ایران‌پدیا:نوشتار پیشنهادی هفته/۲۰۲۶/۴۳: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳: خط ۳:


   <div class="box-content">
   <div class="box-content">
<div>[[پرونده: ستارخان 5.JPG|جایگزین= ستارخان|بندانگشتی|250x250پیکسل|ستارخان]]</div>
<div>[[پرونده:مریم رجوی ۲ .png|جایگزین= ۳۰ مهر؛ روز انتخاب مریم رجوی|بندانگشتی|270x270پیکسل|۳۰ مهر؛ روز انتخاب مریم رجوی]]</div>
     <div>
     <div>
'''ستارخان،''' (زاده ۲۸ مهر ۱۲۴۵- درگذشته ۲۵ آبان ۱۲۹۳) با نام اصلی ستار قره‌داغی از مبارزین [['''جنبش مشروطه ایران''']] ملقب به سردار ملی است. او  در شناخت اسب‌ها مهارت داشت و قبل از  [['''انقلاب مشروطه''']] در تبریز به خرید و فروش اسب می‌پرداخت. ستارخان در جریان انقلاب مشروطه و تشکیل دسته‌های مجاهد در تبریز به آن‌ها پیوست و فرمانده مجاهدین محله‌ی [['''امیزخیز''']] تبریز شد.
'''۳۰ مهر؛ روز انتخاب مریم رجوی'''، عنوان سالگرد اعلام انتخاب [[مریم رجوی]] به‌عنوان [[رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت ایران|رئیس‌جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران]] برای دوران انتقال حاکمیت به مردم ایران است. مصوبه‌ی این انتخاب در ۶ شهریور ۱۳۷۲، برابر با ۲۸ اوت ۱۹۹۳، در اجلاس رسمی [[شورای ملی مقاومت ایران]] و به اتفاق آرای اعضای حاضر تصویب شد. [[مسعود رجوی]]، مسئول وقت شورا، در ۳۰ مهر ۱۳۷۲، برابر با ۲۲ اکتبر ۱۹۹۳، این تصمیم را به‌طور عمومی اعلام کرد.  


بعد از به توپ بستن مجلس توسط محمد علی میرزا و شروع دوره‌ی استبداد صغیر قوای دولتی و نیروهای وابسته به حکومت، برای نابودی کامل مشروطیت به تبریز حمله کردند. در جریان این حمله تمامی محله‌‌های تبریز تسلیم شدند و پرچم سفید تسلیم بر فراز خانه‌های تبریز برافراشته شد.
بنابراین، از نظر دقیق تاریخی، ۶ شهریور روز تصویب انتخاب مریم رجوی و ۳۰ مهر روز اعلام و معرفی عمومی اوست. بااین‌حال، ۳۰ مهر در ادبیات و تقویم سیاسی مقاومت ایران به‌عنوان سالروز انتخاب و معرفی رئیس‌جمهور برگزیده شناخته می‌شود.


تنها ستارخان با اندک یاران خود در امیرخیز به مقاومت در برابر نیروهای استبداد پرداخت و پرچم‌های تسلیم را  بر بام محلات دیگر سرنگون کرد. در اثر پایداری ستارخان بقیه محلات تبریز یکی پس از دیگری به صفوف مقاومت پیوستند. نبردهای تبریز مدت یازده ماه به طول انجامید. نهایتا نیروهای دولتی شکست خوردند.  
این مقام برای دوره‌ای موقت پس از سرنگونی جمهوری اسلامی تعریف شده است. مأموریت رئیس‌جمهور برگزیده و دولت موقت، اداره‌ی دوران انتقال، فراهم‌کردن آزادی‌های سیاسی، برگزاری انتخابات برای [[مجلس مؤسسان و قانونگذاری ملی]] و انتقال حاکمیت به نمایندگان منتخب مردم است. مطابق مصوبه‌ی شورا، مأموریت مریم رجوی پس از تشکیل نهادهای قانونی جدید و انتخاب رئیس‌جمهوری آینده‌ی ایران پایان خواهد یافت.


مقاومت ستارخان و تبریز باعث شد دیگر ولایات ایران نیز برای برپایی مجدد مشروطه قیام کنند. رشت و اصفهان اولین شهرهایی بودند که قیام کردند. از رشت مجاهدان مشروطه‌خواه و از اصفهان نیز تفنگداران بختیاری برای فتح تهران حرکت کردند. شهر تهران در ۲۵ تیر ۱۲۸۸ به دست نیروهای مشروطه فتح شد. [['''محمد علی شاه'''|'''محمدعلی میرزا''']]، شاه مستبد قاجار به سفارت روسیه پناهنده شد و بعد از مدتی از ایران خارج گشت.
در تقویم سازمان مجاهدین، ۳۰ مهر با ۲۶ مهر، سالروز معرفی مریم رجوی به‌عنوان مسئول اول [[سازمان مجاهدین خلق ایران]]، پیوند دارد. فاصله‌ی این دو مناسبت در ادبیات مجاهدین «هفته‌ی سیمرغ» نامیده شده و هرساله با برنامه‌ها و مراسمی گرامی داشته می‌شود.
برنامه‌ی ۱۰ ماده‌ای متن مصوبه‌ی سال ۱۳۷۲ نیست، بلکه صورت‌بندی متأخرتر برنامه‌ی سیاسی مقاومت برای دوران انتقال و ایران آینده است. محورهای آن عبارت‌اند از:


در زمان فتح تهران، قوای روس به بهانه‌ی حفاظت از اتباع خود، تبریز را اشغال کرده بودند و ستارخان و مجاهدان تبریز که بیش‌ترین نقش را در پیروزی مشروطه داشتند نتوانستند مستقیما در فتح تهران شرکت کنند.  
# '''نه به ولایت فقیه؛ آری به حاکمیت مردم''' در یک جمهوری مبتنی بر رأی آزاد و [[پلورالیسم سیاسی|کثرت‌گرایی سیاسی]].
# آزادی بیان، احزاب، اجتماعات، مطبوعات و فضای مجازی؛ [[انحلال سپاه پاسداران]]، نیروی قدس، بسیج، گروه‌های لباس‌شخصی، وزارت اطلاعات، شورای عالی انقلاب فرهنگی و همه‌ی گشت‌ها و نهادهای سرکوبگر در شهرها، روستاها، مدارس، دانشگاه‌ها، ادارات و کارخانه‌ها.
# تضمین آزادی‌ها و حقوق فردی و اجتماعی بر اساس [[اعلامیه جهانی حقوق بشر]]؛ انحلال دستگاه‌های سانسور و تفتیش عقاید، دادخواهی [[قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷]]، ممنوعیت شکنجه و [[لغو مجازات اعدام]].
# [[جدایی دین از دولت]] و تضمین آزادی ادیان و مذاهب.
# برابری کامل زنان و مردان در حقوق سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی؛ مشارکت برابر زنان در رهبری سیاسی، لغو هرگونه تبعیض، حق انتخاب آزادانه‌ی پوشش، ازدواج، طلاق، تحصیل و اشتغال و منع بهره‌کشی از زنان تحت هر عنوان.
# استقرار دادگستری و نظام قضایی مستقل مطابق معیارهای بین‌المللی، مبتنی بر [[اصل برائت]]، حق دفاع، حق دادخواهی، محاکمه‌ی علنی و استقلال کامل قضات؛ لغو قوانین شرعی تحمیلی و انحلال [[دادگاه انقلاب اسلامی|دادگاه‌های انقلاب]].
# خودمختاری و رفع ستم مضاعف از اقوام و ملیت‌های ایرانی بر اساس [[طرح خودمختاری کردستان ایران]] مصوب شورای ملی مقاومت.
# تأمین عدالت و فرصت‌های برابر در اشتغال، کسب‌وکار و بازار آزاد برای همه‌ی مردم ایران و احقاق حقوق کارگران، کشاورزان، پرستاران، کارمندان، فرهنگیان و بازنشستگان.
# حفاظت و احیای [[محیط‌زیست ایران]].
# ایرانی غیراتمی و عاری از تسلیحات کشتارجمعی؛ صلح، همزیستی و همکاری‌های بین‌المللی و منطقه‌ای.  


حکومت جدید در تهران که افرادی چون [['''مهدی قلی‌خان هدایت'''|'''مخبرالسطنه''']] را شامل می‌شد  وجود ستارخان رهبر انقلابی و محبوب [[جنبش مشروطه ایران|جنبش مشروطه]] را در تبریز که یک دژ شکست‌ناپذیر به شمار می‌رفت به ضرر خود می‌دید. مخبرالسلطنه از طرف حکومت جدید والی آذربایجان شد و از همان ابتدا برای دور کردن ستارخان از تبریز تلاش کرد و در نهایت با زمینه‌چینی و اصرار او حکومت جدید ستارخان را  به تهران فراخواند.
[[۳۰ مهر؛ روز انتخاب مریم رجوی|بیشتر بخوانید...]]


در مسیر تهران و در تهران مردم استقبال شایانی از ستارخان و [['''باقرخان''']]، سردار و سالار ملی کردند. در تهران کشمکش جنگ قدرت بین سران حکومت جدید موقعیت ستارخان و مجاهدان را نیز تحت تاثیر قرار داد. نهایتا دولت، قانونی را برای خلع سلاح مجاهدان تصویب کرد. 
  <div>
 
محل استقرار مجاهدان و ستارخان پارک اتابک تهران بود. ستارخان این مصوبه را قبول کرد و تلاش کرد مجاهدان را نیز برای خلع سلاح قانع کند اما موفق نشد. روز ۱۴ مرداد ۱۲۸۹ نیروهای دولتی پارک اتابک، محل استقرار ستارخان و مجاهدان را گلوله‌باران کردند. ستارخان در این واقعه از ناحیه زانو مجروح شد.
 
چهار سال بعد در ۲۵ آبان ۱۲۹۳ ستارخان در تهران در یک خانه‌ اجاره‌ای درگذشت. پیکر او طی مراسم باشکوهی تشییع و در باغ طوطی شاه‌عبدالعظیم به خاک سپرده شد.
 
[[ستارخان|بیشتر بخوانید...]]

نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۱۰

مطلب برگزیده
۳۰ مهر؛ روز انتخاب مریم رجوی
۳۰ مهر؛ روز انتخاب مریم رجوی

۳۰ مهر؛ روز انتخاب مریم رجوی، عنوان سالگرد اعلام انتخاب مریم رجوی به‌عنوان رئیس‌جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران برای دوران انتقال حاکمیت به مردم ایران است. مصوبه‌ی این انتخاب در ۶ شهریور ۱۳۷۲، برابر با ۲۸ اوت ۱۹۹۳، در اجلاس رسمی شورای ملی مقاومت ایران و به اتفاق آرای اعضای حاضر تصویب شد. مسعود رجوی، مسئول وقت شورا، در ۳۰ مهر ۱۳۷۲، برابر با ۲۲ اکتبر ۱۹۹۳، این تصمیم را به‌طور عمومی اعلام کرد.

بنابراین، از نظر دقیق تاریخی، ۶ شهریور روز تصویب انتخاب مریم رجوی و ۳۰ مهر روز اعلام و معرفی عمومی اوست. بااین‌حال، ۳۰ مهر در ادبیات و تقویم سیاسی مقاومت ایران به‌عنوان سالروز انتخاب و معرفی رئیس‌جمهور برگزیده شناخته می‌شود.

این مقام برای دوره‌ای موقت پس از سرنگونی جمهوری اسلامی تعریف شده است. مأموریت رئیس‌جمهور برگزیده و دولت موقت، اداره‌ی دوران انتقال، فراهم‌کردن آزادی‌های سیاسی، برگزاری انتخابات برای مجلس مؤسسان و قانونگذاری ملی و انتقال حاکمیت به نمایندگان منتخب مردم است. مطابق مصوبه‌ی شورا، مأموریت مریم رجوی پس از تشکیل نهادهای قانونی جدید و انتخاب رئیس‌جمهوری آینده‌ی ایران پایان خواهد یافت.

در تقویم سازمان مجاهدین، ۳۰ مهر با ۲۶ مهر، سالروز معرفی مریم رجوی به‌عنوان مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران، پیوند دارد. فاصله‌ی این دو مناسبت در ادبیات مجاهدین «هفته‌ی سیمرغ» نامیده شده و هرساله با برنامه‌ها و مراسمی گرامی داشته می‌شود. برنامه‌ی ۱۰ ماده‌ای متن مصوبه‌ی سال ۱۳۷۲ نیست، بلکه صورت‌بندی متأخرتر برنامه‌ی سیاسی مقاومت برای دوران انتقال و ایران آینده است. محورهای آن عبارت‌اند از:

  1. نه به ولایت فقیه؛ آری به حاکمیت مردم در یک جمهوری مبتنی بر رأی آزاد و کثرت‌گرایی سیاسی.
  2. آزادی بیان، احزاب، اجتماعات، مطبوعات و فضای مجازی؛ انحلال سپاه پاسداران، نیروی قدس، بسیج، گروه‌های لباس‌شخصی، وزارت اطلاعات، شورای عالی انقلاب فرهنگی و همه‌ی گشت‌ها و نهادهای سرکوبگر در شهرها، روستاها، مدارس، دانشگاه‌ها، ادارات و کارخانه‌ها.
  3. تضمین آزادی‌ها و حقوق فردی و اجتماعی بر اساس اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ انحلال دستگاه‌های سانسور و تفتیش عقاید، دادخواهی قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷، ممنوعیت شکنجه و لغو مجازات اعدام.
  4. جدایی دین از دولت و تضمین آزادی ادیان و مذاهب.
  5. برابری کامل زنان و مردان در حقوق سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی؛ مشارکت برابر زنان در رهبری سیاسی، لغو هرگونه تبعیض، حق انتخاب آزادانه‌ی پوشش، ازدواج، طلاق، تحصیل و اشتغال و منع بهره‌کشی از زنان تحت هر عنوان.
  6. استقرار دادگستری و نظام قضایی مستقل مطابق معیارهای بین‌المللی، مبتنی بر اصل برائت، حق دفاع، حق دادخواهی، محاکمه‌ی علنی و استقلال کامل قضات؛ لغو قوانین شرعی تحمیلی و انحلال دادگاه‌های انقلاب.
  7. خودمختاری و رفع ستم مضاعف از اقوام و ملیت‌های ایرانی بر اساس طرح خودمختاری کردستان ایران مصوب شورای ملی مقاومت.
  8. تأمین عدالت و فرصت‌های برابر در اشتغال، کسب‌وکار و بازار آزاد برای همه‌ی مردم ایران و احقاق حقوق کارگران، کشاورزان، پرستاران، کارمندان، فرهنگیان و بازنشستگان.
  9. حفاظت و احیای محیط‌زیست ایران.
  10. ایرانی غیراتمی و عاری از تسلیحات کشتارجمعی؛ صلح، همزیستی و همکاری‌های بین‌المللی و منطقه‌ای.

بیشتر بخوانید...