درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۱۱ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
<div class="box-content"> | <div class="box-content"> | ||
<div>[[پرونده: | <div>[[پرونده:مهرداد محمدینیا،اعدام.jpg|جایگزین=مهرداد محمدینیا|بندانگشتی|200x200پیکسل|مهرداد محمدینیا]]</div> | ||
<div> | <div> | ||
''' | '''مهرداد محمدینیا'''، شهروند کرد اهل قروه، از بازداشتشدگان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴]] در تهران، سحرگاه دوشنبه ۱۱ خردادماه ۱۴۰۵ در [[زندان قزلحصار]] کرج به صورت مخفیانه اعدام شد. | ||
مهرداد محمدینیا به همراه اشکان مالکی در پرونده مشترک «کوی نصر» (گیشا) تهران به اتهام «محاربه»، «اقدام عملیاتی برای رژیم اسرائیل و دولتهای متخاصم»، «تخریب و آتشزدن مسجد جعفری و حوزه علمیه امام هادی» و تخریب اموال عمومی محکوم شده بود. دادرسی این پرونده در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی [[ابوالقاسم صلواتی]] انجام شد و با محرومیت کامل از وکیل انتخابی و تکیه بر اعترافات اجباری همراه بود. | |||
این اعدام در چارچوب موج گسترده اعدامهای پس از آغاز درگیریهای نظامی صورت گرفت. تا زمان اجرای حکم اعدام مهرداد محمدینیا و اشکان مالکی شمار اعدامشدگان در ارتباط با همین پروندهها به ۳۹ نفر رسیده است. | |||
[[ | [[مهرداد محمدینیا|بیشتر بخوانید...]] | ||
<div> | <div> | ||
<!-- نوشتار ۲ --> | <!-- نوشتار ۲ --> | ||
<div class="box-content"> | <div class="box-content"> | ||
<div>[[پرونده:اشکان مالکی،اعدام.jpg|جایگزین=اشکان مالکی|بندانگشتی|215x215پیکسل|اشکان مالکی]]</div> | |||
<div>[[پرونده: | |||
<div> | <div> | ||
''' | '''اشکان مالکی'''، شهروند کرد اهل قروه، از بازداشتشدگان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴]] در تهران، سحرگاه دوشنبه ۱۱ خردادماه ۱۴۰۵ در [[زندان قزلحصار]] کرج به صورت مخفیانه اعدام شد. | ||
اشکان مالکی به همراه مهرداد محمدینیا در پروندهای مرتبط با حوادث کوی نصر (گیشا) تهران به اتهام «محاربه»، «اقدام عملیاتی برای رژیم اسرائیل و دولتهای متخاصم»، «تخریب و آتشزدن مسجد جعفری و حوزه علمیه امام هادی» و «تخریب اموال عمومی» محکوم شده بود. | |||
دادگاه انقلاب | دادرسی این پرونده در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی [[ابوالقاسم صلواتی]] انجام شد و با محرومیت از وکیل انتخابی و تکیه بر اعترافات اجباری همراه بود. | ||
تا زمان اجرای حکم اشکان مالکی و مهرداد محمدینیا، شمار اعدامشدگان در ارتباط با همین پروندهها به ۳۹ نفر رسیده است. | |||
[[اشکان مالکی|بیشتر بخوانید...]] | |||
<div> | |||
[[ | <!-- نوشتار 3 --> | ||
<div class="box-content"> | |||
<div>[[پرونده:ژان7.JPG|جایگزین=ژاندارک|بندانگشتی|180x180پیکسل|ژاندارک]]</div> | |||
<div> | |||
'''ژاندارک'''، با القاب ''ژان''، ''دوشیزهی اورلئان''، (زادهی ۶ ژانویه ۱۴۱۲میلادی برابر با پانزدهم دیماه ۷۹۰ خورشیدی، دومرمی فرانسه – درگذشتهی ۳۰ ماه می ۱۴۳۱، برابر با هشتم خرداد ۸۱۰ خورشیدی، شهر ''روآن'' فرانسه) قهرمان ملی فرانسه بود که در جنگ صدساله علیه ظلم و ستم پادشاه انگلستان به مردم فرانسه، فرماندهی نیروهای فرانسه را به عهده داشت. | |||
ژاندارک دختر یک مزرعهدار در ''دومرِمی'' بود. او در مأموریتی که برای مقابله با سپاه انگلیس و متحدان بورگاندیشان داشت، احساس کرد با صدای قدیسینی مانند ''میکائیل مقدس''، ''کاترین مقدس'' و ''مارگارت آنتیوش'' راهنمایی میشود. ژاندارک شجاعت قابل تحسین و همچنین ویژگیهای شخصیتی زنان آگاه و روشنبین عصر خود را داشت. | |||
ویژگیهایی نظیر پرهیزکاری و اعتماد به نفس در رابطه با حضور خدا بود که خلاف نظر کشیشها و کلیسا بود. ژاندارک در ۱۳ فوریه در لباس مردان با شش مرد مسلح از سرزمین اشغال شده توسط سپاه انگلیس عبور کرد تا به شینون برسد. در این منطقه شارل هفتم ارتشی نظامی را در اختیار وی گذاشت. او با نیروهای فرانسوی به سمت دژ انگلیسیها در شرق شهر اورلئان حرکت کردند و توانستند این دژ را فتح کنند. | |||
پس از دو روز ژاندارک به مسیر خود ادامه داد و قلعه بعدی را هم فتح کرد. پس از این پیروزیهای بزرگ، شهرت ژاندارک در بین نیروهای فرانسوی بسیار زیاد شد. ژاندارک در نبرد با ارتش بورگاندی به اسارت گرفته شد؛ و در ازدحام و هیاهوی جمعیت وی را به قلعهی ''بوْروی'' منتقل کردند. | |||
در دادگاهی که ژاندارک محاکمه میشد، باید علیه ۷۰ اتهامی که به وی زده بودند، از خود دفاع میکرد. اتهاماتی مانند لباس پوشیدن مردان، جادوگری، الحاد و… | |||
در می سال ۱۴۳۱، ژاندارک پس از یک سال اسارت و تهدید شدن به مرگ، تسلیم شد و به اتهام خود اعتراف و هرگونه هدایت الهی را تکذیب کرد. اما پس از چند روز ژاندارک اعتراف خود را پس گرفت و در نتیجه به مرگ محکوم شد. سرانجام ژاندارک در روز ۳۰ می، در سن ۱۹ سالگی، به بازار قدیمی روئَن منتقل و سوزانده شد؛ و خاکسترش را به رود سن ریختند. | |||
[[ | ژاندارک پیش از مرگ، در میان شعلههای آتش چنین گفت: <blockquote>«نداهای من از جانب خداوند آمده بودند؛ و هر کاری که کردم مطابق دستور پروردگار بود… مرا پیش خداوند بفرستید همان کسی که از پیش او آمدهام». </blockquote>شهرت ژاندارک نه تنها پس از مرگش چندین برابر گشت، بلکه ۲۰ سال بعد، شارل هفتم دادگاه جدیدی برپا کرد؛ و نام ژاندارک را از این گناهان پاک نمود. ژاندارک خیلی پیش از آنکه توسط پاپ در سال ۱۹۲۰، تقدیس شود، شهرت و اعتباری افسانهای به دست آورده بود. | ||
[[ژاندارک|بیشتر بخوانید...]] | |||
<div> | <div> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۹
نوشتارهای جدید هفته
مهرداد محمدینیا، شهروند کرد اهل قروه، از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴ در تهران، سحرگاه دوشنبه ۱۱ خردادماه ۱۴۰۵ در زندان قزلحصار کرج به صورت مخفیانه اعدام شد.
مهرداد محمدینیا به همراه اشکان مالکی در پرونده مشترک «کوی نصر» (گیشا) تهران به اتهام «محاربه»، «اقدام عملیاتی برای رژیم اسرائیل و دولتهای متخاصم»، «تخریب و آتشزدن مسجد جعفری و حوزه علمیه امام هادی» و تخریب اموال عمومی محکوم شده بود. دادرسی این پرونده در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی انجام شد و با محرومیت کامل از وکیل انتخابی و تکیه بر اعترافات اجباری همراه بود.
این اعدام در چارچوب موج گسترده اعدامهای پس از آغاز درگیریهای نظامی صورت گرفت. تا زمان اجرای حکم اعدام مهرداد محمدینیا و اشکان مالکی شمار اعدامشدگان در ارتباط با همین پروندهها به ۳۹ نفر رسیده است.
اشکان مالکی، شهروند کرد اهل قروه، از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴ در تهران، سحرگاه دوشنبه ۱۱ خردادماه ۱۴۰۵ در زندان قزلحصار کرج به صورت مخفیانه اعدام شد.
اشکان مالکی به همراه مهرداد محمدینیا در پروندهای مرتبط با حوادث کوی نصر (گیشا) تهران به اتهام «محاربه»، «اقدام عملیاتی برای رژیم اسرائیل و دولتهای متخاصم»، «تخریب و آتشزدن مسجد جعفری و حوزه علمیه امام هادی» و «تخریب اموال عمومی» محکوم شده بود.
دادرسی این پرونده در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی انجام شد و با محرومیت از وکیل انتخابی و تکیه بر اعترافات اجباری همراه بود.
تا زمان اجرای حکم اشکان مالکی و مهرداد محمدینیا، شمار اعدامشدگان در ارتباط با همین پروندهها به ۳۹ نفر رسیده است.
ژاندارک، با القاب ژان، دوشیزهی اورلئان، (زادهی ۶ ژانویه ۱۴۱۲میلادی برابر با پانزدهم دیماه ۷۹۰ خورشیدی، دومرمی فرانسه – درگذشتهی ۳۰ ماه می ۱۴۳۱، برابر با هشتم خرداد ۸۱۰ خورشیدی، شهر روآن فرانسه) قهرمان ملی فرانسه بود که در جنگ صدساله علیه ظلم و ستم پادشاه انگلستان به مردم فرانسه، فرماندهی نیروهای فرانسه را به عهده داشت.
ژاندارک دختر یک مزرعهدار در دومرِمی بود. او در مأموریتی که برای مقابله با سپاه انگلیس و متحدان بورگاندیشان داشت، احساس کرد با صدای قدیسینی مانند میکائیل مقدس، کاترین مقدس و مارگارت آنتیوش راهنمایی میشود. ژاندارک شجاعت قابل تحسین و همچنین ویژگیهای شخصیتی زنان آگاه و روشنبین عصر خود را داشت.
ویژگیهایی نظیر پرهیزکاری و اعتماد به نفس در رابطه با حضور خدا بود که خلاف نظر کشیشها و کلیسا بود. ژاندارک در ۱۳ فوریه در لباس مردان با شش مرد مسلح از سرزمین اشغال شده توسط سپاه انگلیس عبور کرد تا به شینون برسد. در این منطقه شارل هفتم ارتشی نظامی را در اختیار وی گذاشت. او با نیروهای فرانسوی به سمت دژ انگلیسیها در شرق شهر اورلئان حرکت کردند و توانستند این دژ را فتح کنند.
پس از دو روز ژاندارک به مسیر خود ادامه داد و قلعه بعدی را هم فتح کرد. پس از این پیروزیهای بزرگ، شهرت ژاندارک در بین نیروهای فرانسوی بسیار زیاد شد. ژاندارک در نبرد با ارتش بورگاندی به اسارت گرفته شد؛ و در ازدحام و هیاهوی جمعیت وی را به قلعهی بوْروی منتقل کردند.
در دادگاهی که ژاندارک محاکمه میشد، باید علیه ۷۰ اتهامی که به وی زده بودند، از خود دفاع میکرد. اتهاماتی مانند لباس پوشیدن مردان، جادوگری، الحاد و…
در می سال ۱۴۳۱، ژاندارک پس از یک سال اسارت و تهدید شدن به مرگ، تسلیم شد و به اتهام خود اعتراف و هرگونه هدایت الهی را تکذیب کرد. اما پس از چند روز ژاندارک اعتراف خود را پس گرفت و در نتیجه به مرگ محکوم شد. سرانجام ژاندارک در روز ۳۰ می، در سن ۱۹ سالگی، به بازار قدیمی روئَن منتقل و سوزانده شد؛ و خاکسترش را به رود سن ریختند.
ژاندارک پیش از مرگ، در میان شعلههای آتش چنین گفت:شهرت ژاندارک نه تنها پس از مرگش چندین برابر گشت، بلکه ۲۰ سال بعد، شارل هفتم دادگاه جدیدی برپا کرد؛ و نام ژاندارک را از این گناهان پاک نمود. ژاندارک خیلی پیش از آنکه توسط پاپ در سال ۱۹۲۰، تقدیس شود، شهرت و اعتباری افسانهای به دست آورده بود.«نداهای من از جانب خداوند آمده بودند؛ و هر کاری که کردم مطابق دستور پروردگار بود… مرا پیش خداوند بفرستید همان کسی که از پیش او آمدهام».