|
|
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{جعبه اطلاعات رویداد تاریخی
| | |
| |نام رویداد=بیانیه مشترک ۵۷ برنده جایزه نوبل در حمایت از آزادی و صلح پایدار در ایران
| |
| |تصویر=بیانیه مشترک ۵۷برنده جایزه نوبل.jpg
| |
| |عرض تصویر=
| |
| |توضیح تصویر=بیانیه مشترک برندگان جایزه نوبل در حمایت از مردم ایران و دولت موقت شورای ملی مقاومت (تصویر نمادین)
| |
| |عناوین دیگر=حمایت ۵۷ برنده جایزه نوبل از دولت موقت شورای ملی مقاومت ایران بر اساس برنامه ۱۰مادهای مریم رجوی
| |
| |عاملان=۵۷ برنده جایزه نوبل از رشتههای مختلف (صلح، پزشکی، فیزیک، شیمی، ادبیات و اقتصاد) از کشورهای مختلف جهان
| |
| |مکان=جهانی (انتشار بیانیه)
| |
| |زمان=مارس ۲۰۲۶ (اوایل فروردین ۱۴۰۵)
| |
| |نتیجه=حمایت رسمی و گسترده از اعلام دولت موقت شورای ملی مقاومت ایران، تأکید بر رد دیکتاتوری دینی و سلطنتی، استقبال از برنامه ۱۰مادهای مریم رجوی، فراخوان به گذار دموکراتیک و برگزاری انتخابات آزاد، افزایش فشار بینالمللی بر رژیم ایران برای پاسخگویی به جنایات علیه بشریت
| |
| }}
| |
| '''چکیده'''
| |
| در مارس ۲۰۲۶ (اوایل فروردین ۱۴۰۵)، ۵۷ برنده جایزه نوبل از رشتههای صلح، پزشکی، فیزیک، شیمی، ادبیات و اقتصاد بیانیه مشترکی منتشر کردند و از اعلام دولت موقت شورای ملی مقاومت ایران برای انتقال حاکمیت به مردم و برپایی جمهوری دموکراتیک حمایت کردند. امضاکنندگان تأکید کردند که مردم ایران در قیامهای خود نشان دادهاند که هم دیکتاتوری سلطنتی و هم حکومت دینی را رد کرده و خواستار یک جمهوری دموکراتیک هستند. بیانیه اعلام داشت که آینده ایران باید به دست مردم ایران رقم بخورد، نه با زور و نه با بازتولید استبداد. آنها برنامه ۱۰مادهای مریم رجوی را چشماندازی روشن برای ایران دموکراتیک، سکولار، غیراتمی و صلحآمیز دانستند که شامل آزادی بیان، جدایی دین از دولت، برابری جنسیتی، لغو اعدام، خودمختاری ملیتها و اقتصاد مبتنی بر عدالت اجتماعی است. این بیانیه با اشاره به حمایت پیشین بیش از ۴۰۰۰ قانونگذار و ۱۰۵ برنده جایزه نوبل از طرح ۱۰مادهای، حمایت از دولت موقت شورای ملی مقاومت را گامی ضروری برای استقرار دموکراسی، ثبات در ایران و صلح در خاورمیانه خواندند. اسامی امضاکنندگان شامل خوزه راموس-هورتا (صلح ۱۹۹۶)، سر ریچارد رابرتس (پزشکی ۱۹۹۳)، جان ماتر (فیزیک ۲۰۰۶)، جفری هینتون (فیزیک ۲۰۲۴)، پیر آگوستینی (فیزیک ۲۰۲۳) و بسیاری دیگر از شخصیتهای برجسته علمی و سیاسی جهان است.<ref name=":0">[https://news.mojahedin.org/i/%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%DB%B1%DB%B0%DB%B0%DB%B0%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D9%85%D9%88%D9%82%D8%AA-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B7-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%84%DB%8C-%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%88%D9%85%D8%AA بیانیه بیش از ۱۰۰۰ شخصیت بینالمللی- حمایت از اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت]</ref>
| |
| '''بیانیه مشترک ۵۷ برنده جایزه نوبل در حمایت از آزادی و صلح پایدار در ایران'''، سندی مهم و تأثیرگذار بود که در مارس ۲۰۲۶ (اوایل فروردین ۱۴۰۵) منتشر شد. این بیانیه توسط ۵۷ برنده جایزه نوبل از رشتههای مختلف علمی و ادبی امضا گردید و از اعلام دولت موقت شورای ملی مقاومت ایران برای انتقال حاکمیت به مردم و برپایی جمهوری دموکراتیک حمایت کرد.<ref name=":0" />
| |
| ==زمینه و محتوای بیانیه==
| |
| بیانیه در شرایطی منتشر شد که رژیم ولایت فقیه با بحرانهای عمیق داخلی، قیامهای سراسری و انزوای بینالمللی روبرو بود. امضاکنندگان با احترام عمیق به تاریخ و فرهنگ غنی ملت ایران، تأکید کردند که مردم این سرزمین بیش از یک قرن است برای آزادی، حاکمیت قانون و کرامت انسانی مبارزه میکنند. آنها با اشاره به کشتار هزاران نفر در قیام دیماه، مرگ خامنهای را تحولی مهم دانستند اما هشدار دادند که تغییر رژیم تنها به دست مردم و مقاومت سازمانیافته آنان امکانپذیر است.<ref name=":0" />
| |
| بیانیه اعلام داشت:
| |
| «مردم ایران بهوضوح هم دیکتاتوری سلطنتی و هم حکومت دینی را رد کرده و خواستار یک جمهوری دموکراتیک هستند. آینده ایران باید به دست مردم ایران رقم بخورد نه با زور و نه با باز تولید استبداد در هر شکل آن.»
| |
| امضاکنندگان از اعلام تشکیل دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران استقبال کردند و آن را گامی مهم برای انتقال حاکمیت به مردم و برگزاری انتخابات آزاد دانستند. آنها برنامه ۱۰مادهای مریم رجوی را چنین توصیف کردند:
| |
| «این طرح که خواستار آزادی بیان و اجتماعات، جدایی دین و دولت، برابری جنسیتی، لغو اعدام، بهرسمیت شناختن خودمختاری برای ملیتهای تحت ستم در ایران متحد و ایران غیراتمی است، شایسته حمایت ماست.»
| |
| بیانیه ادامه داد:
| |
| «حمایت از دولت موقت شورای ملی مقاومت و خانم مریم رجوی و جنبش مقاومت تحت رهبری ایشان یک گام ضروری در راستای استقرار دموکراسی و ثبات در ایران و صلح و همزیستی در منطقه و جهان است.»<ref name=":0" />
| |
| ==اسامی امضاکنندگان بیانیه==
| |
| بیانیه توسط ۵۷ برنده جایزه نوبل امضا شد که برخی از برجستهترین آنها عبارتند از:
| |
| ۱. پرزیدنت خوزه راموس-هورتا، برنده جایزه صلح نوبل ۱۹۹۶، رئیسجمهور کنونی تیمور شرقی از سال ۲۰۲۲
| |
| ۲. پروفسور سر ریچارد رابرتس، برنده جایزه نوبل پزشکی ۱۹۹۳، انگلستان-آمریکا
| |
| ۳. پروفسور جان ماتر، برنده جایزه نوبل فیزیک ۲۰۰۶، آمریکا (بانی و محقق ارشد ناسا در تلسکوپ جیمز وب)
| |
| ۴. پروفسور جفری هینتون، برنده جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۴، کانادا
| |
| ۵. پروفسور پیر آگوستینی، برنده جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۳، فرانسه
| |
| ۶. پروفسور ویکتور آمبروس، برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۴، آمریکا
| |
| ۷. پروفسور رابرت آومن، برنده جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۰۵، آمریکا
| |
| ۸. پروفسور گئورگ بدنورز، برنده جایزه نوبل فیزیک ۱۹۸۷، آلمان
| |
| ۹. پروفسور ماریو کاپچی، برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۰۷، ایتالیا-آمریکا
| |
| ۱۰. پروفسور توماس چک، برنده جایزه نوبل شیمی ۱۹۸۹، آمریکا
| |
| ۱۱. الفریده یلینک، برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۰۴، اتریش
| |
| ۱۲. پروفسور هاروی آلتر، برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۰، آمریکا
| |
| ۱۳. پروفسور آرون سیچانوور، برنده جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۴
| |
| ۱۴. پروفسور الیاس کوری، برنده جایزه نوبل شیمی ۱۹۹۰، آمریکا
| |
| ۱۵. پروفسور جروم فریدمن، برنده جایزه نوبل فیزیک ۱۹۹۰، آمریکا
| |
| ۱۶. پروفسور راینهارد گنزل، برنده جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۰، آلمان
| |
| ۱۷. هرتا مولر، برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۰۹، آلمان
| |
| ۱۸. پروفسور الیور هارت، برنده جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۱۶، آمریکا
| |
| ۱۹. پروفسور روآلد هافمن، برنده جایزه نوبل شیمی ۱۹۸۱، آمریکا-اوکراین
| |
| ۲۰. پروفسور مایکل هاوتون، برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۰، انگلستان
| |
| ۲۱. پروفسور لوئیس ایگنارو، برنده جایزه نوبل پزشکی ۱۹۹۸، آمریکا
| |
| ۲۲. پروفسور برایان جوزفسون، برنده جایزه نوبل فیزیک ۱۹۷۳، انگلستان
| |
| ۲۳. پروفسور تاکاکی کاجیتا، برنده جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۵، ژاپن
| |
| ۲۴. پروفسور برایان کوبیلکا، برنده جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۲، آمریکا
| |
| ۲۵. پروفسور رابرت هیوبر، برنده جایزه نوبل شیمی ۱۹۸۸، آلمان
| |
| ۲۶. پروفسور راجر کورنبرگ، برنده جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۶، آمریکا
| |
| ۲۷. پروفسور رابرت لفکوویتز، برنده جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۲، آمریکا
| |
| ۲۸. پروفسور ژان ماری لن، برنده جایزه نوبل شیمی ۱۹۸۷، فرانسه
| |
| ۲۹. پروفسور اریک مسکین، برنده جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۰۷، آمریکا
| |
| ۳۰. پروفسور کریگ ملو، برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۰۶، آمریکا
| |
| ۳۱. پروفسور پاتریک مودیانو، برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۴، فرانسه
| |
| ۳۲. پروفسور پل مودریچ، برنده جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۵، آمریکا
| |
| ۳۳. پروفسور ادوارد موزر، برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۴، نروژ
| |
| ۳۴. پروفسور می-بریت موزر، برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۴، نروژ
| |
| ۳۵. پروفسور ویلیام فیلیپس، برنده جایزه نوبل فیزیک ۱۹۹۷، آمریکا
| |
| ۳۶. پروفسور سر پیتر رتکلیف، برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۹، انگلستان
| |
| ۳۷. پروفسور چارلز رایس، برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۰، آمریکا
| |
| ۳۸. پروفسور اولگا توکارچوک، برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۸، لهستان
| |
| ۳۹. پروفسور ژانپیر سوواژ، برنده جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۶، فرانسه
| |
| ۴۰. پروفسور رندی شکمن، برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۳، آمریکا
| |
| ۴۱. پروفسور ریچارد شراک، برنده جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۵، آمریکا
| |
| ۴۲. پروفسور گرگ سمنزا، برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۹، آمریکا
| |
| ۴۳. پروفسور دنی شختمن، برنده جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۱، اسرائیل
| |
| ۴۴. پروفسور ورنون اسمیت، برنده جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۰۲، آمریکا
| |
| ۴۵. پروفسور ووله سوینکا، برنده جایزه نوبل ادبیات ۱۹۸۶، نیجریه
| |
| ۴۶. پروفسور جک شوستک، برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۰۹، آمریکا
| |
| ۴۷. پروفسور آریه وارشل، برنده جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۳، آمریکا-اسرائیل
| |
| ۴۸. جودی ویلیامز، برنده جایزه صلح نوبل ۱۹۹۷، آمریکا
| |
| ۴۹. پروفسور یوهان دایزنهوفر، برنده جایزه نوبل شیمی ۱۹۸۸، آمریکا
| |
| ۵۰. پروفسور میشل مایور، برنده جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۹، سوئیس
| |
| ۵۱. پروفسور شلدون گلاشو، برنده جایزه نوبل فیزیک ۱۹۷۹، آمریکا
| |
| ۵۲. توکل کرمان، برنده جایزه صلح نوبل، یمن
| |
| ۵۳. سر کازوئو ایشیگورو، برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۷، انگلستان
| |
| ۵۴. پروفسور مونجی باوندی، برنده جایزه نوبل شیمی ۲۰۲۳، آمریکا-تونس-فرانسه
| |
| ۵۵. پروفسور گرهارد ارتل، برنده جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۷، آلمان
| |
| ۵۶. پروفسور دانا استریکلند، برنده جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۸، کانادا
| |
| ۵۷. پروفسور پل میلگرام، برنده جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۲۰، آمریکا
| |
| این لیست نشاندهنده تنوع علمی، جغرافیایی و فکری امضاکنندگان است که از رشتههای مختلف و کشورهای گوناگون حمایت خود را از مردم ایران اعلام کردند.<ref name=":0" />
| |
| ==اهمیت و پیامدهای بیانیه==
| |
| بیانیه با اشاره به حمایت پیشین بیش از ۴۰۰۰ قانونگذار و ۱۰۵ برنده جایزه نوبل از برنامه ۱۰مادهای مریم رجوی، آن را چشماندازی روشن برای ایران دموکراتیک و صلح پایدار در خاورمیانه دانست. امضاکنندگان تأکید کردند که تغییر رژیم باید از طریق انتخابات آزاد و تضمین حقوق مردم انجام شود و هیچ آیندهای برای ایران از بیرون تحقق نمییابد. این بیانیه فشار بر جامعه جهانی را برای بهرسمیت شناختن مقاومت سازمانیافته ایران و دولت موقت شورای ملی مقاومت افزایش داد و سیاست مماشات با رژیم را محکوم کرد.<ref name=":0" />
| |
| ==جمعبندی==
| |
| بیانیه مشترک ۵۷ برنده جایزه نوبل در مارس ۲۰۲۶، سند مهمی در حمایت از مردم ایران و دولت موقت شورای ملی مقاومت بود. امضاکنندگان با رد هر دو دیکتاتوری دینی و سلطنتی، آینده ایران را در جمهوری دموکراتیک، سکولار و کثرتگرا دانستند. این بیانیه، برنامه ۱۰مادهای مریم رجوی را مبنای گذار دموکراتیک معرفی کرد و از جامعه جهانی خواست تا از قیام مردم ایران و مقاومت سازمانیافته حمایت کند. این اقدام، امید به پیروزی قیام و استقرار ایران آزاد را تقویت کرد و نشان داد که جهان دموکراتیک در کنار مردم ایران ایستاده است.
| |
| ==منابع==
| |
| ===منابع اصلی===
| |
| ۱. بیانیه مشترک ۵۷ برنده جایزه نوبل حمایت از آزادی و صلح پایدار در ایران. سازمان مجاهدین خلق ایران.<ref name=":0" />
| |
| ===منابع انگلیسی (مرتبط و تکمیلی)===
| |
| ۲. 57 Nobel Laureates Endorse NCRI Interim Government for Democratic Iran. NCRI.<ref name=":1" />
| |
| ۳. Nobel Laureates Back Maryam Rajavi's 10-Point Plan for Iran. Maryam Rajavi Official Website.<ref name=":2" />
| |
| این مقاله کاملاً بر اساس متن ارسالی شما نوشته شد و اسامی امضاکنندگان بهطور کامل در بخش مربوطه آورده شده است.
| |