار تبدیل شدند و در لحظه تاریخی و سرنوشت ساز، جایگاهی عمیق و وسیع در حافظه جمعی اشغال کردند، عبارتند از:   


حمید مهدوی، محمد گلی، یوحنا میرپادیاب، میثم کاظمی، محمد بیات، ناصر شیرازی کرامه، جواد طالبی، میلاد عطایی و حسین رادی. این آتش‌نشان‌ها از جمله چهره‌هایی هستند که در میان مردم، به‌عنوان آتش‌نشانان شهید معرفی شده‌اند.
حمید مهدوی، محمد گلی، یوحنا میرپادیاب، میثم کاظمی، محمد بیات، ناصر شیرازی کرامه، جواد طالبی، میلاد عطایی و حسین رادی. این آتش‌نشان‌ها از جمله چهره‌هایی هستند که در میان مردم، به‌عنوان آتش‌نشانان شهید معرفی شده‌اند.

نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۳


درحال ویرایش

آتش‌نشان‌های شهید در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

آتش‌نشانی شغلی است که با آتش و خطر از یک‌سو و ایجاد امنیت و آسایش از سوی دیگر عجین شده‌است. اما در اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، مردم معترض ایران که با نیروهای سرکوبگر جمهوری‌اسلامی چنگ در چنگ بودند با مفهوم جدیدی از شغل آتش‌نشانی مواجه‌شدند. آن‌ها با افراد شجاع و فداکاری مواجه شدند که در میان دود و آتش و رگبارهای پی‌درپی گلوله نیروهای سرکوبگر به کمک مردم شتافتند تا باز هم به شیوه دیگری برای مردم امنیت ایجاد کنند و شعله‌های سرکش را به زانو در بیاورند.

آتش‌نشان‌هایی که لحظه مواجهه با نیروهای سرکوبگر رژیم که با گلوله‌های جنگی به‌سوی مردم شلیک می‌کردند، انتخاب کردند تا به‌جای جان به‌در بردن و حفظ خویش، در کنار مردم معترض بایستند و در برابر رگبار گلوله‌ها، جان خود را فدای مردم‌شان کرده و از آن‌ها حفاظت کنند.

برخی از این قهرمانان که هر کدام‌شان دریایی از غیرت بودند و به نمادی از انسان شجاع و فداکار تبدیل شدند و در لحظه تاریخی و سرنوشت ساز، جایگاهی عمیق و وسیع در حافظه جمعی اشغال کردند، عبارتند از:

حمید مهدوی، محمد گلی، یوحنا میرپادیاب، میثم کاظمی، محمد بیات، ناصر شیرازی کرامه، جواد طالبی، میلاد عطایی و حسین رادی. این آتش‌نشان‌ها از جمله چهره‌هایی هستند که در میان مردم، به‌عنوان آتش‌نشانان شهید معرفی شده‌اند.

  • حمید مهدوی: آتش‌نشان و ورزشکار اهل مشهد که در ۱۸ دی ۱۴۰۴، که در جریان اعتراضات، هنگام کمک به مجروحان و زمانی که یک معترض مجروح (جعفر جاویدی) را حمل می‌کرد با شلیک گلوله جنگی به ناحیه گلو کشته شد.او یکی از نمادهای فداکاری آتش‌نشانان در رخدادهای ۱۸ و۱۹دی است.[۱][۲][۳]
  • محمد گلی: آتش‌نشان اهل نجف‌آباد اصفهان که در جریان اعتراضات سراسری به‌کمک مردم می‌شتابد و در مواجهه با تیراندازی ماموران کلانتری، خودروی آتش نشانی‌اش را در مقابل کلانتری قرار می‌دهد تا ماموران کلانتری نتوانند از آن ناحیه به‌سوی مردم شلیک کنند اما محمد هدف ۱۱گلوله قرار می‌گیرد و به‌شهادت می‌رسد. تصاویر اصابت صدها گلوله به خودروی آتش‌نشانی ثبت شده‌است.[۴]
  • محمد بیات:آتش‌نشانی که پدر دو فرزند بود و در شمار انسان‌های فداکاری بود که در شهر ری، در فضای خشونت و رگبار گلوله‌های جنگی به حمایت از معترضان شتافت و پس از اصابت گلوله‌های جنگی به ناحیه ران و شکم مجروح شد و بر اثر خونریزی به‌شهادت رسید. رژیم جمهوری اسلامی برای تحویل پیکر محمد بیات به خانواده‌اش فشار زیادی آورد و آن‌ها را مجبور به پرداخت پول کرد.[۱][۵][۶]
  • ناصر شیرازی کرامه: آتش‌نشان ۴۴ساله با تجربه ۲۲سال کار حرفه‌ای، پدر یک دختر ۱۵ساله که در شامگاه ۱۸دی در منطقه اسلامشهر، هنگام کمک و انتقال یک مجروح، هدف گلوله جنگی قرار گرفت. ناصر پس از عمل جراحی در بیمارستان پارس تهران، روز نوزدهم دی به کما رفت و به‌شهادت رسید. پیکر او را در دارالسلام اسلامشهر به خاک سپردند.[۷][۱]
  • یوحنا میرپادیاب: آتش‌نشانی که نامش در فهرست جان‌باختگان اعتراضات ۱۴۰۴ ثبت شده است. در گزارش‌های موجود، او نیز در کنار دیگر آتش‌نشانان کشته‌شده به‌عنوان نمونه‌ای از حضور امدادی و پرخطر در صحنه اعتراضات یاد می‌شود.
  • جواد طالبی: آتش‌نشانی که نام او در میان کشته‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ آمده است. گزارش‌های منتشرشده او را از جمله افرادی می‌دانند که در جریان کمک به مجروحان یا حضور در صحنه درگیری جان خود را از دست دادند.
  • میلاد عطایی: آتش‌نشان اهل شاهین‌شهر که در ۱۹ دی ۱۴۰۴ کشته شد. در روایت‌های موجود آمده که او بر اثر اصابت گلوله جنگی جان باخت و از نیروهای فنی و فعال حوزه آتش‌نشانی صنعتی بود.
  • میثم کاظمی: آتش‌نشان و از جان‌باختگان اعتراضات ۱۴۰۴ که خارج از شیفت کاری، در پرند هنگام کمک به معترضان، پس از تحمل ضربات باتون ماموران سرکوبگر جمهوری اسلامی، هدف گلوله از ناحیه گردن قرار گرفت و کشته شد. ار ماموران امنیتی رژیم تلاش بسیاری کردند تا خانواده میثم را تحت فشار قرار دهند تا نام او را در میان کشته‌شدگان نیروهای جمهوری اسلامی ثبت کنند. اما میثم به‌عنوان یکی از آتش‌نشانانی یاد شده که در کنار مردم ایستاد و جان خود را فدای مردم کرد.[۸][۱]
  • حسین رادی: غواص و آتش‌نشان اهل نجف‌آباد که در ۱۹ دی ۱۴۰۴ در خیابان میرداماد این شهر هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد. به‌گفته همراهانش، او در تلاش برای دور کردن افراد از محل درگیری بود.

منابع