راهپیمایی بزرگ بهسوی آزادی
| راهپیمایی بزرگ بهسوی آزادی | |
|---|---|
 روی جلد کتاب «راهپیمایی بزرگ بهسوی آزادی» | |
| نویسنده | مریم رجوی |
| ناشر | انتشارات شورای ملی مقاومت ایران |
| تاریخ نشر | مهر ۱۳۹۸ (اکتبر ۲۰۱۹) |
| موضوع | مقاومت ایران، آیندهٔ سیاسی ایران، اشرف ۳، نقش زنان در مقاومت، جنبش دادخواهی و سیاست بینالمللی در قبال جمهوری اسلامی |
| سبک | غیرداستانی، سیاسی، مجموعه پیام و سخنرانی |
| زبان | فارسی |
| نوع رسانه | چاپی و الکترونیکی |
راهپیمایی بزرگ بهسوی آزادی کتابی شامل گزیدهای از پیامها و سخنرانیهای مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیدهٔ شورای ملی مقاومت ایران، در گردهماییهای سالانهٔ مقاومت ایران در اشرف ۳ و تظاهرات ایرانیان در پنج شهر جهان در خرداد، تیر و مرداد ۱۳۹۸ است. این کتاب در مهر ۱۳۹۸، برابر با اکتبر ۲۰۱۹، از سوی انتشارات شورای ملی مقاومت ایران منتشر شد.[۱]
چهار سخنرانی اصلی کتاب به گردهمایی ایران آزاد، نمایشگاه «۱۲۰ سال مبارزهٔ مردم ایران برای آزادی»، کنفرانس پیشتازی زنان در مقاومت و کنفرانس دادخواهی قتلعام زندانیان سیاسی اختصاص دارند. بخش دوم اثر نیز پیامهای مریم رجوی به تظاهرات ایرانیان در بروکسل، واشینگتن، برلین، استکهلم و لندن را دربر میگیرد.[۲]
عنوان کتاب، مقاومت علیه جمهوری اسلامی را یک فرایند تاریخی و ادامهٔ جنبشهای آزادیخواهانهٔ مردم ایران معرفی میکند. اشرف ۳ در این روایت یکی از مراحل «راهپیمایی بزرگ بهسوی آزادی» و مقصد نهایی آن، انتقال حاکمیت به مردم و تشکیل یک جمهوری دموکراتیک در ایران است.[۳]
انتشار و مشخصات کتاب
عنوان فرعی اثر «منتخبی از پیامها و سخنرانیهای مریم رجوی در گردهماییهای سالانهٔ مقاومت ایران ـ اشرف ۳ ـ آلبانی» است. در صفحهٔ شناسنامه، تاریخ انتشار مهر ۱۳۹۸ و شمارهٔ ثبت ۹۷۸-۲-۴۹۱۶۱۵-۰۰-۰ درج شده است.[۱]
نسخهٔ پیدیاف کتاب ۶۹ صفحهٔ افقی دارد. پس از صفحات آغازین، هر صفحهٔ فایل معمولاً دو صفحهٔ چاپی را در کنار یکدیگر نمایش میدهد. شمارهگذاری متن تا صفحهٔ ۱۳۵ ادامه مییابد؛ بنابراین نسخهٔ چاپی اثر حدود ۱۳۶ صفحه دارد.
| ویژگی | اطلاعات |
|---|---|
| عنوان | راهپیمایی بزرگ بهسوی آزادی |
| نوع اثر | مجموعه پیامها و سخنرانیهای سیاسی |
| نویسنده | مریم رجوی |
| ناشر | انتشارات شورای ملی مقاومت ایران |
| محل انتشار | پاریس، فرانسه |
| تاریخ انتشار | مهر ۱۳۹۸، اکتبر ۲۰۱۹ |
| زبان | فارسی |
| شمار صفحات چاپی | حدود ۱۳۶ صفحه |
| شمار صفحات فایل | ۶۹ صفحهٔ افقی با صفحهآرایی دوصفحهای |
| شمارهٔ ثبت | ۹۷۸-۲-۴۹۱۶۱۵-۰۰-۰ |
زمینهٔ تدوین
محتوای اصلی کتاب در ارتباط با گردهماییهای سالانهٔ مقاومت ایران در اشرف ۳ تدوین شده است. این برنامهها از ۲۰ تا ۲۴ تیر ۱۳۹۸، برابر با ۱۱ تا ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، بهمدت پنج روز برگزار شدند.[۴]
اشرف ۳ محل استقرار اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران در آلبانی است. بر اساس مقدمهٔ کتاب، ساخت این مجموعه از حدود ۲۰ ماه پیش از گردهمایی آغاز شده بود. برنامههای تیر ۱۳۹۸ نخستین گردهمایی بزرگ سالانهٔ مقاومت بود که پس از انتقال اعضای مجاهدین از عراق، در اشرف ۳ برگزار شد.[۴]
در طول پنج روز، نشستها و کنفرانسهایی با موضوعهای زیر برگزار شد:
- سیاست بینالمللی در قبال ایران و جایگزین سیاسی جمهوری اسلامی؛
- نمایشگاه ۱۲۰ سال مبارزهٔ مردم ایران برای آزادی؛
- نقش زنان در مقاومت ایران؛
- همبستگی کشورهای عربی و اسلامی با مردم ایران؛
- تروریسم و مداخلهٔ منطقهای جمهوری اسلامی؛
- دادخواهی قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷.[۴]
همزمان با گردهماییهای اشرف ۳، تظاهراتی در پنج شهر اروپایی و آمریکایی برگزار شد و مریم رجوی از طریق پیام ویدئویی با شرکتکنندگان سخن گفت.
ساختار کتاب
کتاب از یک مقدمه، چهار سخنرانی مریم رجوی و پنج پیام به تظاهرات ایرانیان تشکیل شده است.[۲]
| بخش | توضیح | صفحهٔ آغاز |
|---|---|---|
| مقدمه | معرفی گردهماییهای سالانهٔ مقاومت در اشرف ۳ | ۴ |
| ایران را پس میگیریم | سخنرانی در گردهمایی ایران آزاد در اشرف ۳ | ۸ |
| مسیری با پیروزی حتمی | سخنرانی در نمایشگاه ۱۲۰ سال مبارزهٔ مردم ایران | ۳۲ |
| پیشتازی زنان در جنبش مقاومت ایران | سخنرانی در کنفرانس پیشتازی زنان | ۴۶ |
| خامنهای و دیگر مرتکبان جنایت علیه بشریت باید در برابر عدالت قرار بگیرند | سخنرانی در کنفرانس دادخواهی قتلعام ۱۳۶۷ | ۶۰ |
| تظاهرات ایرانیان در پنج شهر بزرگ جهان | معرفی سلسله تظاهرات ایران آزاد | ۷۶ |
| پیام به تظاهرات بروکسل | پیام در ۲۵ خرداد ۱۳۹۸ | ۷۸ |
| پیام به تظاهرات واشینگتن | پیام در ۳۱ خرداد ۱۳۹۸ | ۸۸ |
| پیام به تظاهرات برلین | پیام در ۱۵ تیر ۱۳۹۸ | ۱۰۰ |
| پیام به تظاهرات استکهلم | پیام در ۲۹ تیر ۱۳۹۸ | ۱۱۴ |
| پیام به تظاهرات لندن | پیام در ۵ مرداد ۱۳۹۸ | ۱۲۴ |
ایران را پس میگیریم
نخستین سخنرانی کتاب با عنوان «ایران را پس میگیریم» در ۲۲ تیر ۱۳۹۸ در گردهمایی ایران آزاد در اشرف ۳ ایراد شد.[۳]
رجوی اشرف ۳ را ادامهٔ مسیری معرفی میکند که از آغاز مقاومت در برابر جمهوری اسلامی شروع شده و از دورههای استقرار مجاهدین در اشرف و کمپ لیبرتی عبور کرده است. او ساخت اشرف ۳ را نمونهای از توانایی اعضای سازمان مجاهدین در بازسازی تشکیلات خود پس از انتقال از عراق به آلبانی میداند.
وضعیت جمهوری اسلامی
در سخنرانی، جمهوری اسلامی حکومتی گرفتار بحران اقتصادی، اختلافهای داخلی، نارضایتی اجتماعی و انزوای بینالمللی توصیف شده است. رجوی معتقد است که حکومت نه توانایی اصلاحات داخلی دارد و نه میتواند بدون بهخطرانداختن بقای خود از سرکوب، برنامهٔ اتمی و مداخلهٔ منطقهای عقبنشینی کند.[۵]
او سیاست اعلامشدهٔ علی خامنهای برای تشکیل «دولت جوان و حزباللهی» را تلاشی برای یکدستکردن ساختار قدرت و آمادهسازی حکومت در برابر اعتراضات آینده معرفی میکند.
برنامهٔ اتمی و سیاست خارجی
کتاب برنامهٔ اتمی، فعالیتهای موشکی و تنشآفرینی در خاورمیانه را ابزارهای جمهوری اسلامی برای حفظ حکومت و وادارکردن کشورهای غربی به دادن امتیاز میداند.[۶]
رجوی سیاست مماشات را عامل تشویق حکومت به ادامهٔ این اقدامات معرفی میکند و میگوید قاطعیت در برابر جمهوری اسلامی نباید با جنگطلبی یکسان دانسته شود. از دید او، سیاست درست شامل مقابله با برنامهٔ اتمی و تروریسم و بهرسمیتشناختن حق مردم ایران برای مقاومت است.
قاطعیت در برابر مماشات
در سخنرانی، قراردادن سازمان مجاهدین و ارتش آزادیبخش ملی ایران در فهرستهای تروریستی نمونهای از امتیازدهی کشورهای غربی به جمهوری اسلامی معرفی شده است. رجوی به احکام دادگاههایی اشاره میکند که در نهایت به خروج این سازمان از فهرستهای تروریستی آمریکا و اروپا انجامید.[۷]
او استدلال میکند که دادن فرصت و امتیاز به حکومت، موجب افزایش فعالیتهای تروریستی و مداخلههای منطقهای آن شده است.
جایگزین دموکراتیک
رجوی شورای ملی مقاومت را جایگزین جمهوری اسلامی معرفی میکند و بر اصولی چون جمهوری، انتخابات آزاد، جدایی دین از دولت، برابری زنان و مردان، لغو مجازات اعدام، خودمختاری ملیتها و ایران غیراتمی تأکید میکند.[۸]
او هدف مقاومت را تصاحب دائمی قدرت نمیداند، بلکه آن را انتقال حاکمیت به مردم از طریق انتخابات آزاد و تشکیل نهادهای منتخب معرفی میکند.
مسیری با پیروزی حتمی
دومین سخنرانی کتاب در ۲۱ تیر ۱۳۹۸ و در نمایشگاه «۱۲۰ سال مبارزهٔ مردم ایران برای آزادی» در اشرف ۳ ایراد شد.[۹]
این نمایشگاه روایت شورای ملی مقاومت از جنبشهای سیاسی ایران از انقلاب مشروطه تا مقاومت علیه جمهوری اسلامی را ارائه میکرد. رجوی در سخنرانی خود، این تاریخ را نبردی مستمر میان استبداد و آزادی مینامد.
انقلاب مشروطه
مریم رجوی انقلاب مشروطه ایران را نخستین تلاش بزرگ مردم ایران در قرن بیستم برای محدودکردن سلطنت مطلقه و برقراری حکومت قانون معرفی میکند. او نبود نهادهای پایدار دموکراتیک، رهبری منسجم و تشکیلات سازمانیافته را از عوامل بازگشت استبداد و کودتای رضاخان میداند.[۱۰]
نهضت ملیشدن نفت
دولت محمد مصدق در کتاب نخستین دولت ملی و دموکراتیک معاصر ایران توصیف شده است. رجوی کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ را عامل قطع فرایند نهادینهشدن دموکراسی و بازگشت دیکتاتوری سلطنتی میداند.[۱۰]
از دید او، سرکوب احزاب و نیروهای مترقی در دورهٔ پهلوی فضای سیاسی را بهگونهای از میان برد که در جریان انقلاب ۱۳۵۷، روحالله خمینی توانست رهبری انقلاب را در دست بگیرد.
انقلاب ضدسلطنتی و استقرار ولایت فقیه
رجوی انقلاب ۱۳۵۷ را انقلابی با آرمان آزادی معرفی میکند که توسط خمینی مصادره شد. او استقرار ولایت فقیه را ادامهٔ استبداد در قالبی دینی میداند.[۱۱]
در این روایت، سازمان مجاهدین از آغاز با اصل ولایت فقیه مخالفت کرد و حاضر نشد فعالیت سیاسی گروههای غیرمذهبی را نفی کند. این موضع بهعنوان مرزبندی میان برداشت آزادیخواهانه از اسلام و حکومت دینی معرفی میشود.
حلقهٔ مفقودهٔ جنبشهای گذشته
مفهوم اصلی سخنرانی آن است که جنبشهای پیشین ایران، با وجود فداکاریهای بسیار، از سازمان و جایگزین سیاسی پایدار محروم بودند. رجوی تشکیلات منسجم، رهبری و برنامهٔ روشن را «حلقهٔ مفقوده» آن جنبشها مینامد.[۱۲]
اشرف ۳ در این تحلیل نمادی از مقاومت سازمانیافته و شورای ملی مقاومت ساختار سیاسی جایگزین معرفی میشود. این ارزیابی بیانگر دیدگاه نویسنده دربارهٔ نقش سازمان مجاهدین و شورا در تحولات ایران است.
پیشتازی زنان در جنبش مقاومت ایران
سومین سخنرانی در ۲۳ تیر ۱۳۹۸ و در کنفرانس «پیشتازی زنان در مقاومت ایران» ایراد شد. شماری از شخصیتهای سیاسی، مدافعان حقوق زنان و نمایندگان پارلمانهای کشورهای مختلف در این برنامه شرکت داشتند.[۱۳]
رجوی مبارزهٔ زنان ایران را در پیوند با مقاومت علیه دو نظام سلطنتی و دینی بررسی میکند. او زنستیزی را یکی از پایههای ایدئولوژیک جمهوری اسلامی میداند و قوانین مربوط به پوشش، خانواده، ازدواج، طلاق، اشتغال و مشارکت سیاسی را از ابزارهای تبعیض حکومتی معرفی میکند.
رهبری زنان
کتاب میان حضور زنان در اعتراضات و مشارکت آنان در رهبری سیاسی ارتباط برقرار میکند. رجوی میگوید برابری تنها با حضور نمادین زنان بهدست نمیآید و زنان باید در سطوح تصمیمگیری و رهبری از جایگاه برابر برخوردار باشند.[۱۴]
او نقش زنان در شورای رهبری سازمان مجاهدین و مسئولیتهای آنان در ساختارهای سیاسی و اجرایی مقاومت را الگویی در برابر ساختار مردسالار جمهوری اسلامی معرفی میکند.
سابقهٔ مبارزهٔ زنان
سخنرانی از حضور زنان در انقلاب مشروطه، جنبش ملیشدن نفت، مبارزه علیه پهلوی و مقاومت در برابر جمهوری اسلامی یاد میکند. رجوی همچنین به زنان زندانی، شکنجهشده و اعدامشده در دههٔ ۱۳۶۰ و قربانیان قتلعام ۱۳۶۷ اشاره دارد.[۱۴]
برنامهٔ برابری
حقوق مورد تأکید در این بخش شامل موارد زیر است:
- برابری کامل در حقوق سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی؛
- حق انتخاب آزادانهٔ پوشش؛
- حق انتخاب در ازدواج و طلاق؛
- حق برابر تحصیل و اشتغال؛
- مشارکت برابر زنان در رهبری سیاسی؛
- لغو قوانین و مجازاتهای تبعیضآمیز؛
- منع خشونت و بهرهکشی از زنان.[۱۵]
کنفرانس دادخواهی قتلعام ۱۳۶۷
چهارمین سخنرانی اصلی کتاب در ۲۴ تیر ۱۳۹۸ و در کنفرانس «دادخواهی قتلعام ۶۷؛ محاکمهٔ آمران و عاملان در دادگاه بینالمللی» ایراد شد.[۱۶]
رجوی قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ را کشتاری سازمانیافته میداند که بر اساس فرمان روحالله خمینی و با مشارکت هیئتهای مرگ در زندانهای سراسر ایران اجرا شد.
فرمان قتلعام
در کتاب آمده است که زندانیانی که بر موضع سیاسی خود، بهویژه عضویت یا هواداری از سازمان مجاهدین، پای میفشردند به اعدام محکوم شدند. رجوی محتوای فرمان خمینی و پرسشهای هیئتهای مرگ را نشانهٔ تلاش برای نابودی یک جریان سیاسی و عقیدتی معرفی میکند.[۱۷]
شمار قربانیان در کتاب حدود ۳۰ هزار تن ذکر شده است. این رقم برآورد شورای ملی مقاومت است؛ شمار دقیق قربانیان بهدلیل پنهانکاری حکومت، دفن مخفیانه و نبود تحقیقات مستقل جامع مشخص نشده است.
گورهای جمعی
کتاب به تلاش حکومت برای پنهانکردن یا تخریب گورهای جمعی اشاره میکند؛ از جمله ساختوساز، احداث جاده، تسطیح زمین و ایجاد گورستانهای جدید در محل دفن قربانیان.[۱۸]
رجوی همچنین از فشار بر خانوادههایی سخن میگوید که در جستوجوی محل دفن بستگان خود بودهاند. او خودداری حکومت از ارائهٔ اطلاعات دربارهٔ قربانیان را بخشی از ادامهٔ جنایت و نقض حقوق خانوادهها میداند.
فراخوان به تحقیقات بینالمللی
خواستههای مطرحشده در سخنرانی عبارتاند از:
- پایاندادن به مصونیت مقامهای جمهوری اسلامی؛
- ارجاع پروندهٔ نقض حقوق بشر ایران به شورای امنیت سازمان ملل متحد؛
- تشکیل کمیسیون مستقل تحقیق دربارهٔ قتلعام ۱۳۶۷؛
- محاکمهٔ آمران و عاملان بر اساس موازین بینالمللی؛
- بهرسمیتشناختن حق مردم ایران برای مقاومت در برابر حکومت.[۱۹]
رجوی قتلعام را «جنایت علیه بشریت» مینامد. احراز مسئولیت کیفری اشخاص و اطلاق نهایی عنوانهای حقوقی به رویداد، مستلزم رسیدگی در دادگاهی صلاحیتدار است.
تعریف جنبش دادخواهی
جنبش دادخواهی در این کتاب جنبش خانوادههای قربانیان، زندانیان سیاسی، شکنجهشدگان و همهٔ کسانی معرفی میشود که خواهان روشنشدن حقیقت و محاکمهٔ مسئولان هستند.[۲۰]
هدف جنبش، ادامهٔ پیگیری تا مشخصشدن هویت همهٔ اعدامشدگان، یافتن محل دفن آنان و پاسخگوکردن آمران و عاملان اعلام شده است.
تظاهرات ایرانیان در پنج شهر جهان
بخش دوم کتاب به سلسله تظاهرات ایرانیان در پنج شهر اختصاص دارد. این تجمعها در فاصلهٔ ۲۵ خرداد تا ۵ مرداد ۱۳۹۸ برگزار شدند.[۲۱]
| شهر | کشور | تاریخ | صفحهٔ آغاز پیام |
|---|---|---|---|
| بروکسل | بلژیک | ۲۵ خرداد ۱۳۹۸ | ۷۸ |
| واشینگتن | ایالات متحدهٔ آمریکا | ۳۱ خرداد ۱۳۹۸ | ۸۸ |
| برلین | آلمان | ۱۵ تیر ۱۳۹۸ | ۱۰۰ |
| استکهلم | سوئد | ۲۹ تیر ۱۳۹۸ | ۱۱۴ |
| لندن | بریتانیا | ۵ مرداد ۱۳۹۸ | ۱۲۴ |
بر اساس مقدمهٔ این بخش، تظاهرات با هدف اعلام همبستگی با اعتراضات مردم ایران، حمایت از کانونهای شورشی و ارتش آزادیبخش و پشتیبانی از شورای ملی مقاومت برگزار شدند.[۲۱]
پیام به تظاهرات بروکسل
پیام بروکسل بر سیاست اتحادیهٔ اروپا در قبال جمهوری اسلامی تمرکز دارد. رجوی خواهان تحریم نهادهای سرکوبگر، مقابله با برنامهٔ اتمی و موشکی، محدودکردن فعالیت مأموران حکومت و بهرسمیتشناختن حق مردم ایران برای مقاومت میشود.[۲۲]
او میان قاطعیت سیاسی و جنگ تمایز میگذارد و استدلال میکند که دادن امتیاز به جمهوری اسلامی به افزایش سرکوب داخلی و فعالیتهای منطقهای آن منجر شده است.
پیام به تظاهرات واشینگتن
در پیام واشینگتن، رجوی به سابقهٔ مبارزه برای استقلال و آزادی در آمریکا اشاره میکند و از دولت و کنگرهٔ آمریکا میخواهد خواست مردم ایران برای تغییر حکومت را بهرسمیت بشناسند.[۲۳]
موضوعهای دیگر این پیام عبارتاند از تحریم سپاه پاسداران، فشار بر حکومت برای توقف برنامهٔ اتمی و موشکی، مقابله با فعالیتهای منطقهای و حمایت از یک جمهوری دموکراتیک و غیراتمی.
پیام به تظاهرات برلین
پیام برلین بر ضرورت توقف سیاست امتیازدهی اروپا به جمهوری اسلامی تأکید دارد. رجوی به پروندهٔ ترور مخالفان ایرانی در رستوران میکونوس و حکم دادگاه آلمان دربارهٔ نقش مقامهای جمهوری اسلامی اشاره میکند.[۲۴]
او همچنین فعالیتهای وزارت اطلاعات و سفارتخانههای جمهوری اسلامی در اروپا را مطرح کرده و خواهان اخراج مأموران و محدودکردن نهادهای وابسته به حکومت میشود.
پیام به تظاهرات استکهلم
پیام استکهلم با اشاره به محمد مصدق، انقلاب مشروطه و مخالفت با دیکتاتوری پهلوی، بر مرزبندی مقاومت با هر دو نظام سلطنتی و دینی تأکید میکند.[۲۵]
رجوی آزادی، استقلال، جمهوری و حاکمیت مردم را هدف مشترک جنبشهای تاریخی ایران معرفی میکند. او همچنین خواهان حمایت سوئد و کشورهای اسکاندیناوی از حقوق بشر و جنبش دادخواهی در ایران میشود.
پیام به تظاهرات لندن
تظاهرات لندن نقطهٔ پایانی سلسله تجمعهای پنجگانه بود. پیام رجوی در این برنامه به سیاست بریتانیا و اروپا در قبال جمهوری اسلامی اختصاص داشت.[۲۶]
رجوی سیاست مماشات را مغایر با منافع مردم ایران و صلح منطقهای توصیف میکند. او از دولت بریتانیا میخواهد:
- حمایت از حقوق بشر در ایران را در سیاست خارجی خود در اولویت قرار دهد؛
- برای اعزام هیئت تحقیق بینالمللی به زندانهای ایران اقدام کند؛
- از زندانیان سیاسی، بهویژه زنان زندانی، حمایت کند؛
- سپاه پاسداران و نهادهای وابسته به خامنهای را تحریم کند؛
- سیاست کمک به حفظ جمهوری اسلامی را کنار بگذارد.[۲۶]
در این پیام، صلح پایدار در خاورمیانه با پایان مداخلههای جمهوری اسلامی و تحقق آزادی و حاکمیت مردم ایران مرتبط دانسته شده است.
مضامین اصلی
آزادی بهمثابه یک فرایند تاریخی
کتاب آزادی را حاصل یک رویداد ناگهانی نمیداند، بلکه آن را نتیجهٔ مبارزهای تاریخی از انقلاب مشروطه تا مقاومت معاصر معرفی میکند. عنوان «راهپیمایی بزرگ» بیانگر همین نگاه فرایندی است.
نقش سازمان و آلترناتیو
یکی از استدلالهای مرکزی اثر این است که جنبشهای گذشته بهدلیل فقدان سازمان، رهبری و جایگزین سیاسی پایدار شکست خوردند یا مصادره شدند. شورای ملی مقاومت بهعنوان پاسخی به این «حلقهٔ مفقوده» معرفی شده است.
نفی دیکتاتوری سلطنتی و دینی
کتاب تاریخ معاصر ایران را صحنهٔ مبارزه با دو نوع استبداد، یعنی سلطنت پهلوی و ولایت فقیه، میداند. نظام مطلوب نویسنده جمهوری مبتنی بر رأی آزاد، کثرتگرایی و جدایی دین از دولت است.
رهبری زنان
حضور زنان در رهبری مقاومت یکی از مضامین اصلی کتاب است. نویسنده بر این باور است که مقابله با بنیادگرایی مذهبی بدون مشارکت برابر زنان در تصمیمگیری و رهبری سیاسی امکانپذیر نیست.
دادخواهی و پاسخگویی
جنبش دادخواهی در اثر پلی میان گذشته و آینده تلقی میشود. رسیدگی به قتلعام ۱۳۶۷ و دیگر موارد نقض حقوق بشر، شرط جلوگیری از تکرار خشونت حکومتی در ایران آینده معرفی شده است.
قاطعیت در برابر مماشات
پیام مشترک بخشهای مربوط به سیاست خارجی این است که دادن امتیاز به جمهوری اسلامی به میانهروی آن منجر نشده است. نویسنده خواهان اعمال فشار سیاسی و حقوقی و حمایت از خواست مردم ایران برای تغییر حکومت است.
مفهوم «راهپیمایی بزرگ»
«راهپیمایی بزرگ بهسوی آزادی» در کتاب استعارهای برای مسیر طولانی مقاومت ایران است. این مسیر از مخالفت با حکومت پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، تأسیس شورای ملی مقاومت و ارتش آزادیبخش، استقرار در اشرف و لیبرتی و انتقال به آلبانی عبور میکند.
ساخت اشرف ۳ در این روایت پایان راه نیست، بلکه مرحلهای برای بازسازی مقاومت و ادامهٔ حرکت بهسوی ایران آزاد است. عبارت «ایران را پس میگیریم» نیز بیانگر هدف سیاسی این مسیر، یعنی پایان ولایت فقیه و انتقال حاکمیت به مردم، است.[۳]
جایگاه کتاب در آثار مریم رجوی
این اثر از نخستین کتابهای مجموعهای است که سخنرانیهای سالانهٔ مریم رجوی را در قالب کتاب منتشر میکند. موضوعات آن در آثار بعدی، از جمله «تعهد ما»، «آزادی، دمکراسی و برابری»، «ایران در آستانه انقلاب»، «ایران فردا؛ طرح دهمادهای مریم رجوی برای آینده ایران»، «بهسوی جمهوری دموکراتیک» و «بهسوی ایران آزاد» نیز ادامه یافتهاند.
وجه مشترک این آثار، تأکید بر مقاومت سازمانیافته، نفی سلطنت و ولایت فقیه، جدایی دین از دولت، برابری زنان، لغو مجازات اعدام، خودمختاری ملیتها، ایران غیراتمی و انتقال حاکمیت به مردم است.
اهمیت اسنادی
کتاب برای شناخت مواضع شورای ملی مقاومت در سال ۱۳۹۸ و نخستین گردهماییهای گستردهٔ مقاومت در اشرف ۳ اهمیت اسنادی دارد. سخنرانیها تصویری از ارزیابی این جریان از وضعیت جمهوری اسلامی، پیامدهای انتقال مجاهدین از عراق به آلبانی و راهبرد بینالمللی مقاومت ارائه میکنند.
بخش مربوط به نمایشگاه ۱۲۰ سال مبارزه، روایت تاریخی شورای ملی مقاومت از انقلاب مشروطه، نهضت مصدق، انقلاب ضدسلطنتی و مقاومت علیه جمهوری اسلامی را بازتاب میدهد. فصل مربوط به زنان نیز جایگاه برابری جنسیتی و رهبری زنان را در برنامهٔ سیاسی نویسنده توضیح میدهد.
جستارهای وابسته
- مریم رجوی
- شورای ملی مقاومت ایران
- سازمان مجاهدین خلق ایران
- ارتش آزادیبخش ملی ایران
- اشرف ۳
- کمپ اشرف
- کمپ لیبرتی
- جنبش دادخواهی
- قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷
- زنان در سازمان مجاهدین خلق ایران
- انقلاب مشروطه ایران
- محمد مصدق
- کودتای ۲۸ مرداد
- قیام آبان ۱۳۹۸ ایران
- تعهد ما
- آزادی، دمکراسی و برابری
- ایران در آستانه انقلاب
- بهسوی جمهوری دموکراتیک
- بهسوی ایران آزاد
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ مریم رجوی، راهپیمایی بزرگ بهسوی آزادی، انتشارات شورای ملی مقاومت ایران، مهر ۱۳۹۸، صفحهٔ شناسنامه.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ همان، فهرست مطالب، صفحات ۲–۳.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ همان، «ایران را پس میگیریم»، صفحات ۸–۳۱.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ همان، «جهان به دیدار اشرف ۳ میآید»، صفحات ۴–۷.
- ↑ همان، صفحات ۱۰–۱۷.
- ↑ همان، صفحات ۱۲–۱۸.
- ↑ همان، صفحات ۱۸–۲۳.
- ↑ همان، صفحات ۲۳–۳۱.
- ↑ همان، «مسیری با پیروزی حتمی»، صفحات ۳۲–۴۵.
- ↑ ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ همان، صفحات ۳۴–۳۷.
- ↑ همان، صفحات ۳۷–۴۱.
- ↑ همان، صفحات ۳۴–۴۵.
- ↑ همان، «پیشتازی زنان در جنبش مقاومت ایران»، صفحات ۴۶–۵۹.
- ↑ ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ همان، صفحات ۴۸–۵۶.
- ↑ همان، صفحات ۵۴–۵۹.
- ↑ همان، «خامنهای و دیگر مرتکبان جنایت علیه بشریت باید در برابر عدالت قرار بگیرند»، صفحات ۶۰–۷۵.
- ↑ همان، صفحات ۶۲–۶۹.
- ↑ همان، صفحات ۶۷–۷۱.
- ↑ همان، صفحات ۷۰–۷۵.
- ↑ همان، صفحات ۷۲–۷۵.
- ↑ ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ همان، «تظاهرات ایرانیان در پنج شهر بزرگ جهان»، صفحات ۷۶–۷۷.
- ↑ همان، «پیام مریم رجوی به تظاهرات ایرانیان در بروکسل»، صفحات ۷۸–۸۷.
- ↑ همان، «پیام مریم رجوی به تظاهرات ایرانیان در واشینگتن»، صفحات ۸۸–۹۹.
- ↑ همان، «پیام مریم رجوی به تظاهرات ایران آزاد در برلین»، صفحات ۱۰۰–۱۱۳.
- ↑ همان، «پیام مریم رجوی به تظاهرات ایرانیان در سوئد»، صفحات ۱۱۴–۱۲۳.
- ↑ ۲۶٫۰ ۲۶٫۱ همان، «پیام مریم رجوی به تظاهرات ایرانیان در انگلستان»، صفحات ۱۲۴–۱۳۵.