کاربر:Khosro/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخهها
Alireza k h (بحث | مشارکتها) جایگزینی صفحه با 'بندانگشتی|1148x1148پیکسل' برچسبها: جایگزین شد واگردانی دستی |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: برگرداندهشده ویرایشگر دیداری |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:برای صفحه تمرین.jpg|بندانگشتی|1148x1148پیکسل]] | [[پرونده:برای صفحه تمرین.jpg|بندانگشتی|1148x1148پیکسل]]'''فرهاد درودیان'''، (متولد ۱۳۳۴، تهران – درگذشته ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، آلبانی) از اعضاء قدیمی [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] بود. او در سال ۱۳۵۵، در ایالات متحده آمریکا مشغول تحصیل بود و در آن هنگام برای مبارزه با دیکتاتوری [[محمدرضا پهلوی|محمدرضا شاه پهلوی]] به سازمان مجاهدین پیوست. فرهاد درودیان که با خواندن دفاعیات مجاهدین در دادگاه نظامی شاه و کتابهای سازمان و آرمانهای مجاهدین آشنا شده بود، در سازمان دانشجویان مسلمان هوادار مجاهدین به فعالیت پرداخت. | ||
فرهاد درودیان همزمان با [[انقلاب ضد سلطنتی|انقلاب ضدسلطنتی ۱۳۵۷]]، به ایران بازگشت و فعالیتهایش را در دانشگاه کاشان و سپس در بخش محلات تهران ادامه داد. او در تاریخ ۲۰ خردادماه ۱۳۶۰، در جریان تظاهرات و درگیری یک یگان ملیشیای مجاهدین با [[سپاه پاسداران انقلاب اسلامی|سپاه پاسداران]] و کمیتهچیهای سعدآباد تهران دستگیر شد و در همین کمیته ۵ روز تحت شکنجه قرار گرفت و سپس به [[زندان قزلحصار]] کرج منتقل شد و به مدت ۴ سال در زندان بهسر برد. | |||
فرهاد درودیان پس از آزادی از زندان، بلافاصله به صورت مخفیانه از مرز پاکسان خارج شد و در مهرماه ۱۳۶۴، خودش را به یک پایگاه مجاهدین در کراچی رساند. او در آبانماه ۱۳۶۴، به واحدهای رزمی مجاهدین در منطقه مرزی کردستان عراق اعزام شد. | |||
فرهاد درودیان پس از تشکیل [[ارتش آزادیبخش ملی ایران]] در سال ۱۳۶۶، به ارتش آزادی پیوست و در عملیاتهای بسیاری از جمله عملیات چیلات، عملیات شورشیرین، عملیات کانیسخت، عملیات گردان حُر، عملیات پایگاه شیخی، عملیات مهران، [[عملیات آفتاب]]، [[عملیات چلچراغ]] و [[عملیات فروغ جاویدان]] شرکت داشت. او در عملیات چلچراغ دست و پایش مجروح و دچار سوختگی شد و در عملیات فروغ جاویدان نیز از ناحیه شکم، دست و پا مورد اصابت گلوله قرار گرفت. او سه عمل جراحی در ناحیه شکم انجام داد که عوارض آن تا پایان عمرش ادامه داشت. | |||
فرهاد درودیان همچنین در دوران ۱۴ ساله جنگ و محاصرهی [[قرارگاه اشرف]] و [[کمپ لیبرتی]] در برابر حملات زمینی و موشکی و بمبارانها مقاومت کرد. او در جریان حملهی [[نیروی قدس سپاه پاسداران|نیروی قدس]] سپاه پاسدارن به سرکردگی [[قاسم سلیمانی]] در [[حمله نیروهای ارتش عراق به قرارگاه اشرف ۶ و ۷ مرداد ۱۳۸۸|۶و۷ مرداد ۱۳۸۸]]، و [[حمله نیروهای ارتش عراق به قرارگاه اشرف ۱۹ فروردین ۱۳۹۰|۱۹ فروردین ۱۳۹۰]]، در دفاع از قرارگاه اشرف و ایستادگی در برابر موشکبارانهای کمپ لیبرتی شرکت داشت. | |||
فرهاد دورودیان سرانجام پس از ۵۰ سال مبارزه با دو دیکتاتوری شاه و نظام جمهوری اسلامی در ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، در آلبانی درگذشت. | |||
خانم [[مریم رجوی]] رئیسجمهور منتخب شورای ملی مقاومت ایران ضمن تسلیت به همرزمان و یاران او، به مجاهد خلق فرهاد درودیان درود فرستاد و گفت:<blockquote>«پیگیری او و در مبارزه و نبرد رهاییبخش ، جنگ آوری و رزم پیاپی درهمه میدانها، سرمشقی برای نسلهای شورشگر و تشنه آزادی و رهایی میهن از چنگال استبداد خونآشام مذهبی در بحبوحه جنگ جنگها و آزمایش آزمایشهاست. یقین دارم که همرزمان مجاهدش که در میدانهای نبرد سالیان در کنارش بوده و شاهد رشادت و جنگاوریش بودهاند و همچنین شورشگران برای آزادی ایران به ویژه جوانان محلات تهران، راه و رسم او را در بغرنجترین و پیچیدهترین دوران مقاومت برای رهایی ایران از ستم شاه وشیخ، با جنگ صدبرابر و تعهدات هرچه بیشتر، ادامه خواهند داد.»<ref>[https://iran-efshagari.com/%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D8%AE%D9%84%D9%82-%D9%81%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%AF-%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D8%A7/ جاودانگی و درگذشت قهرمان مجاهد خلق فرهاد دورودیان در آلبانی - ایران افشاگر]</ref></blockquote> | |||
== منبع: == | |||
نسخهٔ ۲۷ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۰۲
فرهاد درودیان، (متولد ۱۳۳۴، تهران – درگذشته ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، آلبانی) از اعضاء قدیمی سازمان مجاهدین خلق ایران بود. او در سال ۱۳۵۵، در ایالات متحده آمریکا مشغول تحصیل بود و در آن هنگام برای مبارزه با دیکتاتوری محمدرضا شاه پهلوی به سازمان مجاهدین پیوست. فرهاد درودیان که با خواندن دفاعیات مجاهدین در دادگاه نظامی شاه و کتابهای سازمان و آرمانهای مجاهدین آشنا شده بود، در سازمان دانشجویان مسلمان هوادار مجاهدین به فعالیت پرداخت.
فرهاد درودیان همزمان با انقلاب ضدسلطنتی ۱۳۵۷، به ایران بازگشت و فعالیتهایش را در دانشگاه کاشان و سپس در بخش محلات تهران ادامه داد. او در تاریخ ۲۰ خردادماه ۱۳۶۰، در جریان تظاهرات و درگیری یک یگان ملیشیای مجاهدین با سپاه پاسداران و کمیتهچیهای سعدآباد تهران دستگیر شد و در همین کمیته ۵ روز تحت شکنجه قرار گرفت و سپس به زندان قزلحصار کرج منتقل شد و به مدت ۴ سال در زندان بهسر برد.
فرهاد درودیان پس از آزادی از زندان، بلافاصله به صورت مخفیانه از مرز پاکسان خارج شد و در مهرماه ۱۳۶۴، خودش را به یک پایگاه مجاهدین در کراچی رساند. او در آبانماه ۱۳۶۴، به واحدهای رزمی مجاهدین در منطقه مرزی کردستان عراق اعزام شد.
فرهاد درودیان پس از تشکیل ارتش آزادیبخش ملی ایران در سال ۱۳۶۶، به ارتش آزادی پیوست و در عملیاتهای بسیاری از جمله عملیات چیلات، عملیات شورشیرین، عملیات کانیسخت، عملیات گردان حُر، عملیات پایگاه شیخی، عملیات مهران، عملیات آفتاب، عملیات چلچراغ و عملیات فروغ جاویدان شرکت داشت. او در عملیات چلچراغ دست و پایش مجروح و دچار سوختگی شد و در عملیات فروغ جاویدان نیز از ناحیه شکم، دست و پا مورد اصابت گلوله قرار گرفت. او سه عمل جراحی در ناحیه شکم انجام داد که عوارض آن تا پایان عمرش ادامه داشت.
فرهاد درودیان همچنین در دوران ۱۴ ساله جنگ و محاصرهی قرارگاه اشرف و کمپ لیبرتی در برابر حملات زمینی و موشکی و بمبارانها مقاومت کرد. او در جریان حملهی نیروی قدس سپاه پاسدارن به سرکردگی قاسم سلیمانی در ۶و۷ مرداد ۱۳۸۸، و ۱۹ فروردین ۱۳۹۰، در دفاع از قرارگاه اشرف و ایستادگی در برابر موشکبارانهای کمپ لیبرتی شرکت داشت.
فرهاد دورودیان سرانجام پس از ۵۰ سال مبارزه با دو دیکتاتوری شاه و نظام جمهوری اسلامی در ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، در آلبانی درگذشت.
خانم مریم رجوی رئیسجمهور منتخب شورای ملی مقاومت ایران ضمن تسلیت به همرزمان و یاران او، به مجاهد خلق فرهاد درودیان درود فرستاد و گفت:
«پیگیری او و در مبارزه و نبرد رهاییبخش ، جنگ آوری و رزم پیاپی درهمه میدانها، سرمشقی برای نسلهای شورشگر و تشنه آزادی و رهایی میهن از چنگال استبداد خونآشام مذهبی در بحبوحه جنگ جنگها و آزمایش آزمایشهاست. یقین دارم که همرزمان مجاهدش که در میدانهای نبرد سالیان در کنارش بوده و شاهد رشادت و جنگاوریش بودهاند و همچنین شورشگران برای آزادی ایران به ویژه جوانان محلات تهران، راه و رسم او را در بغرنجترین و پیچیدهترین دوران مقاومت برای رهایی ایران از ستم شاه وشیخ، با جنگ صدبرابر و تعهدات هرچه بیشتر، ادامه خواهند داد.»[۱]