سپهر شکری
سپهر شکری، (زاده ۱۳۷۹، جانباخته ۱۹دی ۱۴۰۴)، جوان ۲۵ ساله تهرانی است که در ۱۹ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی جان باخت. ویدیوی پدرش در سردخانه کهریزک که با فریاد «سپهر بابا کجایی؟» به دنبال پیکر پسرش میگشت، به نمادی از درد خانوادههای شهیدان و جنایت حکومت تبدیل شد. حکومت با ترکیب نام او با سپهر ابراهیمی (شهید دیگری) سعی در تحریف روایت داشت، اما رسانههای مستقل تفاوت آنها را روشن کردند. مراسم تشییع وی با حضور مردم و شعارهای اعتراضی برگزار شد و نام سپهر به بخشی از حافظه جمعی قیام تبدیل گردید.
زندگینامه و شناسایی سپهر شکری
سپهر شکری (متولد حدود ۱۳۷۹)، جوان تهرانی بود که اطلاعات دقیقی از زندگی شخصی او مانند شغل یا وضعیت خانوادگی در گزارشهای عمومی موجود نیست. او به عنوان یکی از جوانان معترض در اعتراضات شرکت داشت و نامش پس از شهادت و انتشار ویدیوی پدرش برجسته شد. سپهر در محلههای تهران زندگی میکرد و بخشی از نسل جوان مخالف حکومت بود که در قیامهای متعدد شرکت میکرد.[۱]
جان باختن در اعتراضات
سپهر شکری در ۱۸ یا ۱۹ دی ۱۴۰۴ (۸ یا ۹ ژانویه ۲۰۲۶) در جریان اعتراضات مردمی در تهران، هدف شلیک مستقیم گلوله یا ساچمه توسط نیروهای امنیتی قرار گرفت و جان باخت. گزارشها حاکی از آن است که او در خیابان یا بازار منطقهای از تهران کشته شد. این روزها از خونینترین روزهای قیام بودند و سپهر یکی از قربانیان خشونت گسترده بود.[۱]
فرآیند شناسایی و گزارشها
پس از شهادت، پدر سپهر پس از مدتی بیخبری، پیکر او را در سردخانه کهریزک پیدا کرد. ویدیوی منتشر شده از پدرش که با فریاد «سپهر بابا کجایی؟» در میان کیسههای اجساد جستجو میکند، به سرعت ویرال شد و نمادی از درد خانوادهها گردید. این ویدیو بیانگر عمق فاجعه در کهریزک بود.[۱][۲]
فشارهای امنیتی و تحریف روایت
صدا و سیمای جمهوری اسلامی با پخش اعتراف اجباری از خانواده سپهر ابراهیمی (شهید دیگری از شهرک اندیشه)، سعی کرد دو سپهر را ترکیب کند و روایت رسمی را ترویج دهد. اما رسانههای مستقل و فعالان حقوق بشری تأکید کردند که پدر در ویدیو، پدر سپهر شکری است و این دو جداگانه هستند. این تحریف بخشی از استراتژی حکومت برای پنهان کردن جنایتها بود.[۳]
مراسم تشییع
مراسم تشییع پیکر سپهر شکری در تهران با حضور گسترده مردم برگزار شد. تصاویر نشاندهنده شعارهای اعتراضی علیه حکومت و حمایت از خانواده بود. مردم با فریادهای آزادیخواهانه، یاد او را گرامی داشتند.[۱]
ارزیابی سازمانهای حقوق بشری
سازمانهای حقوق بشری و نیز سازمان مجاهدین خلق ایران، نام سپهر شکری را در لیست شهیدان قیام ثبت کردهاند[۴] و ویدیو پدرش را سندی از جنایت حکومت میدانند. این رویداد نمادی از کشتار سیستماتیک و درد خانوادهها شد و به بازتاب گسترده در شبکههای اجتماعی منجر گردید. تحلیلگران آن را بخشی از فاجعه انسانی در قیام ۱۴۰۴ توصیف کردهاند.[۱][۳]