درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:


<div class="main-box">
<div class="main-box">
خط ۹: خط ۶:
   <div class="box-content">
   <div class="box-content">


<div>[[پرونده:علی صارمی.jpg|جایگزین=علی صارمی|بندانگشتی|210x210پیکسل|علی صارمی]]</div>
<div>[[پرونده:امیرعلی میرجعفری،اعدام.jpg|جایگزین=امیرعلی میرجعفری|بندانگشتی|180x180پیکسل|امیرعلی میرجعفری]]</div>
   <div>
   <div>
'''علی صارمی'''، (متولد بروجرد ۱۳۲۷ - اعدام زندان اوین ۷ دیماه ۱۳۸۸) هوادار [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] و از قدیمی‌ترین زندانیان سیاسی قبل و بعد از [[انقلاب ضدسلطنتی]] ۵۷ بود، او ۲۴ سال از عمر خود را در زندان‌های نظام سلطنتی و رژیم ایران گذراند.
'''امیرعلی میرجعفری'''، (متولد ۱۳۸۰، تهران - اعدام‌شده ۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، زندان قزلحصار کرج) دانشجو و تکنسین کامپیوتر، یکی از بازداشت‌شدگان [[اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴|اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴]] در تهران، سحرگاه اول اردیبهشت ۱۴۰۵ در [[زندان قزلحصار]] کرج به صورت مخفیانه اعدام شد. او به اتهام‌هایی همچون آتش‌زدن مسجد جامع قلهک، لیدری اقدامات ضد امنیتی، حمله به نیروهای امنیتی با سلاح سرد و اقدام عملیاتی برای رژیم صهیونیستی و دولت‌های متخاصم محکوم گردید. دیوان عالی حکم را با استناد به اعترافات و اظهارات متهم تأیید کرده بود.
علی صارمی در دوران حکومت جمهوری اسلامی یا در زندان بود و یا در خارج زندان به فعالیت سیاسی علیه این رژیم می‌پرداخت. یکی از فرزندان او به نام اکبر صارمی از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران است. علی صارمی نهایتاً پس از آخرین دستگیری توسط [[ابوالقاسم صلواتی|قاضی صلواتی]] محکوم به مرگ شد.  
حکم اعدام او در دادگاه استیناف نیز تأیید و در ۷ دی ۱۳۸۸ در [[زندان اوین]] بدار آویخته شد.
 
[[علی صارمی|بیشتر بخوانید...]]
 
<div>
 
 
 


متهم در دوران بازجویی از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده و گزارش‌ها حاکی از اخذ اعترافات تحت شکنجه شدید است.


امیرعلی میرجعفری هشتمین معترض دی‌ماه است که در کمتر از چهار ماه اعدام شده‌ است. پیش از او افرادی همچون [[صالح محمدی]]، سعید داودی و مهدی قاسمی (۲۸ اسفند ۱۴۰۴ در زندان مرکزی قم)، [[امیرحسین حاتمی]] (۱۳ فروردین ۱۴۰۵ در قزلحصار)، [[محمدامین بیگلری]] و [[شاهین واحدپرست]] (۱۶ فروردین) و [[علی فهیم]] (۱۷ فروردین ۱۴۰۵) اعدام شده بودند.


[[امیرعلی میرجعفری|بیشتر بخوانید...]]


<div>




خط ۳۱: خط ۲۳:


  <div class="box-content">
  <div class="box-content">
<div>[[پرونده:فروغ12.JPG|جایگزین=فروغ فرخزاد|بندانگشتی|210x210پیکسل|فروغ فرخزاد]]</div>
 
<div>[[پرونده:عرفان کیانی.jpg|جایگزین=عرفان کیانی|بندانگشتی|185x185پیکسل|عرفان کیانی]]</div>
   <div>
   <div>
'''عرفان کیانی'''، (اعدام‌شده ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، اصفهان) از بازداشت‌شدگان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴]] در اصفهان بود که بامداد شنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ حکم اعدام او در مکانی نامعلوم در اصفهان اجرا شد. عرفان کیانی به اتهام‌هایی مانند «محاربه از طریق کشیدن سلاح از نوع قداره به‌جهت ارعاب و اخافه مردم و قدرت‌نمایی»، «مسدود کردن خیابان‌ها»، «اغوا و تحریک مردم به جنگ و کشتار»، «ایجاد ناامنی»، «تحریک افراد به اقدامات خشونت‌آمیز»، «مشارکت در تخریب اموال عمومی» و نیز «ارتباط با موساد» معرفی شده‌است.


'''فروغ فرخزاد'''، (زاده‌ی ٨ دی ۱۳۱۳ – تهران- درگذشته در ۲۴ بهمن ۱۳۴۵)، ۱۷ ساله بود که اولین کتاب شعرش به نام اسیر، و پس از آن دفترهای دیوار و عصیان را منتشر کرد.[۱] انتشار کتاب تولدی دیگر در سال ۱۳۴۲، سرفصل شکوفایی هنری فروغ فرخزاد بود. فروغ فرخزاد در ترکیب کلام و شناسایی زبان شعر از قدرتی بی‌مانند برخوردار بود.  
در روایت رسمی، مصادیقی از این اتهامات شامل تخریب اموال عمومی و خصوصی، ایجاد آتش‌سوزی، حمل کوکتل مولوتف، حمل سلاح سرد، پرتاب سنگ به سمت مأموران و مسدود کردن مسیرها ذکر شده‌است. همچنین در گزارش‌ها آمده که او پس از بازداشت در دادگاه انقلاب اصفهان به مجازات مرگ محکوم شد و حکم او پس از فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور تأیید شد. با این حال، دربارهٔ روند دادرسی، دسترسی به وکیل، شرایط نگهداری و محل اجرای حکم، اطلاعات شفافی منتشر نشده‌است.
فروغ فرخزاد در شمار بزرگترین شاعران ایران معاصر ایران است که با وجود عمر هنری کوتاه توانست آثاری ماندنی در شعر فارسی خلق کند. وی پس از تولدی دیگر مجموعه‌ی «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد» را منتشر کرد که در نوع خود بی‌نظیر بود و با استقبال بسیاری مواجه شد. فروغ فرخزاد در زمینه‌ی تئاتر، فیلم‌سازی و نقاشی نیز فعالیت داشت و در مدت کوتاه عمرش، آثاری نیز از خود برجای گذاشت.
خانه سیاه است، عنوان فیلم مستندی است از ساخته‌های فروغ که در زمستان سال ۱۳۴۲، از فستیوال جهانی اوبرهاووزن جایزه‌ی بهترین فیلم مستند را به‌دست آورد. بسیاری از اشعار فروغ فرخزاد به زبان‌های مختلفی چون انگلیسی، فرانسوی، عربی، ترکی و... ترجمه شده است. سرانجام فروغ فرخزاد در ۲۴ بهمن ۱۳۴۵، در سن ۳۲ سالگی بر اثر تصادف رانندگی درگذشت.


بر اساس گزارش سالانه وضعیت حقوق بشر در ایران، در سال ۱۴۰۴ دست‌کم ۲۴۸۸ شهروند، از جمله ۶۳ زن و ۲ کودک-مجرم، اعدام شدند و ۱۳۰ تن دیگر نیز به اعدام محکوم شدند. همچنین در پنج هفته گذشته دست‌کم ۱۹ تن اعدام شده‌اند که از این میان، ۹ تن با اتهام «عضویت یا همکاری با [[سازمان مجاهدین خلق ایران]]»، ۸ تن در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، و ۲ تن با اتهام ادعایی «جاسوسی برای اسرائیل» اعدام شده‌اند.


[[فروغ فرخزاد|بیشتر بخوانید...]]
پیش از عرفان کیانی، [[صالح محمدی]]، سعید داودی، مهدی قاسمی، [[امیرحسین حاتمی]]، [[محمدامین بیگلری]]، [[شاهین واحدپرست]]، [[علی فهیم]] و [[امیرعلی میرجعفری]] از دستگیرشدگان قیام دی‌ماه نیز اعدام شده بودند. [[شورای ملی مقاومت ایران]] این اعدام‌های را محکوم کرد و شورای امنیت ملل متحد و کشورهای عضو را به اقدام فوری برای توقف اعدام‌ها و نجات سایر زندانیان زیر حکم اعدام فراخواند.
[[عرفان کیانی|بیشتر بخوانید...]]


  <div>
  <div>
خط ۴۵: خط ۳۹:




<!-- نوشتار 3 -->
  <div class="box-content">
<div>[[پرونده:غزال مولان1.jpg|جایگزین=غزال مولان|بندانگشتی|180x180پیکسل|غزال مولان]]</div>
  <div>
'''غزال مولان'''، با نام کامل غزال مولان چپرآباد، (متولد ۱۳۸۵، مهاباد - جان‌باخته ۲۵ فروردین ۱۴۰۵، کمپ سورداش، استان سلیمانیه اقلیم کردستان عراق) پیشمرگه ۱۹ ساله حزب کومله زحمتکشان کردستان، در حمله پهپادی جمهوری اسلامی ایران به کمپ سورداش در استان سلیمانیه اقلیم کردستان عراق جان باخت.
این حمله در بعدازظهر ۲۵ فروردین ۱۴۰۵ (۱۴ آوریل ۲۰۲۶) رخ داد که همزمان با هفتمین روز آتش‌بس میان [[حمله مشترک اسرائیل و ایالات متحده به ایران - ۹اسفند ۱۴۰۴|جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران]] بود. غزال مولان یکی از سه پیشمرگه زن زخمی در این حمله بود که ساعاتی بعد بر اثر جراحات شدید در بیمارستان درگذشت. دو مجروح دیگر وضعیت پایداری داشتند.


غزال مولان اهل مهاباد استان آذربایجان غربی و دارای نامزد بود و مانند هزاران زن و جوان کرد علیه تبعیض و سرکوب به پیشمرگه پیوسته بود. بیانیه کومله زحمتکشان تأکید کرد که این حملات تروریستی سند دیگری بر ماهیت ضدانسانی جمهوری اسلامی است.


کمپ سورداش پایگاه مشترکی برای انجمن کادحی کردستان و انجمن انقلابی کادحی کردستان بود. در همان روز (۲۵ فروردین) کمپ آزادی [[حزب دموکرات کردستان ایران]] نیز هدف قرار گرفت ولی تلفات جانی نداشت. در این حمله، دستگاه مبارزه با تروریسم اقلیم کردستان دو پهپاد را ساقط کرد.


اقلیم کردستان تاکنون بیش از ۷۰۰ حمله را متحمل شده و ۱۸ کشته و ۹۳ زخمی داشت. حزب دموکرات کردستان ایران اعلام کرد مقرهایش ۱۱۰ بار هدف قرار گرفته‌اند. روی یکی از پهپادها عبارت «به یاد رهبر شهیدم [[سید علی خامنه ای|سید علی خامنه‌ای]]» نوشته شده بود ولی رژیم مسئولیت رسمی نپذیرفته‌ است.


<!-- نوشتار 3 -->
مرگ غزال مولان نمادی از ادامه سرکوب احزاب کرد مخالف جمهوری اسلامی حتی در خاک اقلیم کردستان و در میانه آتش‌بس اعلام‌ شده‌ است. این رویداد بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های کردی یافت و به عنوان سند دیگری از رویکرد ضد انسانی رژیم توصیف شد.


  <div class="box-content">
[[سازمان مجاهدین خلق ایران]] شهادت غزال مولان پیشمرگه کومله زحمتکشان کردستان را به رهبری و همرزمان و بستگانش تسلیت گفت و از شورای امنیت [[سازمان ملل متحد]] خواست که به حملات پهپادی و موشکی رژیم جمهوری اسلامی علیه گروه‌های کرد ایرانی در اقلیم کردستان عراق رسیدگی کند.
<div>[[پرونده:دکتر علی گلزاده غفوری1.JPG|جایگزین=دکتر علی گلزاده غفوری|بندانگشتی|210x210پیکسل|دکتر علی گلزاده غفوری]]</div>
  <div>
'''علی گلزاده غفوری'''، (زاده ۲۵ اردیبهشت ۱۳۰۲ – قزوین)، تحصیلات ابتدایی را در دبستان ادب شهر قزوین که مدیریت آن با فرزند میرزا کوچک‌خان جنگلی، بود گذراند. در پایان دوره‌ی ابتدایی رتبه‌ی نخست را در مدرسه کسب کرد. وی همه‌ی مراحل علوم دینی را به‌سرعت طی کرد و در سنین جوانی به درجه اجتهاد رسید. علی گلزاده غفوری در دهه ۱۳۵۰، به مبارزه با رژیم شاه روی آورد و به همین خاطر به منطقه‌ی گیلان در دماوند تبعید گردید.


دکتر علی گلزاده غفوری دارای مدرک فوق لیسانس در رشته‌ی حقوق قضایی و هم‌چنین مدرک دکترای تخصصی در رشته‌ حقوق اسلامی از دانشگاه سوربن پاریس بود. پس از بازگشت از فرانسه به تدریس در دانش‌سرای تربیت معلم پرداخت و در آن‌زمان از مؤسسان مراکز علمی مانند، مدارس علوی و رفاه بود.
دکتر علی گلزاده غفوری در سال ۱۳۵۸، نماینده مجلس شد و در تدوین‌ نهایی قانون اساسی مشارکت داشت. او از جمله کسانی بود که مخالف اصل ولایت فقیه بود و به آن رأی نداد. وی در ۲۰ خرداد ۱۳۶۰، از مجلس و حکومت کناره گرفت و در اعتراض به خمینی و سیاست‌هایش، با کنار گذاشتن لباس روحانیت در انزوا به بازنگری و بازتنظیم برخی از آثار گذشته‌اش در قبل از انقلاب و تألیفات جدیدش پرداخت.
سه فرزند و یک داماد او به جرم هواداری از مجاهدین خلق اعدام شدند. دکتر علی گلزاده غفوری در ۱۱ دی‌ماه ۱۳۸۸، در تهران درگذشت و پیکر او در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.


<br>[[دکتر علی گلزاده غفوری|بیشتر بخوانید...]]
[[غزال مولان|بیشتر بخوانید...]]


</div>
<div>

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۶

نوشتارهای جدید هفته
امیرعلی میرجعفری
امیرعلی میرجعفری

امیرعلی میرجعفری، (متولد ۱۳۸۰، تهران - اعدام‌شده ۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، زندان قزلحصار کرج) دانشجو و تکنسین کامپیوتر، یکی از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ در تهران، سحرگاه اول اردیبهشت ۱۴۰۵ در زندان قزلحصار کرج به صورت مخفیانه اعدام شد. او به اتهام‌هایی همچون آتش‌زدن مسجد جامع قلهک، لیدری اقدامات ضد امنیتی، حمله به نیروهای امنیتی با سلاح سرد و اقدام عملیاتی برای رژیم صهیونیستی و دولت‌های متخاصم محکوم گردید. دیوان عالی حکم را با استناد به اعترافات و اظهارات متهم تأیید کرده بود.

متهم در دوران بازجویی از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده و گزارش‌ها حاکی از اخذ اعترافات تحت شکنجه شدید است.

امیرعلی میرجعفری هشتمین معترض دی‌ماه است که در کمتر از چهار ماه اعدام شده‌ است. پیش از او افرادی همچون صالح محمدی، سعید داودی و مهدی قاسمی (۲۸ اسفند ۱۴۰۴ در زندان مرکزی قم)، امیرحسین حاتمی (۱۳ فروردین ۱۴۰۵ در قزلحصار)، محمدامین بیگلری و شاهین واحدپرست (۱۶ فروردین) و علی فهیم (۱۷ فروردین ۱۴۰۵) اعدام شده بودند.

بیشتر بخوانید...



عرفان کیانی
عرفان کیانی

عرفان کیانی، (اعدام‌شده ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، اصفهان) از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴ در اصفهان بود که بامداد شنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ حکم اعدام او در مکانی نامعلوم در اصفهان اجرا شد. عرفان کیانی به اتهام‌هایی مانند «محاربه از طریق کشیدن سلاح از نوع قداره به‌جهت ارعاب و اخافه مردم و قدرت‌نمایی»، «مسدود کردن خیابان‌ها»، «اغوا و تحریک مردم به جنگ و کشتار»، «ایجاد ناامنی»، «تحریک افراد به اقدامات خشونت‌آمیز»، «مشارکت در تخریب اموال عمومی» و نیز «ارتباط با موساد» معرفی شده‌است.

در روایت رسمی، مصادیقی از این اتهامات شامل تخریب اموال عمومی و خصوصی، ایجاد آتش‌سوزی، حمل کوکتل مولوتف، حمل سلاح سرد، پرتاب سنگ به سمت مأموران و مسدود کردن مسیرها ذکر شده‌است. همچنین در گزارش‌ها آمده که او پس از بازداشت در دادگاه انقلاب اصفهان به مجازات مرگ محکوم شد و حکم او پس از فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور تأیید شد. با این حال، دربارهٔ روند دادرسی، دسترسی به وکیل، شرایط نگهداری و محل اجرای حکم، اطلاعات شفافی منتشر نشده‌است.

بر اساس گزارش سالانه وضعیت حقوق بشر در ایران، در سال ۱۴۰۴ دست‌کم ۲۴۸۸ شهروند، از جمله ۶۳ زن و ۲ کودک-مجرم، اعدام شدند و ۱۳۰ تن دیگر نیز به اعدام محکوم شدند. همچنین در پنج هفته گذشته دست‌کم ۱۹ تن اعدام شده‌اند که از این میان، ۹ تن با اتهام «عضویت یا همکاری با سازمان مجاهدین خلق ایران»، ۸ تن در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، و ۲ تن با اتهام ادعایی «جاسوسی برای اسرائیل» اعدام شده‌اند.

پیش از عرفان کیانی، صالح محمدی، سعید داودی، مهدی قاسمی، امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست، علی فهیم و امیرعلی میرجعفری از دستگیرشدگان قیام دی‌ماه نیز اعدام شده بودند. شورای ملی مقاومت ایران این اعدام‌های را محکوم کرد و شورای امنیت ملل متحد و کشورهای عضو را به اقدام فوری برای توقف اعدام‌ها و نجات سایر زندانیان زیر حکم اعدام فراخواند. بیشتر بخوانید...



غزال مولان
غزال مولان

غزال مولان، با نام کامل غزال مولان چپرآباد، (متولد ۱۳۸۵، مهاباد - جان‌باخته ۲۵ فروردین ۱۴۰۵، کمپ سورداش، استان سلیمانیه اقلیم کردستان عراق) پیشمرگه ۱۹ ساله حزب کومله زحمتکشان کردستان، در حمله پهپادی جمهوری اسلامی ایران به کمپ سورداش در استان سلیمانیه اقلیم کردستان عراق جان باخت.

این حمله در بعدازظهر ۲۵ فروردین ۱۴۰۵ (۱۴ آوریل ۲۰۲۶) رخ داد که همزمان با هفتمین روز آتش‌بس میان جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران بود. غزال مولان یکی از سه پیشمرگه زن زخمی در این حمله بود که ساعاتی بعد بر اثر جراحات شدید در بیمارستان درگذشت. دو مجروح دیگر وضعیت پایداری داشتند.

غزال مولان اهل مهاباد استان آذربایجان غربی و دارای نامزد بود و مانند هزاران زن و جوان کرد علیه تبعیض و سرکوب به پیشمرگه پیوسته بود. بیانیه کومله زحمتکشان تأکید کرد که این حملات تروریستی سند دیگری بر ماهیت ضدانسانی جمهوری اسلامی است.

کمپ سورداش پایگاه مشترکی برای انجمن کادحی کردستان و انجمن انقلابی کادحی کردستان بود. در همان روز (۲۵ فروردین) کمپ آزادی حزب دموکرات کردستان ایران نیز هدف قرار گرفت ولی تلفات جانی نداشت. در این حمله، دستگاه مبارزه با تروریسم اقلیم کردستان دو پهپاد را ساقط کرد.

اقلیم کردستان تاکنون بیش از ۷۰۰ حمله را متحمل شده و ۱۸ کشته و ۹۳ زخمی داشت. حزب دموکرات کردستان ایران اعلام کرد مقرهایش ۱۱۰ بار هدف قرار گرفته‌اند. روی یکی از پهپادها عبارت «به یاد رهبر شهیدم سید علی خامنه‌ای» نوشته شده بود ولی رژیم مسئولیت رسمی نپذیرفته‌ است.

مرگ غزال مولان نمادی از ادامه سرکوب احزاب کرد مخالف جمهوری اسلامی حتی در خاک اقلیم کردستان و در میانه آتش‌بس اعلام‌ شده‌ است. این رویداد بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های کردی یافت و به عنوان سند دیگری از رویکرد ضد انسانی رژیم توصیف شد.

سازمان مجاهدین خلق ایران شهادت غزال مولان پیشمرگه کومله زحمتکشان کردستان را به رهبری و همرزمان و بستگانش تسلیت گفت و از شورای امنیت سازمان ملل متحد خواست که به حملات پهپادی و موشکی رژیم جمهوری اسلامی علیه گروه‌های کرد ایرانی در اقلیم کردستان عراق رسیدگی کند.


بیشتر بخوانید...