کاربر:Hamidreza/صفحه تمرین
درحال ویرایش
| ستایش شفیعی | |
|---|---|
 شهید قیام سراسری، ستایش شفیعی | |
| درگذشت | ۱۸دی ۱۴۰۴ تهران، نازیآباد |
| علت مرگ | شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی به پیشانی |
| ملیت | ایرانی (کرد) |
| شناختهشده برای | شهید اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴ |
| همسر | متاهل پدر دو فرزند |
| والدین | عمر و خدیجه |
ستایش شفیعی، (متولد حدود ۱۳۸۴-شهادت ۱۸دی ۱۴۰۴ ) دختر ۲۰ساله متولد تهران، ورزشکار، بسکتبالیست عضو تیم منطقه۶ تهران، یکیاز داوران «جایزهکتابمهر» بود که در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ ایران هدف دو گلوله جنگی قرارگرفت و بهشهادت رسید. او نماد مقاومت جوانان بیسرپرست بودو با نام مستعار«دختری که خورشید بود» شناختهمیشود.
زندگینامه
ستایش شفیعی، دختر ۲۰ ساله تهرانی که از سهسالگی بدون خانواده، در مراکز سازمان بهزیستی بزرگ شد.
او از کودکی زیر پوشش سازمان بهزیستی قرار داشت. وقتی فقط سه ساله بود، پدرش او را مقابل شیرخوارگاه رها کرد و رفت. ستایش در مراکز بهزیستی بزرگ شد و پس از رسیدن به ۱۸ سالگی، مستقل شد و باید زندگی خود را به تنهایی اداره میکرد.
ستایش ورزشکار بود و عضو تیم بسکتبال منطقه ۶ تهران در باشگاهی تحت نظر آموزش و پرورش فعالیت میکرد. او کتابخوان هم بود و علاقه زیادی به مطالعه داشت و یکیاز داوران «جایزه کتابمهر» بود.
او با کمک برخی سازمانهای مدنی، ابتدا خانهای در منطقه نواب تهران اجاره کرد و پاییز ۱۴۰۴ محل زندگیاش را به میدان خراسان تغییر داد.
ستایش به تازگی نامزد کرده بود و امید داشت زندگی جدیدی برای خود بسازد که از کودکی از او دریغ شده بود.
ستایش کانال تلگرامی داشت با نام «دختری که خورشید بود» و نوشتههایش را اغلب با امضای «خورشید» منتشر میکرد.
دوستان و نزدیکانش او را دختری سرکش، رها، شجاع و پر از امید توصیف میکردند. پس از کشته شدنش، به دلیل نداشتن خانواده نزدیک، شناسایی پیکرش دشوار بود و چند روز طول کشید تا توسط مددجویان دیگر بهزیستی شناسایی شود.
و آرمانگراییاش او را به اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ کشاند.
بهگفته یکی از مسولان بهزیستی، ستایش شفیعی یکی از چهار نفر کشتهشدگان اعتراضات سراسری است که تحت پوشش این نهاد بودند.
به گفته دوستان او، ستایش ورزشکار و اهل مطالعه بود و بهتازگی نامزد کرده بود و میخواست زندگی که از او دریع شده را از نو بسازد.
شهادت
در پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶) حین اعتراضات خیابانی در میدان خراسان تهران، او خود را سپر بلای یک پسر۱۲ساله که تیر خوردهبود میکند و قصد دارد تا جسد او را به عقب بکشد که همانجا نیروهای سرکوبگر جمهوریاسلامی یک تیر به پایاو و پس از مدتی، یک تیر به کمر او شلیک میکنند و درجا شهید میشود.
پیکر ستایش،بدون پیگیری خانواده تا چند روز درمیان شهدا رها شدهبود، اما بعدها توسط فعالان حقوقبشری شناسایی گردید.
ستایش کسی را نداشت، اما نامش مثل خورشیدی در دل هر ایرانی میدرخشد و خاموشیپذیر نیست.
یادبود و تأثیر
نامش در فهرستهای سازمانهای حقوقبشری مانند هنکاو و گزارشهای ایرانوایر ثبت شده و به عنوان الگویی از شجاعت زنان قیام ۱۴۰۴ گرامی داشته میشود. پستهای اینستاگرام و کانالهای تلگرامی با هشتگ #ستایش_شفیعی، روایت زندگی و شهادتش را جاویدان نگه داشتهاند