شلدون گلشو
| شلدون گلشو فیزیکدان و برنده جایزه نوبل فیزیک | |
|---|---|
 شلدون گلشو، برنده نوبل فیزیک ۱۹۷۹ | |
| زادروز | ۵ دسامبر ۱۹۳۲ نیویورک، ایالات متحده |
| ملیت | آمریکایی |
| تابعیت | آمریکایی |
| تحصیلات | دانشگاه کرنل (فیزیک) · دانشگاه هاروارد (دکترا) |
| پیشه | فیزیکدان نظری، استاد دانشگاه |
| شناختهشده برای | نظریه الکتروضعیف و مدل استاندارد فیزیک ذرات |
| نقشهای برجسته | برنده نوبل فیزیک ۱۹۷۹ |
| جایزه نوبل فیزیک (۱۹۷۹) | |
شلدون لی گلشو (انگلیسی: Sheldon Lee Glashow) (زادهٔ ۵ دسامبر ۱۹۳۲) فیزیکدان نظری آمریکایی و استاد دانشگاههای هاروارد و بوستون است. او یکی از پیشگامان مدل استاندارد فیزیک ذرات به شمار میرود و در سال ۱۹۷۹ جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد.[۱]
زندگی اولیه
شلدون گلشو در ۵ دسامبر ۱۹۳۲ در نیویورک، در خانوادهای یهودی مهاجر از روسیه متولد شد. او در مدرسه علوم برانکس تحصیل کرد و همکلاس استیون واینبرگ (همبرنده نوبل) بود. گلشو فیزیک را در دانشگاه کرنل خواند و دکترای خود را در دانشگاه هاروارد زیر نظر جولیان شوینگر دریافت کرد. سپس در کپنهاگن، ژنو و پاریس به تحقیق پرداخت و بعدها استاد دانشگاه هاروارد شد.[۱]
فعالیت علمی
گلشو نظریه یکپارچهسازی نیروی الکترومغناطیسی و نیروی هستهای ضعیف را ارائه داد. این کار او، که به «مدل الکتروضعیف» شهرت یافت، از ستونهای اصلی مدل استاندارد فیزیک ذرات محسوب میشود و درک انسان از نیروهای بنیادی طبیعت را متحول کرد.
دریافت جایزه نوبل فیزیک
در سال ۱۹۷۹، شلدون گلشو همراه با استیون واینبرگ و عبدالسلام، جایزه نوبل فیزیک را برای «نظریه یکپارچه برهمکنشهای الکترومغناطیسی و ضعیف» دریافت کرد.[۱]
فعالیتهای اجتماعی و سیاسی
گلشو از مدافعان آزادی علمی و حقوق بشر است و همواره از همکاری دانشمندان فراتر از مرزهای سیاسی حمایت کرده است.
حمایت از مقاومت ایران
شلدون گلشو امضاکننده بیانیه ۱۱۳ برنده جایزه نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) و نامه ۸۰ برنده نوبل (آوریل ۲۰۲۴) در حمایت از مقاومت ایران است.[۲]
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «Sheldon Glashow – Biographical». بازبینیشده در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۶.
- ↑ «79 Nobel Laureates Support Free and Democratic Iran». بازبینیشده در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۶.