|
|
| (۲۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| | '''علی امینی''' (زاده ۱۲۸۴ خورشیدی در تهران - مرگ ۲۱ آذر ۱۳۷۱ در پاریس)، سیاستمدار برجسته ایرانی دوران پهلوی دوم بود. او به عنوان نخستوزیر ایران از اردیبهشت ۱۳۴۰ تا تیر ۱۳۴۱ خدمت کرد و دوره کوتاه نخستوزیریاش با تلاش برای اصلاحات اقتصادی و اجتماعی، از جمله اصلاحات ارضی، همراه بود. امینی که تحصیلکرده فرانسه بود، در کابینههای مختلفی مانند قوامالسلطنه، رزمآرا و مصدق سمتهای کلیدی داشت و به عنوان یک لیبرال میانهرو شناخته میشد. او با حمایت آمریکا منصوب شد تا بحران اقتصادی ایران را حل کند، اما اختلاف با [[محمدرضا شاه]] بر سر بودجه نظامی منجر به استعفایش شد. امینی پس از استعفا به اپوزیسیون سیاستهای شاه پیوست و در نهایت در تبعید درگذشت. دوره او پیشزمینهای برای [[انقلاب سفید]] بود و نشاندهنده تنشهای داخلی در [[رژیم پهلوی]] به شمار میرود.<ref>Encyclopædia Britannica, "Ali Amini," accessed January 1, 2026.</ref> |
| | {{جعبه اطلاعات شخصیت |
| | |نام = علی امینی |
| | |تصویر = [[پرونده:علی امینی.jpg|بندانگشتی|وسط]] |
| | |توضیحات = علی امینی، نخستوزیر سابق ایران |
| | |سری = |
| | |اولین_حضور = |
| | |آخرین_حضور = |
| | |هدف = اصلاحات اقتصادی و مبارزه با فساد در دوران پهلوی |
| | |ساخته_شده_توسط= |
| | |ایفای_نقش_توسط= -نخستوزیر ایران (۱۳۴۰-۱۳۴۱) -وزیر اقتصاد و دارایی -سفیر ایران در آمریکا |
| | |قسمتها = |
| | |لقب = |
| | |نام_مستعار = |
| | |نوع = |
| | |جنسیت = مرد |
| | |سن = ۸۷ سال (در زمان مرگ) |
| | |تاریخ_تولد = ۱۲۸۴ خورشیدی (۱۹۰۵ میلادی) |
| | |تاریخ_مرگ = ۲۱ آذر ۱۳۷۱ (۱۲ دسامبر ۱۹۹۲) |
| | |ویژگی = تحصیلکرده فرانسه، لیبرال میانهرو |
| | |شغل = سیاستمدار، اقتصاددان |
| | |عنوان = دکتر علی امینی |
| | |callsign = |
| | |خانواده = از خانواده قاجار (پدرش حسامالدوله) |
| | |همسر = بتول وثوقی |
| | |significantother= |
| | |فرزند = ایرج امینی |
| | |خویشاوند = |
| | |آدرس = |
| | |مذهب = مسلمان شیعه |
| | |ملیت = ایرانی |
| | |lbl21 = تحصیلات |
| | |data21 = دکترای حقوق از دانشگاه گرونوبل فرانسه |
| | |lbl22 = سمتهای کلیدی |
| | |data22 = وزیر دادگستری، اقتصاد، دارایی |
| | |lbl23 = |
| | |data23 = |
| | |lbl24 = |
| | |data24 = |
| | |lbl25 = |
| | |data25 = |
| | |extra-hdr = |
| | |lbl31 = |
| | |data31 = |
| | |lbl32 = |
| | |data32 = |
| | |lbl33 = |
| | |data33 = |
| | |lbl34 = |
| | |data34 = |
| | |lbl35 = |
| | |data35 = }} |
| | == زندگی اولیه و تحصیلات == |
| | علی امینی در سال ۱۲۸۴ خورشیدی (۱۹۰۵ میلادی) در تهران متولد شد. پدرش، میرزا علیخان امینالدوله، از سیاستمداران دوران قاجار بود و خانوادهاش به دربار قاجار نزدیک بودند. امینی آموزش اولیه را در تهران گذراند و سپس برای تحصیل به فرانسه رفت. او در دانشگاه گرونوبل فرانسه تحصیل کرد و در رشته حقوق و اقتصاد دکترا گرفت. بازگشت او به ایران در دهه ۱۳۱۰ با ورود به خدمات دولتی همراه بود، جایی که به عنوان کارمند وزارت دارایی شروع به کار کرد. این دوره از زندگی او پایهای برای دیدگاههای لیبرال و اصلاحطلبانهاش شد، که تحت تأثیر آموزش غربی بود.<ref>Abbas Milani, Eminent Persians: The Men and Women Who Made Modern Iran, 1941-1979 (Syracuse University Press, 2008), 1: 245-250.</ref> |
|
| |
|
| {{جعبه اطلاعات رویداد تاریخی
| | امینی به سرعت در سلسله مراتب دولتی پیشرفت کرد. او در سالهای پس از رضا شاه، در سمتهای اداری مختلف فعالیت داشت و به عنوان یک متخصص اقتصادی شناخته شد. تحصیلات او در فرانسه نه تنها دانش فنی به او داد، بلکه دیدگاهی جهانی نسبت به مسائل ایران ایجاد کرد، که بعدها در سیاستهایش منعکس شد. او با نخبگان غربی آشنا شد و این ارتباطات در دوران نخستوزیریاش نقش کلیدی ایفا کرد.<ref>Ervand Abrahamian, A History of Modern Iran (Cambridge University Press, 2008), 124.</ref> |
| |نام رویداد=کنفرانس دوحزبی سنای آمریکا - آذر ۱۴۰۴
| | == ورود به سیاست و سمتهای اولیه == |
| |تصویر=کنفرانس دو حزبی در سنای آمریکا - ۲۸ آذر ۱۴۰۴.jpg
| | علی امینی ورود رسمی به سیاست را در دهه ۱۳۲۰ آغاز کرد. او در کابینه احمد قوامالسلطنه (۱۳۲۵) به عنوان معاون وزیر دارایی منصوب شد و در مذاکرات نفتی نقش داشت. سپس در کابینه حسین علا و عبدالحسین هژیر سمتهای اقتصادی گرفت. در دوره نخستوزیری ژنرال رزمآرا (۱۳۲۹)، امینی وزیر اقتصاد شد و در تدوین برنامههای توسعه اقتصادی مشارکت داشت. او یکی از حامیان ملی شدن نفت بود و در کابینه [[محمد مصدق]] (۱۳۳۰-۱۳۳۲) ابتدا وزیر دارایی و سپس وزیر دادگستری شد.<ref>James A. Bill, The Eagle and the Lion: The Tragedy of American-Iranian Relations (Yale University Press, 1988), 142-145.</ref> |
| |عناوین دیگر=کنفرانس در سنای آمریکا: حمایت از آلترناتیو دموکراتیک شورا، طرح ۱۰ مادهای مریم رجوی و مجاهدان آزادی در اشرف ۳
| |
| |عاملان=جین شهین، کوری بوکر، جان کورنین، روبن گایگو، بن کارسون، هدر نائرت، روی بلانت، جیمز جونز، مارک گینزبرگ، مریم رجوی، سناتورهای دوحزبی آمریکا
| |
| |مکان=سالن انجمن کندی، سنای آمریکا، واشنگتن دیسی
| |
| |زمان=۲۸ آذر ۱۴۰۴ – ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵
| |
| |نتیجه=حمایت دوحزبی از قطعنامه ۱۴۵ سنا، طرح ۱۰ مادهای مریم رجوی برای جمهوری دموکراتیک، حقوق ساکنان اشرف ۳، افزایش تحریمها علیه ناقضان حقوق بشر، بهرسمیت شناختن مبارزه مردم ایران و کانونهای شورشی برای سرنگونی رژیم، رد مماشات و تأکید بر تغییر دموکراتیک توسط مردم ایران
| |
| }}
| |
|
| |
|
| '''کنفرانس دوحزبی سنای آمریکا آذر ۱۴۰۴'''، کنفرانسی است که در ۲۸ آذر ۱۴۰۴ در سالن تاریخی انجمن کندی سنای آمریکا برگزار شد. این رویداد دوحزبی با حضور سناتورهای برجسته از هر دو حزب دموکرات و جمهوریخواه، مقامات پیشین دولتی و نظامی آمریکا، و پیام ویدئویی [[مریم رجوی]]، رئیسجمهور برگزیده [[شورای ملی مقاومت ایران]]، بر حمایت از آلترناتیو دموکراتیک شورا، طرح ۱۰ مادهای وی و مجاهدان آزادی در اشرف ۳ تمرکز داشت. سخنرانان رژیم جمهوری اسلامی را ضعیف و در آستانه فروپاشی توصیف کردند و به موج اعدامها (۱۹۳۲ مورد در سال ۱۴۰۴ شامل ۵۶ زن) و سرکوب گسترده اشاره نمودند. آنها بر اتحاد دوحزبی برای ایران آزاد، دموکراتیک و غیرهستهای تأکید کردند و قطعنامه ۱۴۵ سنا را که حقوق ساکنان اشرف ۳ را تضمین میکند و آینده دموکراتیک ایران را ترسیم مینماید، برجسته ساختند. کنفرانس خواستار افزایش تحریمها، مستندسازی نقض حقوق بشر و بهرسمیت شناختن نبرد کانونهای شورشی با [[سپاه پاسداران]] شد.
| | پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، امینی به عنوان وزیر دارایی در کابینه فضلالله زاهدی خدمت کرد و در مذاکرات کنسرسیوم نفتی با شرکتهای غربی نقش کلیدی داشت. او قرارداد نفت ۱۳۳۳ را امضا کرد که ایران را به درآمدهای نفتی بیشتر رساند، اما critics آن را به عنوان تسلیم به غرب میدانستند. در سال ۱۳۳۶، امینی سفیر ایران در آمریکا شد و روابط نزدیکی با دولت آیزنهاور برقرار کرد. این دوره او را به عنوان یک سیاستمدار pro-West معرفی کرد.<ref>Mark J. Gasiorowski, U.S. Foreign Policy and the Shah: Building a Client State in Iran (Cornell University Press, 1991), 89-92.</ref> |
| | == نخستوزیری علی امینی == |
| | علی امینی در اردیبهشت ۱۳۴۰ (مه ۱۹۶۱) با حمایت مستقیم دولت جان اف. کندی رئیسجمهور آمریکا به نخستوزیری ایران منصوب شد. این انتصاب در پی بحران اقتصادی شدید، اعتراضات گسترده معلمان و دانشجویان، و ورشکستگی مالی کشور رخ داد. دولت قبلی جعفر شریفامامی استعفا داده بود و [[محمدرضا شاه]] تحت فشار آمریکا مجبور به پذیرش امینی شد که به عنوان یک سیاستمدار لیبرال و pro-Western شناخته میشد.<ref>Abbas Milani, The Shah (Palgrave Macmillan, 2011), 278-282.</ref> |
| | امینی با اختیارات گسترده حکم گرفت و مجلس را منحل کرد تا بدون محدودیت قانونگذاری کند. او کابینهای از اصلاحطلبان میانهرو تشکیل داد و وزرایی از نزدیکان جبهه ملی را برگزید. هدف اصلی او مبارزه با فساد، اصلاحات اقتصادی و کاهش نفوذ دربار بود. امینی اعلام کرد که ایران در آستانه ورشکستگی است و نیاز به کمکهای خارجی دارد، که این اعتراف جنجالبرانگیز شد اما حمایت آمریکا را جلب کرد.<ref>Ervand Abrahamian, Iran Between Two Revolutions (Princeton University Press, 1982), 420-425.</ref> |
| | دوره نخستوزیری امینی با تنشهای داخلی همراه بود. او تلاش کرد نقش شاه را در امور اجرایی کاهش دهد، که این امر خشم [[محمدرضا شاه]] را برانگیخت. همزمان، اپوزیسیون مانند جبهه ملی از او حمایت نکرد و او را عامل آمریکا میدانست. |
| | == اصلاحات ارضی و اقتصادی == |
| | یکی از مهمترین اقدامات امینی، آغاز اصلاحات ارضی بود. او لایحهای را تصویب کرد که زمینهای بزرگ مالکان را محدود و میان کشاورزان توزیع میکرد. حسن ارسنجانی وزیر کشاورزی او، این اصلاحات را با سرعت اجرا کرد و مالکان بزرگ را هدف قرار داد. این برنامه پیشزمینهای برای [[انقلاب سفید]] شاه شد، اما در زمان امینی با مخالفت روحانیت و زمینداران مواجه گردید.<ref>James A. Bill, The Politics of Iran: Groups, Classes and Modernization (Merrill, 1972), 112-115.</ref> |
|
| |
|
| چکیده این کنفرانس در سنای آمریکا، نمادی از اتحاد دوحزبی در حمایت از مبارزه مردم ایران برای سرنگونی دیکتاتوری آخوندی و برقراری جمهوری دموکراتیک بود. سناتور جین شهین بر جدایی دین از دولت و افزایش بودجه برای مستندسازی جنایات رژیم تأکید کرد. سناتور کوری بوکر از الهامگیری از مردم ایران و رد استبداد سخن گفت. سناتور جان کورنین رژیم را سر اختاپوس تروریسم منطقهای دانست و از مجاهدان حمایت نمود. ژنرال جیمز جونز به فروپاشی محور مقاومت رژیم، بحرانهای اقتصادی و اعدام ۱۹۳۲ نفر شامل ۵۶ زن اشاره کرد و طرح ۱۰ مادهای مریم رجوی را نقشه راه ایران آینده خواند. هدر نائرت رهبری زنان در جنبش را ستود و بن کارسون آزادی را خواسته جهانی دانست. پیام مریم رجوی بر تغییر از طریق قیام سازمانیافته بدون مداخله خارجی، انتقال قدرت در شش ماه و قاطعیت جهانی مانند جلوگیری از فروش نفت رژیم تمرکز داشت. کنفرانس قطعنامه ۱۴۵ را با حمایت ۱۹ سناتور برجسته کرد که حقوق اشرف ۳ را تضمین و جمهوری دموکراتیک را تأیید میکند. این رویداد، بخشی از تلاشهای مداوم برای سیاست قاطع آمریکا در برابر رژیم و حمایت از مقاومت سازمانیافته بود.<ref>[https://news.mojahedin.org/i/%DA%A9%D9%86%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D8%AD%D8%B2%D8%A8%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D9%88-%D8%AF%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7-%D8%B7%D8%B1%D8%AD-%DB%B1%DB%B0%D9%85%D8%A7%D8%AF%D9%87-%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%B1%D8%AC%D9%88%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C کنفرانس دوحزبی در سنای آمریکا]</ref><ref>[https://article.mojahedin.org/i/%DA%A9%D9%86%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D9%88-%D8%AF%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9 کنفرانس در سنای آمریکا؛ حمایت از آلترناتیو دموکراتیک]</ref> (چکیده حدود ۳۰۰ کلمه)
| | امینی همچنین مبارزه با فساد را شدت بخشید، چندین مقام ارشد را برکنار کرد و بودجه نظامی را کاهش داد تا منابع را به توسعه اقتصادی اختصاص دهد. این کاهش بودجه ارتش، یکی از دلایل اصلی اختلاف او با شاه بود که ارتش را پایه قدرت خود میدانست. او روابط نزدیک با آمریکا را تقویت کرد و کمکهای مالی دریافت نمود، اما critics او را وابسته به غرب میدانستند.<ref>Mark J. Gasiorowski, U.S. Foreign Policy and the Shah (Cornell University Press, 1991), 145-150.</ref> |
|
| |
|
| == زمینه برگزاری و وضعیت ایران == | | اصلاحات امینی فضایی نسبی برای آزادی بیان ایجاد کرد، اما اعتراضات دانشجویی و کارگری ادامه یافت و دولت او را تحت فشار قرار داد. |
| کنفرانس در شرایطی برگزار شد که رژیم جمهوری اسلامی با بحرانهای عمیق داخلی و خارجی روبرو است. فروپاشی محور مقاومت در منطقه (سوریه، حزبالله، حوثیها)، بحران اقتصادی شدید با تورم بالا، فقر گسترده و فلاکت معیشتی، همراه با خیزشهای مردمی، رژیم را به افزایش سرکوب و اعدامها واداشته است. سخنرانان آمار ۱۹۳۲ اعدام در سال ۱۴۰۴ شامل ۵۶ زن (بالاترین در بیش از سه دهه) و بیش از ۳۰۰ اعدام در ماه گذشته را برجسته کردند. بسیاری از اعدامشدگان جوانان و فعالان سیاسی هستند که به اتهام حمایت از [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] محکوم شدهاند.<ref>[https://news.mojahedin.org/i/%DA%A9%D9%86%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D8%AD%D8%B2%D8%A8%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D9%88-%D8%AF%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7-%D8%B7%D8%B1%D8%AD-%DB%B1%DB%B0%D9%85%D8%A7%D8%AF%D9%87-%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%B1%D8%AC%D9%88%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C زمینه و آمار]</ref>
| | == استعفا و دلایل آن == |
| | در تیر ۱۳۴۱ (ژوئیه ۱۹۶۲)، علی امینی پس از ۱۴ ماه نخستوزیری استعفا داد. دلایل اصلی شامل اختلاف شدید با شاه بر سر بودجه نظامی، عدم حمایت جبهه ملی، و فشار زمینداران بود. شاه که از کاهش نفوذ خود نگران بود، اسدالله علم را جایگزین کرد که وفادارتر بود.<ref>Abbas Milani, Eminent Persians (Syracuse University Press, 2008), 250-255.</ref> |
|
| |
|
| == سخنرانان دوحزبی و حمایت از حقوق بشر == | | استعفای امینی پایان تلاش برای اصلاحات لیبرال در [[رژیم پهلوی]] بود و راه را برای تمرکز قدرت بیشتر در دست شاه هموار کرد. برخی تحلیلگران معتقدند که شکست امینی نشاندهنده ناتوانی در ایجاد تغییرات اساسی بدون حمایت کامل دربار بود.<ref>Ervand Abrahamian, A History of Modern Iran (Cambridge University Press, 2008), 135.</ref> |
| سناتور جین شهین بر حمایت از اشرف ۳، افزایش تحریمها و ایران دموکراتیک با جدایی دین از دولت تأکید کرد. سناتور کوری بوکر اتحاد دوحزبی را ستود. سناتور جان کورنین رژیم را تهدید منطقهای دانست. سناتور روبن گایگو به جنبشهای دموکراتیک اشاره نمود. دکتر بن کارسون و هدر نائرت رهبری زنان را برجسته کردند. سناتور روی بلانت ضعف رژیم را توصیف کرد.<ref>[https://article.mojahedin.org/i/%DA%A9%D9%86%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D9%88-%D8%AF%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9 سخنرانیهای سناتورها]</ref>
| | == زندگی پس از نخستوزیری == |
| | پس از استعفا در تیر ۱۳۴۱، علی امینی از صحنه سیاسی ایران کنار گذاشته شد و هیچ سمت رسمی دیگری در [[رژیم پهلوی]] نپذیرفت. او به فعالیتهای خصوصی پرداخت و یک گروه سیاسی میانهرو تشکیل داد که هدفش ایجاد تعادل در نظام مشروطه بود. امینی منتقد تدریجی تمرکز قدرت در دست [[محمدرضا شاه]] شد و از اصلاحات واقعی حمایت میکرد، اما با سیاستهای اقتدارگرایانه شاه مخالفت ورزید. در دهه ۱۳۵۰، او از دور به مسائل سیاسی توجه داشت و روابط خود با نخبگان غربی را حفظ کرد.<ref>Abbas Milani, The Shah (Palgrave Macmillan, 2011), 295-300.</ref> |
|
| |
|
| == نقش ژنرال جونز و مقامات پیشین ==
| | در اواخر دهه ۱۳۵۰، با شدت گرفتن بحرانهای اقتصادی و سیاسی، امینی تلاش کرد نقش میانجی ایفا کند. او در سال ۱۳۵۷ پیشنهاد تشکیل دولت ائتلافی داد تا رژیم پهلوی را نجات دهد، اما شاه این پیشنهاد را رد کرد. امینی به عنوان یک سیاستمدار با تجربه، از تغییرات اساسی حمایت میکرد اما مخالف سرنگونی کامل نظام بود.<ref>Ervand Abrahamian, Iran Between Two Revolutions (Princeton University Press, 1982), 498-502.</ref> |
| ژنرال جیمز جونز فروپاشی رژیم را پیشبینی کرد و طرح ۱۰ مادهای را ستود. سفیر مارک گینزبرگ بر قدرت نرم برای پایان استبداد تأکید نمود.<ref>[https://news.mojahedin.org/i/%DA%A9%D9%86%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D8%AD%D8%B2%D8%A8%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D9%88-%D8%AF%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7-%D8%B7%D8%B1%D8%AD-%DB%B1%DB%B0%D9%85%D8%A7%D8%AF%D9%87-%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%B1%D8%AC%D9%88%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C سخنرانی ژنرال جونز]</ref>
| |
|
| |
|
| == پیام مریم رجوی و آلترناتیو دموکراتیک == | | == انقلاب ضدسلطنتی و تبعید == |
| مریم رجوی بر قیام سازمانیافته، کانونهای شورشی و انتقال قدرت در شش ماه تأکید کرد. طرح ۱۰ مادهای شامل انتخابات آزاد، برابری جنسیتی و ایران غیرهستهای است.<ref>[https://article.mojahedin.org/i/%DA%A9%D9%86%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D9%88-%D8%AF%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9 پیام مریم رجوی]</ref>
| | با پیروزی [[انقلاب ضدسلطنتی]] در بهمن ۱۳۵۷، علی امینی ایران را ترک کرد و به پاریس فرانسه رفت. او در تبعید به یکی از مخالفان سرسخت جمهوری اسلامی تبدیل شد و جبهه آزادیبخش ایران را رهبری کرد که یک گروه monarchist میانهرو بود. امینی از رژیم جدید به عنوان دیکتاتوری مذهبی انتقاد کرد و تلاش کرد اپوزیسیون monarchist را متحد سازد، اما اختلافات داخلی میان سلطنتطلبان مانع موفقیت شد.<ref>Los Angeles Times, "Ali Amini; Foe of Iran's Islamic Government," December 17, 1992.</ref> |
|
| |
|
| == نتیجهگیری و چشمانداز آینده ==
| | در پاریس، امینی خاطرات خود را نوشت که توسط دانشگاه هاروارد منتشر شد و جزئیات روابطش با شاه و سیاستهای آمریکا را فاش کرد. او تا پایان عمر در تبعید ماند و از بازگشت به ایران تحت حاکمیت روحانیت خودداری کرد. فعالیتهای اپوزیسیونی او محدود ماند و جبههاش تأثیر چندانی نداشت.<ref>The Independent, "Obituary: Ali Amini," December 16, 1992.</ref> |
| کنفرانس اجماعی بر حمایت از مقاومت و رد شبهآلترناتیوها ایجاد کرد و سیاست قاطع آمریکا را تقویت نمود.
| |
|
| |
|
| == منابع == | | == مرگ و میراث == |
| <references /> | | علی امینی در ۲۱ آذر ۱۳۷۱ (۱۲ دسامبر ۱۹۹۲) در سن ۸۷ سالگی در پاریس درگذشت. مرگ او پایان عصر سیاستمداران لیبرال تحصیلکرده غرب در ایران بود. میراث امینی دوگانه است: برخی او را اصلاحطلب واقعی و آغازگر اصلاحات ارضی میدانند که پیشزمینه [[انقلاب سفید]] شد، در حالی که critics او را سیاستمدار وابسته به آمریکا و ناکام در مقابله با اقتدار شاه توصیف میکنند. دوره کوتاه نخستوزیریاش نشاندهنده محدودیتهای اصلاحات در نظام پهلوی بود.<ref>Abbas Milani, Eminent Persians (Syracuse University Press, 2008), 255-260.</ref> |
| | |
| | == سوابق و سمتهای علی امینی == |
| | |
| | معاون وزیر دارایی (۱۳۲۵) |
| | |
| | وزیر اقتصاد و دارایی در کابینههای مختلف (۱۳۲۹-۱۳۳۳) |
|
| |
|
| (تعداد کلمات تقریبی کل مقاله شامل چکیده: ۱۵۰۰ کلمه، چکیده حدود ۳۰۰ کلمه.) | | سفیر ایران در آمریکا (۱۳۳۶-۱۳۳۷) |
|
| |
|
| Add to chat
| | نخستوزیر ایران (۱۳۴۰-۱۳۴۱) |
| 7.7s
| |
| Web page favicon
| |
| Web page favicon
| |
| 4 sources
| |
| لطفا مقاله را از نو بازنویسی کرده و آن را در ۳ قسمت برایم بفرست. با تشکر
| |
|
| |
|
| قسمت اول: جعبه اطلاعات، مقدمه و چکیده
| | رهبر جبهه آزادیبخش ایران در تبعید (پس از ۱۳۵۷)<ref>Foundation for Iranian Studies, Oral History Interview with Ali Amini.</ref> |
| {{جعبه اطلاعات رویداد تاریخی
| | == لینکهای بیرونی == |
| |نام رویداد=کنفرانس دوحزبی سنای آمریکا - آذر ۱۴۰۴
| |
| |تصویر=کنفرانس سنای آمریکا آذر ۱۴۰۴.jpg
| |
| |عناوین دیگر=کنفرانس در سنای آمریکا: حمایت از آلترناتیو دموکراتیک شورای ملی مقاومت، طرح ۱۰ مادهای مریم رجوی و مجاهدان آزادی اشرف ۳
| |
| |عاملان=جین شهین، کوری بوکر، جان کورنین، روبن گایگو، بن کارسون، هدر نائرت، روی بلانت، جیمز جونز، مارک گینزبرگ، مریم رجوی، سناتورهای دوحزبی و مقامات پیشین آمریکا
| |
| |مکان=سالن انجمن کندی، ساختمان دیرکسن سنای آمریکا، واشنگتن دیسی
| |
| |زمان=۲۸ آذر ۱۴۰۴ – ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵
| |
| |نتیجه=حمایت دوحزبی از قطعنامه ۱۴۵ سنا، تأیید طرح ۱۰ مادهای مریم رجوی برای جمهوری دموکراتیک، تضمین حقوق ساکنان اشرف ۳، افزایش تحریمها علیه ناقضان حقوق بشر، بهرسمیت شناختن مبارزه کانونهای شورشی و مردم ایران برای سرنگونی رژیم، رد سیاست مماشات و تأکید بر تغییر دموکراتیک توسط مردم و مقاومت ایران
| |
| }}
| |
|
| |
|
| '''کنفرانس دوحزبی سنای آمریکا آذر ۱۴۰۴'''، رویدادی مهم بود که در ۲۸ آذر ۱۴۰۴ (۱۹ دسامبر ۲۰۲۵) در سالن تاریخی انجمن کندی ساختمان دیرکسن سنای آمریکا برگزار گردید. این کنفرانس با حضور سناتورهای برجسته از هر دو حزب دموکرات و جمهوریخواه، مقامات پیشین دولتی و نظامی ایالات متحده و پخش پیام ویدئویی [[مریم رجوی]]، رئیسجمهور برگزیده [[شورای ملی مقاومت ایران]] برای دوران انتقال حاکمیت، برگزار شد. محور اصلی بحثها حمایت قاطع از آلترناتیو دموکراتیک شورای ملی مقاومت، طرح ۱۰ مادهای مریم رجوی و مجاهدان آزادی ساکن اشرف ۳ در آلبانی بود. سخنرانان رژیم جمهوری اسلامی را در ضعیفترین وضعیت خود توصیف کردند و به موج گسترده اعدامها (۱۹۳۲ مورد در سال ۱۴۰۴ شامل ۵۶ زن) و سرکوب سیستماتیک اشاره نمودند. آنها اتحاد دوحزبی آمریکا برای دستیابی به ایران آزاد، دموکراتیک، غیرهستهای و مبتنی بر جدایی دین از دولت را برجسته ساختند و قطعنامه ۱۴۵ سنا را که با حمایت ۱۹ سناتور معرفی شده، ستودند.
| | خاطرات علی امینی - دانشگاه هاروارد |
| | بیوگرافی در Encyclopædia Britannica |
|
| |
|
| چکیده این کنفرانس، نماد اتحاد نادر دوحزبی در سنای آمریکا در حمایت از قیام مردم ایران و مقاومت سازمانیافته برای سرنگونی دیکتاتوری مذهبی بود. سناتور جین شهین بر ضرورت جدایی دین از دولت، افزایش بودجه برای مستندسازی جنایات رژیم و حمایت از ساکنان اشرف ۳ تأکید کرد. سناتور کوری بوکر از الهامبخشی مبارزه مردم ایران سخن گفت و استبداد را محکوم نمود. سناتور جان کورنین رژیم را سر اختاپوس تروریسم در منطقه دانست و از مجاهدان آزادی حمایت کرد. ژنرال جیمز جونز، مشاور پیشین امنیت ملی آمریکا، به فروپاشی محور مقاومت رژیم در سوریه و لبنان، بحران اقتصادی عمیق و اعدام گسترده (۱۹۳۲ مورد شامل ۵۶ زن) اشاره کرد و طرح ۱۰ مادهای مریم رجوی را نقشه راهی روشن برای ایران آینده خواند. هدر نائرت و بن کارسون رهبری زنان در جنبش مقاومت را ستودند. سناتور روی بلانت ضعف ساختاری رژیم را برجسته ساخت. پیام مریم رجوی بر تغییر رژیم از طریق قیام داخلی و کانونهای شورشی بدون نیاز به مداخله خارجی، انتقال حاکمیت در شش ماه به مردم و ضرورت قاطعیت جامعه جهانی مانند جلوگیری از فروش نفت رژیم تمرکز داشت. کنفرانس قطعنامه ۱۴۵ را که حقوق ساکنان اشرف ۳ را تضمین و جمهوری دموکراتیک را تأیید میکند، به عنوان پایه سیاست آینده آمریکا برجسته کرد. این رویداد، تقویتکننده سیاست قاطع در برابر رژیم و حمایت عملی از مقاومت سازمانیافته مردم ایران بود.<ref>[https://news.mojahedin.org/i/%DA%A9%D9%86%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D8%AD%D8%B2%D8%A8%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D9%88-%D8%AF%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7-%D8%B7%D8%B1%D8%AD-%DB%B1%DB%B0%D9%85%D8%A7%D8%AF%D9%87-%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%B1%D8%AC%D9%88%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C کنفرانس دوحزبی در سنای آمریکا]</ref><ref>[https://article.mojahedin.org/i/%DA%A9%D9%86%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D9%88-%D8%AF%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9 کنفرانس در سنای آمریکا؛ حمایت از آلترناتیو دموکراتیک]</ref> (چکیده حدود ۳۰۰ کلمه)
| | مقاله در Los Angeles Times |
|
| |
|
| قسمت دوم: زمینه برگزاری، سخنرانان و پیام مریم رجوی
| | مرکز بررسی اسناد تاریخی |
| == زمینه برگزاری و وضعیت بحرانی رژیم ==
| |
| این کنفرانس در حالی برگزار شد که رژیم جمهوری اسلامی با بحرانهای همهجانبهای روبرو است که نشانههای فروپاشی قریبالوقوع آن را نشان میدهد. سقوط بشار اسد در سوریه، تضعیف شدید حزبالله و حوثیها، بحران اقتصادی با تورم نزدیک به ۴۰ درصد، سقوط ارزش ریال و فقر گسترده بیش از سهچهارم جمعیت، رژیم را به افزایش بیسابقه سرکوب واداشته است. سخنرانان به آمار تکاندهنده اعدامها اشاره کردند: ۱۹۳۲ مورد در سال ۱۴۰۴ شامل ۵۶ زن (بالاترین تعداد اعدام زنان در بیش از سه دهه اخیر) و بیش از ۳۰۰ اعدام تنها در ماه گذشته. بسیاری از اعدامشدگان جوانان بلوچ، کرد و عرب یا فعالان سیاسی هستند که صرفاً به دلیل حمایت از [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] محکوم شدهاند. این موج اعدامها ابزاری برای ارعاب جامعه و جلوگیری از اوجگیری قیامها است.<ref>[https://news.mojahedin.org/i/%DA%A9%D9%86%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D8%AD%D8%B2%D8%A8%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D9%88-%D8%AF%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7-%D8%B7%D8%B1%D8%AD-%DB%B1%DB%B0%D9%85%D8%A7%D8%AF%D9%87-%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%B1%D8%AC%D9%88%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C زمینه بحران]</ref>
| |
|
| |
|
| == سخنرانی سناتورهای دوحزبی و مقامات پیشین ==
| | historydocuments.ir |
| سناتور جین شهین بر حمایت از حقوق ساکنان اشرف ۳، افزایش تحریمها و ضرورت جدایی دین از دولت در ایران آینده تأکید کرد. سناتور کوری بوکر اتحاد دوحزبی را ستود و از الهامگیری از شجاعت مردم ایران سخن گفت. سناتور جان کورنین رژیم را منبع اصلی تروریسم منطقهای دانست و حمایت از مجاهدان را ضروری خواند. سناتور روبن گایگو به جنبشهای دموکراتیک جهانی اشاره کرد. دکتر بن کارسون آزادی را ارزشی جهانی توصیف کرد و هدر نائرت نقش پیشرو زنان در مقاومت را برجسته ساخت. سناتور روی بلانت ضعف رژیم را ناشی از طرد توسط مردم دانست. ژنرال جیمز جونز فروپاشی محور مقاومت را تحلیل کرد و مارک گینزبرگ بر قدرت نرم برای پایان استبداد تأکید نمود.<ref>[https://article.mojahedin.org/i/%DA%A9%D9%86%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D9%88-%D8%AF%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9 سخنرانیهای سناتورها و مقامات]</ref>
| |
|
| |
|
| == پیام مریم رجوی و طرح ۱۰ مادهای ==
| | نگاهی به فعالیتهای اپوزیسیونی علی امینی پس از انقلاب اسلامی |
| در پیام ویدئویی مریم رجوی، بر این نکته تأکید شد که تغییر رژیم وظیفه و حق مردم و مقاومت ایران است و نیازی به مداخله خارجی ندارد. وی کانونهای شورشی را نیروی پیشبرنده قیام دانست و نقشه راه دوران انتقال را تشریح کرد: برگزاری انتخابات آزاد برای مجلس مؤسسان ظرف شش ماه، تدوین قانون اساسی جدید و انتقال قدرت به نمایندگان مردم. طرح ۱۰ مادهای شامل جمهوری مبتنی بر آرای مردم، جدایی دین و دولت، برابری جنسیتی، لغو اعدام، حقوق اقلیتها و ایران غیرهستهای است.<ref>[https://news.mojahedin.org/i/%DA%A9%D9%86%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D8%AD%D8%B2%D8%A8%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D9%88-%D8%AF%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7-%D8%B7%D8%B1%D8%AD-%DB%B1%DB%B0%D9%85%D8%A7%D8%AF%D9%87-%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%B1%D8%AC%D9%88%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C پیام مریم رجوی]</ref>
| |
|
| |
|
| قسمت سوم: نتیجهگیری، منابع و یادداشت نهایی
| | irdc.ir |
| == قطعنامه ۱۴۵ و نتیجهگیری کنفرانس ==
| | Iran: What History Tells Us About Supreme Leader, Rouhani ... |
| کنفرانس بر قطعنامه ۱۴۵ سنا تمرکز ویژهای داشت که با حمایت ۱۹ سناتور از هر دو حزب معرفی شده و حقوق ساکنان اشرف ۳ را تضمین میکند، جمهوری دموکراتیک را تأیید مینماید و بهرسمیت شناختن مبارزه مردم ایران برای سرنگونی را خواستار است. سخنرانان سیاست مماشات گذشته را شکستخورده دانستند و بر ضرورت تحریمهای حداکثری، مستندسازی جنایات و حمایت عملی از کانونهای شورشی تأکید کردند. این رویداد نشاندهنده اجماع روبهرشد در کنگره آمریکا برای سیاست قاطع در برابر رژیم و حمایت از تنها آلترناتیو سازمانیافته و دموکراتیک بود.
| | eaworldview.com |
|
| |
|
| == منابع == | | == منابع == |
| <references /> | | <references /> |
| | |
| | Milani, Abbas. ''The Shah''. Palgrave Macmillan, 2011. |
| | Abrahamian, Ervand. ''Iran Between Two Revolutions''. Princeton University Press, 1982. |
| | Milani, Abbas. ''Eminent Persians: The Men and Women Who Made Modern Iran''. Syracuse University Press, 2008. |
| | "Obituary: Ali Amini." ''The Independent'', December 16, 1992. |
| | "Ali Amini; Foe of Iran's Islamic Government." ''Los Angeles Times'', December 17, 1992. |
| | Foundation for Iranian Studies. Oral History Interview with Ali Amini. Accessed January 1, 2026. https://fis-iran.org/oral-history/amini-ali/. |