ایران‌پدیا:نوشتار پیشنهادی هفته/۲۰۲۶/۴۳

از ایران پدیا
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۱۰ توسط Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مطلب برگزیده
۳۰ مهر؛ روز انتخاب مریم رجوی
۳۰ مهر؛ روز انتخاب مریم رجوی

۳۰ مهر؛ روز انتخاب مریم رجوی، عنوان سالگرد اعلام انتخاب مریم رجوی به‌عنوان رئیس‌جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران برای دوران انتقال حاکمیت به مردم ایران است. مصوبه‌ی این انتخاب در ۶ شهریور ۱۳۷۲، برابر با ۲۸ اوت ۱۹۹۳، در اجلاس رسمی شورای ملی مقاومت ایران و به اتفاق آرای اعضای حاضر تصویب شد. مسعود رجوی، مسئول وقت شورا، در ۳۰ مهر ۱۳۷۲، برابر با ۲۲ اکتبر ۱۹۹۳، این تصمیم را به‌طور عمومی اعلام کرد.

بنابراین، از نظر دقیق تاریخی، ۶ شهریور روز تصویب انتخاب مریم رجوی و ۳۰ مهر روز اعلام و معرفی عمومی اوست. بااین‌حال، ۳۰ مهر در ادبیات و تقویم سیاسی مقاومت ایران به‌عنوان سالروز انتخاب و معرفی رئیس‌جمهور برگزیده شناخته می‌شود.

این مقام برای دوره‌ای موقت پس از سرنگونی جمهوری اسلامی تعریف شده است. مأموریت رئیس‌جمهور برگزیده و دولت موقت، اداره‌ی دوران انتقال، فراهم‌کردن آزادی‌های سیاسی، برگزاری انتخابات برای مجلس مؤسسان و قانونگذاری ملی و انتقال حاکمیت به نمایندگان منتخب مردم است. مطابق مصوبه‌ی شورا، مأموریت مریم رجوی پس از تشکیل نهادهای قانونی جدید و انتخاب رئیس‌جمهوری آینده‌ی ایران پایان خواهد یافت.

در تقویم سازمان مجاهدین، ۳۰ مهر با ۲۶ مهر، سالروز معرفی مریم رجوی به‌عنوان مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران، پیوند دارد. فاصله‌ی این دو مناسبت در ادبیات مجاهدین «هفته‌ی سیمرغ» نامیده شده و هرساله با برنامه‌ها و مراسمی گرامی داشته می‌شود. برنامه‌ی ۱۰ ماده‌ای متن مصوبه‌ی سال ۱۳۷۲ نیست، بلکه صورت‌بندی متأخرتر برنامه‌ی سیاسی مقاومت برای دوران انتقال و ایران آینده است. محورهای آن عبارت‌اند از:

  1. نه به ولایت فقیه؛ آری به حاکمیت مردم در یک جمهوری مبتنی بر رأی آزاد و کثرت‌گرایی سیاسی.
  2. آزادی بیان، احزاب، اجتماعات، مطبوعات و فضای مجازی؛ انحلال سپاه پاسداران، نیروی قدس، بسیج، گروه‌های لباس‌شخصی، وزارت اطلاعات، شورای عالی انقلاب فرهنگی و همه‌ی گشت‌ها و نهادهای سرکوبگر در شهرها، روستاها، مدارس، دانشگاه‌ها، ادارات و کارخانه‌ها.
  3. تضمین آزادی‌ها و حقوق فردی و اجتماعی بر اساس اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ انحلال دستگاه‌های سانسور و تفتیش عقاید، دادخواهی قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷، ممنوعیت شکنجه و لغو مجازات اعدام.
  4. جدایی دین از دولت و تضمین آزادی ادیان و مذاهب.
  5. برابری کامل زنان و مردان در حقوق سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی؛ مشارکت برابر زنان در رهبری سیاسی، لغو هرگونه تبعیض، حق انتخاب آزادانه‌ی پوشش، ازدواج، طلاق، تحصیل و اشتغال و منع بهره‌کشی از زنان تحت هر عنوان.
  6. استقرار دادگستری و نظام قضایی مستقل مطابق معیارهای بین‌المللی، مبتنی بر اصل برائت، حق دفاع، حق دادخواهی، محاکمه‌ی علنی و استقلال کامل قضات؛ لغو قوانین شرعی تحمیلی و انحلال دادگاه‌های انقلاب.
  7. خودمختاری و رفع ستم مضاعف از اقوام و ملیت‌های ایرانی بر اساس طرح خودمختاری کردستان ایران مصوب شورای ملی مقاومت.
  8. تأمین عدالت و فرصت‌های برابر در اشتغال، کسب‌وکار و بازار آزاد برای همه‌ی مردم ایران و احقاق حقوق کارگران، کشاورزان، پرستاران، کارمندان، فرهنگیان و بازنشستگان.
  9. حفاظت و احیای محیط‌زیست ایران.
  10. ایرانی غیراتمی و عاری از تسلیحات کشتارجمعی؛ صلح، همزیستی و همکاری‌های بین‌المللی و منطقه‌ای.

بیشتر بخوانید...