ابراهیم دولتآبادینژاد
ابراهیم دولتآبادینژاد، (اعدامشده ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، زندان مرکزی مشهد) یکی از زندانیان سیاسی مرتبط با اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴ در شهر مشهد بود. قوه قضائیه وی را به عنوان یکی از لیدرهای اصلی اعتراضات منطقه طبرسی مشهد معرفی کرد. او در جریان ناآرامیهای این منطقه بازداشت شد و بر اساس گزارشها نقش محوری در سازماندهی و هدایت تجمعات اعتراضی داشته است.
اتهامات و روند قضایی
قوه قضائیه نظام جمهوری اسلامی، ابراهیم دولتآبادینژاد را به لیدری اعتراضات، دعوت مردم به حضور خیابانی، سازماندهی تجمعات اعتراضی، هدایت گروهی معترضان به سمت مراکز دولتی از جمله استانداری و صدا و سیما، همراه داشتن سلاح سرد، تحریک به خشونت، تخریب اموال عمومی و خصوصی و نقش داشتن در حوادثی که به کشته شدن تعدادی از نیروهای حکومتی انجامید، متهم کرد. قوه قضاییه مدعی شد که او سابقه کیفری داشته و نقش محوری در هدایت معترضان و ایجاد درگیری با نیروهای امنیتی ایفا کرده است.
اتهامات منتسب به این زندانی سیاسی شامل اقدام علیه امنیت کشور، ایجاد رعب و وحشت عمومی و مشارکت در حوادث منجر به کشته شدن نیروهای انتظامی بود. دادگاه انقلاب مشهد در شعبه اول او را به اعدام محکوم کرد و حکم صادره پس از بررسی در شعبه نهم دیوان عالی کشور تأیید گردید. گزارشها حاکی است که ادعاهای قوه قضائیه از سوی منابع مستقل تأیید نشده و روند دادرسی فاقد شفافیت کافی، همراه با محدودیتهای جدی در دسترسی به وکلای مستقل و احتمال استفاده از اعترافات تحت فشار بوده است.
اعدام ابراهیم دولتآبادینژاد همزمان با دو زندانی دیگر (مهدی رسولی و محمدرضا میری) انجام گرفت و بخشی از همین موج اعدامهای جدید بود.
اجرای حکم اعدام
حکم اعدام ابراهیم دولتآبادینژاد بامداد یکشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ در زندان وکیلآباد مشهد اجرا شد. خبرگزاری میزان وابسته به قوه قضائیه اعلام کرد که حکم پس از طی تشریفات قانونی اجرا شده است. این اعدام همزمان با اجرای احکام مهدی رسولی و محمدرضا میری بود و خبر آن بامداد دوشنبه منتشر گردید.
این سه اعدام در ادامه موج تازه اعدامهای زندانیان سیاسی و معترضان پس از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران تا ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، به اعدام دستکم ۳۰ نفر انجامیده است. اجرای احکام در فضای «آرایش جنگی» قوه قضائیه و تشدید تنشهای منطقهای صورت پذیرفت. نهادهای حقوق بشری این روند را تلاش برای ایجاد رعب عمومی و سرکوب اعتراضات دیماه توصیف کردهاند. ادعاهای مطرحشده توسط قوه قضائیه از سوی منابع مستقل تأیید نشده و بر محرومیت متهمان از حقوق دفاعی و نبود شفافیت در پروندهها تأکید شده است.[۱][۲]
اطلاعیه شورای ملی مقاومت
شورای ملی مقاومت ایران با صدور اطلاعیهای اعلام کرد که اعدام زندانیان سیاسی پایمال کردن ارزشهای جهانشمول حقوقبشر است و رژیم ایران را در ادامه سرکوب و شکنجه و اعدام تشجیع میکند. در متن این اطلاعیه آمده است:
دژخیمان رژیم آخوندی در ادامه جنایتهای روزانه و مستمر خود، ۳شورشگر دلیر از فرزندان مردم مشهد، مهدی رسولی، محمدرضا میری و ابراهیم دولتآبادی را در زندان وکیلآباد این شهر اعدام کردند.
قضاییه جلادان که روز دوشنبه ۱۴ اردیبهشت خبر این جنایت سبعانه را اعلام کرد اتهامات آنها را «لیدری و هدایت اغتشاشگران با هدف مقابله با نظام»، مشارکت در مجازات شماری از بسیجیان با «استفاده از کوکتل مولوتف و چاقو»، «تهییج مردم در فضای مجازی برای شرکت در اغتشاشات» و «ساخت و همراه داشتن شمشیر دستساز» ردیف کرده است.
مهدی رسولی کارگر ۲۵ساله و محمدرضا میری کارگر ۲۱ساله، بنا بر اطلاعیه قضاییه جلادان در جریان قیام دیماه «اقدامات خشونتآمیزی انجام داده» و در هلاکت «نیروی حافظ امنیت حمیدرضا یوسفینژاد، نقش مستقیم داشتند». «ابراهیم دولتآبادی از لیدرهای اصلی اغتشاشات منطقه طبرسی بود که منجر» به کشته شدن «تعدادی از نیروهای حافظ امنیت شد».
اطلاعیه میافزاید «رسولی با استفاده از شمشیر دستسازش که خود در همان روز ساخته بود، ساعتها در اغتشاشات و در میان جمعیت حضور داشته و اقدام به تهییج جمعیت میکرده است. آنها پیش از حضور در اغتشاشات اقدام به انتشار فراخوان و تشویق دیگران برای حضور در آن کرده» بودند.
قضاییه جلادان تأکید میکند «ابراهیم دولتآبادی ضمن حضور در بلوار طبرسی مشهد، اقدام به لیدری و هدایت اغتشاشگران به سمت استانداری و صدا و سیما جهت اقدامات مخربانه کرده است. وی در صفحه شخصی خود در فضای مجازی دعوت به شرکت به اغتشاشات کرده و مردم را به آشوب و اغتشاش تحریک کرده است. وی حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰اغتشاشگر قمه به دست را با خود همراه کرده که منتهی به درگیری با مأموران تأمین امنیت» و کشته شدن «تعدادی از حافظان امنیت، تخریب پایگاه بسیج و بانک شده است».
خانم مریم رجوی اعدامهای شقاوتبار جوانان برومند ایرانزمین در مناطق مختلف کشور را از ترس قیام و زهرچشم گرفتن از مردمی دانست که در دیماه برای سرنگونی فاشیسم دینی و رسیدن به آزادی بپاخاستند. خیزش بزرگ مردم تهران و مشهد و اصفهان که ساعاتی به آزادی مناطقی از این شهرها منجر شد، آخوندهای حاکم را دچار چنان کابوسی کرده است که با این جنایتها مذبوحانه تلاش میکنند از تکرار آن قیامها جلوگیری شود. اما هیچ جنایتی نمیتواند این رژیم را از آتشفشان خشم خلق و سرنگونی محتوم در امان نگهدارد.
خانم رجوی با درود به جوانان شورشگر و رزمآور در سراسر ایران بهویژه در مشهد قهرمان بار دیگر خاطرنشان کرد: تردیدی نیست که این جنایتها بیپاسخ نخواهد ماند و روز آزادای ایران و قرار گرفتن آمران و عاملان این جنایتها در برابر عدالت نزدیک است.
وی افزود: بیعملی و سکوت در برابر اعدامهای سبعانه و زنجیرهیی پایمال کردن ارزشهای جهانشمول حقوقبشر است و رژیم ایران را در ادامه سرکوب و شکنجه و اعدام تشجیع میکند.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵ (۴ می۲۰۲۶).»[۳]