ایران در آستانه انقلاب
| ایران در آستانه انقلاب | |
|---|---|
 روی جلد کتاب «ایران در آستانه انقلاب» | |
| نویسنده | مریم رجوی |
| ناشر | انتشارات شورای ملی مقاومت ایران |
| تاریخ نشر | مهر ۱۴۰۱ |
| موضوع | وضعیت سیاسی ایران، چشمانداز انقلاب، مقاومت سازمانیافته، سیاست غرب در قبال جمهوری اسلامی، جنبش دادخواهی و آیندهٔ ایران |
| سبک | غیرداستانی، سیاسی، مجموعه پیام و سخنرانی |
| زبان | فارسی |
| نوع رسانه | چاپی و الکترونیکی |
ایران در آستانه انقلاب با عنوان فرعی «میتوان و باید»، مجموعهای از پیامها و سخنرانیهای مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیدهٔ شورای ملی مقاومت ایران، در فاصلهٔ اردیبهشت تا مرداد ۱۴۰۱ است. این کتاب در مهر ۱۴۰۱ از سوی انتشارات شورای ملی مقاومت ایران منتشر شد.[۱]
کتاب از ده بخش تشکیل شده و موضوعاتی چون وضعیت سیاسی و اجتماعی ایران، چشمانداز سرنگونی جمهوری اسلامی، نقش اعتراضات و مقاومت سازمانیافته، سیاست دولتهای غربی، برنامهٔ اتمی حکومت ایران، مخالفت با بازگشت سلطنت، جنبش دادخواهی، محاکمهٔ حمید نوری، معاهدهٔ انتقال محکومان میان بلژیک و جمهوری اسلامی و دیدار شماری از شخصیتهای آمریکایی و علمی از اشرف ۳ را دربر میگیرد.[۲]
عنوان کتاب برگرفته از تحلیل محوری نخستین سخنرانی آن است که ایران را در آستانهٔ یک تحول انقلابی توصیف میکند. عبارت «میتوان و باید» نیز در متن کتاب بهعنوان شعار و رویکردی برای مقابله با ناامیدی سیاسی و تأکید بر امکان تغییر حکومت بهدست مردم و مقاومت ایران بهکار رفته است.[۳]
مشخصات انتشار
عنوان کامل اثر در صفحهٔ عنوان «ایران در آستانهٔ انقلاب؛ میتوان و باید ـ گزیدهٔ پیامها و سخنرانیهای مریم رجوی، اردیبهشت تا مرداد ۱۴۰۱» ذکر شده است. صفحهٔ شناسنامه، تاریخ انتشار کتاب را مهر ۱۴۰۱ و ناشر را انتشارات شورای ملی مقاومت ایران معرفی میکند.[۱]
نسخهٔ پیدیاف کتاب ۷۰ صفحهٔ افقی دارد. بیشتر صفحات فایل بهصورت دو صفحهٔ چاپی در کنار یکدیگر صفحهآرایی شدهاند و شمارهگذاری متن تا صفحهٔ ۱۳۵ ادامه دارد. صفحهٔ پایانی، متن طرح دهمادهای مریم رجوی را دربر میگیرد و شمارهٔ چاپی جداگانه ندارد.
| ویژگی | اطلاعات |
|---|---|
| عنوان | ایران در آستانه انقلاب |
| عنوان فرعی | میتوان و باید |
| نوع اثر | گزیدهٔ پیامها و سخنرانیها |
| نویسنده | مریم رجوی |
| دورهٔ زمانی سخنرانیها | اردیبهشت تا مرداد ۱۴۰۱ |
| ناشر | انتشارات شورای ملی مقاومت ایران |
| تاریخ انتشار | مهر ۱۴۰۱ |
| زبان | فارسی |
| قالب نسخهٔ در دسترس | پیدیاف با صفحهآرایی دوصفحهای |
| شمار صفحات فایل | ۷۰ صفحه |
| شمار صفحات چاپی | حدود ۱۳۶ صفحه |
| شمارهٔ ثبت مندرج در شناسنامه | ۹۷۸-۲-۴۹۱۶۱۵-۰۸-۶ |
ساختار کتاب
کتاب شامل دو سخنرانی در اجلاس جهانی ایران آزاد، یک پیام به تظاهرات برلین، سخنرانی گرامیداشت قیام ۳۰ تیر، سخنرانی در اجلاس شورای ملی مقاومت، دو بخش دربارهٔ کارزارهای سیاسی و حقوقی در بلژیک و سوئد و سه بخش مربوط به دیدار شخصیتهای خارجی از اشرف ۳ است.[۲]
| ردیف | عنوان بخش | صفحهٔ آغاز |
|---|---|---|
| ۱ | کهکشان مقاومت و ارتش آزادی ـ ایران در آستانهٔ انقلاب | ۴ |
| ۲ | کهکشان مقاومت و ارتش آزادی ـ حلقهٔ مفقوده در سیاست دولتهای غرب | ۲۱ |
| ۳ | پیام مریم رجوی به تظاهرات کهکشان ایران آزاد در برلین | ۳۱ |
| ۴ | گرامیداشت قیام ۳۰ تیر | ۴۳ |
| ۵ | اجلاس شورای ملی مقاومت ایران | ۵۱ |
| ۶ | کارزار جهانی علیه معاهدهٔ دولت بلژیک و جمهوری اسلامی | ۶۹ |
| ۷ | کارزار ایرانیان در سوئد | ۸۱ |
| ۸ | دیدار مایک پمپئو از اشرف ۳ | ۹۹ |
| ۹ | دیدار مایک پنس از اشرف ۳ | ۱۱۱ |
| ۱۰ | دیدار ریچارد رابرتس از اشرف ۳ | ۱۲۷ |
ایران در آستانهٔ انقلاب
نخستین و محوریترین سخنرانی کتاب در اجلاس جهانی ایران آزاد ۲۰۲۲ ایراد شده است. بنا بر مقدمهٔ ناشر، در این اجلاس شخصیتها و مقامهای سیاسی از ۱۰۱ کشور حضور داشتند و شماری از آنان بهصورت حضوری یا از طریق پیام ویدئویی سخنرانی کردند.[۴]
مریم رجوی در این سخنرانی این پرسش را مطرح میکند که آیا ایران در آستانهٔ انقلاب و سرنگونی جمهوری اسلامی قرار دارد یا خیر. او اعتراضهای معلمان، بازنشستگان، کارگران، کشاورزان و ساکنان شهرهای مختلف، تشدید اختلافهای درونی حکومت و گسترش فعالیت شبکههای مقاومت را از نشانههای ورود جامعه به یک وضعیت انقلابی میداند.[۳]
شکست سیاست یکدستسازی حکومت
در تحلیل ارائهشده در کتاب، انتخاب ابراهیم رئیسی به ریاستجمهوری بخشی از سیاست علی خامنهای برای یکدستکردن ساختار حکومت و جلوگیری از گسترش اعتراضات معرفی شده است. رجوی استدلال میکند که این سیاست بهجای کاهش بحرانها، اختلافهای درونی حکومت، نارضایتی اجتماعی و اعتراضهای ضدحکومتی را افزایش داد.[۳]
او انتصاب رئیسی را تلاشی برای تمرکز قدرت و آمادهسازی ساختار حکومت در برابر اعتراضهای آینده توصیف میکند و معتقد است که حضور یکی از اعضای هیئت مرگ در مقام ریاستجمهوری، نشانهٔ نیاز حکومت به تشدید سرکوب بوده است.
سپاه پاسداران و نیروی تغییر
یکی از موضوعات اصلی این بخش، جایگاه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در حفظ حکومت است. نویسنده سپاه را ستون اصلی سرکوب داخلی، مداخلهٔ منطقهای و برنامهٔ موشکی و اتمی جمهوری اسلامی معرفی میکند و انحلال آن را از شرایط گذار به یک نظام دموکراتیک میداند.[۵]
در مقابل، رجوی از اعتراضهای مردمی، جوانان معترض، «شهرهای شورشی»، «کانونهای شورشی» و ارتش آزادیبخش ملی ایران بهعنوان اجزای نیروی تغییر نام میبرد. ادعاهای کتاب دربارهٔ شمار عملیات یا میزان گسترش شبکههای مقاومت، بازتاب آمار و ارزیابی شورای ملی مقاومت است.[۵]
بنبست اتمی
کتاب برنامهٔ اتمی جمهوری اسلامی را بخشی از راهبرد بقای حکومت میداند. رجوی معتقد است که حکومت از یک سو دستیابی به سلاح اتمی را تضمینی برای ادامهٔ حاکمیت خود تلقی میکند و از سوی دیگر، عقبنشینی از این برنامه میتواند بحران درونی آن را تشدید کند.[۶]
در این تحلیل، نه ادامهٔ برنامهٔ اتمی و نه بازگشت به توافقهای بینالمللی قادر به حل بحران مشروعیت جمهوری اسلامی معرفی نشده است. این بخش همچنین سیاست مذاکره و دادن امتیاز به حکومت ایران را مورد انتقاد قرار میدهد.
نفی سلطنت و ولایت فقیه
رجوی در نخستین سخنرانی، هم حکومت دینی و هم بازگشت به نظام سلطنتی را رد میکند. او از مدعیان جایگزینی حکومت میخواهد موضع خود را دربارهٔ سرنگونی کامل جمهوری اسلامی، انحلال سپاه پاسداران و کارنامهٔ دیکتاتوری پهلوی روشن کنند.[۷]
کتاب، آلترناتیو مطلوب نویسنده را شورای ملی مقاومت ایران و هدف آن را انتقال حاکمیت به مردم از طریق یک جمهوری مبتنی بر انتخابات آزاد معرفی میکند.
مقاومت اوکراین
بخشی از این سخنرانی به مقاومت مردم اوکراین در برابر تهاجم روسیه اختصاص دارد. رجوی مقاومت اوکراین را نمونهای از تأثیر ایستادگی سازمانیافته بر مسیر تاریخ میداند و میان تجربهٔ مردم اوکراین و مبارزهٔ مردم ایران علیه دیکتاتوری مقایسه برقرار میکند.[۸]
او از این مقایسه برای توضیح شعار «میتوان و باید» بهره میگیرد؛ شعاری که در کتاب بهمعنای امکان غلبه بر یک نیروی سرکوبگر از طریق سازمانیافتگی، مقاومت و پرداخت هزینه است.
حلقهٔ مفقوده در سیاست دولتهای غرب
دومین سخنرانی اجلاس جهانی ایران آزاد به سیاست دولتهای غربی در قبال جمهوری اسلامی اختصاص دارد. رجوی شرایط ایران را بر پایهٔ سه مؤلفه تحلیل میکند:
- فرسودگی و بحران در ساختار حکومت؛
- استمرار جنبشهای اعتراضی؛
- نقش مقاومت سازمانیافته در جهتدادن شرایط بهسوی سرنگونی.[۹]
او «حلقهٔ مفقوده» در سیاست آمریکا و اروپا را بیتوجهی به مردم ایران و مقاومت سازمانیافتهٔ آنان میداند. بر اساس این دیدگاه، سیاستهای غرب در چند دههٔ گذشته بیشتر بر مذاکره با حکومت و کنترل رفتار آن متمرکز بوده و خواست مردم برای تغییر سیاسی را نادیده گرفته است.[۹]
رجوی سه نمونه را برای نقد این سیاست مطرح میکند: امتیازدهی در پروندهٔ اتمی، سکوت در برابر نقض حقوق بشر و معامله برای آزادی گروگانها یا مأموران جمهوری اسلامی. او از دولتهای غربی نمیخواهد که حکومت را بهجای مردم ایران سرنگون کنند، بلکه خواهان توقف حمایت و امتیازدهی به جمهوری اسلامی و بهرسمیتشناختن حق مقاومت مردم است.
پیام به تظاهرات برلین
بخش سوم، پیام مریم رجوی به تظاهرات «کهکشان ایران آزاد» در برلین در اول مرداد ۱۴۰۱ است. در این پیام، شرکتکنندگان به ادامهٔ اعتراض علیه جمهوری اسلامی و حمایت از یک جایگزین دموکراتیک فراخوانده شدهاند.[۱۰]
رجوی در این پیام بر چند اصل تأکید میکند:
- سرنگونی کامل نظام ولایت فقیه؛
- مخالفت همزمان با دیکتاتوری دینی و سلطنتی؛
- استقرار جمهوری مبتنی بر رأی آزاد مردم؛
- جدایی دین از دولت؛
- برابری زنان و مردان؛
- لغو مجازات اعدام؛
- خودمختاری ملیتها در چارچوب تمامیت ارضی ایران؛
- ایران غیراتمی و همزیستی مسالمتآمیز با دیگر کشورها.[۱۰]
گرامیداشت قیام ۳۰ تیر
چهارمین بخش کتاب به قیام ۳۰ تیر ۱۳۳۱ و حمایت مردم از دولت محمد مصدق اختصاص دارد. رجوی این قیام را نمونهای تاریخی از دفاع مردم ایران از حاکمیت ملی و مقابله با سلطنت استبدادی توصیف میکند.[۱۱]
در این سخنرانی، میان قیام ۳۰ تیر، انقلاب مشروطه، جنبش ملیشدن صنعت نفت و مبارزات معاصر علیه جمهوری اسلامی پیوند برقرار شده است. رجوی مصدق را نماد استقلال و حاکمیت مردم و دربار پهلوی را نمایندهٔ وابستگی و استبداد معرفی میکند.
این بخش همچنین بر استمرار تاریخی مبارزه با دو شکل دیکتاتوری سلطنتی و دینی تأکید دارد و هدف نهایی این مبارزه را استقرار یک جمهوری دموکراتیک میداند.
اجلاس شورای ملی مقاومت ایران
بخش پنجم شامل سخنرانی مریم رجوی در اجلاس شورای ملی مقاومت در روزهای ۶ و ۷ مرداد ۱۴۰۱ است. موضوع اصلی این سخنرانی، تعریف آلترناتیو سیاسی و بررسی شرایط لازم برای انتقال حاکمیت به مردم است.[۱۲]
رجوی تأکید میکند که آلترناتیو سیاسی تنها یک عنوان یا ادعای رسانهای نیست، بلکه باید دارای برنامه، سازمان، سابقهٔ مبارزه، پایگاه اجتماعی، نیروی اجرایی و طرح مشخصی برای دوران انتقال باشد. او شورای ملی مقاومت را ائتلافی از گرایشهای سیاسی و عقیدتی معرفی میکند که برای جایگزینی جمهوری اسلامی و انتقال حاکمیت به مردم تشکیل شده است.[۱۲]
در این بخش، طرح دهمادهای مریم رجوی چارچوب سیاسی نظام آینده معرفی میشود. از جمله اصول مورد اشاره عبارتاند از انتخابات آزاد، تکثر سیاسی، آزادی بیان و تشکل، جدایی دین از دولت، برابری کامل زنان و مردان، استقلال دستگاه قضایی، لغو مجازات اعدام و ایران غیراتمی.
کارزار علیه معاهدهٔ بلژیک و جمهوری اسلامی
بخش ششم کتاب دربارهٔ اعتراض شورای ملی مقاومت و شماری از حقوقدانان و سیاستمداران به معاهدهٔ انتقال محکومان میان دولت بلژیک و جمهوری اسلامی است. مخالفان معاهده معتقد بودند که اجرای آن میتواند زمینهٔ انتقال اسدالله اسدی، دیپلمات جمهوری اسلامی محکومشده در پروندهٔ طرح بمبگذاری گردهمایی ۱۳۹۷ مقاومت ایران، به تهران را فراهم کند.[۱۳]
رجوی این معاهده را مشوق سیاست گروگانگیری و تروریسم دولتی توصیف میکند. او استدلال میکند که بازگرداندن یک مأمور محکومشده به کشوری که عملیات را سازمان داده است، حاکمیت قانون و بازدارندگی قضایی را تضعیف میکند.[۱۳]
کتاب همچنین به تصویب لایحه در پارلمان بلژیک در ۲۹ تیر ۱۴۰۱ و دستور موقت دادگاه استیناف بروکسل در ۳۱ تیر برای جلوگیری از انتقال اسدی اشاره میکند. این دستور در زمان انتشار کتاب موقت بود و تحولات حقوقی بعدی پرونده در اثر پوشش داده نشده است.
کارزار ایرانیان در سوئد
بخش هفتم به محاکمهٔ حمید نوری در دادگاه استکهلم و تجمعها و تحصنهای هواداران مقاومت و خانوادههای قربانیان قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ اختصاص دارد.[۱۴]
نوری در سوئد بهاتهام مشارکت در اعدام زندانیان سیاسی در زندان گوهردشت محاکمه شد. کتاب روند دادگاه، شهادت شاکیان و شاهدان و تجمعهای ایرانیان در برابر دادگاه را از منظر شورای ملی مقاومت روایت میکند.
مریم رجوی در پیامهای مندرج در این بخش، محاکمهٔ نوری را مرحلهای از جنبش دادخواهی میداند و خواهان گسترش پیگرد قضایی به دیگر مقامهای جمهوری اسلامی، از جمله آمران و اعضای هیئتهای مرگ، میشود.[۱۴]
کتاب از صدور حکم حبس ابد برای حمید نوری در ۲۳ تیر ۱۴۰۱ استقبال میکند و آن را نمونهای از کاربرد اصل صلاحیت جهانی دربارهٔ جنایتهای دههٔ ۱۳۶۰ میداند.
دیدار مایک پمپئو از اشرف ۳
بخش هشتم به دیدار مایک پمپئو، وزیر خارجهٔ پیشین ایالات متحده، از اشرف ۳ و ملاقات او با مریم رجوی اختصاص دارد.[۱۵]
در سخنرانی رجوی، برنامهٔ اتمی جمهوری اسلامی، سرکوب اعتراضات، نقش سپاه پاسداران و ضرورت حمایت از خواست مردم برای یک جمهوری دموکراتیک مطرح شده است. پمپئو نیز در سخنان خود از سیاست فشار بر جمهوری اسلامی، مخالفت با برنامهٔ اتمی حکومت و وجود یک جایگزین سازمانیافته سخن میگوید.
دیدار مایک پنس از اشرف ۳
بخش نهم به دیدار مایک پنس، معاون پیشین رئیسجمهور ایالات متحده، از اشرف ۳ اختصاص دارد.[۱۶]
رجوی در سخنرانی خود از حمایت پنس از جمهوری دموکراتیک، سکولار و غیراتمی در ایران استقبال میکند و خواهان سیاستی شامل فعالکردن سازوکارهای بینالمللی در پروندهٔ اتمی، ارجاع نقض حقوق بشر به شورای امنیت، محاکمهٔ مقامهای متهم به جنایت علیه بشریت، انحلال سپاه پاسداران و بهرسمیتشناختن مبارزهٔ مردم ایران میشود.[۱۶]
پنس نیز در سخنان مندرج در کتاب، از طرح دهمادهای مریم رجوی و تشکیل یک جمهوری مبتنی بر جدایی دین از دولت حمایت میکند.
دیدار ریچارد رابرتس از اشرف ۳
آخرین بخش کتاب به دیدار ریچارد رابرتس، برندهٔ جایزهٔ نوبل فیزیولوژی یا پزشکی سال ۱۹۹۳، از اشرف ۳ در ۵ تیر ۱۴۰۱ اختصاص دارد.[۱۷]
موضوع سخنرانی مریم رجوی در این دیدار، ارتباط علم، آزادی و پیشرفت اجتماعی است. او سرکوب دانشگاهها پس از استقرار جمهوری اسلامی، انقلاب فرهنگی، مهاجرت متخصصان، وضعیت معلمان و دانشگاهیان و استفادهٔ حکومت از دانش و فناوری در برنامههای نظامی و اتمی را بررسی میکند.[۱۷]
رجوی علم و آزادی را «دو روی یک سکه» معرفی میکند و استدلال میکند که پیشرفت علمی بدون آزادی سیاسی و اجتماعی پایدار نخواهد بود. رابرتس نیز بنا بر متن کتاب، بر اهمیت نقش زنان در مقاومت ایران و حمایت از آزادی و پژوهش علمی تأکید میکند.
طرح دهمادهای در پایان کتاب
صفحات پایانی کتاب متن طرح دهمادهای مریم رجوی برای آیندهٔ ایران را بازنشر میکنند. این طرح نخستینبار در شکلهای مختلف در برنامهها و مصوبات شورای ملی مقاومت مطرح شده و نسخهٔ درجشده در کتاب تاریخ ۳۰ خرداد ۱۳۹۹ را دارد.[۱۸]
اصول طرح عبارتاند از:
- نفی ولایت فقیه و برقراری جمهوری مبتنی بر رأی آزاد و تکثرگرایی؛
- آزادی بیان، احزاب، اجتماعات، مطبوعات و فضای مجازی و انحلال نهادهای سرکوب؛
- تضمین حقوق فردی و اجتماعی، منع شکنجه و لغو مجازات اعدام؛
- جدایی دین از دولت و آزادی ادیان و مذاهب؛
- برابری کامل زنان و مردان؛
- تشکیل دستگاه قضایی مستقل و مبتنی بر معیارهای بینالمللی؛
- خودمختاری و رفع تبعیض از ملیتهای ایران؛
- عدالت و فرصتهای برابر اقتصادی و اجتماعی؛
- حفاظت و احیای محیط زیست؛
- ایران غیراتمی و برقراری صلح و همکاری منطقهای و بینالمللی.[۱۸]
مضامین اصلی
امکان تغییر سیاسی
مفهوم مرکزی کتاب این است که تغییر حکومت نهتنها ضروری، بلکه امکانپذیر است. عبارت «میتوان و باید» پاسخی به دیدگاههایی است که جمهوری اسلامی را اصلاحناپذیر اما در عین حال سرنگوننشدنی معرفی میکنند.
مقاومت سازمانیافته
کتاب میان نارضایتی اجتماعی و وجود یک نیروی سازمانیافته تمایز میگذارد. در تحلیل نویسنده، بحران اقتصادی و اعتراض عمومی بهتنهایی برای تغییر حکومت کافی نیست و باید با سازمان، برنامه و راهبرد سیاسی همراه شود.
انتقال حاکمیت به مردم
هدف اعلامشدهٔ مقاومت در کتاب، کسب قدرت دائمی برای یک سازمان یا فرد نیست، بلکه انتقال حاکمیت به مردم از طریق انتخابات آزاد و تشکیل مجلس مؤسسان معرفی شده است.
استقلال از قدرتهای خارجی
رجوی در چند بخش تأکید میکند که سرنگونی جمهوری اسلامی وظیفهٔ مردم و مقاومت ایران است. مطالبهٔ او از دولتهای خارجی، مداخلهٔ نظامی نیست، بلکه توقف سیاست امتیازدهی به حکومت و بهرسمیتشناختن حق مردم برای مقاومت است.
دادخواهی و نفی مصونیت
رسیدگی قضایی به قتلعام ۱۳۶۷ و دیگر موارد نقض حقوق بشر از مضامین تکرارشوندهٔ کتاب است. محاکمهٔ حمید نوری بهعنوان نمونهای از امکان شکستن مصونیت عاملان جنایتهای حکومتی معرفی میشود.
ویژگی و جایگاه اثر
«ایران در آستانه انقلاب» بیش از آنکه یک پژوهش تاریخی یا دانشگاهی باشد، سندی سیاسی از مواضع مریم رجوی و شورای ملی مقاومت در ماههای پیش از آغاز قیام ۱۴۰۱ ایران است. پیامها و سخنرانیهای کتاب بین اردیبهشت و مرداد ۱۴۰۱ ایراد شدهاند و کتاب در مهر همان سال، پس از آغاز اعتراضات سراسری شهریور ۱۴۰۱، انتشار یافته است.[۱]
عنوان اثر بر تحلیلی تأکید دارد که پیش از آغاز قیام شهریور ۱۴۰۱، جامعهٔ ایران را در وضعیت انقلابی توصیف میکرد. از این جهت، کتاب برای بررسی ارزیابیهای سیاسی شورای ملی مقاومت در آستانهٔ آن اعتراضات دارای اهمیت اسنادی است.
جستارهای وابسته
- مریم رجوی
- شورای ملی مقاومت ایران
- سازمان مجاهدین خلق ایران
- طرح دهمادهای مریم رجوی
- قیام ۱۴۰۱ ایران
- قیام ۳۰ تیر
- محمد مصدق
- جنبش دادخواهی
- قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷
- حمید نوری
- اسدالله اسدی
- اشرف ۳
- سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
- بهسوی جمهوری دموکراتیک
- بهسوی ایران آزاد
- ایران فردا؛ طرح دهمادهای مریم رجوی برای آینده ایران
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ مریم رجوی، ایران در آستانه انقلاب؛ میتوان و باید، انتشارات شورای ملی مقاومت ایران، مهر ۱۴۰۱، صفحهٔ شناسنامه.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ همان، فهرست مطالب، صفحات ۲–۳.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ همان، «کهکشان مقاومت و ارتش آزادی ـ ایران در آستانه انقلاب»، صفحات ۴–۲۰.
- ↑ همان، صفحات ۴–۸.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ همان، صفحات ۱۰–۱۶.
- ↑ همان، صفحات ۱۳–۱۴.
- ↑ همان، صفحات ۱۴–۱۵.
- ↑ همان، صفحات ۱۶–۲۰.
- ↑ ۹٫۰ ۹٫۱ همان، «حلقهٔ مفقوده در سیاست دولتهای غرب»، صفحات ۲۱–۳۰.
- ↑ ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ همان، «پیام مریم رجوی به تظاهرات کهکشان ایران آزاد در برلین»، صفحات ۳۱–۴۲.
- ↑ همان، «گرامیداشت قیام ۳۰ تیر»، صفحات ۴۳–۵۰.
- ↑ ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ همان، «اجلاس شورای ملی مقاومت ایران»، صفحات ۵۱–۶۸.
- ↑ ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ همان، «کارزار جهانی علیه معاهدهٔ دولت بلژیک و رژیم آخوندی»، صفحات ۶۹–۸۰.
- ↑ ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ همان، «کارزار ایرانیان آزاده در سوئد»، صفحات ۸۱–۹۸.
- ↑ همان، «دیدار مایک پمپئو از اشرف ۳»، صفحات ۹۹–۱۱۰.
- ↑ ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ همان، «دیدار مایک پنس از اشرف ۳»، صفحات ۱۱۱–۱۲۶.
- ↑ ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ همان، «دیدار پروفسور ریچارد رابرتس از اشرف ۳»، صفحات ۱۲۷–۱۳۵.
- ↑ ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ همان، صفحهٔ پایانی، «طرح دهمادهای مریم رجوی برای آینده ایران».