به‌سوی ایران آزاد

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
به‌سوی ایران آزاد
سخنرانی‌های مریم رجوی در اجلاس جهانی ایران آزاد
۲۵۰px
روی جلد کتاب «به‌سوی ایران آزاد»
نویسندهمریم رجوی
ناشرانتشارات شورای ملی مقاومت ایران
تاریخ نشرشهریور ۱۴۰۳
موضوعاجلاس جهانی ایران آزاد ۲۰۲۴، مقاومت ایران، جمهوری دموکراتیک، حقوق بشر، سیاست مماشات و طرح ده‌ماده‌ای مریم رجوی
سبکغیرداستانی، سیاسی، سخنرانی و اسنادی
زبانفارسی
نوع رسانهچاپی و دیجیتال

به‌سوی ایران آزاد کتابی سیاسی و اسنادی شامل سخنرانی‌های مریم رجوی در اجلاس جهانی ایران آزاد ۲۰۲۴ و گزارش‌هایی از برنامه‌های مرتبط با این اجلاس است. نشست جهانی ایران آزاد از ۹ تا ۱۱ تیر ۱۴۰۳ در پاریس برگزار شد و هم‌زمان با آن، گردهمایی و راهپیمایی ایرانیان در برلین جریان داشت. کتاب در شهریور ۱۴۰۳ از سوی انتشارات شورای ملی مقاومت ایران در ۸۶ صفحه منتشر شد.[۱]

سه سخنرانی اصلی کتاب عبارت‌اند از «به‌سوی یک ایران آزاد»، «مماشات با آخوندها؛ خیانت به آزادی، صلح، عدالت و حقوق بشر» و «حقوق بشر سنگسارشده مردم ایران». کتاب همچنین متن بیانیه حمایت چهار هزار نماینده مجالس قانون‌گذاری از مقاومت ایران، تصاویری از دیدارهای مریم رجوی با شخصیت‌های سیاسی، گزارشی از تظاهرات ایرانیان در برلین و اطلاعیه اجلاس تیر ۱۴۰۳ شورای ملی مقاومت ایران را دربرمی‌گیرد.[۲]

درون‌مایه اصلی اثر، ضرورت سرنگونی حکومت ولایت فقیه و انتقال حاکمیت به مردم ایران از طریق یک جمهوری دموکراتیک، کثرت‌گرا و مبتنی بر جدایی دین و دولت است. مریم رجوی در این سخنرانی‌ها، هم‌زمان بازگشت سلطنت و ادامه حکومت دینی را رد می‌کند و شعار «نه شاه، نه شیخ» را مرزبندی بنیادین مقاومت ایران معرفی می‌کند. دفاع از طرح ده‌ماده‌ای مریم رجوی، برابری زن و مرد، لغو مجازات اعدام، خودمختاری ملیت‌ها، ایران غیراتمی و به‌رسمیت‌شناختن حق مقاومت مردم، از دیگر موضوع‌های کتاب است.

زمینه انتشار

اجلاس جهانی ایران آزاد ۲۰۲۴ از ۹ تا ۱۱ تیر ۱۴۰۳، برابر با ۲۹ ژوئن تا اول ژوئیه ۲۰۲۴، برگزار شد. نخستین روز اجلاس در پاریس با تظاهرات ایرانیان در برلین هم‌زمان بود.[۳]

این گردهمایی در فاصله کوتاهی پس از مرگ ابراهیم رئیسی در سانحه سقوط بالگرد و در جریان انتخابات زودهنگام ریاست‌جمهوری جمهوری اسلامی برگزار شد. مریم رجوی در سخنرانی‌های خود این انتخابات را فاقد امکان رقابت آزاد دانست و تحریم آن را نشانه رد کلیت نظام از سوی مردم توصیف کرد.

بنا بر گزارش کتاب، اجلاس سه روز ادامه یافت و ۵۱۰ شخصیت سیاسی از ایالات متحده، اروپا، کانادا، آمریکای مرکزی و جنوبی، استرالیا و کشورهای عربی در آن شرکت کردند. در میان شرکت‌کنندگان از رؤسای پیشین کشورها و دولت‌ها، وزیران خارجه، رؤسای مجالس، مشاوران امنیت ملی، مسئولان پیشین سازمان ملل، حقوقدانان و هیئت‌های پارلمانی نام برده شده است.[۴]

بر پایه آمار مندرج در کتاب، شرکت‌کنندگان شامل ۱۶ رئیس‌جمهور، معاون رئیس‌جمهور یا نخست‌وزیر پیشین، سه رئیس مجلس، دو مشاور امنیت ملی آمریکا، پنج وزیر خارجه و ۱۶ گزارشگر یا مسئول پیشین سازمان ملل و حقوقدان بودند. این ارقام، گزارش برگزارکنندگان از ترکیب اجلاس است.[۵]

ساختار کتاب

کتاب «به‌سوی ایران آزاد» از هفت بخش اصلی تشکیل شده است:

ساختار کتاب «به‌سوی ایران آزاد»
بخش محتوا صفحه آغاز
۱ معرفی اجلاس جهانی ایران آزاد ۲۰۲۴ ۵
۲ «به‌سوی یک ایران آزاد»؛ سخنرانی روز نخست مریم رجوی ۱۳
۳ «مماشات با آخوندها؛ خیانت به آزادی، صلح، عدالت و حقوق بشر»؛ سخنرانی روز دوم ۲۷
۴ بیانیه حمایت چهار هزار نماینده از ۸۴ پارلمان ۳۹
۵ «حقوق بشر سنگسارشده مردم ایران»؛ سخنرانی روز سوم ۴۵
۶ دیدارهای مریم رجوی در حاشیه اجلاس ۵۷
۷ تصاویر و گزارش تظاهرات بزرگ ایرانیان در برلین ۶۵
۸ اطلاعیه و گزارش اجلاس شورای ملی مقاومت ایران ۷۳

سخنرانی «به‌سوی یک ایران آزاد»

نخستین سخنرانی کتاب در روز اول اجلاس جهانی ایران آزاد ایراد شده است. مریم رجوی در آغاز آن، تظاهرات برلین را ادامه تحریم انتخابات جمهوری اسلامی و بیان خواست مردم برای تغییر حکومت معرفی می‌کند.[۶]

محورهای این سخنرانی عبارت‌اند از:

  • تحریم انتخابات ریاست‌جمهوری جمهوری اسلامی؛
  • بحران جانشینی علی خامنه‌ای؛
  • پیامدهای مرگ ابراهیم رئیسی برای ساختار قدرت؛
  • قیام‌های سال‌های ۱۳۹۶، ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱؛
  • آمادگی مقاومت ایران برای دوران گذار؛
  • نفی دو دیکتاتوری سلطنتی و دینی؛
  • حاکمیت جمهور مردم؛
  • مخالفت با حجاب، دین و حکومت اجباری؛
  • حق مقاومت در برابر استبداد؛
  • نقد سیاست مماشات دولت‌های غربی.

انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۳

مریم رجوی انتخابات زودهنگام پس از مرگ رئیسی را «انتخابات قالبی» و بخشی از سازوکار حفظ نظام ولایت فقیه توصیف می‌کند. در کتاب آمده است که رصد بیش از ۱۴ هزار حوزه رأی‌گیری توسط هواداران سازمان مجاهدین نشان می‌داد ۸۸ درصد واجدان شرایط در دور نخست شرکت نکرده‌اند و شمار رأی‌دهندگان کمتر از هفت میلیون و ۴۰۰ هزار نفر بوده است.[۷]

وی حضور نامزدهای تأییدشده از سوی شورای نگهبان و وابستگی سیاست‌های رئیس‌جمهور به رهبر جمهوری اسلامی را نشانه فقدان انتخاب آزاد می‌داند. او همچنین ورود نامزد وابسته به جریان اصلاح‌طلب حکومتی را تلاشی برای افزایش مشارکت و مشروعیت‌بخشیدن به انتخابات تحلیل می‌کند.

مرگ ابراهیم رئیسی و بحران جانشینی

در کتاب، ابراهیم رئیسی به‌دلیل عضویت در هیئت مرگ تهران در جریان قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ و نقش او در دستگاه قضایی جمهوری اسلامی، «جلاد ۶۷» خوانده شده است.

مریم رجوی انتصاب رئیسی به ریاست‌جمهوری در سال ۱۴۰۰ را بخشی از سیاست یکدست‌سازی ساختار قدرت و آماده‌سازی حکومت برای مقابله با اعتراضات و مسئله جانشینی خامنه‌ای می‌داند. مرگ او در اردیبهشت ۱۴۰۳، در این تحلیل، ضربه‌ای به راهبرد رهبر جمهوری اسلامی برای انسجام رأس حاکمیت بود.[۸]

کتاب بحران جانشینی، نارضایتی اجتماعی، وضعیت اقتصادی، شکاف‌های درونی و جنگ‌های منطقه‌ای را از تنگناهای هم‌زمان حکومت برمی‌شمارد.

جمهوری و نفی سلطنت و ولایت فقیه

یکی از مباحث اصلی نخستین سخنرانی، مقایسه سلطنت موروثی با ولایت فقیه است. رجوی هر دو نظام را مبتنی بر انتقال یا تمرکز قدرت مستقل از رأی آزاد مردم می‌داند.[۹]

در این بخش، ولایت فقیه «سلطنت مطلقه فقیه» توصیف شده است؛ زیرا رهبر جمهوری اسلامی بر نیروهای مسلح، قوه قضائیه، صداوسیما، شورای نگهبان و سیاست‌های کلان تسلط دارد.

از سوی دیگر، سلطنت نیز به‌دلیل موروثی‌بودن و انتقال قدرت در یک خاندان نفی می‌شود. راه‌حل پیشنهادی، جمهوری‌ای است که در آن قدرت از انتخابات آزاد و اراده شهروندان سرچشمه بگیرد.

مرزبندی کتاب در این زمینه با شعار زیر بیان می‌شود:

«نه شاه، نه شیخ.»[۱۰]

جامعه مطلوب در کتاب

مریم رجوی جامعه مطلوب مقاومت را رهاشده از استبداد، وابستگی، تبعیض، غارت و اجبار توصیف می‌کند. او می‌گوید هدف، جایگزین‌کردن یک قدرت حاکم با گروهی دیگر نیست، بلکه انتقال قدرت به صاحبان اصلی آن، یعنی مردم ایران، است.[۱۱]

سه اصل بنیادین مطرح‌شده عبارت‌اند از:

  1. اتکا به مردم و نیروی سازمان‌یافته داخلی؛
  2. مرزبندی با دو نظام شاه و شیخ؛
  3. همبستگی ملی برای سرنگونی استبداد دینی و استقرار جمهوری دموکراتیک مبتنی بر جدایی دین و دولت.

حجاب، دین و حکومت اجباری

در نخستین سخنرانی، حجاب اجباری بخشی از نظام گسترده اجبار سیاسی و مذهبی معرفی می‌شود. مریم رجوی میان داشتن حجاب بر اساس انتخاب شخصی و تحمیل آن توسط حکومت تمایز می‌گذارد.

موضع مقاومت در کتاب با سه شعار بیان شده است:

«نه به حجاب اجباری، نه به دین اجباری و نه به حکومت اجباری.»[۱۲]

او تقسیم زنان به «باحجاب» و «بی‌حجاب» را سیاستی برای تفرقه و سرکوب می‌داند و بر اشتراک همه زنان در مبارزه با اجبار تأکید می‌کند.

مقاومت به‌عنوان حق مشروع

کتاب مقاومت در برابر استبداد را حقی مشروع معرفی می‌کند. رجوی در سخنرانی روز نخست، مقاومت را ابزار ایستادگی، سازمان‌دهی، حفظ امید و گشودن راه آزادی در شرایط اختناق می‌داند.[۱۳]

در این دیدگاه، امکان تغییر سیاسی در ایران نه از طریق جناح‌های درونی حکومت یا مداخله نظامی خارجی، بلکه با مردم، اعتراضات اجتماعی و مقاومت سازمان‌یافته فراهم می‌شود.

سخنرانی درباره سیاست مماشات

دومین سخنرانی کتاب با عنوان «مماشات با آخوندها؛ خیانت به آزادی، صلح، عدالت و حقوق بشر» به سیاست دولت‌های غربی در برابر جمهوری اسلامی اختصاص دارد.[۱۴]

مریم رجوی مماشات را سیاستی می‌داند که از طریق امتیازهای سیاسی، اقتصادی و دیپلماتیک به جمهوری اسلامی امکان داده است سرکوب داخلی، گروگان‌گیری، فعالیت‌های تروریستی، توسعه برنامه هسته‌ای و مداخله منطقه‌ای را ادامه دهد.

او با اشاره به تجربه مماشات اروپا با آلمان نازی تصریح می‌کند که شرایط تاریخی یکسان نیست؛ اما به باور او، پیامد حمایت یا امتیازدهی به نیروهای سرکوبگر می‌تواند مشابه باشد.[۱۵]

«دموکراسی گروگانی»

یکی از اصطلاح‌های به‌کاررفته در کتاب «دموکراسی گروگانی» است. این تعبیر به رفتار دولت‌هایی اشاره دارد که برای آزادی اتباع زندانی خود، با جمهوری اسلامی وارد معامله و تبادل زندانی می‌شوند.

کتاب آزادی و بازگرداندن دیپلمات محکوم‌شده جمهوری اسلامی در بلژیک و تبادل حمید نوری با زندانیان سوئدی را نمونه‌هایی از این سیاست معرفی می‌کند. از نظر نویسنده، چنین مبادلاتی می‌تواند حکومت را به بازداشت اتباع خارجی و دوتابعیتی بیشتر تشویق کند.[۱۶]

اثر میان ضرورت حفاظت از جان گروگان‌ها و پیامدهای سیاسی امتیازدهی به گروگان‌گیری دولتی تمایز می‌گذارد و خواهان سیاست هماهنگ بین‌المللی در برابر این اقدامات می‌شود.

انتقاد از سیاست دولت‌های غربی

مریم رجوی در کتاب، موارد زیر را از جلوه‌های مماشات معرفی می‌کند:

  • آزادسازی دارایی‌های مسدودشده جمهوری اسلامی؛
  • کاهش عملی فشار بر صادرات نفت ایران؛
  • خودداری از قرار دادن سپاه پاسداران در فهرست تروریستی؛
  • تبادل مأموران محکوم‌شده جمهوری اسلامی با گروگان‌های خارجی؛
  • نرمش در برابر برنامه هسته‌ای؛
  • محدودکردن فعالیت‌های اپوزیسیون؛
  • نادیده‌گرفتن عملیات تروریستی علیه مخالفان حکومت در اروپا.

این تحلیل‌ها بیانگر دیدگاه سیاسی نویسنده‌اند و برخی ارقام و ارزیابی‌ها در کتاب بر گزارش‌های مقاومت یا اظهارات مقام‌های سیاسی استوارند.

راه‌حل پیشنهادی در برابر جمهوری اسلامی

در برابر سیاست مماشات، کتاب از راه‌حلی مبتنی بر مردم و مقاومت ایران دفاع می‌کند. ویژگی‌های این راه‌حل عبارت‌اند از:

  • ایران بدون شکنجه و اعدام؛
  • جمهوری دموکراتیک؛
  • جدایی دین و دولت؛
  • برابری زن و مرد؛
  • خودمختاری ملیت‌های تحت ستم؛
  • انتخابات آزاد؛
  • احترام به حقوق بشر؛
  • سیاست خارجی صلح‌آمیز؛
  • ایران غیراتمی.

رجوی از دولت‌های خارجی نمی‌خواهد برای تغییر حکومت در ایران مداخله نظامی کنند. درخواست اصلی او پایان‌دادن به حمایت عملی از جمهوری اسلامی و به‌رسمیت‌شناختن حق مردم ایران برای مقاومت است.[۱۷]

طرح ده‌ماده‌ای در کتاب

متن کامل محورهای طرح ده‌ماده‌ای مریم رجوی در سخنرانی روز دوم بازگو شده است:[۱۸]

اصول طرح ده‌ماده‌ای بازتاب‌یافته در کتاب
ماده اصل
۱ نفی ولایت فقیه و استقرار جمهوری کثرت‌گرا بر پایه رأی آزاد
۲ آزادی بیان، احزاب، اجتماعات، مطبوعات و فضای مجازی و انحلال نهادهای سرکوبگر
۳ تضمین حقوق بشر، دادخواهی قتل‌عام زندانیان سیاسی، ممنوعیت شکنجه و لغو اعدام
۴ جدایی دین از دولت و آزادی ادیان و مذاهب
۵ برابری کامل زنان و مردان و مشارکت برابر زنان در رهبری سیاسی
۶ نظام قضایی مستقل، اصل برائت، حق دفاع و محاکمه علنی
۷ خودمختاری و رفع ستم مضاعف از ملیت‌های ایران
۸ عدالت و فرصت‌های برابر اقتصادی و احقاق حقوق اقشار اجتماعی
۹ حفاظت و احیای محیط زیست
۱۰ ایران غیراتمی و عاری از تسلیحات کشتارجمعی و متعهد به صلح

درخواست‌ها از جامعه جهانی

در سخنرانی روز دوم، رجوی مجموعه‌ای از درخواست‌ها را خطاب به دولت‌های غربی و نهادهای بین‌المللی مطرح می‌کند:

  • قرار دادن سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات در فهرست‌های تروریستی؛
  • اخراج عوامل و مأموران جمهوری اسلامی از کشورهای غربی؛
  • تشکیل دادگاهی بین‌المللی برای رسیدگی به جنایت‌های مقام‌های جمهوری اسلامی؛
  • اجرای تحریم‌های نفتی؛
  • به‌رسمیت‌شناختن حق مردم ایران برای مقاومت؛
  • پایان‌دادن به محدودیت‌های سیاسی علیه مخالفان جمهوری اسلامی؛
  • خودداری از مداخله به سود بقای حکومت.

بیانیه چهار هزار نماینده مجالس

بخش چهارم کتاب متن بیانیه‌ای را دربرمی‌گیرد که بنا بر گزارش ناشر، چهار هزار نماینده از ۸۴ پارلمان در ۵۰ کشور از آن حمایت کرده‌اند. این مجموعه شامل اکثریت اعضای ۳۴ مجلس قانون‌گذاری معرفی شده است.[۱۹]

مفاد اصلی بیانیه عبارت‌اند از:

  1. حمایت از خواست مردم ایران برای جمهوری دموکراتیک و مبتنی بر جدایی دین و دولت؛
  2. حمایت از طرح ده‌ماده‌ای مریم رجوی؛
  3. محکومیت سرکوب و نقض حقوق بشر در ایران؛
  4. محکومیت اقدامات جمهوری اسلامی علیه اعضای سازمان مجاهدین در اشرف ۳؛
  5. تأکید بر حقوق اعضای مقاومت بر اساس کنوانسیون ۱۹۵۱ ژنو و کنوانسیون اروپایی حقوق بشر؛
  6. به‌رسمیت‌شناختن حق مردم برای قیام در برابر سرکوب؛
  7. حمایت از فعالیت کانون‌های شورشی؛
  8. محکومیت سیاست‌های منطقه‌ای جمهوری اسلامی؛
  9. درخواست قراردادن سپاه پاسداران در فهرست تروریستی؛
  10. درخواست اجرای تحریم نفتی علیه حکومت.

این بیانیه، یکی از اسناد اصلی کتاب برای نشان‌دادن حمایت بین‌المللی از مقاومت ایران و برنامه پیشنهادی آن است.

حمایت شخصیت‌های بین‌المللی

در مقدمه کتاب همچنین از حمایت ۱۳۷ رئیس کشور، رئیس دولت، وزیر، سفیر و رهبر پیشین سازمان‌های بین‌المللی از طرح ده‌ماده‌ای خبر داده شده است. بنا بر همین گزارش، ۸۰ برنده جایزه نوبل نیز در نامه‌ای به رهبران جهان از این برنامه حمایت کرده و خواهان به‌رسمیت‌شناختن حق مقاومت مردم ایران و فهرست‌گذاری تروریستی سپاه پاسداران شده‌اند.[۲۰]

این آمار و نحوه دسته‌بندی امضاکنندگان، اطلاعات ارائه‌شده توسط ناشر کتاب است.

سخنرانی «حقوق بشر سنگسارشده مردم ایران»

سخنرانی روز سوم اجلاس با عنوان «حقوق بشر سنگسارشده مردم ایران» به بررسی ساختار سرکوب، مجازات اعدام، زندان سیاسی، تبعیض علیه زنان و ملیت‌ها و مسئولیت جامعه بین‌المللی اختصاص دارد.[۲۱]

رجوی در این سخنرانی، نقض حقوق بشر را مجموعه‌ای از اقدامات استثنایی یا تصمیم‌های پراکنده نمی‌داند. از دید او، سرکوب سیاستی سازمان‌یافته است که تمامیت جمهوری اسلامی برای کنترل جامعه از آن استفاده می‌کند.

آمارهای حقوق بشری در کتاب

کتاب بر اساس آمارهای مقاومت ایران از بازداشت و شکنجه دست‌کم ۵۰۰ هزار نفر و اعدام بیش از ۱۰۰ هزار زندانی سیاسی در دوره جمهوری اسلامی سخن می‌گوید.[۲۲]

این آمارها برآورد شورای ملی مقاومت و سازمان مجاهدین‌اند و باید با همین انتساب نقل شوند. در کتاب، رویدادهای زیر از بخش‌های اصلی کارنامه سرکوب حکومت معرفی شده‌اند:

  • سرکوب مردم کردستان؛
  • اعدام‌های سیاسی دهه ۱۳۶۰؛
  • قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷؛
  • سرکوب اعتراضات سال ۱۳۸۸؛
  • سرکوب قیام‌های ۱۳۹۶ و ۱۳۹۸؛
  • سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۱؛
  • عملیات تروریستی و گروگان‌گیری اتباع خارجی.

رجوی فقدان حسابرسی بین‌المللی را عاملی برای تداوم این جنایت‌ها می‌داند.

ساختار نهادینه سرکوب

کتاب سرکوب را در ساختارهای مختلف جامعه بررسی می‌کند. در دانشگاه‌ها، بسیج، کمیته‌های انضباطی، حراست و نمایندگی‌های ولی فقیه از نهادهای کنترل دانشجویان معرفی شده‌اند.

در کارخانه‌ها و ادارات نیز وزارت اطلاعات، حراست، بسیج، شوراهای اسلامی کار، هسته‌های گزینش و نیروهای انتظامی در کنترل و سرکوب کارگران و کارکنان نقش دارند.[۲۳]

این کتاب همچنین سرکوب مضاعف کردها، بلوچ‌ها، عرب‌ها، پیروان مذاهب دیگر و ساکنان مناطق محروم را مطرح می‌کند.

سرکوب زنان

در سخنرانی سوم، زن‌ستیزی یکی از پایه‌های ایدئولوژیک جمهوری اسلامی معرفی شده است. رجوی می‌گوید مجموعه‌ای از وزارتخانه‌ها و نهادهای امنیتی، سیاسی، قضایی و فرهنگی در تحمیل حجاب اجباری و کنترل زنان مشارکت دارند.

کتاب به یافته‌های هیئت مستقل بین‌المللی حقیقت‌یاب سازمان ملل درباره سرکوب اعتراضات ۱۴۰۱ و تبعیض نهادینه علیه زنان و دختران اشاره می‌کند. بنا بر این گزارش، بخشی از نقض‌ها می‌تواند مصداق جنایت علیه بشریت باشد.[۲۴]

در برابر حجاب اجباری و محدودیت‌های حکومتی، زنان به‌عنوان نیروی پیشتاز اعتراض و تغییر معرفی شده‌اند.

قوانین کیفری و مجازات‌ها

کتاب قانون مجازات جمهوری اسلامی را یکی از اسناد نقض حقوق بشر می‌داند و به مجازات‌هایی مانند سنگسار، شلاق، قطع اعضای بدن و اعدام برای طیف گسترده‌ای از جرائم اشاره می‌کند.[۲۵]

قانون مطبوعات، قانون احزاب، قانون انتخابات، مقررات فضای مجازی و قوانین مربوط به عفاف و حجاب نیز در شمار ابزارهای حقوقی کنترل جامعه قرار گرفته‌اند.

زندانیان سیاسی

بخشی از سخنرانی سوم به زندانیان سیاسی و مقاومت آنان در برابر اعدام و سرکوب اختصاص دارد. رجوی زندانیان را بخشی از جنبش گسترده مقاومت معرفی می‌کند و از فعالیت‌های اعتراضی آنان، از جمله کارزارهای مخالفت با اعدام، حمایت می‌کند.

کتاب می‌گوید حکومت از اعدام و ایجاد ترس برای جلوگیری از گسترش اعتراضات استفاده می‌کند؛ اما تداوم اعتراض‌های اجتماعی و مقاومت زندانیان نشان می‌دهد این سیاست نتوانسته جامعه را کاملاً خاموش کند.

درخواست‌های حقوق بشری

مریم رجوی در پایان سخنرانی روز سوم چهار درخواست را خطاب به سازمان ملل و دولت‌های عضو مطرح می‌کند:[۲۶]

  1. پایان‌دادن به مصونیت مقام‌های جمهوری اسلامی و محاکمه آنان در دادگاهی بین‌المللی؛
  2. اخراج مأموران و عوامل حکومت از کشورهای خارجی؛
  3. به‌رسمیت‌شناختن مشروعیت مقاومت مردم و مبارزه کانون‌های شورشی؛
  4. پایان‌دادن به مماشات و مشروط‌کردن ادامه روابط با جمهوری اسلامی به توقف اعدام و شکنجه.

دیدارهای مریم رجوی

بخش دیگری از کتاب به دیدارهای مریم رجوی با شخصیت‌های حاضر در اجلاس اختصاص دارد. این بخش عمدتاً تصویری است و نام شماری از ملاقات‌کنندگان را ارائه می‌کند.[۲۷]

از جمله این افراد عبارت‌اند از:

نام سمت پیشین یا موقعیت
مایک پنس معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده تا سال ۲۰۲۱
مایک پمپئو وزیر خارجه پیشین ایالات متحده
استیون هارپر نخست‌وزیر پیشین کانادا
رائول روییز نماینده کنگره ایالات متحده
رابرت جوزف معاون پیشین وزیر خارجه ایالات متحده
جیمز ال. جونز مشاور پیشین امنیت ملی ایالات متحده
سم براون‌بک سناتور و سفیر پیشین ایالات متحده برای آزادی مذهبی
ماتئو رنتسی نخست‌وزیر پیشین ایتالیا
ماکسیمیلیانو فرارو رئیس ائتلاف ملی آرژانتین
نانسی میس نماینده کنگره ایالات متحده

کتاب این دیدارها را نشانه گفت‌وگوی مقاومت ایران با شخصیت‌ها و جریان‌های گوناگون بین‌المللی معرفی می‌کند.

تظاهرات ایرانیان در برلین

بخش ششم کتاب شامل تصاویری از تظاهرات ایرانیان در برلین است. این تظاهرات در ۹ تیر ۱۴۰۳ هم‌زمان با روز نخست اجلاس جهانی ایران آزاد برگزار شد.[۲۸]

شرکت‌کنندگان از تغییر حکومت، آزادی و دموکراسی در ایران، طرح ده‌ماده‌ای، حقوق کانون‌های شورشی و قرارگرفتن سپاه پاسداران در فهرست سازمان‌های تروریستی حمایت کردند.

کتاب میان تظاهرات برلین، تحریم انتخابات جمهوری اسلامی و اجلاس پاریس پیوند سیاسی برقرار می‌کند و آنها را اجزای یک کارزار مشترک معرفی می‌کند.

اجلاس شورای ملی مقاومت ایران

آخرین بخش کتاب به اجلاس شورای ملی مقاومت در روزهای ۱۵ و ۱۶ تیر ۱۴۰۳ در پاریس اختصاص دارد. این نشست پس از پایان انتخابات زودهنگام ریاست‌جمهوری جمهوری اسلامی برگزار شد.[۲۹]

در آغاز اجلاس، سرود «ای ایران» اجرا شد و مریم رجوی تحریم انتخابات را نشانه رد استبداد دینی و حمایت از جمهوری دموکراتیک معرفی کرد.

شرکت‌کنندگان وضعیت سیاسی حکومت، نتایج انتخابات، اعتراضات اجتماعی، نقش مقاومت سازمان‌یافته، فعالیت‌های بین‌المللی و چشم‌انداز تغییر در ایران را بررسی کردند. در این نشست شماری از اعضا و ناظران شورا نیز سخنرانی کردند.

درون‌مایه‌های اصلی کتاب

درون‌مایه‌های محوری «به‌سوی ایران آزاد»
درون‌مایه دیدگاه مطرح‌شده
حاکمیت مردم قدرت باید از طریق انتخابات آزاد به مردم و نمایندگان منتخب آنان منتقل شود
نفی دو دیکتاتوری سلطنت موروثی و ولایت فقیه هر دو ناقض حاکمیت مردم‌اند
مقاومت سازمان‌یافته تغییر حکومت نیازمند سازمان، برنامه، رهبری و نیروی اجتماعی است
سیاست مماشات امتیازدهی غرب موجب گسترش سرکوب، گروگان‌گیری و جنگ‌افروزی حکومت شده است
حقوق بشر شکنجه، اعدام و مصونیت مقام‌های مسئول باید پایان یابد
برابری زنان زنان باید در رهبری سیاسی و همه عرصه‌ها حقوق برابر داشته باشند
طرح ده‌ماده‌ای چارچوب پیشنهادی مقاومت برای جمهوری دموکراتیک آینده است
سیاست خارجی ایران آینده باید غیراتمی، صلح‌طلب و متعهد به همکاری منطقه‌ای باشد
نقش جامعه جهانی جامعه جهانی باید حق مقاومت مردم را به‌رسمیت بشناسد و از مماشات دست بردارد

ارتباط با طرح ده‌ماده‌ای

کتاب «به‌سوی ایران آزاد» را می‌توان شرح سیاسی و روزآمد برخی اصول کتاب ایران فردا؛ طرح ده‌ماده‌ای مریم رجوی برای آینده ایران دانست. در حالی که «ایران فردا» هر یک از مواد برنامه را به‌تفصیل توضیح می‌دهد، «به‌سوی ایران آزاد» همان برنامه را در ارتباط با تحولات سال ۱۴۰۳، انتخابات جمهوری اسلامی، اعتراضات، حقوق بشر و سیاست دولت‌های خارجی مطرح می‌کند.

در هر دو اثر، جمهوری، انتخابات آزاد، جدایی دین و دولت، برابری زن و مرد، لغو اعدام و ایران غیراتمی عناصر ثابت برنامه‌اند.

اهمیت کتاب

«به‌سوی ایران آزاد» دیدگاه مقاومت ایران را در یکی از مقاطع سیاسی سال ۱۴۰۳ ثبت کرده است؛ مقطعی که با مرگ ابراهیم رئیسی، انتخابات زودهنگام، ادامه تنش‌های منطقه‌ای و افزایش انتقاد از سیاست دولت‌های غربی در برابر جمهوری اسلامی هم‌زمان بود.

کتاب همچنین گزارشی از شبکه حمایت سیاسی بین‌المللی از شورای ملی مقاومت و طرح ده‌ماده‌ای ارائه می‌دهد. حضور چهره‌هایی از طیف‌های سیاسی متفاوت در اجلاس، در روایت ناشر نشانه آن است که حمایت از تغییر دموکراتیک در ایران به یک جریان یا حزب خارجی محدود نیست.

از نظر تاریخ‌نگاری مقاومت ایران، این اثر اسناد و سخنرانی‌های اجلاس جهانی ایران آزاد ۲۰۲۴، تظاهرات برلین و نشست شورای ملی مقاومت را در یک مجموعه گرد آورده است.

مشخصات کتاب‌شناختی

عنوان به‌سوی ایران آزاد
عنوان توضیحی سخنرانی‌های مریم رجوی در اجلاس جهانی ایران آزاد
نویسنده مریم رجوی
ناشر انتشارات شورای ملی مقاومت ایران
تاریخ رویداد اصلی تیر ۱۴۰۳
تاریخ انتشار شهریور ۱۴۰۳
شمار صفحات ۸۶
زبان فارسی
شابک ۹۷۸-۲-۴۹۱۶۱۵-۲۰-۸
قالب چاپی و فایل دیجیتال پی‌دی‌اف
موضوع مقاومت ایران، حقوق بشر، سیاست مماشات و جمهوری دموکراتیک

جستارهای وابسته

منابع

  1. مریم رجوی، به‌سوی ایران آزاد؛ سخنرانی‌های مریم رجوی در اجلاس جهانی ایران آزاد، پاریس: انتشارات شورای ملی مقاومت ایران، شهریور ۱۴۰۳، صفحات عنوان و شناسنامه، نسخهٔ پی‌دی‌اف.
  2. رجوی، به‌سوی ایران آزاد، فهرست مطالب، ص. ۳.
  3. همان، صص. ۵–۱۲.
  4. همان، صص. ۵–۷.
  5. همان، صص. ۵–۶.
  6. همان، صص. ۱۳–۲۶.
  7. همان، صص. ۱۵–۱۶.
  8. همان، صص. ۲۰–۲۲.
  9. همان، صص. ۱۹–۲۳.
  10. همان، صص. ۲۲–۲۳.
  11. همان، صص. ۲۲–۲۳.
  12. همان، ص. ۲۳.
  13. همان، صص. ۲۵–۲۶.
  14. همان، صص. ۲۷–۳۸.
  15. همان، صص. ۳۱–۳۲.
  16. همان، صص. ۳۱–۳۴.
  17. همان، صص. ۳۵–۳۷.
  18. همان، صص. ۳۴–۳۶.
  19. همان، صص. ۳۹–۴۴.
  20. همان، صص. ۶–۱۰.
  21. همان، صص. ۴۵–۵۶.
  22. همان، صص. ۴۷–۵۰.
  23. همان، صص. ۵۰–۵۲.
  24. همان، صص. ۵۱–۵۲.
  25. همان، صص. ۵۱–۵۳.
  26. همان، صص. ۵۴–۵۵.
  27. همان، صص. ۵۷–۶۴.
  28. همان، صص. ۶۵–۷۲.
  29. همان، صص. ۷۳–۸۶.

پیوند به بیرون