کاربر:Alireza k h/صفحه تمرین
| برنامه موشکی جمهوری اسلامی ایران | |
|---|---|
 زرادخانه موشکی و پایگاههای زیرزمینی ایران | |
| نوع | برنامه موشکی بالستیک، کروز و حامل فضایی (فناوری دوگانه) |
| خاستگاه |  ایران
|
| تاریخچه خدمت | |
| خدمت | ۱۹۸۰ (۱۳۵۹) تاکنون |
| استفاده شده توسط | نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران (عمدتاً نیروی هوافضای سپاه پاسداران) و گروههای نیابتی (حزبالله لبنان، حوثیهای یمن، حماس، جهاد اسلامی و شبهنظامیان شیعه عراق) |
| جنگها | جنگ ایران و عراق، جنگهای منطقه (از جمله وعده صادق ۱ و ۲، جنگ ۱۲ روزه و جنگ دوم با اسرائیل) |
| تاریخ تولید | |
| طراح | حسن تهرانیمقدم (پدر موشکی ایران) و تیمهای جهاد خودکفایی سپاه پاسداران |
| تاریخ طراحی | از ۱۳۶۴ (۱۹۸۵) با خرید اسکاد از لیبی و هواسونگ از کره شمالی؛ توسعه بومی از دهه ۱۳۷۰ |
| سازنده | سازمان جهاد خودکفایی سپاه پاسداران (SSJO)، صنایع هوافضا و مجتمعهای خجیر، پارچین، شاهرود، نجفآباد و دیگران |
| تاریخ تولید | از اواسط دهه ۱۳۶۰ تاکنون (تولید انبوه از دهه ۱۳۷۰) |
| تعداد تولید شده | بیش از ۳٬۰۰۰ موشک بالستیک (برآوردهای غربی؛ برخی منابع تا ۶٬۰۰۰)؛ تولید ماهانه تا حدود ۳۰۰ فروند در دورههای اخیر |
| مدلهای مختلف | شهاب-۱، شهاب-۲، شهاب-۳، قدر، عماد، سجیل، خرمشهر، خیبرشکن، فتاح-۱ و ۲، حاج قاسم، ذوالفقار، فاتح-۱۱۰، قیام، رعد-۵۰۰، زلزال، سومار، هویزه، پاوه، ابومهدی، سیمرغ و قائم-۱۰۰ |
| خصوصیات | |
| وزن | بسته به مدل (از چند تن تا بیش از ۲۳ تن برای سجیل) |
| طول | بسته به مدل (تا ۱۸ متر برای سجیل) |
| قطر | بسته به مدل (تا ۱٫۲۵ متر برای سجیل) |
| عملکرد | سوخت مایع و جامد؛ تکمرحلهای و چندمرحلهای؛ برخی با کلاهک مانوردهنده (MaRV) |
| سرعت سیر دهانه | مافوق صوت در فاز نهایی (برای بالستیکها)؛ زیر صوت تا مافوق صوت محدود برای کروزها |
| برد موثر | کوتاهبرد (زیر ۱٬۰۰۰ کیلومتر)، میانبرد (۱٬۰۰۰–۳٬۰۰۰ کیلومتر)؛ محدودیت خوداعلامی ۲٬۰۰۰ کیلومتر (قابل کنار گذاشتن) |
| برد نهایی | تا حدود ۳٬۰۰۰ کیلومتر (خرمشهر و برخی نسخهها)؛ حاملهای فضایی با کاربرد دوگانه برای بردهای بالاتر |
| نشانه روی | هدایت اینرسی، GPS و کلاهکهای قابل مانور در نسلهای جدید (CEP از چند صد متر تا زیر ۳۰ متر) |