تعهد ما
| تعهد ما | |
|---|---|
روی جلد کتاب «تعهد ما» | |
| نویسنده | مریم رجوی |
| ناشر | انتشارات شورای ملی مقاومت ایران |
| تاریخ نشر | مرداد ۱۳۹۹ |
| موضوع | مقاومت ایران، آیندهٔ سیاسی ایران، حاکمیت مردم، عدالت اجتماعی، جنبش دادخواهی، تروریسم دولتی و برنامهٔ شورای ملی مقاومت |
| سبک | غیرداستانی، سیاسی، مجموعه سخنرانی |
| زبان | فارسی |
| نوع رسانه | چاپی و الکترونیکی |
تعهد ما کتابی شامل چهار سخنرانی از مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیدهٔ شورای ملی مقاومت ایران، در گردهمایی جهانی ایران آزاد و اجلاس شورای ملی مقاومت در تیر ۱۳۹۹ است. این کتاب در مرداد ۱۳۹۹ از سوی انتشارات شورای ملی مقاومت ایران منتشر شد.[۱]
عنوان کتاب از «سه تعهد بزرگ مقاومت و ارتش آزادی» گرفته شده است: سرنگونی جمهوری اسلامی، بنای یک ایران آزاد و دموکراتیک و وفاداری به حاکمیت و رأی مردم. رجوی در توضیح تعهد سوم میگوید هدف مقاومت، دستیابی به قدرت به هر قیمت نیست، بلکه برقراری آزادی و عدالت و انتقال حاکمیت به مردم است.[۲]
کتاب افزون بر تبیین این سه تعهد، به قیام آبان ۱۳۹۸ ایران، وضعیت همهگیری کرونا، قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷، ضرورت تشکیل یک جایگزین سیاسی، سیاستهای تروریستی جمهوری اسلامی در خارج از ایران و برنامهٔ شورای ملی مقاومت برای دوران پس از سرنگونی میپردازد. متن طرح دهمادهای مریم رجوی نیز در پایان اثر آمده است.[۳]
انتشار و مشخصات کتاب
عنوان کامل اثر در صفحهٔ شناسنامه «تعهد ما؛ سخنرانیهای مریم رجوی در گردهمایی سهروزهٔ جهانی ایران آزاد و سخنرانی در اجلاس شورای ملی مقاومت ایران» است. تاریخ انتشار آن مرداد ۱۳۹۹ و شمارهٔ ثبت کتاب ۹۷۸-۲-۴۹۱۶۱۵-۰۳-۱ ذکر شده است.[۱]
نسخهٔ پیدیاف کتاب ۷۷ صفحه دارد که صفحهٔ نخست آن تصویر کامل جلد، پشت جلد و عطف کتاب است. شمارهگذاری چاپی متن از صفحهٔ ۴ آغاز میشود و بخش پایانی آن به طرح دهمادهای اختصاص دارد.
| ویژگی | اطلاعات |
|---|---|
| عنوان | تعهد ما |
| نوع اثر | مجموعه سخنرانیهای سیاسی |
| نویسنده | مریم رجوی |
| ناشر | انتشارات شورای ملی مقاومت ایران |
| تاریخ انتشار | مرداد ۱۳۹۹ |
| زمان ایراد سخنرانیها | تیر ۱۳۹۹ |
| زبان | فارسی |
| قالب | چاپی و پیدیاف |
| شمار صفحات فایل | ۷۷ صفحه، شامل جلد |
| شمارهٔ ثبت | ۹۷۸-۲-۴۹۱۶۱۵-۰۳-۱ |
زمینهٔ تدوین
سه سخنرانی نخست کتاب در گردهمایی جهانی ایران آزاد در روزهای ۲۷، ۲۹ و ۳۰ تیر ۱۳۹۹ برگزار شد. بهدلیل محدودیتهای ناشی از همهگیری کرونا، این گردهمایی عمدتاً بهصورت برخط و از طریق ارتباط زندهٔ تصویری برگزار گردید.[۴]
بر اساس مقدمهٔ کتاب، اجلاس اصلی در ۲۷ تیر ۱۳۹۹ با ارتباط شرکتکنندگان از هزاران نقطه در ایران و کشورهای مختلف با اعضای سازمان مجاهدین در اشرف ۳ برگزار شد. ناشر شمار شخصیتهای بینالمللی حاضر در برنامه را حدود هزار تن اعلام کرده است.[۴]
دومین نشست در ۲۹ تیر به سیودومین سالگرد قتلعام زندانیان سیاسی و جنبش دادخواهی اختصاص داشت. نشست سوم نیز در ۳۰ تیر با موضوع تروریسم جمهوری اسلامی و فعالیت نهادها و مأموران آن در خارج از ایران برگزار شد.
سخنرانی چهارم در اجلاس سهروزهٔ شورای ملی مقاومت به مناسبت آغاز چهلمین سال تأسیس این شورا ایراد شد.[۵]
ساختار کتاب
کتاب از یک مقدمه، چهار سخنرانی، یک بخش دربارهٔ ثبت سخنرانی نخست در روزنامهٔ رسمی کنگرهٔ آمریکا و متن طرح دهمادهای تشکیل شده است.[۳]
| بخش | توضیح | صفحهٔ آغاز |
|---|---|---|
| گردهمایی جهانی ایران آزاد | معرفی اجلاسهای روزهای ۲۷، ۲۹ و ۳۰ تیر ۱۳۹۹ | ۴ |
| سه تعهد بزرگ مقاومت و ارتش آزادی | سخنرانی مریم رجوی در نخستین اجلاس جهانی ایران آزاد | ۶ |
| ثبت سخنرانی مریم رجوی در روزنامهٔ رسمی کنگرهٔ آمریکا | گزارش ثبت بخشهایی از سخنرانی در سوابق رسمی کنگره | ۲۰ |
| دادخواهی شهیدان و حسابرسی از رژیم ایران | سخنرانی در دومین اجلاس جهانی ایران آزاد | ۲۴ |
| تروریسم جانمایهٔ فاشیسم دینی | سخنرانی در سومین اجلاس جهانی ایران آزاد | ۴۰ |
| شورای ملی مقاومت ایران؛ جایگزین دموکراتیک | سخنرانی در اجلاس سهروزهٔ شورای ملی مقاومت | ۵۲ |
| طرح دهمادهای مریم رجوی | برنامهٔ پیشنهادی برای آیندهٔ ایران | ۷۴ |
سه تعهد بزرگ مقاومت و ارتش آزادی
نخستین سخنرانی کتاب در ۲۷ تیر ۱۳۹۹ و در افتتاحیهٔ گردهمایی جهانی ایران آزاد ایراد شد. رجوی سه تعهد سیاسی مقاومت ایران را چنین صورتبندی میکند:
- سرنگونی جمهوری اسلامی و بازپسگرفتن ایران؛
- بنای یک ایران آزاد و دموکراتیک؛
- وفاداری به حاکمیت و رأی مردم و تلاش برای آزادی و عدالت، بهجای کسب قدرت به هر قیمت.[۲]
او در توضیح تعهد سوم، بازگشت به هر دو نوع دیکتاتوری سلطنتی و دینی را رد میکند و جمهوری مورد نظر خود را دموکراتیک، غیرمذهبی و غیراتمی توصیف میکند.
قیامهای ایران
در این سخنرانی، اعتراضهای دی ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸ و دی ۱۳۹۸ بخشهایی از یک روند اعتراضی پیوسته معرفی شدهاند. رجوی معتقد است که مضمون این اعتراضها عبور از تقسیمبندی اصلاحطلب و اصولگرای حکومتی و نفی تمامیت جمهوری اسلامی بوده است.[۶]
کتاب شعارهای معترضان علیه هر دو الگوی سلطنت و ولایت فقیه را برجسته میکند و آنها را نشانهٔ خواست جامعه برای یک جمهوری مستقل و دموکراتیک میداند.
رجوی «کانونهای شورشی» و «شهرهای شورشی» را نیروی سازماندهنده و استمراردهندهٔ اعتراضات معرفی میکند. آمارها و ارزیابیهای کتاب دربارهٔ شمار، فعالیت و دامنهٔ نفوذ این شبکهها، بیانگر روایت سازمان مجاهدین و شورای ملی مقاومت است.[۶]
بحران ساختاری جمهوری اسلامی
نویسنده استدلال میکند که جمهوری اسلامی در برابر مجموعهای از بحرانهای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و امنیتی قرار گرفته است. از نظر او، حکومت در یک وضعیت دوگانه گرفتار شده است: ادامهٔ سرکوب و مداخلهٔ منطقهای بحرانها را تشدید میکند و عقبنشینی از این سیاستها نیز موجودیت ولایت فقیه را با خطر روبهرو میسازد.[۷]
همهگیری کرونا
بخش دیگری از سخنرانی به همهگیری کرونا در ایران اختصاص دارد. رجوی حکومت را متهم میکند که منابع لازم را به بهداشت، درمان و حمایت اجتماعی اختصاص نداده و از گسترش بیماری برای منفعلکردن جامعه و جلوگیری از شکلگیری اعتراضهای تازه استفاده کرده است.[۸]
او همچنین از پزشکان، پرستاران و کارکنان درمانی که در جریان همهگیری فعالیت میکردند تقدیر میکند. آمار تلفات ارائهشده در کتاب مبتنی بر برآوردهای شورای ملی مقاومت در زمان ایراد سخنرانی است و با آمار رسمی حکومت تفاوت داشت.
آزادی و عدالت اجتماعی
رجوی عدالت اجتماعی را در کنار آزادی سیاسی قرار میدهد. او تأکید میکند که ایران آینده باید از آزادیهای سیاسی، حق رأی، حقوق برابر شهروندان و سازوکاری برای رفع فقر و تبعیض برخوردار باشد.[۹]
در این چارچوب، تعهد مقاومت تنها به سرنگونی حکومت محدود نمیشود، بلکه ایجاد ساختاری برای تحقق آزادی، دموکراسی، برابری و عدالت اجتماعی را نیز دربر میگیرد.
ثبت سخنرانی در روزنامهٔ رسمی کنگرهٔ آمریکا
کتاب گزارش میدهد که در ۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، تام مککلینتاک، عضو مجلس نمایندگان آمریکا، متن یا گزیدهای از سخنرانی مریم رجوی در گردهمایی جهانی ایران آزاد را برای ثبت در روزنامهٔ رسمی کنگره ارائه کرد.[۱۰]
در متن نقلشده از مککلینتاک، به برگزاری اینترنتی گردهمایی، حضور ایرانیان و مقامهای کنونی و پیشین و ارتباط با اشرف ۳ اشاره شده است. قرارگرفتن یک متن در سوابق رسمی کنگره بهمعنای ثبت آن در گزارش مذاکرات است و نباید با تصویب یک قطعنامه یا تأیید رسمی همهٔ اعضای کنگره یکسان دانسته شود.
این بخش همچنین به مناسبت ۳۰ تیر، از محمد مصدق و قیام مردم ایران برای بازگرداندن دولت او در سال ۱۳۳۱ یاد میکند.
دادخواهی شهیدان و حسابرسی از رژیم ایران
دومین سخنرانی کتاب در کنفرانس دادخواهی در ۲۹ تیر ۱۳۹۹ ایراد شد. این نشست به سیودومین سالگرد قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ اختصاص داشت و شماری از حقوقدانان، شخصیتهای سیاسی و زندانیان سیاسی پیشین در آن سخنرانی کردند.[۱۱]
رجوی در این سخنرانی پنج رویداد تاریخی را بررسی میکند:
- قیام ۳۰ تیر ۱۳۳۱؛
- تأسیس شورای ملی مقاومت در ۳۰ تیر ۱۳۶۰؛
- پذیرش آتشبس جنگ ایران و عراق از سوی روحالله خمینی در تیر ۱۳۶۷؛
- صدور فرمان قتلعام زندانیان سیاسی؛
- عملیات فروغ جاویدان.[۱۲]
درس انقلاب ضدسلطنتی
رجوی یکی از درسهای انقلاب ۱۳۵۷ را ضرورت معرفی و حفظ یک جایگزین دموکراتیک میداند. بهگفتهٔ او، کافی نیست یک جنبش تنها مشخص کند چه حکومتی را نمیخواهد؛ بلکه باید برنامهٔ سیاسی، ساختار انتقال قدرت و نظام مطلوب خود را نیز از پیش معرفی کند.[۱۳]
از این منظر، تأسیس شورای ملی مقاومت واکنشی به تجربهٔ مصادرهٔ انقلاب ضدسلطنتی توسط روحالله خمینی معرفی میشود.
قتلعام زندانیان سیاسی
در این بخش، قتلعام ۱۳۶۷ بهعنوان کشتاری سازمانیافته و از پیش طراحیشده توصیف شده است. رجوی به فرمان خمینی دربارهٔ اعدام زندانیان مجاهد «سر موضع»، تشکیل هیئتهای مرگ، دفن مخفیانهٔ قربانیان و خودداری حکومت از اعلام کامل اسامی و محل دفن آنان اشاره میکند.[۱۴]
کتاب شمار قربانیان را حدود ۳۰ هزار تن ذکر میکند و اکثریت آنان را اعضا و هواداران سازمان مجاهدین میداند. این رقم برآورد شورای ملی مقاومت است و آمار قطعی و کامل قربانیان بهدلیل پنهانکاری حکومت و نبود تحقیقات مستقل جامع مشخص نشده است.
رجوی از جامعهٔ جهانی میخواهد دربارهٔ قتلعام تحقیق کند و آمران و عاملان آن را بر اساس اصل صلاحیت جهانی تحت پیگرد قرار دهد. او مصونیت مقامهای جمهوری اسلامی را یکی از عوامل استمرار اعدام، شکنجه و سرکوب معرفی میکند.[۱۴]
جایگاه جنبش دادخواهی
جنبش دادخواهی در کتاب بخشی از مبارزهٔ سیاسی کنونی مردم ایران معرفی شده است. هدف آن تنها روشنشدن سرنوشت قربانیان نیست، بلکه جلوگیری از تکرار جنایت، لغو اعدام و پاسخگوکردن مقامهای حکومتی نیز عنوان میشود.
تروریسم جانمایهٔ فاشیسم دینی
سومین سخنرانی در ۳۰ تیر ۱۳۹۹ و در کنفرانسی با عنوان «تروریسم رژیم ایران؛ سفارتهای رژیم را ببندید و مأموران و مزدورانش را اخراج کنید» ایراد شد.[۱۵]
رجوی تروریسم را نه یک رفتار مقطعی، بلکه بخشی از ساختار و راهبرد بقای جمهوری اسلامی معرفی میکند. او میان سرکوب در داخل ایران، فعالیتهای تروریستی در خارج، جنگافروزی منطقهای و برنامهٔ اتمی حکومت ارتباط برقرار میکند.[۱۵]
تاریخچهٔ عملیات برونمرزی
کتاب به مجموعهای از عملیات منتسب به جمهوری اسلامی یا نیروهای وابسته به آن اشاره میکند؛ از جمله گروگانگیری در لبنان، بمبگذاریهای بیروت، حمله به مرکز یهودیان در آرژانتین، انفجار برجهای خبر و ترور مخالفان ایرانی در کشورهای مختلف.[۱۶]
رجوی همچنین مداخلهٔ سپاه پاسداران و نیروی قدس در عراق، سوریه، لبنان، یمن و افغانستان را نوعی «تروریسم در مقیاس کلان» توصیف میکند. این بخش بیانگر تحلیل سیاسی نویسنده از نقش منطقهای جمهوری اسلامی است.
طرح بمبگذاری گردهمایی مقاومت
یکی از نمونههای اصلی مطرحشده، طرح بمبگذاری گردهمایی شورای ملی مقاومت در فرانسه در سال ۱۳۹۷ است. در ارتباط با این پرونده، اسدالله اسدی، دیپلمات جمهوری اسلامی، و سه همدست او در اروپا بازداشت و محاکمه شدند.[۱۷]
رجوی استفاده از یک دیپلمات برای تحویل مواد منفجره را نشانهٔ بهرهگیری جمهوری اسلامی از پوششها و امکانات دیپلماتیک برای عملیات امنیتی میداند.
نقد سیاست کشورهای غربی
کتاب سیاست مماشات دولتهای غربی را یکی از عوامل گسترش فعالیتهای جمهوری اسلامی در خارج از کشور معرفی میکند. رجوی معتقد است که تعبیر عملیات تروریستی حکومت بهعنوان نشانهٔ قدرت و خودداری از واکنش جدی، حکومت را به ادامهٔ این اقدامات تشویق کرده است.[۱۸]
او ادعای امکان تغییر رفتار جمهوری اسلامی از طریق امتیازهای اقتصادی یا سیاسی را رد میکند و خواهان سیاست «قاطعیت» میشود.
پیشنهادهای هفتگانه
مریم رجوی در این سخنرانی هفت اقدام را به دولتها و مجالس قانونگذاری پیشنهاد میکند:
- محدودکردن امکانات دیپلماتیک مورد استفادهٔ جمهوری اسلامی برای فعالیتهای امنیتی؛
- بستن شرکتهای پوششی و مراکز فرهنگی، آموزشی یا مذهبی وابسته به حکومت که در فعالیتهای اطلاعاتی دخالت دارند؛
- توقف مبادلات مالی اشخاص و شرکتهای وابسته به وزارت اطلاعات و نیروی قدس؛
- اخراج مأموران حکومت که با پوششهای تجاری، فرهنگی، مذهبی یا رسانهای فعالیت میکنند؛
- جلوگیری از همکاری سرویسهای غربی با وزارت اطلاعات و نیروی قدس؛
- انتشار اطلاعات مربوط به طرحهای تروریستی، مأموران و نهادهای پوششی؛
- تصویب قوانین مؤثر برای مقابله با فعالیت مأموران وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران.[۱۹]
این پیشنهادها مواضع سیاسی نویسنده و شورای ملی مقاومت دربارهٔ شیوهٔ مقابله با فعالیتهای جمهوری اسلامی در خارج از ایران است.
شورای ملی مقاومت؛ جایگزین دموکراتیک
چهارمین سخنرانی کتاب در اجلاس سهروزهٔ شورای ملی مقاومت به مناسبت آغاز چهلمین سال تأسیس آن ایراد شد.[۵]
رجوی این شورا را نتیجهٔ درسهای انقلاب مشروطه، نهضت ملیشدن صنعت نفت، انقلاب ۱۳۵۷ و مقاومت علیه جمهوری اسلامی معرفی میکند. او شورا را «چتر سیاسی» مبارزه برای آزادی، استقلال، عدالت و پیشرفت اقتصادی و اجتماعی میداند.[۵]
نفی دیکتاتوری سلطنتی و دینی
کتاب بر مرزبندی شورا با هر دو نظام سلطنتی و ولایت فقیه تأکید میکند. رجوی معتقد است نظام آینده نباید بر امتیاز موروثی یا مذهبی استوار باشد و مشروعیت آن باید از رأی آزاد مردم بهدست آید.[۲۰]
طرح صلح
از طرح صلح شورای ملی مقاومت در جریان جنگ ایران و عراق بهعنوان یکی از برنامههای تاریخی شورا یاد شده است. رجوی ادامهٔ جنگ پس از بازپسگیری مناطق اشغالشده را سیاست خمینی برای حفظ و گسترش قدرت توصیف میکند و پذیرش آتشبس در سال ۱۳۶۷ را شکست این سیاست میداند.[۲۱]
جدایی دین از دولت
یکی از اصول مطرحشده، جدایی دین از دولت و لغو هرگونه امتیاز یا اجبار مذهبی است. کتاب به طرح مصوب شورای ملی مقاومت در آبان ۱۳۶۴ دربارهٔ رابطهٔ دین و دولت اشاره میکند.[۲۲]
در این طرح، دین اجباری، اجبار دینی و استفاده از تبعیض یا امتیاز سیاسی و اجتماعی بر اساس مذهب رد شده است. رجوی حضور سازمان مجاهدین، بهعنوان یک جنبش مسلمان، در حمایت از این اصل را پشتوانهای برای اجرای واقعی جدایی دین از دولت میداند.
برابری زنان و مردان
کتاب رفع تبعیض علیه زنان را از برنامههای بنیادین شورای ملی مقاومت معرفی میکند. رجوی به طرح آزادیها و حقوق زنان و نقش زنان در شورا، سازمان مجاهدین و ارتش آزادیبخش اشاره میکند.[۲۳]
برابری در حقوق سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی، حق انتخاب پوشش، ازدواج، طلاق، تحصیل و اشتغال و مشارکت برابر زنان در رهبری سیاسی از اصول مطرحشده است.
خودمختاری ملیتها
کتاب از خودمختاری ملیتهای ایران در چارچوب وحدت و تمامیت ارضی حمایت میکند. رجوی به طرح دوازدهمادهای شورای ملی مقاومت برای خودمختاری کردستان ایران، مصوب سال ۱۳۶۲، اشاره میکند.[۲۴]
بر اساس این دیدگاه، حقوق فرهنگی، اجتماعی و سیاسی ملیتهای ایران باید در کنار حفظ یکپارچگی کشور تضمین شود.
دولت موقت و مجلس مؤسسان
رجوی هدف شورای ملی مقاومت را کسب دائمی قدرت نمیداند، بلکه آن را انتقال حاکمیت به مردم معرفی میکند. بنا بر مصوبات شورا، دولت موقت باید حداکثر ظرف شش ماه انتخابات آزاد برای تشکیل مجلس مؤسسان و قانونگذاری ملی برگزار کند.[۲۵]
با تشکیل مجلس مؤسسان، مأموریت دولت موقت در انتقال حاکمیت پایان مییابد. تدوین قانون اساسی و تعیین ساختار نهایی حکومت به نمایندگان منتخب مردم واگذار میشود.
مناسبات درونی شورا
در کتاب آمده است که در مناسبات درونی شورای ملی مقاومت، اصل «هر عضو یک رأی» برقرار است و تصمیمگیری تا حد امکان از طریق بحث و اقناع انجام میشود. رجوی این روش را عاملی برای حفظ ائتلاف میان سازمانها و شخصیتهایی با دیدگاههای مختلف معرفی میکند.[۲۶]
ارزیابی مربوط به بیسابقهبودن این شیوه یا میزان پایبندی عملی شورا به آن، دیدگاه نویسنده دربارهٔ ساختار داخلی ائتلاف است.
طرح دهمادهای برای آیندهٔ ایران
بخش پایانی کتاب متن طرح دهمادهای مریم رجوی برای آیندهٔ ایران، به تاریخ ۳۰ خرداد ۱۳۹۹، را دربر میگیرد.[۲۷]
اصول این طرح عبارتاند از:
- نفی ولایت فقیه و استقرار جمهوری مبتنی بر رأی آزاد و کثرتگرایی؛
- آزادی بیان، احزاب، اجتماعات، مطبوعات و فضای مجازی و انحلال نهادهای سرکوب؛
- تضمین حقوق فردی و اجتماعی، منع شکنجه و لغو مجازات اعدام؛
- جدایی دین از دولت و آزادی ادیان و مذاهب؛
- برابری کامل زنان و مردان و مشارکت برابر زنان در رهبری سیاسی؛
- تشکیل دستگاه قضایی مستقل و مبتنی بر اصل برائت و دادرسی عادلانه؛
- خودمختاری و رفع تبعیض از اقوام و ملیتهای ایران؛
- عدالت و فرصتهای برابر اقتصادی و احقاق حقوق مزدبگیران؛
- حفاظت و احیای محیط زیست؛
- ایران غیراتمی، عاری از تسلیحات کشتار جمعی و مبتنی بر صلح و همکاری منطقهای و بینالمللی.[۲۷]
مفهوم تعهد در کتاب
«تعهد» در این اثر دارای سه سطح مرتبط است. سطح نخست، تعهد به تغییر حکومت و پایاندادن به نظام ولایت فقیه است. سطح دوم، تعهد به ارائهٔ یک جایگزین و برنامه برای پیشگیری از تکرار تجربهٔ مصادرهٔ انقلاب ۱۳۵۷ است. سطح سوم، تعهد به انتقال حاکمیت به مردم و خودداری از تبدیل مقاومت به قدرتی دائمی و غیرپاسخگو است.
این مفهوم در فصلهای مختلف با موضوعهایی چون حفظ استقلال سیاسی، ادامهٔ مبارزه در برابر سرکوب، عدالتخواهی، دادخواهی قربانیان و پایبندی به انتخابات آزاد پیوند مییابد.
مضامین اصلی
حاکمیت مردم
کتاب رأی آزاد شهروندان را تنها منبع مشروعیت حکومت آینده معرفی میکند. تشکیل مجلس مؤسسان و محدودبودن دورهٔ دولت انتقالی از سازوکارهای پیشنهادشده برای تحقق این اصل است.
آزادی و عدالت اجتماعی
در اثر، آزادی سیاسی از عدالت اقتصادی و اجتماعی جدا دانسته نمیشود. هدف اعلامشده نهتنها پایان سرکوب، بلکه رفع فقر، تبعیض و نابرابری و تأمین حقوق کارگران، کشاورزان، معلمان، پرستاران و بازنشستگان است.
نفی شاه و شیخ
کتاب از بازگشت سلطنت و ادامهٔ ولایت فقیه بهعنوان دو شکل دیکتاتوری یاد میکند. جمهوری آینده باید فاقد امتیاز موروثی، مذهبی و جنسیتی باشد.
مقاومت سازمانیافته
نویسنده وجود سازمان و آلترناتیو سیاسی را شرط تبدیل اعتراض عمومی به تغییر پایدار میداند. شورای ملی مقاومت و سازمان مجاهدین در کتاب مصادیق این مقاومت سازمانیافته معرفی شدهاند.
دادخواهی و پاسخگویی
پایاندادن به مصونیت آمران و عاملان اعدام، شکنجه و تروریسم از مضامین تکرارشوندهٔ کتاب است. پاسخگویی قضایی، بخشی از گذار به یک نظام مبتنی بر قانون معرفی میشود.
جایگاه کتاب در آثار مریم رجوی
«تعهد ما» از آثار گردآوریشده از سخنرانیهای مریم رجوی در یک مقطع سیاسی مشخص است و بیش از آنکه پژوهشی دانشگاهی باشد، سندی از برنامهها و تحلیلهای شورای ملی مقاومت در سال ۱۳۹۹ بهشمار میرود.
موضوعات این کتاب در آثار بعدی رجوی، از جمله «آزادی، دمکراسی و برابری»، «ایران در آستانه انقلاب»، «ایران فردا؛ طرح دهمادهای مریم رجوی برای آینده ایران»، «بهسوی جمهوری دموکراتیک» و «بهسوی ایران آزاد» نیز ادامه یافته است. وجه مشترک این آثار، تأکید بر سرنگونی جمهوری اسلامی، نفی سلطنت، جدایی دین از دولت، برابری زنان و مردان، لغو مجازات اعدام و ایران غیراتمی است.
ارزیابی محتوایی
کتاب برای بررسی مواضع شورای ملی مقاومت در دورهٔ پس از قیام آبان ۱۳۹۸ و در نخستین ماههای همهگیری کرونا اهمیت اسنادی دارد. سه تعهد مطرحشده در اثر، رابطهٔ میان راهبرد سرنگونی، نظام سیاسی جایگزین و انتقال حاکمیت به مردم را از دید نویسنده توضیح میدهند.
بخش مربوط به تروریسم نیز مجموعهای از مواضع شورا دربارهٔ فعالیتهای برونمرزی جمهوری اسلامی و پیشنهادهای آن برای سیاست دولتهای اروپایی را گرد آورده است. فصل مربوط به جایگزین دموکراتیک، شرح فشردهای از مصوبات و طرحهای شورای ملی مقاومت دربارهٔ دین و دولت، حقوق زنان، خودمختاری، دولت موقت و مجلس مؤسسان ارائه میدهد.
جستارهای وابسته
- مریم رجوی
- شورای ملی مقاومت ایران
- سازمان مجاهدین خلق ایران
- ارتش آزادیبخش ملی ایران
- طرح دهمادهای مریم رجوی
- قیام آبان ۱۳۹۸ ایران
- قیام ۳۰ تیر
- محمد مصدق
- قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷
- جنبش دادخواهی
- عملیات فروغ جاویدان
- اشرف ۳
- اسدالله اسدی
- آزادی، دمکراسی و برابری
- ایران در آستانه انقلاب
- بهسوی جمهوری دموکراتیک
- بهسوی ایران آزاد
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ مریم رجوی، تعهد ما، انتشارات شورای ملی مقاومت ایران، مرداد ۱۳۹۹، صفحهٔ شناسنامه.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ همان، «سه تعهد بزرگ مقاومت و ارتش آزادی»، صفحات ۶–۱۹.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ همان، فهرست مطالب، صفحهٔ ۳.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ همان، «گردهمایی جهانی ایران آزاد»، صفحات ۴–۵.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ همان، «شورای ملی مقاومت ایران؛ جایگزین دموکراتیک و راهحل برای آینده ایران»، صفحات ۵۲–۷۳.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ همان، صفحات ۸–۱۳.
- ↑ همان، صفحات ۱۳–۱۴.
- ↑ همان، صفحات ۱۴–۱۸.
- ↑ همان، صفحات ۱۷–۱۹.
- ↑ همان، «ثبت سخنرانی مریم رجوی در گردهمایی ایران آزاد در روزنامه رسمی کنگره آمریکا»، صفحات ۲۰–۲۲.
- ↑ همان، «دادخواهی شهیدان و حسابرسی از رژیم ایران»، صفحات ۲۴–۳۹.
- ↑ همان، صفحات ۲۷–۳۱.
- ↑ همان، صفحات ۲۸–۳۱.
- ↑ ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ همان، صفحات ۳۱–۳۸.
- ↑ ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ همان، «تروریسم جانمایهٔ فاشیسم دینی»، صفحات ۴۰–۵۱.
- ↑ همان، صفحات ۴۲–۴۵.
- ↑ همان، صفحات ۴۵–۴۶.
- ↑ همان، صفحات ۴۶–۴۹.
- ↑ همان، صفحات ۴۹–۵۱.
- ↑ همان، صفحات ۵۴–۶۰.
- ↑ همان، صفحات ۶۰–۶۴.
- ↑ همان، صفحات ۶۵–۶۸.
- ↑ همان، صفحهٔ ۶۸.
- ↑ همان، صفحات ۶۸–۶۹.
- ↑ همان، صفحات ۶۹–۷۰.
- ↑ همان، صفحات ۶۹–۷۱.
- ↑ ۲۷٫۰ ۲۷٫۱ همان، «طرح دهمادهای مریم رجوی برای آینده ایران»، صفحات ۷۴–۷۶.