درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class="main-box">
<div class="main-box">
   <div class="box-header">[[پرونده:Pecile.png|45px|alt=|پیوند=]] نوشتارهای جدید هفته</div>
   <div class="box-header">[[پرونده:Pecile.png|45px|alt=|پیوند=]] نوشتارهای جدید هفته</div>
خط ۵: خط ۶:
   <div class="box-content">
   <div class="box-content">


<div>[[پرونده:احمد شاملو.jpg|جایگزین=احمد شاملو|بندانگشتی|230x230پیکسل|احمد شاملو]]</div>
<div>[[پرونده:امیرعلی میرجعفری،اعدام.jpg|جایگزین=امیرعلی میرجعفری|بندانگشتی|180x180پیکسل|امیرعلی میرجعفری]]</div>
   <div>
   <div>
'''امیرعلی میرجعفری'''، (متولد ۱۳۸۰، تهران - اعدام‌شده ۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، زندان قزلحصار کرج) دانشجو و تکنسین کامپیوتر، یکی از بازداشت‌شدگان [[اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴|اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴]] در تهران، سحرگاه اول اردیبهشت ۱۴۰۵ در [[زندان قزلحصار]] کرج به صورت مخفیانه اعدام شد. او به اتهام‌هایی همچون آتش‌زدن مسجد جامع قلهک، لیدری اقدامات ضد امنیتی، حمله به نیروهای امنیتی با سلاح سرد و اقدام عملیاتی برای رژیم صهیونیستی و دولت‌های متخاصم محکوم گردید. دیوان عالی حکم را با استناد به اعترافات و اظهارات متهم تأیید کرده بود.
متهم در دوران بازجویی از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده و گزارش‌ها حاکی از اخذ اعترافات تحت شکنجه شدید است.


'''احمد شاملو'''، (زاده‌ی ۲۱ آذر ۱۳۰۴ مصادف با ۱۲ دسامبر ۱۹۲۵در تهران، درگذشته‌ در ۲ مرداد ۱۳۷۹)، با نام شعری الف.بامداد، برجسته‌ترین شاعر معاصر ایران، از فرهنگ‌سازان وفرهنگ‌نویسان بزرگ ایران، نویسنده، پژوهشگر و مترجم ایرانی است. پدرش حیدر و مادرش کوکب نام داشت و از قفقاز به ایران آمده بود. پدر احمد شاملو افسر ارتش و مدام در سفر بود و خانواده‌‌ی آن‌ها از شهری به شهر دیگر می‌کوچید.
امیرعلی میرجعفری هشتمین معترض دی‌ماه است که در کمتر از چهار ماه اعدام شده‌ است. پیش از او افرادی همچون [[صالح محمدی]]، سعید داودی و مهدی قاسمی (۲۸ اسفند ۱۴۰۴ در زندان مرکزی قم)، [[امیرحسین حاتمی]] (۱۳ فروردین ۱۴۰۵ در قزلحصار)، [[محمدامین بیگلری]] و [[شاهین واحدپرست]] (۱۶ فروردین) و [[علی فهیم]] (۱۷ فروردین ۱۴۰۵) اعدام شده بودند.


احمد شاملو دبیرستان را به پایان برد اما شرایط زندگی به وی امکان ادامه‌ی تحصیل نداد. شوق آموختن و علاقه‌ی او به شعر او را به کار در روزنامه‌ها و سپس سرودن شعر هدایت کرد. احمد شاملو اولین دفتر شعر خود را با نام آهنگ‌های فراموش‌شده به چاپ رساند اما بعدها آن‌را ناچیز خواند و از انتشار آن اظهار پشیمانی کرد. از نخستین اشعار وی که بسیار مورد توجه واقع شد، شعر «از شکوفه‌ی سرخ یک پیراهن» بود که در سال ۱۳۲۹ برای عبور از سد سانسور با نام دیگری منتشر شد. این اولین شعر غیرموزون احمدشاملو بود. به این ترتیب احمد شاملو آغازگر شعر سپید فارسی گشت. احمد شاملو سه بار ازدواج کرد اما تنها ازدواج سوم او با آیدا سرکیسیان دوام داشت. او نام «آیدا» را بر دو دفتر شعری خود به نام‌های «آیدا، درخت و خنجر و خاطره» و «آیدا در آینه» نیز گذاشته است. آیدا سرکیسیان علاوه بر همسر،‌ همکار و تنها یار و پشتیبان او در جمع‌آوری اشعار و پژوهش‌هایش بود.
[[امیرعلی میرجعفری|بیشتر بخوانید...]]


احمد شاملو در طول زندگی خود سه بار دستگیر شد. در یکی از حملات توسط نیروهای امنیتی [[محمدرضا پهلوی]] به خانه‌ی او برخی کتاب‌ها و نوشته‌های او برای همیشه از بین رفت. همواره شعرها و کتاب‌های او مورد سانسور و ممیزی قرار می‌گرفت. پس از [[انقلاب ضدسلطنتی]] وی در همان ابتدا نسبت به سرکوب رو به رشد در حاکمیت جدید هشدار داد. او در دوران جمهوری اسلامی به طور کامل با رسانه‌ها و افراد و تمامیت سیستم خط قرمز داشت و انزوا را ترجیح داد. از اشعار معروف او پس از انقلاب شعر «در این بن بست» است که با مطلع مشهور «دهانت را می‌بویند، مبادا گفته باشی دوستت دارم! » آغاز می‌شود.
<div>


احمدشاملو هم‌چنین تلاشی بسیار دشوار را در ساختن اولین فرهنگنامه واژه‌های عامیانه انجام داد. این فرهنگ‌نامه که به کتاب کوچه شهرت دارد دارای ده‌ها جلد است و نوشتن آن سال ها زمان برده است. احمد شاملو این کار را به تنهایی و بدون هیچ‌ پشتیبانی انجام داد، به طوری که بسیاری از مجلدهای آن تا پس از مرگ وی نیز هنوز تدوین و منتشر نشده بود. احمد شاملو در سال‌های پایانی از بیماری قند رنج می‌برد. یک سال پیش از درگذشت پزشکان مجبور به قطع یکی از پاهای وی شدند. احمدشاملو سرانجام در ۲ مرداد ۱۳۷۹ درگذشت.
[[احمد شاملو|بیشتر بخوانید...]]


<div>


<!-- نوشتار ۲ -->
<!-- نوشتار ۲ -->


  <div class="box-content">
  <div class="box-content">
<div>[[پرونده:حمید اسدیان؛2.jpg|جایگزین=حمید اسدیان|بندانگشتی|210x210پیکسل|حمید اسدیان]]</div>
 
<div>[[پرونده:عرفان کیانی.jpg|جایگزین=عرفان کیانی|بندانگشتی|185x185پیکسل|عرفان کیانی]]</div>
   <div>
   <div>
'''عرفان کیانی'''، (اعدام‌شده ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، اصفهان) از بازداشت‌شدگان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴]] در اصفهان بود که بامداد شنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ حکم اعدام او در مکانی نامعلوم در اصفهان اجرا شد. عرفان کیانی به اتهام‌هایی مانند «محاربه از طریق کشیدن سلاح از نوع قداره به‌جهت ارعاب و اخافه مردم و قدرت‌نمایی»، «مسدود کردن خیابان‌ها»، «اغوا و تحریک مردم به جنگ و کشتار»، «ایجاد ناامنی»، «تحریک افراد به اقدامات خشونت‌آمیز»، «مشارکت در تخریب اموال عمومی» و نیز «ارتباط با موساد» معرفی شده‌است.


'''حمید اسدیان'''، با نام مستعار کاظم مصطفوی (متولد ۱۳۲۹، همدان- درگذشته ۲۳ آذر ۱۳۹۹، آلبانی) شاعر، نویسنده، محقق و عضو [[شورای ملی مقاومت ایران]] و از اعضای قدیمی [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] بود. حمید اسدیان از نوجوانی به فعالیت‌های فرهنگی و سیاسی روی آورد. او پس از دوران دبیرستان وارد دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد.
در روایت رسمی، مصادیقی از این اتهامات شامل تخریب اموال عمومی و خصوصی، ایجاد آتش‌سوزی، حمل کوکتل مولوتف، حمل سلاح سرد، پرتاب سنگ به سمت مأموران و مسدود کردن مسیرها ذکر شده‌است. همچنین در گزارش‌ها آمده که او پس از بازداشت در دادگاه انقلاب اصفهان به مجازات مرگ محکوم شد و حکم او پس از فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور تأیید شد. با این حال، دربارهٔ روند دادرسی، دسترسی به وکیل، شرایط نگهداری و محل اجرای حکم، اطلاعات شفافی منتشر نشده‌است.


پس از مدتی به شکل خودجوش تصمیم گرفت برای آشنایی با جنبش‌‌های آزادی‌بخش و فراگرفتن آموزش‌های مبارزاتی و چریکی به فلسطین برود اما موفق به انجام این کار نشد و در دبی دستگیر شد. حمید اسدیان در فروردین ۱۳۵۱ توسط پلیس دبی به [[ساواک]] شاه تحویل داده شد. او از دبی به ایران و کمیته مشترک ضدخرابکاری ساواک منتقل گردید.
بر اساس گزارش سالانه وضعیت حقوق بشر در ایران، در سال ۱۴۰۴ دست‌کم ۲۴۸۸ شهروند، از جمله ۶۳ زن و ۲ کودک-مجرم، اعدام شدند و ۱۳۰ تن دیگر نیز به اعدام محکوم شدند. همچنین در پنج هفته گذشته دست‌کم ۱۹ تن اعدام شده‌اند که از این میان، ۹ تن با اتهام «عضویت یا همکاری با [[سازمان مجاهدین خلق ایران]]»، ۸ تن در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، و ۲ تن با اتهام ادعایی «جاسوسی برای اسرائیل» اعدام شده‌اند.


حمید اسدیان در تابستان ۱۳۵۱ به [[زندان قصر]] منتقل گشت و در آن‌جا با سازمان مجاهدین خلق از نزدیک آشنا شد. او در دوران زندان تحت‌تأثیر مجاهدین به‌ویژه [[مسعود رجوی]] قرار گرفت و به مجاهدین خلق پیوست. حمید اسدیان پس از [[انقلاب ضدسلطنتی]] در بخش‌های مختلفی چون نشریه مجاهد، فرماندهی نیروهای [[میلیشیا]]، واحد تحقیق شهدای مجاهدین فعالیت داشت.
پیش از عرفان کیانی، [[صالح محمدی]]، سعید داودی، مهدی قاسمی، [[امیرحسین حاتمی]]، [[محمدامین بیگلری]]، [[شاهین واحدپرست]]، [[علی فهیم]] و [[امیرعلی میرجعفری]] از دستگیرشدگان قیام دی‌ماه نیز اعدام شده بودند. [[شورای ملی مقاومت ایران]] این اعدام‌های را محکوم کرد و شورای امنیت ملل متحد و کشورهای عضو را به اقدام فوری برای توقف اعدام‌ها و نجات سایر زندانیان زیر حکم اعدام فراخواند.
 
[[عرفان کیانی|بیشتر بخوانید...]]
حمید اسدیان با آغاز [[مبارزه مسلحانه]] و پایان امکان فعالیت مسالمت‌آمیز، پس از ماه‌ها زندگی مخفی در سال ۱۳۶۱ از ایران خارج شد. او تا سال ۱۳۹۹، مسئولیت‌های زیادی را به ویژه در زمینه‌‌های ادبی و فرهنگی به عهده داشت. حمید اسدیان در روز ۲۳ آذر ۱۳۹۹ در اثر بیماری کرونا درگذشت. از آثار وی می‌توان از مجموعه‌شعرهایی چون خشم پرتلاطم نهنگان، هول در صبح عاشقان، پرنده‌ی زندان، اشرفی‌ها و ... نام برد.
[[حمید اسدیان|بیشتر بخوانید...]]


  <div>
  <div>




خط ۴۳: خط ۴۲:


   <div class="box-content">
   <div class="box-content">
<div>[[پرونده:لگوی8.PNG|جایگزین=لگوی8.PNG|بندانگشتی|225x173پیکسل|اعلامیه جهانی حقوق بشر]]</div>
<div>[[پرونده:غزال مولان1.jpg|جایگزین=غزال مولان|بندانگشتی|180x180پیکسل|غزال مولان]]</div>
   <div>
   <div>
'''اعلامیه جهانی حقوق بشر'''، در روز ۱۰ دسامبر سال ۱۹۴۸ برابر با ۱۹ آذر ۱۳۲۷، بدون رأی مخالف، با ۴۸ رأی موافق و ۸ رأی ممتنع توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تصویب رسید. اعلامیه جهانی حقوق بشر، یک پیمان بین‌المللی برای تضمین حقوق و با هدف برقراری آزادی‌های برابر برای تمام مردم است. این پیمان بین‌المللی نتیجه مستقیم فجایع جنگ جهانی دوم بود و برای نخستین بار حقوق اساسی مدنی،‌ فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی را که تمام انسان‌ها در هر کشوری باید از آن برخوردار باشند به صورت جهانی مشخص کرد. اعلامیه جهانی حقوق بشر دارای ۳۰ ماده است که نظرگاه سازمان ملل متحد را در مورد حقوق بشر تشریح می‌کند. هرساله این روز در جهان به عنوان روز بین‌المللی حقوق بشر گرامی داشته می‌شود.
'''غزال مولان'''، با نام کامل غزال مولان چپرآباد، (متولد ۱۳۸۵، مهاباد - جان‌باخته ۲۵ فروردین ۱۴۰۵، کمپ سورداش، استان سلیمانیه اقلیم کردستان عراق) پیشمرگه ۱۹ ساله حزب کومله زحمتکشان کردستان، در حمله پهپادی جمهوری اسلامی ایران به کمپ سورداش در استان سلیمانیه اقلیم کردستان عراق جان باخت.
 
این حمله در بعدازظهر ۲۵ فروردین ۱۴۰۵ (۱۴ آوریل ۲۰۲۶) رخ داد که همزمان با هفتمین روز آتش‌بس میان [[حمله مشترک اسرائیل و ایالات متحده به ایران - ۹اسفند ۱۴۰۴|جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران]] بود. غزال مولان یکی از سه پیشمرگه زن زخمی در این حمله بود که ساعاتی بعد بر اثر جراحات شدید در بیمارستان درگذشت. دو مجروح دیگر وضعیت پایداری داشتند.
 
غزال مولان اهل مهاباد استان آذربایجان غربی و دارای نامزد بود و مانند هزاران زن و جوان کرد علیه تبعیض و سرکوب به پیشمرگه پیوسته بود. بیانیه کومله زحمتکشان تأکید کرد که این حملات تروریستی سند دیگری بر ماهیت ضدانسانی جمهوری اسلامی است.


کمپ سورداش پایگاه مشترکی برای انجمن کادحی کردستان و انجمن انقلابی کادحی کردستان بود. در همان روز (۲۵ فروردین) کمپ آزادی [[حزب دموکرات کردستان ایران]] نیز هدف قرار گرفت ولی تلفات جانی نداشت. در این حمله، دستگاه مبارزه با تروریسم اقلیم کردستان دو پهپاد را ساقط کرد.


اقلیم کردستان تاکنون بیش از ۷۰۰ حمله را متحمل شده و ۱۸ کشته و ۹۳ زخمی داشت. حزب دموکرات کردستان ایران اعلام کرد مقرهایش ۱۱۰ بار هدف قرار گرفته‌اند. روی یکی از پهپادها عبارت «به یاد رهبر شهیدم [[سید علی خامنه ای|سید علی خامنه‌ای]]» نوشته شده بود ولی رژیم مسئولیت رسمی نپذیرفته‌ است.


<br>[[اعلامیه جهانی حقوق بشر|بیشتر بخوانید...]]
مرگ غزال مولان نمادی از ادامه سرکوب احزاب کرد مخالف جمهوری اسلامی حتی در خاک اقلیم کردستان و در میانه آتش‌بس اعلام‌ شده‌ است. این رویداد بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های کردی یافت و به عنوان سند دیگری از رویکرد ضد انسانی رژیم توصیف شد.


</div>
[[سازمان مجاهدین خلق ایران]] شهادت غزال مولان پیشمرگه کومله زحمتکشان کردستان را به رهبری و همرزمان و بستگانش تسلیت گفت و از شورای امنیت [[سازمان ملل متحد]] خواست که به حملات پهپادی و موشکی رژیم جمهوری اسلامی علیه گروه‌های کرد ایرانی در اقلیم کردستان عراق رسیدگی کند.
 
 
[[غزال مولان|بیشتر بخوانید...]]
 
<div>

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۶

نوشتارهای جدید هفته
امیرعلی میرجعفری
امیرعلی میرجعفری

امیرعلی میرجعفری، (متولد ۱۳۸۰، تهران - اعدام‌شده ۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، زندان قزلحصار کرج) دانشجو و تکنسین کامپیوتر، یکی از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ در تهران، سحرگاه اول اردیبهشت ۱۴۰۵ در زندان قزلحصار کرج به صورت مخفیانه اعدام شد. او به اتهام‌هایی همچون آتش‌زدن مسجد جامع قلهک، لیدری اقدامات ضد امنیتی، حمله به نیروهای امنیتی با سلاح سرد و اقدام عملیاتی برای رژیم صهیونیستی و دولت‌های متخاصم محکوم گردید. دیوان عالی حکم را با استناد به اعترافات و اظهارات متهم تأیید کرده بود.

متهم در دوران بازجویی از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده و گزارش‌ها حاکی از اخذ اعترافات تحت شکنجه شدید است.

امیرعلی میرجعفری هشتمین معترض دی‌ماه است که در کمتر از چهار ماه اعدام شده‌ است. پیش از او افرادی همچون صالح محمدی، سعید داودی و مهدی قاسمی (۲۸ اسفند ۱۴۰۴ در زندان مرکزی قم)، امیرحسین حاتمی (۱۳ فروردین ۱۴۰۵ در قزلحصار)، محمدامین بیگلری و شاهین واحدپرست (۱۶ فروردین) و علی فهیم (۱۷ فروردین ۱۴۰۵) اعدام شده بودند.

بیشتر بخوانید...



عرفان کیانی
عرفان کیانی

عرفان کیانی، (اعدام‌شده ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، اصفهان) از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴ در اصفهان بود که بامداد شنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ حکم اعدام او در مکانی نامعلوم در اصفهان اجرا شد. عرفان کیانی به اتهام‌هایی مانند «محاربه از طریق کشیدن سلاح از نوع قداره به‌جهت ارعاب و اخافه مردم و قدرت‌نمایی»، «مسدود کردن خیابان‌ها»، «اغوا و تحریک مردم به جنگ و کشتار»، «ایجاد ناامنی»، «تحریک افراد به اقدامات خشونت‌آمیز»، «مشارکت در تخریب اموال عمومی» و نیز «ارتباط با موساد» معرفی شده‌است.

در روایت رسمی، مصادیقی از این اتهامات شامل تخریب اموال عمومی و خصوصی، ایجاد آتش‌سوزی، حمل کوکتل مولوتف، حمل سلاح سرد، پرتاب سنگ به سمت مأموران و مسدود کردن مسیرها ذکر شده‌است. همچنین در گزارش‌ها آمده که او پس از بازداشت در دادگاه انقلاب اصفهان به مجازات مرگ محکوم شد و حکم او پس از فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور تأیید شد. با این حال، دربارهٔ روند دادرسی، دسترسی به وکیل، شرایط نگهداری و محل اجرای حکم، اطلاعات شفافی منتشر نشده‌است.

بر اساس گزارش سالانه وضعیت حقوق بشر در ایران، در سال ۱۴۰۴ دست‌کم ۲۴۸۸ شهروند، از جمله ۶۳ زن و ۲ کودک-مجرم، اعدام شدند و ۱۳۰ تن دیگر نیز به اعدام محکوم شدند. همچنین در پنج هفته گذشته دست‌کم ۱۹ تن اعدام شده‌اند که از این میان، ۹ تن با اتهام «عضویت یا همکاری با سازمان مجاهدین خلق ایران»، ۸ تن در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، و ۲ تن با اتهام ادعایی «جاسوسی برای اسرائیل» اعدام شده‌اند.

پیش از عرفان کیانی، صالح محمدی، سعید داودی، مهدی قاسمی، امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست، علی فهیم و امیرعلی میرجعفری از دستگیرشدگان قیام دی‌ماه نیز اعدام شده بودند. شورای ملی مقاومت ایران این اعدام‌های را محکوم کرد و شورای امنیت ملل متحد و کشورهای عضو را به اقدام فوری برای توقف اعدام‌ها و نجات سایر زندانیان زیر حکم اعدام فراخواند. بیشتر بخوانید...



غزال مولان
غزال مولان

غزال مولان، با نام کامل غزال مولان چپرآباد، (متولد ۱۳۸۵، مهاباد - جان‌باخته ۲۵ فروردین ۱۴۰۵، کمپ سورداش، استان سلیمانیه اقلیم کردستان عراق) پیشمرگه ۱۹ ساله حزب کومله زحمتکشان کردستان، در حمله پهپادی جمهوری اسلامی ایران به کمپ سورداش در استان سلیمانیه اقلیم کردستان عراق جان باخت.

این حمله در بعدازظهر ۲۵ فروردین ۱۴۰۵ (۱۴ آوریل ۲۰۲۶) رخ داد که همزمان با هفتمین روز آتش‌بس میان جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران بود. غزال مولان یکی از سه پیشمرگه زن زخمی در این حمله بود که ساعاتی بعد بر اثر جراحات شدید در بیمارستان درگذشت. دو مجروح دیگر وضعیت پایداری داشتند.

غزال مولان اهل مهاباد استان آذربایجان غربی و دارای نامزد بود و مانند هزاران زن و جوان کرد علیه تبعیض و سرکوب به پیشمرگه پیوسته بود. بیانیه کومله زحمتکشان تأکید کرد که این حملات تروریستی سند دیگری بر ماهیت ضدانسانی جمهوری اسلامی است.

کمپ سورداش پایگاه مشترکی برای انجمن کادحی کردستان و انجمن انقلابی کادحی کردستان بود. در همان روز (۲۵ فروردین) کمپ آزادی حزب دموکرات کردستان ایران نیز هدف قرار گرفت ولی تلفات جانی نداشت. در این حمله، دستگاه مبارزه با تروریسم اقلیم کردستان دو پهپاد را ساقط کرد.

اقلیم کردستان تاکنون بیش از ۷۰۰ حمله را متحمل شده و ۱۸ کشته و ۹۳ زخمی داشت. حزب دموکرات کردستان ایران اعلام کرد مقرهایش ۱۱۰ بار هدف قرار گرفته‌اند. روی یکی از پهپادها عبارت «به یاد رهبر شهیدم سید علی خامنه‌ای» نوشته شده بود ولی رژیم مسئولیت رسمی نپذیرفته‌ است.

مرگ غزال مولان نمادی از ادامه سرکوب احزاب کرد مخالف جمهوری اسلامی حتی در خاک اقلیم کردستان و در میانه آتش‌بس اعلام‌ شده‌ است. این رویداد بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های کردی یافت و به عنوان سند دیگری از رویکرد ضد انسانی رژیم توصیف شد.

سازمان مجاهدین خلق ایران شهادت غزال مولان پیشمرگه کومله زحمتکشان کردستان را به رهبری و همرزمان و بستگانش تسلیت گفت و از شورای امنیت سازمان ملل متحد خواست که به حملات پهپادی و موشکی رژیم جمهوری اسلامی علیه گروه‌های کرد ایرانی در اقلیم کردستان عراق رسیدگی کند.


بیشتر بخوانید...