کاربر:Alireza k h/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
نوشتن مقاله محمود فرد
 
(۴۶۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
 
{{جعبه زندگینامه
plaintext{{جعبه زندگینامه
| اندازه جعبه =
| اندازه جعبه       =
| عنوان =  
| عنوان            = ژنرال
| نام = محمود فرد
| عنوان ۲          =
| تصویر =محمود فرد- ۱.jpg
| نام               = وو نگوین جیاپ
| اندازه تصویر =
| تصویر             = Vo_Nguyen_Giap.jpg
| عنوان تصویر = محمود فرد
| اندازه تصویر     =
| زادروز = ۱۳۴۶
| عنوان تصویر       =  
| زادگاه = همدان
| زادروز           = ۲۵ اوت ۱۹۱۱
| تاریخ مرگ = ۱۴۰۴ (اسفند ۱۴۰۴ / مارس ۲۰۲۶)
| زادگاه           = آن زا، کوانگ بینه، هندوچین فرانسه (ویتنام کنونی)
| مکان مرگ = آلبانی
| مکان ناپدیدشدن    =
|عرض جغرافیایی محل دفن=
| تاریخ ناپدیدشدن  =
|طول جغرافیایی محل دفن=
| وضعیت            =
|latd=|latm=|lats=|latNS=N
| تاریخ مرگ         = ۴ اکتبر ۲۰۱۳
|longd=|longm=|longs=|longEW=E
| مکان مرگ         = هانوی، ویتنام
| محل زندگی = قرارگاه اشرف، کمپ لیبرتی، آلبانی
| عرض جغرافیایی محل دفن =
| ملیت = ایرانی
| طول جغرافیایی محل دفن =
| نژاد =
| latd= |latm= |lats= |latNS=N
| تابعیت =
| longd= |longm= |longs= |longEW=E
| تحصیلات =
| علت مرگ          = کهولت سن
| دانشگاه =
| پیداشدن جسد      =
| پیشه = مجاهد، مبارز سیاسی
| آرامگاه          =
| سال‌های فعالیت = از خرداد ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴ (۳۶ سال)
| بناهای یادبود    =
| کارفرما =
| محل زندگی         = هانوی، ویتنام
| نهاد = سازمان مجاهدین خلق ایران
| ملیت             = ویتنامی
| نماینده =
| نام‌های دیگر      =  
| شناخته‌شده برای = مقاومت در برابر رژیم جمهوری اسلامی، ایستادگی در اشرف و لیبرتی
| نژاد             =  
| نقش‌های برجسته = شرکت در عملیات مروارید (۱۳۷۰)، عملیات سحر ۴ (۱۳۷۶)، حماسه فروغ ایران (۱۳۸۸)، مقاومت در برابر حملات به اشرف و لیبرتی
| تابعیت           = ویتنام
| سبک =
| تحصیلات           = دکترای حقوق، دانشگاه هانوی
| تأثیرگذاران =
| دانشگاه           = دانشگاه هانوی
| تأثیرپذیرفتگان =
| پیشه             = نظامی، سیاستمدار، نویسنده
| شهر خانگی = همدان
| سال‌های فعالیت     = ۱۹۴۱–۱۹۹۱
| تلویزیون =
| کارفرما           = دولت ویتنام
| لقب = مجاهد پاکباز، مجاهد صدیق، مجاهد دلاور
| نهاد             = ارتش خلق ویتنام، حزب کمونیست ویتنام
| حزب =
| نماینده           =
| جنبش = مقاومت ایران، سازمان مجاهدین خلق ایران
| شناخته‌شده برای   = پیروزی در نبرد دین‌بین‌فو، رهبری نظامی در جنگ ویتنام
| مخالفان = رژیم جمهوری اسلامی ایران
| نقش‌های برجسته     = فرمانده کل ارتش خلق ویتنام، وزیر دفاع ویتنام
| هیئت =
| سبک               = استراتژی جنگ چریکی و جنگ مردمی
| دین =
| تأثیرگذاران       = هوشی مین، مائو تسه‌تونگ، ناپلئون
| مذهب =
| تأثیرپذیرفتگان   = جنبش‌های آزادی‌خواهی جهان
| منصب =
| شهر خانگی         = هانوی
| مکتب =
| دستمزد            =
| آثار =  
| دارایی خالص      =
| قد                =
| وزن              =
| تلویزیون         =
| لقب               = ببر دین‌بین‌فو، ناپلئون ویتنامی
| دوره              =
| پس از            =
| پیش از            =
| حزب               = حزب کمونیست ویتنام
| جنبش             = ضداستعماری، کمونیستی
| مخالفان           = استعمار فرانسه، ایالات متحده
| هیئت             =
| دین               =
| مذهب             =
| اتهام            =
| مجازات            =
| وضعیت گناهکاری    =
| منصب             = معاون نخست‌وزیر ویتنام (۱۹۵۵–۱۹۸۰)، وزیر دفاع (۱۹۴۶–۱۹۸۰)
| مکتب             = مارکسیست-لنینیست
| آثار             = جنگ مردمی، ارتش مردمی (۱۹۶۲)، دین‌بین‌فو (۱۹۶۴)
| همسر              = کوانگ تای (درگذشته ۱۹۴۱)، دانگ تی زوان
| شریک زندگی        =
| فرزندان          = پنج فرزند
| والدین            = وو کوانگ نگیهم (پدر)، نگوین تی کین (مادر)
| خویشاوندان سرشناس =
| خویشاوندان سرشناس =
| جوایز             =
| جوایز =
| امضا             =
| امضا =
| اندازه امضا       =
| اندازه امضا =
| signature_alt    =
| وبگاه =
| وبگاه             =
| پانویس =
| imdb_id          =
| Soure_id          =
| پانویس           =  
}}
}}
'''محمود فرد''' (زادهٔ خرداد ۱۳۴۶ در همدان – درگذشتهٔ ۱۴۰۴ در آلبانی)، مجاهد خلق و عضو [[ارتش آزادی‌بخش ملی ایران]] بود. او پس از ۳۶ سال مبارزهٔ مداوم و وفادارانه با رژیم جمهوری اسلامی، در [[اشرف ۳|اشرف۳]] در آلبانی درگذشت و به یاران شهیدش پیوست. محمود فرد نمادی از تعهد، فداکاری و مقاومت پایدار در برابر دیکتاتوری مذهبی شناخته می‌شود.
== زندگی اولیه و پیوستن به مقاومت ==
محمود فرد، فرزند مردم همدان، در خرداد ۱۳۴۶ متولد شد. او در خرداد ۱۳۶۸ با ارسال درخواست کتبی، به ارتش آزادی‌بخش ملی ایران پیوست و لباس رزم پوشید. از همان آغاز در عملیات‌های نظامی شرکت کرد؛ از جمله عملیات مروارید در سال ۱۳۷۰ که در برابر نیروهای مهاجم رژیم ایستادگی نمود و سپس در عملیات سحر ۴ در سال ۱۳۷۶ با روحیهٔ جنگنده حضور یافت.<ref name=":0">[https://news.mojahedin.org/i/%D8%AC%D8%A7%D9%88%D8%AF%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%AF جاودانگی مجاهد پاکباز محمود فرد]</ref>
== سال‌های پایداری در اشرف و لیبرتی ==
یکی از مهم‌ترین دوره‌های زندگی مبارزه‌ای محمود فرد، ۱۴ سال مقاومت در [[قرارگاه اشرف]] و [[کمپ لیبرتی]] بود. او در برابر بمباران‌ها، محاصره اقتصادی، حملات زمینی و موشکی، و شکنجه‌های روانی گسترده (از جمله استفاده از صدها بلندگو) ایستادگی کرد و با روحیهٔ بالا، یاور و کمک‌کار همرزمان خود بود.


این مجاهد  در حماسه‌های مهم مقاومت شرکت داشت:


'''وو نگوین جیاپ''' (گیاپ) (Vo Nguyen Giap)، (زاده ۲۵اوت ۱۹۱۱، درگذشته ۴اکتبر۲۰۱۳)، ژنرال برجسته ویتنامی بود که بدون آموزش نظامی رسمی، به یکی از بزرگ‌ترین استراتژیست‌های نظامی قرن بیستم تبدیل شد و نقش کلیدی در شکست فرانسه و ایالات متحده در ویتنام ایفا کرد. جیاپ که در ابتدا معلم تاریخ و روزنامه‌نگار بود، در جوانی به حزب کمونیست پیوست و تحت تأثیر هوشی مین، سازمان ویت‌مینه را برای مبارزه با استعمار فرانسه و اشغال ژاپن تأسیس کرد. در جنگ اول هندوچین (۱۹۴۶-۱۹۵۴)، او با استفاده از تاکتیک‌های چریکی و جنگ مردمی، پیروزی تاریخی در نبرد دین‌بین‌فو را به دست آورد که منجر به پایان حاکمیت فرانسه شد. در جنگ ویتنام (۱۹۵۵-۱۹۷۵)، جیاپ فرمانده نیروهای شمالی بود و عملیات‌هایی مانند حمله تت در ۱۹۶۸ را هدایت کرد که ضربه روانی شدیدی به آمریکا وارد کرد و در نهایت به اتحاد ویتنام در ۱۹۷۵ منجر شد. استراتژی‌های او بر پایه جنگ طولانی‌مدت، بسیج مردمی و بهره‌برداری از ضعف‌های دشمن بود، که الهام‌بخش جنبش‌های آزادی‌خواهی در جهان شد. جیاپ پس از جنگ، سمت‌های سیاسی مانند معاون نخست‌وزیر و وزیر دفاع را بر عهده داشت، اما در دهه ۱۹۸۰ به حاشیه رانده شد. میراث او به عنوان "ناپلئون ویتنامی" یا "ببر دین‌بین‌فو"، نماد مقاومت در برابر امپریالیسم است و آثارش مانند "جنگ مردمی، ارتش مردمی" تأثیرگذار بوده‌اند. او با وجود انتقادها به خاطر تلفات بالا، به عنوان یک نابغه نظامی شناخته می‌شود که دو قدرت بزرگ را شکست داد.
حماسهٔ فروغ ایران در ۶ و ۷ مرداد ۱۳۸۸
 
== زندگی اولیه و آموزش ==
وو نگوین جیاپ در ۲۵ اوت ۱۹۱۱ در روستای آن زا، استان کوانگ بینه، در هندوچین فرانسه (ویتنام کنونی) متولد شد. او در خانواده‌ای پایین‌طبقه متوسط با سابقه ضداستعماری بزرگ شد؛ پدرش، وو کوانگ نگیهم، یک دانشمند ضداستعماری بود و مادرش، نگوین تی کین، از خانواده‌ای مبارز می‌آمد. جیاپ از کودکی تحت تأثیر داستان‌های ژنرال‌های ویتنامی قرار گرفت و در ۱۴ سالگی به جنبش ملی‌گرایانه پنهان پیوست. او در دبیرستان کووک هوک در هوئه تحصیل کرد و در آنجا با ایده‌های انقلابی هوشی مین آشنا شد. در سال ۱۹۲۶، در سن ۱۴ سالگی، به انجمن جوانان انقلابی ویتنام (تان نین) پیوست و در ۱۸ سالگی به دلیل حمایت از فعالیت‌های انقلابی دستگیر شد و ۱۳ ماه از سه سال محکومیت خود را گذراند.
 
== فعالیت‌های انقلابی اولیه ==
پس از آزادی، جیاپ به فعالیت‌های ضداستعماری ادامه داد و یکی از بنیان‌گذاران حزب کمونیست هندوچین شد. او در دانشگاه هانوی حقوق خواند و در سال ۱۹۳۷ دکترای خود را گرفت. سپس به عنوان معلم تاریخ در هانوی مشغول شد و روزنامه‌هایی مانند "هون تره تاپ موی" و "تراوایل" را تأسیس کرد که توسط مقامات فرانسوی بسته شدند. جیاپ علاقه خاصی به تاکتیک‌های نظامی ناپلئون داشت و می‌توانست نقشه‌های نبردهای او را از حفظ ترسیم کند. در سال ۱۹۳۹ با کوانگ تای ازدواج کرد، اما همسرش در سال ۱۹۴۱ در زندان فرانسوی‌ها درگذشت. جیاپ در سال ۱۹۴۰ به چین گریخت و با هوشی مین دیدار کرد، جایی که برنامه‌ریزی برای پیشبرد اهداف ملی‌گرایانه ویتنام را آغاز کردند.
 
== تأسیس ویت‌مینه و آغاز جنگ اول هندوچین ==
در ژانویه ۱۹۴۱، جیاپ و هوشی مین به ویتنام بازگشتند و سازمان ویت‌مینه را برای مبارزه با استعمار فرانسه و اشغال ژاپن تأسیس کردند. جیاپ نیروهای ویت‌مینه را با کمک چینی‌ها آموزش داد و در دسامبر ۱۹۴۴، جنگ چریکی علیه ژاپنی‌ها را آغاز کرد. پس از شکست ژاپن و کناره‌گیری امپراتور بائو دای در سپتامبر ۱۹۴۵، هوشی مین استقلال ویتنام را اعلام کرد و جیاپ به عنوان وزیر دفاع و داخلی منصوب شد. او کمپین ضربه و گریز علیه نیروهای فرانسوی در کوه‌های تونکین را رهبری کرد. جنگ اول هندوچین در ۱۹ دسامبر ۱۹۴۵ آغاز شد و جیاپ فراخوان به اسلحه داد. استراتژی او، تحت تأثیر مائو تسه‌تونگ، بر تاکتیک‌های چریکی، حملات غافلگیرکننده و حمایت دهقانی تمرکز داشت.
 
== پیروزی در دین‌بین‌فو ==
جیاپ نیروهای خود را از ۶۰ هزار نفر افزایش داد و پس از یادگیری از اشتباهات اولیه، در سال ۱۹۵۴ پیروزی قاطع در نبرد دین‌بین‌فو را به دست آورد. این نبرد در ۱۸۰ مایلی غرب هانوی رخ داد و جیاپ ۵۰ هزار نیرو و توپ‌های ۱۰۵ میلی‌متری آمریکایی را مستقر کرد. پس از ۵۵ روز بمباران، فرانسوی‌ها تسلیم شدند و این پایان حاکمیت استعماری فرانسه بود. جیاپ لقب "ببر دین‌بین‌فو" را گرفت. این پیروزی الهام‌بخش جنبش‌های آزادی‌خواهی در جهان شد و جیاپ را به عنوان یک استراتژیست برجسته معرفی کرد که بدون آموزش رسمی نظامی، از تکنیک‌های نوین چریکی استفاده کرد.
 
== نقش در جنگ ویتنام ==
پس از کنفرانس ژنو در ۱۹۵۴، ویتنام در خط ۱۷ درجه تقسیم شد و جیاپ به عنوان معاون نخست‌وزیر، وزیر دفاع و فرمانده نیروهای شمالی خدمت کرد. او از ویت‌کنگ در جنوب ویتنام حمایت کرد و جنگ به طور کامل در ۱۹۶۵ تشدید شد. جیاپ در کتاب ۱۹۶۲ خود، "جنگ مردمی، ارتش مردمی"، بر حمله در چندین مکان برای پراکنده کردن نیروهای برتر دشمن تأکید کرد. او معتقد بود که ایالات متحده اراده جنگ طولانی‌مدت را ندارد و گفت: "جنگ طولانی‌مدت شکست بزرگی برای آنهاست. روحیه‌شان پایین‌تر از علف است." تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که او ممکن است با حمله تت مخالف بوده باشد، زیرا در زمان آن در بوداپست بود.


== عملیات کلیدی در جنگ ویتنام ==
حملهٔ ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ به اشرف که توسط نیروهای تحت امر قاسم سلیمانی انجام شد
در جنگ ویتنام، جیاپ نیروهای شمالی را برای حمایت از ویت‌کنگ متعهد کرد. حمله تت در ۱۹۶۸، طی تعطیلات سال نو قمری، شامل بیش از ۳۶ هزار نیرو بود و علی‌رغم تلفات سنگین، ضربه روانی به آمریکا زد و به خروج نهایی آنها کمک کرد. عملیات نگوین هوئه در ۱۹۷۲ نیز تلفات زیادی داشت اما نتوانست پایگاهی در جنوب ایجاد کند. جیاپ در ۱۹۷۴ به عنوان فرمانده کل توسط ژنرال وان تیئن دونگ جایگزین شد اما وزیر دفاع باقی ماند و کمپین نهایی را هدایت کرد که به اتحاد ویتنام در ۱۹۷۶ منجر شد. استراتژی‌های او ترکیبی از مهارت‌های تاکتیکی، لجستیکی و دیپلماتیک بود که برتری اقتصادی، فناوری و نظامی غرب را شکست داد.


== دوران پس از جنگ و انزوا سیاسی ==
او همچنین در مقابله با حملات موشکی به لیبرتی نقش فعال داشت.<ref name=":1">[https://iran-efshagari.com/%D8%AC%D8%A7%D9%88%D8%AF%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%AF-%D9%BE%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%DB%B3/#:~:text=%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%20%D9%81%D8%B1%D8%AF%20%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF%20%D8%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%D8%B1%20%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85%20%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%20%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%84%D8%AF,%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%D8%B1%D8%B2%D9%85%20%D9%88%20%D8%B4%D8%B1%D9%81%20%D9%BE%D9%88%D8%B4%DB%8C%D8%AF%20%D9%88%20%D8%AF%D8%B1 جاودانگی مجاهد پاکباز محمود فرد پس از ۳۶ سال نبرد با رژیم آخوندی در صفوف مجاهدین]</ref>
پس از جنگ، جیاپ تا ۱۹۸۰ وزیر دفاع ملی بود و تا ۱۹۸۲ عضو پولیتبورو. در سال ۱۹۸۲، به دلیل مخالفت با حمله به کامبوج، از قدرت کنار گذاشته شد و دهه ۱۹۸۰ را به عنوان یک منزوی سیاسی گذراند. در سال ۱۹۹۵، با رابرت مک‌نامارا، وزیر دفاع سابق آمریکا دیدار کرد و فاش کرد که حادثه دوم خلیج تونکین در ۱۹۶۴ رخ نداده است، که برای توجیه افزایش نظامی آمریکا استفاده شد. جیاپ تا ۹۰ سالگی در سیاست ویتنام فعال بود و با رهبران جهان دیدار می‌کرد. او به عنوان "آتشفشان" به دلیل خلق‌وخوی تندش شناخته می‌شد و توسط ژنرال وستمورلند آمریکایی به خاطر بی‌توجهی به تلفات انتقاد شد، اما برخی او را نابغه نظامی نمی‌دانند.
== تعهدات و نوشته‌ها ==
محمود فرد در تجدید عهدهای مکرر خود با رهبری مقاومت و خلق ایران، بر ادامهٔ مبارزه تأکید می‌کرد. در یکی از نوشته‌های سال ۱۳۹۱ آمده است:<blockquote>«من به‌عنوان یک مجاهد اشرفی هم‌چون خواهران و برادرانم متعهد می‌شوم جای شهدای قهرمانمان را با جنگ صد هزار برابر و قیمت دادن پر کنم... هیهات منا الذله. می‌کشم می‌کشم هر که برادرم کشت، می‌کشم می‌کشم هر آن‌که خواهرم کشت.»</blockquote>در نقشه‌مسیر سال ۱۳۹۴ نیز بر عزم جزم برای ادامه راه تا پیروزی نهایی تأکید کرد و آرزوی خود را «مجاهد ماندن و مجاهد مردن» بیان نمود. او در نامهٔ درخواست عضویت در مؤسسان پنجم ارتش آزادی‌بخش نوشت که مجاهدین در برابر رژیم «هیهات» گفته‌اند و لحظه به لحظه قیمت آن را می‌پردازند.
در سال ۱۴۰۴ نیز بخشی از نقشه‌مسیر او چنین بود:<blockquote>«ما درس صداقت و صفا می‌خوانیم، آیین محبت و وفا می‌دانیم. هدف نهایی ما آزادی خلق تحت ستم و رساندن مهر تابان به ایران‌زمین است... می‌توان و باید.»<ref name=":0" /></blockquote>


== میراث و تأثیرات جهانی ==
== نبرد با بیماری و درگذشت ==
میراث جیاپ به عنوان یک رهبر نظامی برجسته، استراتژیست "جنگ مردمی" و نماینده وفادار ویتنام باقی مانده است. او در آثار معروفی مانند "ژنرال‌های مشهور" منتشر شده در لندن و دانشنامه جدید بریتانیا در ۱۹۸۵، در کنار ژنرال تران هونگ دائو، به عنوان یکی از بزرگ‌ترین ژنرال‌های تاریخ جهان ذکر شده است. آژانس‌هایی مانند AFP، رویترز و پرنسا لاتینا او را به عنوان یک استراتژیست نظامی برجسته ستوده‌اند که از مبارزات استقلال الهام گرفته است. جیاپ الهام‌بخش رهبرانی مانند ولوپیلای پرابهاکاران بود و استراتژی‌هایش تأثیرگذار بر جهادیست‌ها و جنبش‌های نامنظم جنگ بود. او در ۴ اکتبر ۲۰۱۳ در هانوی درگذشت و به عنوان قهرمان نظامی، انقلابی، محیط‌زیست‌گرا و مبارز برای تغییرات پیشرو یاد می‌شود.
محمود فرد سال‌ها از نارسایی کلیه رنج می‌برد و به مدت دو سال تحت دیالیز بود، اما حتی در برابر بیماری نیز با استقامت و روحیهٔ رزمنده ایستادگی کرد. او تا آخرین روزهای حیات، با وجود بیماری، با مسئولیت‌پذیری درخشان به وظایف خود عمل می‌نمود.<ref name=":1" />
== پیام تسلیت مریم رجوی ==
خانم '''[[مریم رجوی]]'''، رئیس‌جمهور منتخب مقاومت ایران، در پیام تسلیت خود نوشت:<blockquote>«درگذشت مجاهد صدیق محمود فرد را، که پس از ۳۶سال وفای به پیمان و نبرد بی‌امان با رژیم ضدایرانی و ضدانسانی آخوندها جاودانه و رستگار شد، به همرزمان و بستگانش تسلیت می‌گویم.


== آثار و ارزیابی‌های تاریخی ==
درود بر او که به‌رغم همه موانع راه فداکاری برای رهایی مردم و میهنش و مجاهدت و نبرد در برابر استبداد خون‌آشام دینی، این پلیدترین دشمن ایران و ایرانی را انتخاب کرد.
جیاپ نویسنده چندین اثر در مورد استراتژی نظامی بود، از جمله "جنگ مردمی، ارتش مردمی" که ویژگی‌های جنگ آزادی‌بخش ویتنام را معرفی می‌کند. او تأکید داشت که تاکتیک‌هایش از تاریخ ویتنام الهام گرفته شده، نه از مائو یا ناپلئون. مورخ آمریکایی استنلی کارنو او را با اولسیس گرانت، رابرت لی، اروین رومل یا داگلاس مک‌آرتور مقایسه کرده است. ژنرال پیتر مک‌دونالد بریتانیایی در "جیاپ، ارزیابی"، کیفیت‌های رهبری او مانند اطمینان، قدرت روانی، تمرکز و هوش را ستوده است. جیاپ نماد شکست استعمار بود و پیروزی‌هایش مرگ استعمار را نوید داد.


جیاپ به عنوان یک ژنرال بدون فارغ‌التحصیلی از آکادمی نظامی، از ۳۴ چریک مسلح با سلاح‌های قدیمی در ۱۹۴۴ شروع کرد و به فرماندهی نیروهای عظیم رسید. او یک روشنفکر انقلابی بود که محیط‌زیست و تغییرات پیشرو را ترویج می‌کرد. مرگ او در ۱۰۳ سالگی، توجه جهانی را جلب کرد و او را به عنوان معمار شکست آمریکا در ویتنام یاد می‌کنند. میراث او در قلب دوستان بین‌المللی باقی مانده و به عنوان یک استراتژیست بزرگ "جنگ مردمی" شناخته می‌شود.
یقین دارم که راه و رسم او در نبرد برای آزادی میهن از چنگال دیکتاتوری و برقراری آزادی و حاکمیت جمهور مردم ایران، توسط مجاهدان همرزمش در ارتش آزادیبخش ملی و توسط شورشگران به‌پا خاسته برای آزادی به‌ویژه جوانان همشهری او در همدان، تا روز پیروزی ادامه خواهد یافت.»<ref name=":0" /><ref name=":1" /></blockquote>


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۲

محمود فرد
محمود فرد
زادروز۱۳۴۶
همدان
درگذشت۱۴۰۴ (اسفند ۱۴۰۴ / مارس ۲۰۲۶)
آلبانی
محل زندگیقرارگاه اشرف، کمپ لیبرتی، آلبانی
ملیتایرانی
پیشهمجاهد، مبارز سیاسی
سال‌های فعالیتاز خرداد ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴ (۳۶ سال)
نهادسازمان مجاهدین خلق ایران
شناخته‌شده برایمقاومت در برابر رژیم جمهوری اسلامی، ایستادگی در اشرف و لیبرتی
نقش‌های برجستهشرکت در عملیات مروارید (۱۳۷۰)، عملیات سحر ۴ (۱۳۷۶)، حماسه فروغ ایران (۱۳۸۸)، مقاومت در برابر حملات به اشرف و لیبرتی
شهر خانگیهمدان
لقبمجاهد پاکباز، مجاهد صدیق، مجاهد دلاور
جنبشمقاومت ایران، سازمان مجاهدین خلق ایران
مخالفانرژیم جمهوری اسلامی ایران

محمود فرد (زادهٔ خرداد ۱۳۴۶ در همدان – درگذشتهٔ ۱۴۰۴ در آلبانی)، مجاهد خلق و عضو ارتش آزادی‌بخش ملی ایران بود. او پس از ۳۶ سال مبارزهٔ مداوم و وفادارانه با رژیم جمهوری اسلامی، در اشرف۳ در آلبانی درگذشت و به یاران شهیدش پیوست. محمود فرد نمادی از تعهد، فداکاری و مقاومت پایدار در برابر دیکتاتوری مذهبی شناخته می‌شود.

زندگی اولیه و پیوستن به مقاومت

محمود فرد، فرزند مردم همدان، در خرداد ۱۳۴۶ متولد شد. او در خرداد ۱۳۶۸ با ارسال درخواست کتبی، به ارتش آزادی‌بخش ملی ایران پیوست و لباس رزم پوشید. از همان آغاز در عملیات‌های نظامی شرکت کرد؛ از جمله عملیات مروارید در سال ۱۳۷۰ که در برابر نیروهای مهاجم رژیم ایستادگی نمود و سپس در عملیات سحر ۴ در سال ۱۳۷۶ با روحیهٔ جنگنده حضور یافت.[۱]

سال‌های پایداری در اشرف و لیبرتی

یکی از مهم‌ترین دوره‌های زندگی مبارزه‌ای محمود فرد، ۱۴ سال مقاومت در قرارگاه اشرف و کمپ لیبرتی بود. او در برابر بمباران‌ها، محاصره اقتصادی، حملات زمینی و موشکی، و شکنجه‌های روانی گسترده (از جمله استفاده از صدها بلندگو) ایستادگی کرد و با روحیهٔ بالا، یاور و کمک‌کار همرزمان خود بود.

این مجاهد در حماسه‌های مهم مقاومت شرکت داشت:

حماسهٔ فروغ ایران در ۶ و ۷ مرداد ۱۳۸۸

حملهٔ ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ به اشرف که توسط نیروهای تحت امر قاسم سلیمانی انجام شد

او همچنین در مقابله با حملات موشکی به لیبرتی نقش فعال داشت.[۲]

تعهدات و نوشته‌ها

محمود فرد در تجدید عهدهای مکرر خود با رهبری مقاومت و خلق ایران، بر ادامهٔ مبارزه تأکید می‌کرد. در یکی از نوشته‌های سال ۱۳۹۱ آمده است:

«من به‌عنوان یک مجاهد اشرفی هم‌چون خواهران و برادرانم متعهد می‌شوم جای شهدای قهرمانمان را با جنگ صد هزار برابر و قیمت دادن پر کنم... هیهات منا الذله. می‌کشم می‌کشم هر که برادرم کشت، می‌کشم می‌کشم هر آن‌که خواهرم کشت.»

در نقشه‌مسیر سال ۱۳۹۴ نیز بر عزم جزم برای ادامه راه تا پیروزی نهایی تأکید کرد و آرزوی خود را «مجاهد ماندن و مجاهد مردن» بیان نمود. او در نامهٔ درخواست عضویت در مؤسسان پنجم ارتش آزادی‌بخش نوشت که مجاهدین در برابر رژیم «هیهات» گفته‌اند و لحظه به لحظه قیمت آن را می‌پردازند. در سال ۱۴۰۴ نیز بخشی از نقشه‌مسیر او چنین بود:

«ما درس صداقت و صفا می‌خوانیم، آیین محبت و وفا می‌دانیم. هدف نهایی ما آزادی خلق تحت ستم و رساندن مهر تابان به ایران‌زمین است... می‌توان و باید.»[۱]

نبرد با بیماری و درگذشت

محمود فرد سال‌ها از نارسایی کلیه رنج می‌برد و به مدت دو سال تحت دیالیز بود، اما حتی در برابر بیماری نیز با استقامت و روحیهٔ رزمنده ایستادگی کرد. او تا آخرین روزهای حیات، با وجود بیماری، با مسئولیت‌پذیری درخشان به وظایف خود عمل می‌نمود.[۲]

پیام تسلیت مریم رجوی

خانم مریم رجوی، رئیس‌جمهور منتخب مقاومت ایران، در پیام تسلیت خود نوشت:

«درگذشت مجاهد صدیق محمود فرد را، که پس از ۳۶سال وفای به پیمان و نبرد بی‌امان با رژیم ضدایرانی و ضدانسانی آخوندها جاودانه و رستگار شد، به همرزمان و بستگانش تسلیت می‌گویم.

درود بر او که به‌رغم همه موانع راه فداکاری برای رهایی مردم و میهنش و مجاهدت و نبرد در برابر استبداد خون‌آشام دینی، این پلیدترین دشمن ایران و ایرانی را انتخاب کرد.

یقین دارم که راه و رسم او در نبرد برای آزادی میهن از چنگال دیکتاتوری و برقراری آزادی و حاکمیت جمهور مردم ایران، توسط مجاهدان همرزمش در ارتش آزادیبخش ملی و توسط شورشگران به‌پا خاسته برای آزادی به‌ویژه جوانان همشهری او در همدان، تا روز پیروزی ادامه خواهد یافت.»[۱][۲]

منابع