درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۱۲۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
== < | <div class="main-box"> | ||
<div class="box-header">[[پرونده:Pecile.png|45px|alt=|پیوند=]] نوشتارهای جدید هفته</div> | |||
<div class="box-content"> | |||
<!-- نوشتار 1 --> | |||
<div class="box-content"> | |||
<div>[[پرونده:عبدالرحمن قاسملو21.jpg|جایگزین=عبدالرحمن قاسملو|بندانگشتی|190x190پیکسل|عبدالرحمن قاسملو]]</div> | |||
<div> | |||
'''دکتر عبدالرحمان قاسملو،''' (زادهٔ ۱ دی ۱۳۰۹ در ارومیه– ترور در۲۲ تیر ۱۳۶۸) دبیرکل [[حزب دموکرات کردستان ایران]] بود. پس ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و تشکیل [[شورای ملی مقاومت ایران]]، این حزب به آن پیوست. شعار حزب دموکرات کردستان ایران، خودمختاری برای کردستان، دموکراسی برای ایران بود. | |||
عبدالرحمان قاسلمو در سال ۱۳۶۳ به دلیل تمایل برای مذاکره با رژیم ایران از شورای ملی مقاومت جدا شد و اصرار [[مسعود رجوی]] رئیس شورای ملی مقاومت برای منصرف کردن وی کارگر نیفتاد. | |||
عبدالرحمان قاسلمو در جریان این مذاکرات در جلسهای در وین توسط افراد اعزام شده از سوی جمهوری اسلامی ترور شد. | |||
این ترور هنگام مذاکره با هیئت نمایندگی جمهوری اسلامی ایران شامل محمدجعفری صحرارودی، ريس امور کردها در [[وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی|وزارت اطلاعات]]، مصطفی آجوادی، استاندار کردستان و امیر بزرگیان، با نام اصلی غفور درجزی، از نیروهای ویژه [[سپاه پاسداران]]، در آپارتمانی در شهر وین انجام شد. | |||
[[عبدالرحمن قاسملو|بیشتر بخوانید...]] | |||
<div> | |||
<!-- نوشتار ۲ --> | |||
<div class="box-content"> | |||
<div>[[پرونده:اصغر نحویپور21.jpg|جایگزین=اصغر نحویپور|بندانگشتی|160x160پیکسل|زهرا کاظمیاصغر نحویپور]]</div> | |||
<div> | |||
'''اصغر نحویپور'''، (زاده ۱ فروردین ۱۳۵۰- به قتل رسیده در ۲۴ تیر۱۳۹۶) نام یک جوان ایرانی ورزشکار است که در مترو تهران به دفاع از یکی از زنان مسافر برخاست. این زن توسط یک آخوند مورد بیحرمتی قرار گرفته بود. اصغر نحویپور عمامه این آخوند را از سرش برداشت و به دادن شعار علیه جمهوری اسلامی پرداخت. | |||
در همین حین یکی از نیروهای امنیتی که در محل حضور داشت از فاصله نزدیک با کلاشینکف به او شلیک کرد. اصغر نحویپور در آخرین لحظات حیات خود، در حالی که بر زمین افتاده بود، فریاد زد «جانم فدای ایران» و سپس جان باخت. فیلم این حادثه در شبکههای اجتماعی منتشر شد و احساسات بسیاری از ایرانیان را برانگیخت. | |||
[[اصغر نحویپور|بیشتر بخوانید...]] | |||
<div> | |||
<!-- نوشتار 3 --> | |||
<div class="box-content"> | |||
<div>[[پرونده:سیمین اصلی.JPG|جایگزین=سیمین بهبهانی|بندانگشتی|170x170پیکسل|سیمین بهبهانی]]</div> | |||
<div> | |||
'''سیمین بهبهانی'''، با نام اصلی سیمین خلیلی (زادهی۲۸ تیرماه ۱۳۰۶، تهران ــ درگذشت ۲۸ مردادماه ۱۳۹۳، تهران)، نویسنده و غزلسرای معاصر ایران و از اعضای [[کانون نو|کانون نویسندگان]] بود، پدر سیمین بهبهانی عباس خلیلی، نویسنده و مترجم و روزنامهنگار معروف دوره [[رضاشاه پهلوی|رضاشاه]] و اوایل دوره [[محمدرضا پهلوی|محمدرضا شاه]] و مادرش فخر عظمی ارغون، بانویی اهل فرهنگ و قلم بود. سیمین بهبهانی از برجستهترین چهرههای ادبیات ایران است. او دارای مدرک لیسانس رشتهی حقوق در دانشگاه ایران بود. | |||
از سیمین بهبهانی آثار زیادی بهجا مانده است که برخی از این آثار عبارتند از: سهتار شکسته، جای پا، رستاخیز، دشت ارژنگ. سیمین بهبهانی از مؤثرترین و مبتکرترین شاعران عرصهی غزل معاصر است. او بهخاطر سرودن غزل فارسی در وزنهای بیسابقه، به ''نیمای غزل'' معروف است. سیمین بهبهانی در طول زندگیاش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در ۲۰ کتاب منتشر شدهاند. شعرهای سیمین بهبهانی موضوعاتی همچون عشق به وطن، انقلاب، فقر، آزادی و زنان را در بر میگیرند. او شعر معروف ''دوباره میسازمت وطن'' را در سال ۱۳۵۹ سرود. سیمین بهبهانی در جریان [[انقلاب ضد سلطنتی|انقلاب ضدسلطنتی]] اشعار زیادی نوشت که به سرودهای دانشجویان معترض دانشگاههای کشور در سال ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ تبدیل شد. | |||
سیمین بهبهانی پس از انقلاب نیز همواره از طرف مأموران امنیتی تحت فشار و سانسور قرار داشت. وی شعر شورانگیز «آتش در زندان» را در پاییز سال ۱۳۶۷ برای زندانیان سیاسی قتل عام شده در جریان [[قتل عام ۶۷]] سرود. او در سال ۱۳۸۴ در تجمع به مناسبت روز جهانی زن در پارک دانشجوی تهران مورد ضرب و شتم نیروهای امنیتی قرار گرفت. هنگامی که در ۱۷ اسفند ۱۳۸۸ قصد داشت برای سخنرانی درباره فمینیسم در روز جهانی زن به پاریس برود، مأموران امنیتی گذرنامهی وی را توقیف و به او اعلام کردند که ممنوع الخروج است. سیمین بهبهانی سرانجام روز سه شنبه، ۲۸ مرداد ۱۳۹۳، در سن ۸۷ سالگی درگذشت. پیکر او با حضور مردم و ادیبان و هنرمندان از مقابل تالار وحدت تشییع شد و در بهشت زهرا به خاک سپردهشد. | |||
[[سیمین بهبهانی|بیشتر بخوانید...]] | |||
<div> | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۳۵
نوشتارهای جدید هفته
دکتر عبدالرحمان قاسملو، (زادهٔ ۱ دی ۱۳۰۹ در ارومیه– ترور در۲۲ تیر ۱۳۶۸) دبیرکل حزب دموکرات کردستان ایران بود. پس ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و تشکیل شورای ملی مقاومت ایران، این حزب به آن پیوست. شعار حزب دموکرات کردستان ایران، خودمختاری برای کردستان، دموکراسی برای ایران بود.
عبدالرحمان قاسلمو در سال ۱۳۶۳ به دلیل تمایل برای مذاکره با رژیم ایران از شورای ملی مقاومت جدا شد و اصرار مسعود رجوی رئیس شورای ملی مقاومت برای منصرف کردن وی کارگر نیفتاد.
عبدالرحمان قاسلمو در جریان این مذاکرات در جلسهای در وین توسط افراد اعزام شده از سوی جمهوری اسلامی ترور شد.
این ترور هنگام مذاکره با هیئت نمایندگی جمهوری اسلامی ایران شامل محمدجعفری صحرارودی، ريس امور کردها در وزارت اطلاعات، مصطفی آجوادی، استاندار کردستان و امیر بزرگیان، با نام اصلی غفور درجزی، از نیروهای ویژه سپاه پاسداران، در آپارتمانی در شهر وین انجام شد.
اصغر نحویپور، (زاده ۱ فروردین ۱۳۵۰- به قتل رسیده در ۲۴ تیر۱۳۹۶) نام یک جوان ایرانی ورزشکار است که در مترو تهران به دفاع از یکی از زنان مسافر برخاست. این زن توسط یک آخوند مورد بیحرمتی قرار گرفته بود. اصغر نحویپور عمامه این آخوند را از سرش برداشت و به دادن شعار علیه جمهوری اسلامی پرداخت.
در همین حین یکی از نیروهای امنیتی که در محل حضور داشت از فاصله نزدیک با کلاشینکف به او شلیک کرد. اصغر نحویپور در آخرین لحظات حیات خود، در حالی که بر زمین افتاده بود، فریاد زد «جانم فدای ایران» و سپس جان باخت. فیلم این حادثه در شبکههای اجتماعی منتشر شد و احساسات بسیاری از ایرانیان را برانگیخت.
سیمین بهبهانی، با نام اصلی سیمین خلیلی (زادهی۲۸ تیرماه ۱۳۰۶، تهران ــ درگذشت ۲۸ مردادماه ۱۳۹۳، تهران)، نویسنده و غزلسرای معاصر ایران و از اعضای کانون نویسندگان بود، پدر سیمین بهبهانی عباس خلیلی، نویسنده و مترجم و روزنامهنگار معروف دوره رضاشاه و اوایل دوره محمدرضا شاه و مادرش فخر عظمی ارغون، بانویی اهل فرهنگ و قلم بود. سیمین بهبهانی از برجستهترین چهرههای ادبیات ایران است. او دارای مدرک لیسانس رشتهی حقوق در دانشگاه ایران بود.
از سیمین بهبهانی آثار زیادی بهجا مانده است که برخی از این آثار عبارتند از: سهتار شکسته، جای پا، رستاخیز، دشت ارژنگ. سیمین بهبهانی از مؤثرترین و مبتکرترین شاعران عرصهی غزل معاصر است. او بهخاطر سرودن غزل فارسی در وزنهای بیسابقه، به نیمای غزل معروف است. سیمین بهبهانی در طول زندگیاش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در ۲۰ کتاب منتشر شدهاند. شعرهای سیمین بهبهانی موضوعاتی همچون عشق به وطن، انقلاب، فقر، آزادی و زنان را در بر میگیرند. او شعر معروف دوباره میسازمت وطن را در سال ۱۳۵۹ سرود. سیمین بهبهانی در جریان انقلاب ضدسلطنتی اشعار زیادی نوشت که به سرودهای دانشجویان معترض دانشگاههای کشور در سال ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ تبدیل شد.
سیمین بهبهانی پس از انقلاب نیز همواره از طرف مأموران امنیتی تحت فشار و سانسور قرار داشت. وی شعر شورانگیز «آتش در زندان» را در پاییز سال ۱۳۶۷ برای زندانیان سیاسی قتل عام شده در جریان قتل عام ۶۷ سرود. او در سال ۱۳۸۴ در تجمع به مناسبت روز جهانی زن در پارک دانشجوی تهران مورد ضرب و شتم نیروهای امنیتی قرار گرفت. هنگامی که در ۱۷ اسفند ۱۳۸۸ قصد داشت برای سخنرانی درباره فمینیسم در روز جهانی زن به پاریس برود، مأموران امنیتی گذرنامهی وی را توقیف و به او اعلام کردند که ممنوع الخروج است. سیمین بهبهانی سرانجام روز سه شنبه، ۲۸ مرداد ۱۳۹۳، در سن ۸۷ سالگی درگذشت. پیکر او با حضور مردم و ادیبان و هنرمندان از مقابل تالار وحدت تشییع شد و در بهشت زهرا به خاک سپردهشد.