علی معزی

علی معزی
علی معزی
زادروز	۱۳۳۲ قم
وضعیت	زندانی سیاسی
محل زندگی	قم، تهران
ملیت	ایرانی
تابعیت	ایران
سال‌های فعالیت	دهه ۱۳۶۰ تاکنون
شناخته‌شده برای	زندانی سیاسی قدیمی، هوادار سازمان مجاهدین خلق ایران
تأثیرگذاران	سازمان مجاهدین خلق ایران
شهر خانگی	قم
مخالفان	حکومت جمهوری اسلامی
مذهب	مسلمان
اتهام‌ها	ارتباط با سازمان مجاهدین خلق ایران، تبلیغ علیه نظام، حضور فرزندان در اشرف ۳
آثار	نامه‌ها و پیام‌های متعدد از زندان
همسر	متأهل
فرزندان	دو فرزند (مجاهد در اشرف ۳ آلبانی)
والدین	مادر: درگذشته در آبان ۱۴۰۴ (۹۰ ساله)
خویشاوندان	برادر شهید: محمدتقی معزی (اعدام‌شده در ۱۳۶۰)

علی معزی، (زاده ۱۳۳۲، قم) زندانی سیاسی ایرانی و یکی از قدیمی‌ترین زندانیان سیاسی ایران است که بیش از ۱۲ سال از عمر خود را در زندان‌های جمهوری اسلامی گذرانده است. او به دلیل ارتباط با سازمان مجاهدین خلق ایران و فعالیت‌های اعتراضی بارها دستگیر و زندانی شده و در آخرین پرونده به ۷۵ ماه حبس محکوم گردیده است. علی معزی در حال حاضر در زندان قزلحصار کرج نگهداری می‌شود. او علی‌رغم سن بالا (حدود ۷۳ سال) و سابقه بیماری سرطان و آرتروز شدید زانو، از درمان و مراقبت‌های پزشکی محروم مانده است. فرزندان او در اشرف ۳ (آلبانی) هستند و همین موضوع یکی از اتهامات اصلی علیه او بوده است. مادرش در آبان ۱۴۰۴ در سن ۹۰ سالگی در قم درگذشت و برادرش محمدتقی معزی در سال ۱۳۶۰ اعدام شد.

علی معزی در نامه‌ها و پیام‌های متعدد خود از داخل زندان، از مقاومت و کانون‌های شورشی حمایت کرده و نسبت به احتمال تکرار جنایاتی مشابه تابستان ۱۳۶۷ هشدار داده است.

علی معزی، زندانی سیاسی

زندگی اولیه و خانواده

علی معزی در سال ۱۳۳۲ در شهر قم متولد شد. او ساکن تهران است و متأهل می‌باشد. دو فرزند او (از جمله یک پسر به نام مجاهد) در اشرف ۳ (مقر سازمان مجاهدین خلق در آلبانی) حضور دارند و این موضوع بارها به عنوان یکی از اتهامات اصلی علیه او مطرح شده است.

یکی از برادران علی معزی به نام محمدتقی معزی در دهه ۶۰ به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق ایران دستگیر و اعدام شد. این سابقه خانوادگی نیز در پرونده‌های بعدی او تأثیرگذار بوده است. علی معزی علی‌رغم سن بالا (حدود ۷۳ سال در سال ۱۴۰۴) و بیماری‌هایی مانند سابقه سرطان و آرتروز شدید زانو، بارها از حقوق اولیه مانند درمان پزشکی و مرخصی محروم مانده است.

سابقه زندان در دهه ۶۰

علی معزی از زندانیان سیاسی قدیمی دهه ۶۰ است. او از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۳ به دلیل ارتباط و فعالیت مرتبط با سازمان مجاهدین خلق ایران در زندان‌های مختلف از جمله زندان اوین، زندان گوهردشت (رجایی‌شهر) و زندان قزلحصار محبوس بود. در این دوره تحت شکنجه‌های شدید قرار گرفت و تجربیات تلخی از فضای زندان‌های آن زمان کسب کرد. او در نامه‌های بعدی خود بارها به هم‌بندی‌های دهه ۶۰ مانند محسن وزین، صادق رضوی، مرتضی امامی و علی درزی اشاره کرده که بسیاری از آن‌ها اعدام شدند.

دستگیری‌ها و محکومیت‌های بعدی

علی معزی پس از آزادی از زندان در دهه ۶۰، چندین بار دیگر دستگیر و محکوم شد:

پاییز ۱۳۸۷: به دلیل سفر به عراق برای دیدار فرزندانش در اشرف دستگیر شد.

۲۲ خرداد ۱۳۹۰: به دلیل شرکت در مراسم بزرگداشت زندانی سیاسی اعدام‌شده علی صارمی بازداشت گردید.

خرداد ۱۳۹۲: به اتهام «تبلیغ علیه نظام» دستگیر و به چهار سال زندان غیابی محکوم شد. سال ۱۳۹۴: با پرونده‌سازی توسط قاضی مقیسه به یک سال حبس محکوم گردید.

سال ۱۳۹۵: مجدداً به اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس دیگر محکوم شد.

مجموع محکومیت‌های دهه ۸۰ و ۹۰ شامل دو سال حبس تعزیری (تحمل‌شده در زندان گوهردشت تا سال ۱۳۸۹)، سه سال حبس تعلیقی، چهار سال غیابی و دو سال اضافی بود. او در ۲ مرداد ۱۳۹۷ از زندان تهران بزرگ آزاد شد.

آخرین دستگیری او در جریان قیام سراسری ۱۴۰۱ رخ داد: ساعت ۵ بامداد ۹ مهر ۱۴۰۱، مأموران امنیتی به منزلش یورش بردند و او را به سلول انفرادی زندان اوین منتقل کردند. پس از بازجویی به بند ۸ اوین رفت و در ۲۷ فروردین ۱۴۰۲ مجدداً به سلول انفرادی بند ۲۰۹ منتقل شد. در مرداد ۱۴۰۲ توسط قاضی صلواتی به ۷۵ ماه (شش سال و سه ماه) حبس محکوم گردید. او دادگاه را به رسمیت نشناخت و از حضور در آن امتناع ورزید، با استدلال اینکه «جرمی مرتکب نشده است».

در بهمن ۱۴۰۳ (فوریه ۲۰۲۵)، همراه با دو زندانی محکوم به اعدام از اوین به زندان قزلحصار کرج منتقل شد. این انتقال گاهی با ضرب و شتم همراه بوده است. در حال حاضر (اسفند ۱۴۰۴) در زندان قزلحصار نگهداری می‌شود و مجموع سابقه زندان او بیش از ۱۸ سال تخمین زده می‌شود.

محرومیت‌ها و وضعیت سلامتی

علی معزی علی‌رغم سن بالا (حدود ۷۳ سال در سال ۱۴۰۴) و سابقه بیماری‌های جدی مانند سرطان و آرتروز شدید و پیشرفته زانو، بارها از حقوق اولیه پزشکی محروم مانده است. او در سلول‌های انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین و همچنین در زندان قزلحصار از رسیدگی پزشکی و درمانی مناسب محروم بوده و تحت فشار و شکنجه قرار گرفته است. در موارد متعدد، مقامات زندان از اعزام او به بیمارستان جلوگیری کرده‌اند و حتی در بند ۴ زندان اوین، فشارها بر او تشدید شده بود. این محرومیت‌ها در حالی ادامه دارد که او بیش از ۱۵ سال (با احتساب دوره‌های مختلف) در زندان‌های ایران سپری کرده است.

نامه‌ها و پیام‌های علی معزی

علی معزی از داخل زندان، پیام‌ها و نامه‌های متعددی منتشر کرده که در رسانه‌های مرتبط با مقاومت و حقوق بشر بازنشر شده است. این پیام‌ها اغلب به حمایت از کانون‌های شورشی، قیام مردم ایران، و انتقاد از رژیم پرداخته و نوید پیروزی می‌دهند.

پیام اسفند ۱۴۰۴

در اسفند ۱۴۰۴، علی معزی پیامی از زندان قزلحصار منتشر کرد که در آن به اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران اشاره کرده و بر پایان دیکتاتوری تأکید می‌ورزد. بخشی از پیام او چنین است:

«با اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران برای انتقال حاکمیت به مردم ایران و برپایی جمهوری دموکراتیک بر اساس برنامه ۱۰ ماده‌یی رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت خانم مریم رجوی ما وارد مرحله نوینی از تاریخ ایران شده‌ایم مرحله‌یی که می‌توان و باید به صد سال دیکتاتوری شاه و شیخ برای همیشه پایان داد. از ۴۰۱ به بعد با پدیده جدیدی از شجاعت و سازش‌ناپذیری به اسم کانون‌های شورشی در زندان روبه‌رو شدم قهرمانانی هم‌چون مجاهدان شهید مهدی حسنی و بهروز احسانی که سلول انفرادی، زندان، شکنجه و اعدام را به پشیزی نگرفتند. این جا بود که به چشم خود دیدم که چگونه به‌قول سردار موسی خیابانی پرچم آرمان مجاهدین دست به دست چرخید و چرخید ولی هرگز به زمین نیفتاد، بلکه هر بار بر چُکادی بالا بلندتر در دستان نسلهای بعدی برافراشته شد.»

او در ادامه به تجربیات خود از دهه‌های مختلف زندان اشاره کرده و از نسل جوان کانون‌های شورشی ستایش می‌کند که ارعاب را نادیده می‌گیرند و به مبارزه ادامه می‌دهند. پیام با نوید پیروزی و درود بر مقاومت پایان می‌یابد.

پیام ۱۶ دی‌ماه ۱۴۰۴

در پیام دیگری در ۱۶ دی‌ماه ۱۴۰۴، علی معزی تأکید کرد که مردم ایران نه بازگشت به سلطنت را می‌خواهند و نه ولایت فقیه، و شعار «مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر» را تکرار کرد.

تبعید و انتقال‌ها

علی معزی در بهمن ۱۴۰۳ (فوریه ۲۰۲۵)، همراه با دو زندانی محکوم به اعدام (اسماعیل فکری و محسن لنگرنشین) از بند ۴ زندان اوین به زندان قزلحصار کرج منتقل شد. این انتقال گاهی با ضرب و شتم همراه بوده و به عنوان بخشی از فشارهای سیستماتیک بر زندانیان سیاسی ارزیابی می‌شود. او در حال حاضر (اسفند ۱۴۰۴ و پس از آن) در زندان قزلحصار نگهداری می‌شود و نگرانی‌ها نسبت به وضعیت سلامتی و ادامه محرومیت‌های پزشکی او همچنان ادامه دارد.