سیمای آزادی
| سیمای آزادی | |
 نشان سیمای آزادی، تلویزیون ملی ایران | |
| بنیان‌گذاری | دههٔ ۱۳۷۰ خورشیدی |
| گونه | شبکهٔ تلویزیونی ماهواره‌ای و اینترنتی |
| وضعیت حقوقی | رسانهٔ رسمی شورای ملی مقاومت ایران |
| هدف | خبررسانی دربارهٔ ایران، بازتاب فعالیت‌های مقاومت ایران و مقابله با سانسور حکومتی |
| گسترهٔ کاری | ایران، خاورمیانه، اروپا، آمریکای شمالی و فضای مجازی |
| زبان‌های رسمی | فارسی؛ بخش‌هایی به زبان انگلیسی |
| سازمان مادر | شورای ملی مقاومت ایران |
| بودجه | کمک‌های داوطلبانهٔ بینندگان و حامیان |
| شعار | صدای آزادی مردم ایران |
| وب‌گاه | IranNTV.com |
سیمای آزادی، با عنوان کامل سیمای آزادی، تلویزیون ملی ایران و نام انگلیسی Iran National Television یا INTV، شبکهٔ تلویزیونی فارسی‌زبان و رسانهٔ رسمی شورای ملی مقاومت ایران است. این شبکه برنامه‌های خود را به‌صورت شبانه‌روزی از طریق ماهواره، وب‌سایت، تلفن همراه و شبکه‌های اجتماعی پخش می‌کند. خبرهای ایران، فعالیت‌های سازمان مجاهدین خلق ایران و شورای ملی مقاومت، گزارش‌های مربوط به اعتراضات، برنامه‌های تحلیلی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و هنری از محورهای اصلی فعالیت آن است.[۱][۲] سیمای آزادی در دههٔ ۱۳۷۰ خورشیدی و در دوره‌ای آغاز به کار کرد که دریافت شبکه‌های ماهواره‌ای در ایران رو به گسترش بود. این رسانه فعالیت خود را به‌عنوان تلویزیون وابسته به مقاومت ایران آغاز کرد و به‌تدریج پخش برنامه‌هایش را به هفت روز هفته و ۲۴ ساعت شبانه‌روز افزایش داد. سازمان مجاهدین از آن به‌عنوان نخستین شبکهٔ ماهواره‌ای فارسی‌زبان و مستقل با پخش شبانه‌روزی یاد می‌کند.[۳] این شبکه خود را رسانه‌ای مستقل از دولت‌ها معرفی می‌کند و می‌گوید هزینه‌هایش از کمک‌های داوطلبانهٔ ایرانیان تأمین می‌شود. جمع‌آوری این کمک‌ها عمدتاً در برنامه‌هایی با عنوان «گلریزان همیاری با سیمای آزادی» انجام می‌گیرد. نخستین برنامهٔ همیاری در سال ۱۳۸۵ برگزار شد و سی‌امین دورهٔ آن در مرداد ۱۴۰۵ با تماس و مشارکت حامیان در داخل و خارج ایران برگزار گردید.[۴][۵]
نام و وابستگی سازمانی
«سیمای آزادی» نام شناخته‌شدهٔ این شبکه است و عبارت «تلویزیون ملی ایران» به‌عنوان عنوان تکمیلی آن به کار می‌رود. در نسخهٔ انگلیسی وب‌سایت، نام شبکه به‌صورت Simay Azadi – Iran National Television و نشان اختصاری آن به‌صورت INTV نوشته می‌شود.[۶] وب‌سایت رسمی سیمای آزادی این شبکه را رسانهٔ رسمی شورای ملی مقاومت ایران معرفی می‌کند. در محتوای سیاسی آن، دیدگاه‌ها، بیانیه‌ها و فعالیت‌های شورا و سازمان مجاهدین خلق ایران بازتاب گسترده‌ای دارد. سخنرانی‌ها و پیام‌های مریم رجوی، پیام‌های مسعود رجوی، نشست‌های شورای ملی مقاومت و فعالیت‌های هواداران سازمان مجاهدین از بخش‌های ثابت محتوای این شبکه است.[۲] عنوان «تلویزیون ملی ایران» بیانگر تلقی سیاسی گردانندگان شبکه از سیمای آزادی به‌عنوان رسانهٔ مقاومت و آلترناتیو جمهوری اسلامی است و نباید آن را با رسانهٔ دولتی ایران، سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، یکسان دانست.
پیشینهٔ رسانه‌ای مقاومت ایران
پیشینهٔ شکل‌گیری سیمای آزادی در منابع سازمان مجاهدین به رسانه‌های صوتی و رادیویی مخالف حکومت‌های پهلوی و جمهوری اسلامی پیوند داده شده است. در دههٔ ۱۳۵۰، گروه‌های مخالف حکومت پهلوی از فرستنده‌های موج کوتاه برای پخش برنامه‌های محدود رادیویی استفاده می‌کردند. از جملهٔ این رسانه‌ها «رادیو میهن‌پرستان» بود که برنامه‌های کوتاه شبانه پخش می‌کرد.[۷] پس از تظاهرات ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و آغاز درگیری آشکار میان سازمان مجاهدین و جمهوری اسلامی، این سازمان در ۳ مرداد ۱۳۶۰ «رادیو صدای مجاهد» را راه‌اندازی کرد. رادیو صدای مجاهد از طریق امواج کوتاه برنامه‌های سیاسی، خبرهای سازمان و گزارش‌هایی دربارهٔ سرکوب مخالفان را پخش می‌کرد.[۷] گسترش استفاده از ماهواره در دههٔ ۱۳۷۰ امکان تازه‌ای برای پخش برنامه‌های تصویری به داخل ایران فراهم کرد. در همین دوره، مقاومت ایران راه‌اندازی یک شبکهٔ تلویزیونی ماهواره‌ای را در دستور کار قرار داد. منابع سازمان مجاهدین زمان شکل‌گیری سیمای آزادی را به همین دهه نسبت می‌دهند.[۳]
آغاز پخش ماهواره‌ای
سیمای آزادی فعالیت خود را در شرایطی آغاز کرد که داشتن و استفاده از تجهیزات دریافت ماهواره در ایران ممنوع بود. جمهوری اسلامی از طریق قوانین داخلی، جمع‌آوری گیرنده‌های ماهواره‌ای، ایجاد پارازیت و محدودکردن دسترسی به رسانه‌های خارج از کنترل حکومت، با شبکه‌های ماهواره‌ای مقابله می‌کرد.[۳] پخش شبکه در ابتدا محدودتر بود، اما در ادامه به پخش شبانه‌روزی ارتقا یافت. سازمان مجاهدین در سال ۱۳۹۷ نوشت سیمای آزادی بیش از دو دهه سابقهٔ فعالیت دارد و در زمانی آغاز به کار کرد که هنوز شبکه‌های ماهواره‌ای غیردولتی فارسی‌زبان گسترش کنونی را نداشتند.[۴] با توسعهٔ زیرساخت فنی، برنامه‌های شبکه از طریق چند ماهواره در ایران، خاورمیانه، اروپا و آمریکای شمالی قابل دریافت شد. در گزارشی مربوط به سال ۱۴۰۰ از هات‌برد، یوتل‌ست، اکسپرس و ترکمن‌ست به‌عنوان چهار ماهوارهٔ پخش‌کنندهٔ برنامه‌های آن نام برده شده بود. وب‌سایت رسمی شبکه بعدها اعلام کرد برنامه‌های سیمای آزادی بر روی پنج ماهواره قابل دریافت است. از آنجا که فرکانس‌ها و ماهواره‌های مورد استفاده ممکن است تغییر کنند، اطلاعات جاری دریافت شبکه در وب‌سایت رسمی آن منتشر می‌شود.[۳][۱]
اهداف و خط‌مشی
سیمای آزادی هدف خود را شکستن سانسور، انتشار خبرهای ایران و بازتاب جنبش سازمان‌یافتهٔ مخالف جمهوری اسلامی معرفی می‌کند. این شبکه از برقراری آزادی‌های سیاسی، جدایی دین از دولت، برابری زن و مرد و تشکیل جمهوری دموکراتیک در ایران حمایت می‌کند؛ اصولی که در برنامه‌ها و مصوبات شورای ملی مقاومت نیز بیان شده است.[۱] رویکرد سیاسی شبکه آشکارا اپوزیسیونی و معطوف به تغییر حکومت جمهوری اسلامی است. سیمای آزادی برخلاف شبکه‌هایی که خود را رسانه‌های بی‌طرف عمومی معرفی می‌کنند، وابستگی سیاسی خود به شورای ملی مقاومت و حمایت از سازمان مجاهدین خلق را پنهان نمی‌کند. بخش عمده‌ای از برنامه‌های سیاسی آن از منظر این جریان به تحولات ایران و جهان می‌پردازد.[۲] سیمای آزادی در معرفی رسمی خود می‌گوید به هیچ دولت یا قدرت خارجی وابسته نیست و سیاست هیچ دولتی را دنبال نمی‌کند. این شبکه، وابستگی به کمک‌های بینندگان و حامیان مقاومت را پایهٔ استقلال مالی و سیاسی خود معرفی کرده است.[۱]
حوزه‌های محتوایی
برنامه‌های سیمای آزادی مجموعه‌ای از خبر، تحلیل، گزارش، گفت‌وگو، مستند، موسیقی، ادبیات و طنز سیاسی را دربر می‌گیرد. ساختار وب‌سایت این شبکه محتوا را در بخش‌هایی مانند ایران، قیام، فعالیت‌های مقاومت، شورای ملی مقاومت، جهان، شهیدان قیام، آرشیو، برنامه‌های شنیداری و پیک شادی دسته‌بندی می‌کند.[۸]
خبر و تحلیل سیاسی
بخش خبری شبکه، رویدادهای سیاسی و اجتماعی ایران، تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی و سیاست دولت‌ها در قبال جمهوری اسلامی را پوشش می‌دهد. خبرهای مربوط به اعتراضات، اعتصاب‌ها، زندانیان سیاسی، اعدام‌ها، نقض حقوق بشر، بحران‌های اقتصادی و اختلافات درونی حکومت از موضوعات اصلی این بخش است.[۹] شبکه برای بررسی رویدادها از قالب‌هایی مانند مصاحبه، میزگرد، تفسیر خبر و برنامه‌های تحلیلی استفاده می‌کند. انعکاس بیانیه‌ها و مواضع شورای ملی مقاومت و سازمان مجاهدین بخش مهمی از این برنامه‌هاست.[۹]
اعتراضات و فعالیت‌های مقاومت
سیمای آزادی فیلم‌ها و گزارش‌های دریافتی از اعتراضات داخل ایران را پخش می‌کند. گزارش‌های مربوط به تجمع‌های صنفی، اعتصاب کارگران و بازنشستگان، اعتراض معلمان و پرستاران، فعالیت دانشجویان و اعتراض خانواده‌های زندانیان از جملهٔ این محتواست.[۹] شبکه همچنین تصاویر و گزارش‌های مربوط به «کانون‌های شورشی» و فعالیت‌های هواداران سازمان مجاهدین در ایران را منتشر می‌کند. این محتوا معمولاً شامل شعارنویسی، نصب تصاویر رهبران مقاومت، آتش‌زدن نمادها و مراکز حکومتی و پیام‌های تصویری اعضای این کانون‌هاست.[۳] پوشش فعالیت‌های بین‌المللی مقاومت، از جمله گردهمایی‌ها، کنفرانس‌ها، نمایشگاه‌ها و تظاهرات ایرانیان خارج از کشور نیز بخشی از برنامه‌های سیمای آزادی است.[۲]
حقوق بشر و جنبش دادخواهی
گزارش اعدام‌ها، وضعیت زندان‌ها، بازداشت فعالان سیاسی و مدنی، شکنجه و فشار بر خانواده‌های زندانیان از محورهای پوشش حقوق‌بشری شبکه است. سیمای آزادی همچنین پیام زندانیان سیاسی و خانواده‌های دادخواه را منتشر می‌کند.[۹] قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷، دادخواهی خانواده‌های قربانیان و درخواست محاکمهٔ مسئولان این کشتار از موضوعات پرتکرار شبکه است. سیمای آزادی در این زمینه گزارش، گفت‌وگو، مستند و برنامه‌های یادبود پخش می‌کند.
برنامه‌های اجتماعی و صنفی
این شبکه به مسائل زنان، جوانان، کارگران، معلمان، کشاورزان، بازنشستگان، پرستاران و دیگر گروه‌های اجتماعی می‌پردازد. موضوعاتی مانند فقر، تورم، بیکاری، تبعیض جنسیتی، بحران آب و محیط زیست، آموزش، بهداشت و آسیب‌های اجتماعی در برنامه‌های خبری و تحلیلی آن مطرح می‌شود.[۹] نگاه شبکه به این مسائل با تحلیل سیاسی آن از ساختار جمهوری اسلامی پیوند دارد و معمولاً مشکلات اقتصادی و اجتماعی را نتیجهٔ فساد، هزینه‌های نظامی، سیاست‌های منطقه‌ای و ساختار ولایت فقیه معرفی می‌کند.
برنامه‌های فرهنگی و هنری
سیمای آزادی برنامه‌هایی در زمینهٔ موسیقی، شعر، ادبیات، سینما، تاریخ و فرهنگ ایران پخش می‌کند. اجرای ترانه‌ها و سرودهای مرتبط با مقاومت، گفت‌وگو با هنرمندان و برنامه‌های مناسبتی از بخش‌های فرهنگی آن است.[۹] «پیک شادی» از مجموعه‌های سرگرمی شبکه است که طنز سیاسی، ترانه، کلیپ و بخش‌های انتقادی را دربر می‌گیرد. در وب‌سایت شبکه، برنامه‌هایی مانند «ترانه طنز»، «آفساید»، «خبر تو خبر»، «کامنت» و «آقاجون» در این مجموعه دسته‌بندی شده‌اند.[۸]
شیوه‌های انتشار
سیمای آزادی برنامه‌های خود را به‌صورت ۲۴ساعته از طریق ماهواره پخش می‌کند. پخش زندهٔ اینترنتی نیز از طریق وب‌سایت شبکه در دسترس است و کاربران می‌توانند آن را با رایانه یا تلفن همراه مشاهده کنند.[۱۰] بخش‌هایی از برنامه‌ها به‌صورت ویدئوهای جداگانه در وب‌سایت و شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود. این شیوه امکان دسترسی به گزارش‌ها و برنامه‌ها را بدون نیاز به مشاهدهٔ پخش خطی ماهواره‌ای فراهم می‌کند.[۱] سیمای آزادی علاوه بر نسخهٔ فارسی، یک وب‌سایت انگلیسی نیز دارد. نسخهٔ انگلیسی بر اخبار ایران، اعتراضات، نقض حقوق بشر، مصاحبه با سیاست‌مداران و معرفی دیدگاه‌های شورای ملی مقاومت تمرکز دارد.[۶]
تأمین مالی و استقلال رسانه‌ای
سیمای آزادی اعلام کرده است تمام هزینه‌هایش از کمک‌های داوطلبانهٔ ایرانیان داخل و خارج کشور تأمین می‌شود و از دولت‌ها یا قدرت‌های خارجی بودجه دریافت نمی‌کند.[۱] سازمان مجاهدین اتکای مالی سیمای آزادی به حامیان را یکی از عوامل استقلال سیاسی آن می‌داند. در روایت این سازمان، کمک مالی به شبکه صرفاً تأمین هزینهٔ یک رسانه نیست، بلکه شکلی از مشارکت سیاسی و حمایت از مقاومت ایران محسوب می‌شود.[۱۱]
گلریزان همیاری
«گلریزان همیاری با سیمای آزادی» برنامه‌ای چندروزه برای جمع‌آوری کمک‌های مالی و ارتباط مستقیم با بینندگان است. در جریان آن، افراد از ایران و کشورهای مختلف با شبکه تماس می‌گیرند و میزان کمک یا تعهد مالی خود را اعلام می‌کنند. پیام‌های سیاسی، خاطرات، ترانه‌ها، ارتباط با زندانیان و سخنان اعضا و حامیان شورای ملی مقاومت نیز در این برنامه پخش می‌شود.[۴] نخستین گلریزان همیاری در سال ۱۳۸۵ برگزار شد. تا سال ۱۳۹۷ این برنامه ۲۳ دوره داشت و پس از آن نیز ادامه یافت. دوره‌های مختلف همیاری معمولاً به‌صورت زنده و با استفاده از چندین خط تلفنی برگزار شده‌اند.[۴] سی‌امین دورهٔ همیاری در روزهای ۱۶ تا ۱۹ مرداد ۱۴۰۵ برگزار شد. برنامه ابتدا برای سه روز پیش‌بینی شده بود، اما به روز چهارم تمدید شد. سیمای آزادی این دوره را «کارزار استقلال و آزادی» نامید و آن را نمادی از حمایت اجتماعی و مالی ایرانیان از رسانهٔ مقاومت توصیف کرد.[۵][۱۲]
مقابله با سانسور و اختلال در پخش
فعالیت سیمای آزادی با محدودیت‌های حکومت ایران بر رسانه‌های مخالف روبه‌رو بوده است. ممنوعیت تجهیزات ماهواره‌ای، جمع‌آوری گیرنده‌ها، فیلترکردن وب‌سایت‌ها، محدودسازی شبکه‌های اجتماعی و ایجاد پارازیت بر امواج ماهواره‌ای از روش‌هایی است که دریافت شبکه‌های خارج از کنترل حکومت را دشوار کرده است.[۳] سیمای آزادی برای ادامهٔ دسترسی مخاطبان، از چند مسیر انتشار استفاده می‌کند. پخش هم‌زمان از چند ماهواره، پخش زندهٔ اینترنتی، انتشار ویدئوهای قابل دانلود و فعالیت در شبکه‌های اجتماعی بخشی از این راهبرد است.[۱] در دوره‌های اعتراضات و قطع یا محدودشدن اینترنت، شبکه تلاش می‌کند تصاویر و گزارش‌های شهروندان را دریافت و بازنشر کند. سازمان مجاهدین این نقش را مقابله با خاموش‌کردن خبرهای اعتراضات و جلوگیری از انحصار خبری حکومت توصیف می‌کند.[۷]
پوشش اعتراضات سراسری
پوشش اعتراضات در ایران یکی از بخش‌های محوری فعالیت سیمای آزادی است. این شبکه در جریان اعتراضات دی ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸، قیام ۱۴۰۱ و اعتراضات پس از آن، برنامه‌های ویژه و پخش‌های زندهٔ گسترده ارائه کرد. تصاویر تلفن همراه، گزارش‌های شاهدان، خبرهای محلی و اطلاعات ارسال‌شده از داخل ایران در این پوشش‌ها به کار می‌رود. سیمای آزادی این منابع را شبکه‌ای از گزارشگران و شهروندخبرنگاران توصیف می‌کند؛ با این حال، هویت بسیاری از ارسال‌کنندگان برای حفاظت امنیتی منتشر نمی‌شود.[۶] شبکه همچنین پیام‌ها و گزارش‌های کانون‌های شورشی را در ارتباط با اعتراضات پخش می‌کند. به همین دلیل، رویکرد آن به اعتراضات با راهبرد سیاسی سازمان مجاهدین و شورای ملی مقاومت ارتباط مستقیم دارد.
ارتباط با مخاطبان
ارتباط مستقیم با بینندگان از ویژگی‌های برنامه‌های سیمای آزادی است. تماس‌های تلفنی، پیام‌های صوتی و تصویری، نامه‌ها و ارتباط از طریق پیام‌رسان‌ها در برنامه‌های مختلف شبکه بازتاب می‌یابد.[۹] در برنامه‌های همیاری، این ارتباط به محور اصلی پخش تبدیل می‌شود. تماس‌گیرندگان افزون بر اعلام کمک مالی، دیدگاه‌های خود دربارهٔ وضعیت ایران، مقاومت، زندانیان سیاسی و اعتراضات را بیان می‌کنند. شبکه این ارتباط‌ها را نشانهٔ پیوند خود با حامیان در داخل و خارج ایران می‌داند.[۴]
جایگاه در رسانه‌های مقاومت ایران
سیمای آزادی رسانهٔ تصویری اصلی شورای ملی مقاومت و سازمان مجاهدین خلق ایران است. در کنار آن، وب‌سایت‌های سازمان مجاهدین، شورای ملی مقاومت، مریم رجوی و دیگر رسانه‌های وابسته به مقاومت ایران فعالیت می‌کنند. سیمای آزادی بخش قابل توجهی از مطالب این رسانه‌ها را در قالب تلویزیونی بازنشر می‌کند. این شبکه در ساختار رسانه‌ای مقاومت، چند کارکرد هم‌زمان دارد: انتشار خبر، تبیین مواضع سیاسی، بازتاب فعالیت‌های اعتراضی، حفظ ارتباط با هواداران، معرفی برنامهٔ سیاسی شورای ملی مقاومت، ثبت تاریخ شفاهی اعضا و قربانیان و تأمین فضای فرهنگی و هنری برای حامیان مقاومت.
نقد منبع و ماهیت رسانه
سیمای آزادی رسانه‌ای حزبی و وابسته به یک ائتلاف سیاسی مخالف جمهوری اسلامی است. ازاین‌رو، مطالب آن باید با شناخت روشن از وابستگی سازمانی و جهت‌گیری سیاسی شبکه خوانده شود. این وابستگی در معرفی رسمی شبکه اعلام شده و بخش اصلی هویت رسانه‌ای آن را تشکیل می‌دهد.[۲] در مقابل، سیمای آزادی خود را رسانه‌ای مستقل از دولت‌ها و متکی به مردم معرفی می‌کند و وابستگی سیاسی به مقاومت ایران را مغایر استقلال رسانه‌ای نمی‌داند. در تعریف این شبکه، استقلال به معنای دریافت‌نکردن بودجه و خط سیاسی از دولت‌ها و قدرت‌های خارجی است.[۱]
گاه‌شمار
- ۳ مرداد ۱۳۶۰: آغاز فعالیت رادیو صدای مجاهد به‌عنوان یکی از پیشینه‌های رسانه‌ای سیمای آزادی.
- دههٔ ۱۳۷۰: آغاز شکل‌گیری و پخش ماهواره‌ای سیمای آزادی.
- دههٔ ۱۳۸۰: گسترش پخش به هفت روز هفته و ۲۴ ساعت شبانه‌روز.
- ۱۳۸۵: برگزاری نخستین گلریزان همیاری با سیمای آزادی. - آذر ۱۳۹۷: برگزاری بیست‌وسومین برنامهٔ همیاری.
- دی ۱۳۹۸: پوشش گستردهٔ اعتراضات و پیامدهای قیام آبان ۱۳۹۸.
- ۱۴۰۱: پوشش شبانه‌روزی اعتراضات سراسری و انتشار تصاویر دریافتی از داخل ایران.
- ۱۶ تا ۱۹ مرداد ۱۴۰۵: برگزاری سی‌امین گلریزان همیاری با سیمای آزادی.
- ۱۴۰۵: ادامهٔ پخش ۲۴ساعته از طریق ماهواره، وب‌سایت، تلفن همراه و شبکه‌های اجتماعی.
جستارهای وابسته
- سانسور در جمهوری اسلامی ایران
پیوند به بیرون
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ ۱٫۷ سیمای آزادی، دربارهٔ سیمای آزادی، بازبینی‌شده در مهر ۱۴۰۵.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ سیمای آزادی، سیمای آزادی؛ تلویزیون ملی ایران، اخبار ایران و پخش زنده، بازبینی‌شده در مهر ۱۴۰۵.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ ۳٫۵ سازمان مجاهدین خلق ایران، نگاهی گذرا به تاریخچهٔ یک تولد مبارک، ۲۵ دی ۱۴۰۰.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ ۴٫۴ سازمان مجاهدین خلق ایران، از نخستین تا بیست‌وسومین همیاری با سیمای آزادی، ۱۰ آذر ۱۳۹۷.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ سیمای آزادی، سی‌امین گلریزان همیاری؛ وقتی استقلال یک رسانه به ارادهٔ مردم گره می‌خورد، ۲۴ مرداد ۱۴۰۵.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ سیمای آزادی، About Us؛ Simay Azadi: Voice of Iran’s Freedom، بازبینی‌شده در مهر ۱۴۰۵.
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ سازمان مجاهدین خلق ایران، سیمای آزادی از آغاز تا همیاری، ۲۶ دی ۱۴۰۱.
- ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ سیمای آزادی، برنامه‌های سیمای آزادی، تلویزیون ملی ایران، بازبینی‌شده در مهر ۱۴۰۵.
- ↑ ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ ۹٫۳ ۹٫۴ ۹٫۵ ۹٫۶ سازمان مجاهدین خلق ایران، سیمای آزادی، تلویزیونی بر روی فرکانس اعتماد، ۲۴ دی ۱۳۹۹.
- ↑ سیمای آزادی، پخش زندهٔ سیمای آزادی، تلویزیون ملی ایران، بازبینی‌شده در مهر ۱۴۰۵.
- ↑ سازمان مجاهدین خلق ایران، استقلال مالی سیمای آزادی در بزرگ‌ترین سانسور قرن، ۲۴ دی ۱۴۰۲.
- ↑ سیمای آزادی، تمدید سی‌امین گلریزان همیاری با سیمای آزادی، ۱۹ مرداد ۱۴۰۵.