کاربر:Khosro/صفحه تمرین
عامر رامش، (متولد ۱۳۸۴، بلوچستان - اعدامشده ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، زندان مرکزی زاهدان) زندانی سیاسی بلوچ در مهرماه ۱۴۰۳ در جریان یورش سنگین نیروهای امنیتی به یک مغازه عطاری در روستای بلینگی شهرستان چابهار از توابع استان بلوچستان در حالی که به شدت مجروح شده بود بازداشت شد. در این عملیات که با استفاده از سلاحهای نیمهسنگین مانند آرپیجی و خمپاره انجام شد، ابتدا به خانواده عامر رامش اعلام شده بود که او کشته شده است؛ اما پس از مدتی معلوم شد که او در بازداشتگاههای امنیتی تحت شدیدترین شکنجهها قرار دارد.
در سحرگاه روز یکشنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، حکم اعدام عامر رامش، زندانی سیاسی بلوچ که در زمان بازداشت حدود ۱۸ سال سن داشت، پس از ۱۹ ماه حبس در زندان مرکزی زاهدان به اجرا درآمد.
خبرگزاری قوه قضاییه موسوم به میزان، اتهامات عامر رامش را «بغی»، «عضویت در گروه جیشالعدل» و «ارتباط با تشکیلات عبدالغفار نقشبندی» عنوان کرده است.
مجروح شدن و بازداشت
حکم اعدام عامر رامش، زندانی سیاسی اهل بلوچستان در مهرماه سال ۱۴۰۳ بازداشت شد. پیشتر خبر کشته شدن این زندانی سیاسی در همان سال (۱۴۰۳) توسط نیروهای حکومتی منتشر شده بود، اما بعد از چندی معلوم شد که عامر رامش مجروح و بازداشت شده است.
عامر رامش در روز ۱۱ مهر ۱۴۰۳، در جریان یورش سنگین نیروهای امنیتی به یک مغازه عطاری در روستای بلینگی شهرستان چابهار از توابع استان بلوچستان در حالی که به شدت مجروح شده بود بازداشت شد. در این عملیات که با استفاده از سلاحهای نیمهسنگین مانند آرپیجی و خمپاره انجام شد، ابتدا به خانواده عامر رامش اعلام شده بود که او کشته شده است؛ اما پس از مدتی معلوم شد که او در بازداشتگاههای امنیتی تحت شدیدترین شکنجهها قرار دارد.
در جریان حمله مأموران امنیتی، دو نفر به نامهای شهاب جدگان و ذاکر جدگال کشته شده و دو جوان دیگر نیز به نامهای حامد جدگال و شعیب درتاج بازداشت شده بودند.
شکنجه و اعترافات اجباری
رسانههای حکومتی پیشتر ویدئویی از اعترافات اجباری عامر رامش را منتشر کردند که در آن آثار شکنجه و ضربوجرح و کبودیهای شدید بر صورت او کاملاً مشهود بود. تمامی اتهامات منتسب به این زندانی سیاسی بر اساس این اعترافاتِ اجباری تحت شکنجه بوده و وی در تمام طول دادرسی از حق دسترسی به وکیل مستقل و دادرسی عادلانه محروم بوده است.
گروگانگیری و فشار بر خانواده
نهادهای امنیتی در معاملهای غیرانسانی، آزادی عامر رامش را مشروط به همکاری خانواده برای ترور مخالفان یا تسلیم شدن برادرش که عضو سازمان جیشالعدل است، کرده بودند. حتی در آخرین ساعات پیش از اعدام، خانوادهی عامر رامش را تهدید کرده بودند که اگر برادرش خود را تسلیم نکند، عامر رامش اعدام خواهد شد. این امر نشاندهندهی این است که اعدام عامر رامش نه یک حکم قضایی، بلکه یک قتل حکومتی با هدف گروگانگیری بوده است.
سازمان حقوق بشری ههنگاو، ضمن محکوم کردن شدید اجرای حکم اعدام عامر رامش اعلام کرد:
«این اقدام مصداق بارز جنایت علیه بشریت و استفاده ابزاری از مجازات مرگ برای سرکوب مخالفان در خارج از مرزها است. سازمان حقوق بشری ههنگاو از مجامع بینالمللی میخواهد که نسبت به رویه نگرانکننده «گروگانگیری اعضای خانواده فعالان سیاسی» توسط جمهوری اسلامی واکنش فوری نشان دهند.»
اجرای حکم اعدام
در سحرگاه روز یکشنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، حکم اعدام عامر رامش، زندانی سیاسی بلوچ که در زمان بازداشت حدود ۱۸ سال سن داشت، پس از ۱۹ ماه حبس در زندان مرکزی زاهدان به اجرا درآمد. اجرای این حکم در حالی صورت گرفت که نهادهای امنیتی از او به عنوان گروگانی برای فشار بر برادر فعالش در خارج از کشور استفاده میکردند.
خبرگزاری قوه قضاییه موسوم به میزات، اتهامات عامر رامش را «بغی»، «عضویت در گروه جیشالعدل» و «ارتباط با تشکیلات عبدالغفار نقشبندی» عنوان کرده است.[۱]