درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۶: خط ۶:
   <div class="box-content">
   <div class="box-content">


<div>[[پرونده:اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران.jpg|جایگزین=اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران|بندانگشتی|170x170پیکسل|اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران]]</div>
<div>[[پرونده:امیرعلی میرجعفری،اعدام.jpg|جایگزین=امیرعلی میرجعفری|بندانگشتی|180x180پیکسل|امیرعلی میرجعفری]]</div>
   <div>
   <div>
'''اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران'''، یکی از مهم‌ترین تصمیمات استراتژیک شورای ملی مقاومت ایران در سال ۱۳۶۰ (۱۹۸۱) بود که برای انتقال حاکمیت به مردم ایران و برپایی جمهوری دموکراتیک اعلام شد. این اعلام در چارچوب برنامه ۱۰ ماده‌ای مریم رجوی، رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت، صورت گرفت و دولت موقت را به‌عنوان پلی برای گذار مسالمت‌آمیز به دموکراسی معرفی کرد.
'''امیرعلی میرجعفری'''، (متولد ۱۳۸۰، تهران - اعدام‌شده ۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، زندان قزلحصار کرج) دانشجو و تکنسین کامپیوتر، یکی از بازداشت‌شدگان [[اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴|اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴]] در تهران، سحرگاه اول اردیبهشت ۱۴۰۵ در [[زندان قزلحصار]] کرج به صورت مخفیانه اعدام شد. او به اتهام‌هایی همچون آتش‌زدن مسجد جامع قلهک، لیدری اقدامات ضد امنیتی، حمله به نیروهای امنیتی با سلاح سرد و اقدام عملیاتی برای رژیم صهیونیستی و دولت‌های متخاصم محکوم گردید. دیوان عالی حکم را با استناد به اعترافات و اظهارات متهم تأیید کرده بود.


این تصمیم در روز ۹اسفند ۱۴۰۴ بار دیگر مورد تأکید قرار گرفت و مریم رجوی رئیس جمهوری برگزیده شورای ملی مقاومت ایران برای دوران گذار پیامی در این رابطه صادر کرد. او در این پیام تأکید کرد که مسیر مقاومت به سوی آینده و جمهوری دموکراتیک است، نه بازگشت به دیکتاتوری مدفون گذشته. وی پرسنل مردمی ارتش را به پیوستن به مردم فراخوانده و از نیروهای سپاه و سایر نهادهای سرکوب خواسته سلاح‌های خود را بر زمین بگذارند و تسلیم مردم شوند.
متهم در دوران بازجویی از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده و گزارش‌ها حاکی از اخذ اعترافات تحت شکنجه شدید است.  


مریم رجوی به جامعه بین‌المللی اعلام کرد که تنها مردم ایران مشروعیت تعیین آینده سیاسی کشور خود را دارند و ایران، مردم آن است؛ هیچ آینده‌ای برای ایران از بیرون تحقق نمی‌یابد و تنها توسط مردم ایران ساخته می‌شود. این اعلام، بر پایه طرح ۱۰ماده‌ای استوار است که جمهوری دموکراتیک، سکولار، برابری زن و مرد، لغو اعدام، خودمختاری ملیت‌ها و آزادی‌های اساسی را تضمین می‌کند و نماد اراده ملت ایران برای پایان دادن به هرگونه استبداد است.
امیرعلی میرجعفری هشتمین معترض دی‌ماه است که در کمتر از چهار ماه اعدام شده‌ است. پیش از او افرادی همچون [[صالح محمدی]]، سعید داودی و مهدی قاسمی (۲۸ اسفند ۱۴۰۴ در زندان مرکزی قم)، [[امیرحسین حاتمی]] (۱۳ فروردین ۱۴۰۵ در قزلحصار)، [[محمدامین بیگلری]] و [[شاهین واحدپرست]] (۱۶ فروردین) و [[علی فهیم]] (۱۷ فروردین ۱۴۰۵) اعدام شده بودند.


[[اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران|بیشتر بخوانید...]]
[[امیرعلی میرجعفری|بیشتر بخوانید...]]


  <div>
  <div>
خط ۲۴: خط ۲۴:
  <div class="box-content">
  <div class="box-content">


<div>[[پرونده:علی معزی ۲.jpg|جایگزین=علی معزی|بندانگشتی|170x170پیکسل|علی معزی]]</div>
<div>[[پرونده:عرفان کیانی.jpg|جایگزین=عرفان کیانی|بندانگشتی|185x185پیکسل|عرفان کیانی]]</div>
   <div>
   <div>
'''علی معزی'''، (زاده ۱۳۳۲، قم) زندانی سیاسی ایرانی و یکی از قدیمی‌ترین زندانیان سیاسی ایران است که بیش از ۱۲ سال از عمر خود را در زندان‌های جمهوری اسلامی گذرانده است. او به دلیل ارتباط با سازمان مجاهدین خلق ایران و فعالیت‌های اعتراضی بارها دستگیر و زندانی شده و در آخرین پرونده به ۷۵ ماه حبس محکوم گردیده است. علی معزی در حال حاضر در زندان قزلحصار کرج نگهداری می‌شود. او علی‌رغم سن بالا (حدود ۷۳ سال) و سابقه بیماری سرطان و آرتروز شدید زانو، از درمان و مراقبت‌های پزشکی محروم مانده است. فرزندان او در اشرف ۳ (آلبانی) هستند و همین موضوع یکی از اتهامات اصلی علیه او بوده است. مادرش در آبان ۱۴۰۴ در سن ۹۰ سالگی در قم درگذشت و برادرش محمدتقی معزی در سال ۱۳۶۰ اعدام شد.
'''عرفان کیانی'''، (اعدام‌شده ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، اصفهان) از بازداشت‌شدگان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴]] در اصفهان بود که بامداد شنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ حکم اعدام او در مکانی نامعلوم در اصفهان اجرا شد. عرفان کیانی به اتهام‌هایی مانند «محاربه از طریق کشیدن سلاح از نوع قداره به‌جهت ارعاب و اخافه مردم و قدرت‌نمایی»، «مسدود کردن خیابان‌ها»، «اغوا و تحریک مردم به جنگ و کشتار»، «ایجاد ناامنی»، «تحریک افراد به اقدامات خشونت‌آمیز»، «مشارکت در تخریب اموال عمومی» و نیز «ارتباط با موساد» معرفی شده‌است.


علی معزی در نامه‌ها و پیام‌های متعدد خود از داخل زندان، از مقاومت و کانون‌های شورشی حمایت کرده و نسبت به احتمال تکرار جنایاتی مشابه تابستان ۱۳۶۷ هشدار داده است.
در روایت رسمی، مصادیقی از این اتهامات شامل تخریب اموال عمومی و خصوصی، ایجاد آتش‌سوزی، حمل کوکتل مولوتف، حمل سلاح سرد، پرتاب سنگ به سمت مأموران و مسدود کردن مسیرها ذکر شده‌است. همچنین در گزارش‌ها آمده که او پس از بازداشت در دادگاه انقلاب اصفهان به مجازات مرگ محکوم شد و حکم او پس از فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور تأیید شد. با این حال، دربارهٔ روند دادرسی، دسترسی به وکیل، شرایط نگهداری و محل اجرای حکم، اطلاعات شفافی منتشر نشده‌است.


[[علی معزی|بیشتر بخوانید...]]
بر اساس گزارش سالانه وضعیت حقوق بشر در ایران، در سال ۱۴۰۴ دست‌کم ۲۴۸۸ شهروند، از جمله ۶۳ زن و ۲ کودک-مجرم، اعدام شدند و ۱۳۰ تن دیگر نیز به اعدام محکوم شدند. همچنین در پنج هفته گذشته دست‌کم ۱۹ تن اعدام شده‌اند که از این میان، ۹ تن با اتهام «عضویت یا همکاری با [[سازمان مجاهدین خلق ایران]]»، ۸ تن در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، و ۲ تن با اتهام ادعایی «جاسوسی برای اسرائیل» اعدام شده‌اند.
 
پیش از عرفان کیانی، [[صالح محمدی]]، سعید داودی، مهدی قاسمی، [[امیرحسین حاتمی]]، [[محمدامین بیگلری]]، [[شاهین واحدپرست]]، [[علی فهیم]] و [[امیرعلی میرجعفری]] از دستگیرشدگان قیام دی‌ماه نیز اعدام شده بودند. [[شورای ملی مقاومت ایران]] این اعدام‌های را محکوم کرد و شورای امنیت ملل متحد و کشورهای عضو را به اقدام فوری برای توقف اعدام‌ها و نجات سایر زندانیان زیر حکم اعدام فراخواند.
[[عرفان کیانی|بیشتر بخوانید...]]


  <div>
  <div>
خط ۳۹: خط ۴۲:


   <div class="box-content">
   <div class="box-content">
<div>[[پرونده:مجتبی خامنه‌‌ای-۱.jpg|جایگزین=مجتبی خامنه‌‌ای|بندانگشتی|170x170پیکسل|مجتبی خامنه‌‌ای]]</div>
<div>[[پرونده:غزال مولان1.jpg|جایگزین=غزال مولان|بندانگشتی|180x180پیکسل|غزال مولان]]</div>
   <div>
   <div>
'''غزال مولان'''، با نام کامل غزال مولان چپرآباد، (متولد ۱۳۸۵، مهاباد - جان‌باخته ۲۵ فروردین ۱۴۰۵، کمپ سورداش، استان سلیمانیه اقلیم کردستان عراق) پیشمرگه ۱۹ ساله حزب کومله زحمتکشان کردستان، در حمله پهپادی جمهوری اسلامی ایران به کمپ سورداش در استان سلیمانیه اقلیم کردستان عراق جان باخت.
این حمله در بعدازظهر ۲۵ فروردین ۱۴۰۵ (۱۴ آوریل ۲۰۲۶) رخ داد که همزمان با هفتمین روز آتش‌بس میان [[حمله مشترک اسرائیل و ایالات متحده به ایران - ۹اسفند ۱۴۰۴|جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران]] بود. غزال مولان یکی از سه پیشمرگه زن زخمی در این حمله بود که ساعاتی بعد بر اثر جراحات شدید در بیمارستان درگذشت. دو مجروح دیگر وضعیت پایداری داشتند.
غزال مولان اهل مهاباد استان آذربایجان غربی و دارای نامزد بود و مانند هزاران زن و جوان کرد علیه تبعیض و سرکوب به پیشمرگه پیوسته بود. بیانیه کومله زحمتکشان تأکید کرد که این حملات تروریستی سند دیگری بر ماهیت ضدانسانی جمهوری اسلامی است.
کمپ سورداش پایگاه مشترکی برای انجمن کادحی کردستان و انجمن انقلابی کادحی کردستان بود. در همان روز (۲۵ فروردین) کمپ آزادی [[حزب دموکرات کردستان ایران]] نیز هدف قرار گرفت ولی تلفات جانی نداشت. در این حمله، دستگاه مبارزه با تروریسم اقلیم کردستان دو پهپاد را ساقط کرد.
اقلیم کردستان تاکنون بیش از ۷۰۰ حمله را متحمل شده و ۱۸ کشته و ۹۳ زخمی داشت. حزب دموکرات کردستان ایران اعلام کرد مقرهایش ۱۱۰ بار هدف قرار گرفته‌اند. روی یکی از پهپادها عبارت «به یاد رهبر شهیدم [[سید علی خامنه ای|سید علی خامنه‌ای]]» نوشته شده بود ولی رژیم مسئولیت رسمی نپذیرفته‌ است.
مرگ غزال مولان نمادی از ادامه سرکوب احزاب کرد مخالف جمهوری اسلامی حتی در خاک اقلیم کردستان و در میانه آتش‌بس اعلام‌ شده‌ است. این رویداد بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های کردی یافت و به عنوان سند دیگری از رویکرد ضد انسانی رژیم توصیف شد.


'''مجتبی خامنه‌ای''' (زاده ۱۷ شهریور ۱۳۴۸ در مشهد)، دومین پسر علی خامنه‌ای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی ایران و همسر دختر غلامعلی حداد عادل است. وی تحصیلات حوزوی دارد و از سال‌ها پیش به عنوان یکی از قدرتمندترین چهره‌های پشت‌پرده رژیم شناخته می‌شد. پس از کشته شدن علی خامنه‌ای در جریان جنگ مستقیم آمریکا و اسرائیل علیه ایران در اسفند ۱۴۰۴، مجتبی خامنه‌ای در ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ توسط مجمع خبرگان رهبری به عنوان ولی فقیه سوم و رهبر جدید جمهوری اسلامی انتخاب شد و این انتخاب، نخستین انتقال موروثی قدرت در ساختار ولایت فقیه پس از انقلاب ۱۳۵۷ محسوب می‌شود.[۱]] مهدی کروبی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۴ مجتبی خامنه‌ای را متهم به دخالت در آرا و کمک به پیروزی محمود احمدی‌نژاد کرد. وی از چهره‌های شاخص دفتر علی خامنه‌ای بود و بسیاری او را فرد بسیار قدرتمند در پشت پرده می‌دانستند که در انتخاب چهره‌های امنیتی منصوب رهبری نقش دارد. در تظاهرات ۱۳۸۸ مردم معترض فریاد می‌زدند که «مجتبی بمیری، رهبری را نبینی». مجتبی خامنه‌ای مافیای بنیاد ایثارگران و انصار را اداره می‌کرد و تشکیلات لباس شخصی‌ها را نیز هدایت می‌نمود. بسیاری معتقدند که او به عنوان مهره وصل بیت و حزب‌الله عمل می‌کرد و رد پایش در بسیاری از پروژه‌های حزب‌الله دیده می‌شد. وزارت خزانه‌داری آمریکا در ۱۵ مرداد ۱۳۹۸ دارایی مجتبی خامنه‌ای بالغ بر ۴.۵ میلیارد دلار را بلوک و ضبط کرد.[۳] همچنین در ۱۳ آبان ۱۳۹۸، وزارت خزانه‌داری آمریکا علیه ۹ فرد نزدیک به خامنه‌ای از جمله مجتبی تحریم‌های جدیدی وضع کرد.[۴]
[[سازمان مجاهدین خلق ایران]] شهادت غزال مولان پیشمرگه کومله زحمتکشان کردستان را به رهبری و همرزمان و بستگانش تسلیت گفت و از شورای امنیت [[سازمان ملل متحد]] خواست که به حملات پهپادی و موشکی رژیم جمهوری اسلامی علیه گروه‌های کرد ایرانی در اقلیم کردستان عراق رسیدگی کند.




[[مجتبی خامنه‌ای|بیشتر بخوانید...]]
[[غزال مولان|بیشتر بخوانید...]]


  <div>
  <div>

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۶

نوشتارهای جدید هفته
امیرعلی میرجعفری
امیرعلی میرجعفری

امیرعلی میرجعفری، (متولد ۱۳۸۰، تهران - اعدام‌شده ۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، زندان قزلحصار کرج) دانشجو و تکنسین کامپیوتر، یکی از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ در تهران، سحرگاه اول اردیبهشت ۱۴۰۵ در زندان قزلحصار کرج به صورت مخفیانه اعدام شد. او به اتهام‌هایی همچون آتش‌زدن مسجد جامع قلهک، لیدری اقدامات ضد امنیتی، حمله به نیروهای امنیتی با سلاح سرد و اقدام عملیاتی برای رژیم صهیونیستی و دولت‌های متخاصم محکوم گردید. دیوان عالی حکم را با استناد به اعترافات و اظهارات متهم تأیید کرده بود.

متهم در دوران بازجویی از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده و گزارش‌ها حاکی از اخذ اعترافات تحت شکنجه شدید است.

امیرعلی میرجعفری هشتمین معترض دی‌ماه است که در کمتر از چهار ماه اعدام شده‌ است. پیش از او افرادی همچون صالح محمدی، سعید داودی و مهدی قاسمی (۲۸ اسفند ۱۴۰۴ در زندان مرکزی قم)، امیرحسین حاتمی (۱۳ فروردین ۱۴۰۵ در قزلحصار)، محمدامین بیگلری و شاهین واحدپرست (۱۶ فروردین) و علی فهیم (۱۷ فروردین ۱۴۰۵) اعدام شده بودند.

بیشتر بخوانید...



عرفان کیانی
عرفان کیانی

عرفان کیانی، (اعدام‌شده ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، اصفهان) از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴ در اصفهان بود که بامداد شنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ حکم اعدام او در مکانی نامعلوم در اصفهان اجرا شد. عرفان کیانی به اتهام‌هایی مانند «محاربه از طریق کشیدن سلاح از نوع قداره به‌جهت ارعاب و اخافه مردم و قدرت‌نمایی»، «مسدود کردن خیابان‌ها»، «اغوا و تحریک مردم به جنگ و کشتار»، «ایجاد ناامنی»، «تحریک افراد به اقدامات خشونت‌آمیز»، «مشارکت در تخریب اموال عمومی» و نیز «ارتباط با موساد» معرفی شده‌است.

در روایت رسمی، مصادیقی از این اتهامات شامل تخریب اموال عمومی و خصوصی، ایجاد آتش‌سوزی، حمل کوکتل مولوتف، حمل سلاح سرد، پرتاب سنگ به سمت مأموران و مسدود کردن مسیرها ذکر شده‌است. همچنین در گزارش‌ها آمده که او پس از بازداشت در دادگاه انقلاب اصفهان به مجازات مرگ محکوم شد و حکم او پس از فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور تأیید شد. با این حال، دربارهٔ روند دادرسی، دسترسی به وکیل، شرایط نگهداری و محل اجرای حکم، اطلاعات شفافی منتشر نشده‌است.

بر اساس گزارش سالانه وضعیت حقوق بشر در ایران، در سال ۱۴۰۴ دست‌کم ۲۴۸۸ شهروند، از جمله ۶۳ زن و ۲ کودک-مجرم، اعدام شدند و ۱۳۰ تن دیگر نیز به اعدام محکوم شدند. همچنین در پنج هفته گذشته دست‌کم ۱۹ تن اعدام شده‌اند که از این میان، ۹ تن با اتهام «عضویت یا همکاری با سازمان مجاهدین خلق ایران»، ۸ تن در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، و ۲ تن با اتهام ادعایی «جاسوسی برای اسرائیل» اعدام شده‌اند.

پیش از عرفان کیانی، صالح محمدی، سعید داودی، مهدی قاسمی، امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست، علی فهیم و امیرعلی میرجعفری از دستگیرشدگان قیام دی‌ماه نیز اعدام شده بودند. شورای ملی مقاومت ایران این اعدام‌های را محکوم کرد و شورای امنیت ملل متحد و کشورهای عضو را به اقدام فوری برای توقف اعدام‌ها و نجات سایر زندانیان زیر حکم اعدام فراخواند. بیشتر بخوانید...



غزال مولان
غزال مولان

غزال مولان، با نام کامل غزال مولان چپرآباد، (متولد ۱۳۸۵، مهاباد - جان‌باخته ۲۵ فروردین ۱۴۰۵، کمپ سورداش، استان سلیمانیه اقلیم کردستان عراق) پیشمرگه ۱۹ ساله حزب کومله زحمتکشان کردستان، در حمله پهپادی جمهوری اسلامی ایران به کمپ سورداش در استان سلیمانیه اقلیم کردستان عراق جان باخت.

این حمله در بعدازظهر ۲۵ فروردین ۱۴۰۵ (۱۴ آوریل ۲۰۲۶) رخ داد که همزمان با هفتمین روز آتش‌بس میان جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران بود. غزال مولان یکی از سه پیشمرگه زن زخمی در این حمله بود که ساعاتی بعد بر اثر جراحات شدید در بیمارستان درگذشت. دو مجروح دیگر وضعیت پایداری داشتند.

غزال مولان اهل مهاباد استان آذربایجان غربی و دارای نامزد بود و مانند هزاران زن و جوان کرد علیه تبعیض و سرکوب به پیشمرگه پیوسته بود. بیانیه کومله زحمتکشان تأکید کرد که این حملات تروریستی سند دیگری بر ماهیت ضدانسانی جمهوری اسلامی است.

کمپ سورداش پایگاه مشترکی برای انجمن کادحی کردستان و انجمن انقلابی کادحی کردستان بود. در همان روز (۲۵ فروردین) کمپ آزادی حزب دموکرات کردستان ایران نیز هدف قرار گرفت ولی تلفات جانی نداشت. در این حمله، دستگاه مبارزه با تروریسم اقلیم کردستان دو پهپاد را ساقط کرد.

اقلیم کردستان تاکنون بیش از ۷۰۰ حمله را متحمل شده و ۱۸ کشته و ۹۳ زخمی داشت. حزب دموکرات کردستان ایران اعلام کرد مقرهایش ۱۱۰ بار هدف قرار گرفته‌اند. روی یکی از پهپادها عبارت «به یاد رهبر شهیدم سید علی خامنه‌ای» نوشته شده بود ولی رژیم مسئولیت رسمی نپذیرفته‌ است.

مرگ غزال مولان نمادی از ادامه سرکوب احزاب کرد مخالف جمهوری اسلامی حتی در خاک اقلیم کردستان و در میانه آتش‌بس اعلام‌ شده‌ است. این رویداد بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های کردی یافت و به عنوان سند دیگری از رویکرد ضد انسانی رژیم توصیف شد.

سازمان مجاهدین خلق ایران شهادت غزال مولان پیشمرگه کومله زحمتکشان کردستان را به رهبری و همرزمان و بستگانش تسلیت گفت و از شورای امنیت سازمان ملل متحد خواست که به حملات پهپادی و موشکی رژیم جمهوری اسلامی علیه گروه‌های کرد ایرانی در اقلیم کردستان عراق رسیدگی کند.


بیشتر بخوانید...