یزدان تیموریان
| یزدان تیموریان | |
|---|---|
 یزدان تیموریان | |
| زادروز | ۱۳۳۱ ورامین، تهران |
| درگذشت | ۱۴۰۵ آلبانی |
| علت مرگ | ایست قلبی |
| ملیت | ایرانی |
| شناختهشده برای | سازمان مجاهدین خلق ایران و شورای ملی مقاومت |
یزدان تیموریان (زاده ۱۳۳۱–درگذشته۱۴۰۵)، از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران بود که پس از ۴۸ سال مبارزه بیوقفه با دیکتاتوریهای شاه و خمینی، در آلبانی بر اثر ایست قلبی جان باخت. او متولد ورامین، فارغالتحصیل مدیریت بازرگانی، در جریان انقلاب ضدسلطنتی با آرمانهای مجاهدین آشنا شد و پس از شرکت در سخنرانی مسعود رجوی در دانشگاه تهران، به سازمان پیوست. او پس از انقلاب، خانه خود را به مرکز فعالیت مجاهدین تبدیل کرد. در آذر ۱۳۶۰ دستگیر و ۴ سال و ۳ ماه در زندانهای اوین، گوهردشت و قزلحصار محبوس بود. پس از آزادی در سال ۱۳۶۴، به پاکستان اعزام شد و سپس به اشرف رفت. در عملیات عینخوش، آفتاب، چلچراغ، فروغ جاویدان و مروارید شرکت کرد و شجاعت و دلاوری از خود نشان داد.
یزدان تیموریان در دوران ۱۴ ساله پایداری در اشرف و لیبرتی، در برابر محاصره، حملات موشکی و حمله ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ مقاومت کرد و از ناحیه پا مجروح شد. او در اعتصاب غذای ۹۲ روزه مجاهدین در لیبرتی شرکت کرد و در برابر فشارهای وزارت اطلاعات برای جدا شدن از سازمان ایستادگی نمود.
مریم رجوی درگذشت اورا تسلیت گفت و تأکید کرد که او تا آخرین لحظه زندگی با آرمان صدق و فدا سرشار از رزمندگی بود. یزدان تیموریان نمادی از تعهد، فداکاری و پایداری نسل اول مجاهدین است که از انقلاب ضدسلطنتی تا قیام ۱۴۰۴، راه مبارزه را ادامه داد. درگذشت او، بخشی از تاریخ پرافتخار مقاومت ایران است و راهش توسط همرزمانش در ورامین و سراسر ایران ادامه خواهد یافت.
پیشینه
یزدان تیموریان در سال ۱۳۳۱ در ورامین متولد شد. او فارغالتحصیل مدیریت بازرگانی بود و در جریان انقلاب ضدسلطنتی با شرکت در تظاهرات و قیام علیه دیکتاتوری سلطنتی، با آرمانهای سازمان مجاهدین خلق ایران آشنا شد. پس از شرکت در سخنرانی مسعود رجوی در دانشگاه تهران در ۴ بهمن ۱۳۵۷، به سازمان پیوست و فعالیت خود را در نشریه پیام خلق آغاز کرد. او کلیه امکانات و خانهاش را در اختیار مجاهدین قرار داد، بهطوری که پس از بسته شدن ستاد مجاهدین، خانه او به یکی از مراکز و محل استقرار مجاهدین تبدیل شد.[۱]
بازداشت و زندان
یزدان تیموریان در ۲۵ آذر ۱۳۶۰ دستگیر شد و مدت ۴ سال و ۳ ماه را در زندانهای اوین، گوهردشت و قزلحصار گذراند. او در زندان با وجود فشارهای شدید، مقاومت کرد و پس از آزادی در اسفند ۱۳۶۴، دوباره به سازمان مجاهدین وصل شد.[۱]
مبارزه مسلحانه و شرکت در عملیات
در سال ۱۳۶۵ به پاکستان اعزام شد و یک سال در پایگاههای مجاهدین مسئولیت داشت. در مهر ۱۳۶۶ به اشرف رفت و لباس رزم ارتش آزادیبخش ملی ایران را بر تن کرد. او در مجموعه عملیات ارتش آزادیبخش از قبیل عینخوش، آفتاب، چلچراغ، فروغ جاویدان و مروارید شرکت کرد. یزدان تیموریان در دوران ۱۴ ساله پایداری در اشرف و لیبرتی، در برابر محاصره، حملات موشکی و حمله ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ مقاومت کرد و از ناحیه پا مجروح شد. او در اعتصاب غذای مجاهدین در لیبرتی نیز حضور داشت و ۹۲روز در اعتصاب غذا بود.[۱]
سالهای آخر و درگذشت
یزدان تیموریان از سال ۱۳۷۴ در معرض فشارها و توطئههای وزارت اطلاعات بود، اما مقاومت کرد. او تا آخرین روزهای زندگی با آرمان صدق و فدا سرشار از رزمندگی بود. این مجاهد خلق در اثر ایست قلبی در آلبانی جان باخت.
مریم رجوی درگذشت او را تسلیت گفت و افزود: «درود بر او که تا آخرین لحظه زندگی و حتی در دوران سخت بیماری با آرمان صدق و فدا سرشار از رزمندگی و ایمان بود.»