کنفرانس حقوق بشر در ژنو-۲۱ اسفند ۱۴۰۴
| کنفرانس حقوقبشر در مقر اروپایی سازمان ملل متحد - ژنو - ۲۱ اسفند ۱۴۰۴ | |
|---|---|
 | |
| کنفرانس بینالمللی حقوقبشر در ژنو همزمان با شصت و یکمین اجلاس شورای حقوقبشر سازمان ملل | |
| عاملان | مریم رجوی (پیام ویدئویی)، ژان فرانکو فاتورینی (مدیر کنفرانس)، اریکا دویبر زیگلر، استرون استیونسون، فریبا محمدی، بهزاد نظیری و مدافعان حقوقبشر بینالمللی |
| مکان | مقر اروپایی سازمان ملل متحد، ژنو، سوئیس |
| زمان | ۲۱ اسفند ۱۴۰۴ (۱۲ مارس ۲۰۲۶) |
| نتیجه | افشای جنایات رژیم ایران در زمینه حقوقبشر، تأکید بر ضرورت محاکمه سران رژیم در دادگاههای بینالمللی، حمایت از دولت موقت شورای ملی مقاومت ایران، فراخوان به آزادی زندانیان سیاسی، محکومیت سیاست مماشات غرب، و افزایش فشار بینالمللی برای پاسخگویی رژیم به جنایات علیه بشریت |
کنفرانس حقوقبشر در ژنو - ۲۱ اسفند ۱۴۰۴، نشست بینالمللی مهمی بود که در ۱۲ مارس ۲۰۲۶ (۲۱ اسفند ۱۴۰۴) در مقر اروپایی سازمان ملل متحد در ژنو برگزار شد. این کنفرانس همزمان با شصت و یکمین اجلاس شورای حقوقبشر سازمان ملل سازماندهی گردید و بر نقض گسترده حقوقبشر در ایران تمرکز داشت. ژان فرانکو فاتورینی، نماینده جنبش مراپ در سازمان ملل، مدیریت کنفرانس را بر عهده داشت و اریکا دویبر زیگلر (مورخ و عضو سابق شورای بزرگ ایالت ژنو)، استرون استیونسون (نماینده پیشین پارلمان اروپا)، فریبا محمدی (حزب کومله زحمتکشان کردستان) و بهزاد نظیری (عضو شورای ملی مقاومت ایران) سخنرانی کردند. مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران، در پیام ویدئویی خود تأکید کرد که سردمداران رژیم باید بهخاطر نقض گسترده حقوقبشر و اعدام و قتلعام در ایران در برابر عدالت قرار گیرند. سخنرانان بر ضرورت محاکمه سران رژیم در دادگاههای بینالمللی، آزادی زندانیان سیاسی، محکومیت سیاست مماشات غرب و حمایت از دولت موقت شورای ملی مقاومت ایران بر اساس برنامه ۱۰مادهای مریم رجوی تمرکز داشتند. این کنفرانس نمادی از فشار حقوق بشری بینالمللی بر رژیم ایران بود و خواستار پاسخگویی رژیم به جنایات علیه بشریت شد.[۱]
زمینه و اهداف کنفرانس
کنفرانس در شرایطی برگزار شد که رژیم جمهوری اسلامی با بحرانهای داخلی شدید، قیامهای سراسری، جنگ خارجی و انزوای بینالمللی روبرو بود. مرگ خامنهای و انتصاب مجتبی خامنهای بهعنوان جانشین، رژیم را در آستانه فروپاشی قرار داده بود. سخنرانان بر ضرورت پاسخگویی سران رژیم به جنایات علیه بشریت، آزادی زندانیان سیاسی و حمایت از دولت موقت شورای ملی مقاومت ایران تأکید کردند.[۱]
ژان فرانکو فاتورینی، نماینده جنبش مراپ در سازمان ملل، مدیریت کنفرانس را بر عهده داشت و گفت: «شرایط بینالمللی و جنگ فعلی نمیتواند بر آنچه ایرانیان آن را «دریای خون» میان حکومت و مردم مینامند، سایه افکند؛ دهها هزار کشته و مجروح و هزاران زندانی سیاسی و عقیدتی همچنان قربانی سرکوبهای ملایان حاکم در ایران و بازوی نظامی آنها، یعنی سپاه پاسداران، هستند.»[۱]
پیام مریم رجوی
مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران، در پیام ویدئویی خود گفت:
«بهنام صلح و آزادی، مدافعان حقوقبشر را به حمایت از راهحل مردم و مقاومت ایران جلب میکنم که برقراری یک جمهوری دموکراتیک است.»
او افزود:
«سردمداران رژیم بهخاطر نقض گسترده حقوقبشر و اعدام و قتلعام در ایران باید در برابر عدالت قرار بگیرند.»
مریم رجوی گفت:
«اکنون پسر خامنهای بهعنوان جانشین او اعلام شده است. او کسی است که در ۳دهه گذشته همراه پدرش در میان بالاترین مسئولان سرکوب بودهاند. با تعیین او، رژیم سیاست سرکوب و اختناق و صدور تروریسم و جنگافروزی را ادامه میدهد. و باز هم ثابت شد که افعی کبوتر نمیزاید.»
او تأکید کرد:
«در روزهای اخیر، همزمان با جنگ خارجی، سپاه پاسداران بهطور رسمی اعلام کرده که به هر معترضی شلیک خواهد کرد. مطابق گزارش تلویزیون دولتی، قوه قضاییه آماده شده است که روش قتلعام زندانیان سیاسی سال ۶۷ را امسال هم به کار بگیرد.»
مریم رجوی فراخوان داد:
«همه طرفهای درگیر باید از هر گونه اقدامی که جان غیرنظامیان بیگناه را به خطر میاندازد، خودداری کنند. همچنین از وارد کردن هر گونه آسیب به مردم ایران و مدارس و بیمارستانها و مراکز خدماتی و زیرساختهای غیرنظامی خودداری کنند.»
او ادامه داد:
«رژیم هزاران زندانی سیاسی را در زندانهای خود حبس کرده است. دهها هزار نفر از جوانان و نوجوانان بازداشت شده در قیام نیز در زندانها هستند. بمبارانها و موشکبارانها جان زندانیان را تهدید میکند. اما رژیم حاضر به آزادی آنها نیست.»
مریم رجوی تأکید کرد:
«متأسفانه در ۴دهه گذشته جهان غرب فاجعه نقض حقوقبشر در ایران را نادیده گرفته است. با سکوت درباره سرکوب آزادیها در ایران، آنها مهمترین امتیاز را به رژیم دادهاند.»
وی همچنین گفت:
«پرونده جنایات رژیم به شورای امنیت ملل متحد احاله شود و سردمداران رژیم از طریق مکانیزمهای بینالمللی یا توسط کشورهای عضو بر اساس صلاحیت جهانی در برابر عدالت قرار گیرند.»[۱]
سخنرانی اریکا دویبر زیگلر
اریکا دویبر زیگلر، مورخ و عضو سابق شورای بزرگ ایالت ژنو، در سخنان خود گفت:
«من مقاومت ایران را سالهاست میشناسم؛ آنها ستودنی هستند، بهویژه که اکثریت مسئولان را زنان تشکیل میدهند. این مقاومت نیروی اصلی برای تغییر دموکراتیک در ایران است.»
او تأکید کرد:
«غیرقابل قبول است که نظریه بهبود احتمالی رژیم آخوندها یا روی کار آمدن پسر شاه در رأس یک رژیم جایگزین پذیرفته شود. هر دو گزینه کاملاً غیرممکن و مردود هستند.»[۱]
سخنرانی استرون استیونسون
استرون استیونسون، نماینده پیشین پارلمان اروپا و از مسئولان کمیته بینالمللی در جستجوی عدالت، اظهار داشت:
«رژیم امروز با بحران مشروعیتی بیسابقه در تاریخ خود روبهرو است و مرگ خامنهای فصل جدیدی را گشوده است؛ به جای پاسخگویی به خواستههای مردم برای آزادی، دستگاه حاکمه قدرت را از طریق جانشینی موروثی تثبیت کرده و مجتبی خامنهای را بهعنوان رهبر جدید منصوب کرده است.»
او افزود:
«مجتبی خامنهای مدتها در مرکز دستگاه امنیتی رژیم فعالیت کرده و روابط نزدیکی با سپاه پاسداران و سرویسهای اطلاعاتی داشته است.»
استیونسون تأکید کرد:
«با وجود سرکوب بیامان، روح مقاومت در داخل ایران قویتر شده است؛ شبکههای کانونهای شورشی مقاومت همچنان اقتدار رژیم را به چالش میکشند و مردم ایران بهوضوح نشان دادهاند که هم استبداد مذهبی و هم هر گونه تلاش برای بازگرداندن سلطنت گذشته را رد میکنند.»
او ادامه داد:
«آنچه مردم ایران میخواهند، یک جمهوری دموکراتیک مبتنی بر جدایی دین و دولت، احترام به حقوقبشر و برابری برای همه شهروندان است؛ رهبری زنان در این چشمانداز محوری است و کمتر جنبش سیاسی در جهان زنان را تا این حد برجسته در خط مقدم مبارزه خود قرار داده است.»[۱]
سخنرانی فریبا محمدی
فریبا محمدی، از حزب کومله زحمتکشان کردستان، در سخنان خود گفت:
«اعدام دختران و پسران زیر ۱۸ سال و دیگر جنایتهای رژیم از همان روزهای اول روی کار آمدنش تجربه تلخی برای مردم کردستان و بهخصوص جوانان بود.»
او افزود:
«مردم کردستان همواره تلاش کردند صدای آزادی خود را به گوش جهان برسانند.»
فریبا محمدی تأکید کرد:
«بقای رژیم ایران یعنی ادامه تروریسم، سرکوب زنان، سرکوب ملیتها، سرکوب آزادی، اعدام و اشاعه فقر و بدبختی در ایران.»
او ادامه داد:
«باید از نگرش فاشیستی که تنها یک ملیت و یک مذهب را میبیند عبور کنیم.»[۱]
سخنرانی بهزاد نظیری
بهزاد نظیری، عضو شورای ملی مقاومت ایران، آخرین سخنران کنفرانس بود. او گفت:
«وجه مشترک همه ما «نه شاه، نه ملا» است که نه تنها دیدگاههای ما را به هم نزدیک میکند، بلکه قادر است ایرانیانی را که با این دیکتاتوری مذهبی روبهرو هستند، متحد کند.»
او افزود:
«بنا بر این باید صفحه هر گونه دیکتاتوری را ورق زد. به همین دلیل است که در ۴ اسفند، شورای ملی مقاومت ایران تشکیل دولت موقت را برای انتقال حاکمیت به مردم ایران با هدف برپایی یک جمهوری دموکراتیک بر پایه طرح ده مادهای اعلام کرد.»
نظیری تأکید کرد
«مسلماً ایرانیان در ورق زدن این صفحات سیاه تاریخ خود درنگ نخواهند کرد. آنها ۱۲۰ سال است که برای دموکراسی میجنگند؛ یعنی بیش از یک قرن. اکنون زمان آن فرا رسیده است که جامعه جهانی حق مقاومت مردم ایران را بهرسمیت بشناسد.»[۱]
جمعبندی
کنفرانس حقوقبشر در مقر اروپایی سازمان ملل متحد در ژنو در ۲۱ اسفند ۱۴۰۴، نقطه عطفی در فشار حقوق بشری بینالمللی بر رژیم ایران بود. با حضور شخصیتهای برجسته و پیام مریم رجوی، این نشست بر ضرورت محاکمه سران رژیم در دادگاههای بینالمللی، آزادی زندانیان سیاسی، محکومیت سیاست مماشات غرب و حمایت از دولت موقت شورای ملی مقاومت ایران تأکید کرد. سخنرانیها بر جنایات رژیم، نقش مقاومت سازمانیافته و آینده ایران در جمهوری دموکراتیک تمرکز داشتند.