صفحهٔ اصلی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{صفحهٔ اصلی/بالا}} | |||
{{پیام صفحه اصلی}} | |||
{| width="100%" cellpadding="5" cellspacing="10" style="background:#d0f0c0; border-style:solid; border-width:3px; border-color: #008000;" | |||
|- | |||
| width="55%" valign="top" style="padding: 0; margin:0;" | | |||
<div style="float:right; width:100%"> | |||
</div> | |||
{{درگاه:اصلی/Header}} | |||
<div align="center"> | |||
{{درگاه:اصلی/box-header|<big>آشنایی با ایرانپدیاویکی</big>|درگاه:اصلی/آشناسازی|}} | |||
{{درگاه:اصلی/آشناسازی}} | |||
{{درگاه:اصلی/box-footer|}} | |||
</div> | |||
<div style="text-align:center; margin:0.25em auto 0.75em">{{purge|'''''نمایش تازه'''''}}</div> | |||
<div style="float:right; width:55%;"> <!-- This width add to the margin below to equal 100٪--> | |||
{{درگاه:اصلی/box-header|''نوشتار برگزیده''|{{مدیاویکی:ffeed-featured-page}}|}} | |||
{{{{مدیاویکی:ffeed-featured-page}} }} | |||
{{درگاه:اصلی/box-footer|}} | |||
</div> | |||
<div style="float:left; width:44.5%"> <!-- This margin should be right of the above --> | |||
{{درگاه:اصلی/box-header| ...||درگاه:...}} | |||
{{درگاه:...}} | |||
{{درگاه:اصلی/box-footer|}} | |||
</div> | |||
<div style="float:right; width:100%"> | |||
{{درگاه:اصلی/box-header|''نوشتارهای برگزیده''|درگاه:اصلی/نوشتارهای_برگزیده|}} | |||
{{درگاه:اصلی/نوشتارهای_برگزیده}} | |||
{{درگاه:اصلی/box-footer|}} | |||
</div> | |||
نسخهٔ ۵ دسامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۷:۰۰
آشنایی با دانشنامه - آشنایی با اصول ویرایش - کارهای قابل انجام - سیاستها و رهنمودها - فهرست الفبایی مقالهها - نسخهی تلفن همراه
|
ویرایش آشنایی با ایرانپدیاویکی
ایرانپدیا دانشنامهی اپوزیسیون ایران است؛ دانشنامهای مستند برای ایرانیانی که میخواهند روایت بدون سانسور و دقیق تاریخ صدسالهی ایران -بهویژه چهل سال اخیر- را بدانند.
ایرانپدیا در ۱۵ شهریور ۱۳۹۶ فعالیت خود را آغاز کرد و هماکنون (۲۳ تیر ۱۴۰۵ خورشیدی) ۲٬۶۲۱ نوشتار دارد. مقالههای این دانشنامه باید بیطرفانه و با استناد به منابع معتبر و بدون لحن تبلیغی و بدون پایمال کردن حق نشر دیگران باشند. مطالب ایرانپدیا همواره در حال تکمیل و بازتکمیل، ویرایش و بازویرایش است. ویرایش نوشتار برگزیده
 مطلب برگزیده رضا اولیا، (متولد سال ۱۳۱۸، تهران - درگذشته ۱۸ تیر ۱۴۰۵، ایتالیا) هنرمند مجسمهساز و نقاش برجسته ایرانی و عضو شورای ملی مقاومت ایران، روز پنجشنبه ۱۸ تیرماه ۱۴۰۵ در سن ۸۷ سالگی بر اثر عارضه کلیوی در بیمارستان درگذشت. رضا اولیا بیش از ۶۰ سال سابقه مبارزه علیه دیکتاتوری محمدرضا شاه و دیکتاتوری جمهوری اسلامی داشت و از اعضای وفادار شورای ملی مقاومت ایران از آغاز تشکیل آن در سال ۱۳۶۰ بود. رضا اولیا از اوایل دهه ۱۳۴۰ در آکادمی هنرهای زیبا در رم پایتخت ایتالیا تحصیل کرد و به دلیل فعالیتهایش علیه رژیم شاه در ایتالیا پناهندگی سیاسی گرفت. پدر او استاد محمود اولیا از شاگردان برجستهی کمالالملک بود. رضا اولیا هنر نقاشی و آموزشهای مقدماتی مجسمهسازی را نزد پدرش فرا گرفت. پس از ترور محمدحسین نقدی نماینده شورای ملی مقاومت در ایتالیا، دولت ایتالیا حفاظت رسمی از او را بر عهده گرفت که تا پایان عمر ادامه داشت. استاد رضا اولیا از آغاز تشکیل شورای ملی مقاومت از یاران وفادار این شورا بود و در سال ۱۳۷۴ به عضویت آن درآمد. او با دیکتاتوری شاه و استبداد جمهوری اسلامی مرزبندی قاطع داشت. رضا اولیا از معروفترین مجسمهسازان ایران است و تندیسهایی از چهرههایی همچون خسرو روزبه، محمد حنیفنژاد، ندا آقاسلطان، بانو مرضیه، نوید افکاری، بکتاش آبتین، ریحانه جباری و… ساخته است. شماری از آثار او در موزه شورای ملی مقاومت نگهداری میشود. از استاد رضا اولیا کتاب «دختران ایران» درباره زنان زندانی سیاسی به جای مانده است. خانم مریم رجوی رئیسجمهور برگزیده مقاومت درگذشت او را تسلیت گفت و او را نمونهی والا و کمنظیری از هنرمندان مبارز خواند که آموزگاری برای نسل جوان است. ویرایش نوشتارهای برگزیده
 نوشتارهای جدید هفته دکتر عبدالرحمان قاسملو، (زادهٔ ۱ دی ۱۳۰۹ در ارومیه– ترور در۲۲ تیر ۱۳۶۸) دبیرکل حزب دموکرات کردستان ایران بود. پس ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و تشکیل شورای ملی مقاومت ایران، این حزب به آن پیوست. شعار حزب دموکرات کردستان ایران، خودمختاری برای کردستان، دموکراسی برای ایران بود. عبدالرحمان قاسلمو در سال ۱۳۶۳ به دلیل تمایل برای مذاکره با رژیم ایران از شورای ملی مقاومت جدا شد و اصرار مسعود رجوی رئیس شورای ملی مقاومت برای منصرف کردن وی کارگر نیفتاد. عبدالرحمان قاسلمو در جریان این مذاکرات در جلسهای در وین توسط افراد اعزام شده از سوی جمهوری اسلامی ترور شد. این ترور هنگام مذاکره با هیئت نمایندگی جمهوری اسلامی ایران شامل محمدجعفری صحرارودی، ريس امور کردها در وزارت اطلاعات، مصطفی آجوادی، استاندار کردستان و امیر بزرگیان، با نام اصلی غفور درجزی، از نیروهای ویژه سپاه پاسداران، در آپارتمانی در شهر وین انجام شد.
 اصغر نحویپور، (زاده ۱ فروردین ۱۳۵۰- به قتل رسیده در ۲۴ تیر۱۳۹۶) نام یک جوان ایرانی ورزشکار است که در مترو تهران به دفاع از یکی از زنان مسافر برخاست. این زن توسط یک آخوند مورد بیحرمتی قرار گرفته بود. اصغر نحویپور عمامه این آخوند را از سرش برداشت و به دادن شعار علیه جمهوری اسلامی پرداخت. در همین حین یکی از نیروهای امنیتی که در محل حضور داشت از فاصله نزدیک با کلاشینکف به او شلیک کرد. اصغر نحویپور در آخرین لحظات حیات خود، در حالی که بر زمین افتاده بود، فریاد زد «جانم فدای ایران» و سپس جان باخت. فیلم این حادثه در شبکههای اجتماعی منتشر شد و احساسات بسیاری از ایرانیان را برانگیخت.
 سیمین بهبهانی، با نام اصلی سیمین خلیلی (زادهی۲۸ تیرماه ۱۳۰۶، تهران ــ درگذشت ۲۸ مردادماه ۱۳۹۳، تهران)، نویسنده و غزلسرای معاصر ایران و از اعضای کانون نویسندگان بود، پدر سیمین بهبهانی عباس خلیلی، نویسنده و مترجم و روزنامهنگار معروف دوره رضاشاه و اوایل دوره محمدرضا شاه و مادرش فخر عظمی ارغون، بانویی اهل فرهنگ و قلم بود. سیمین بهبهانی از برجستهترین چهرههای ادبیات ایران است. او دارای مدرک لیسانس رشتهی حقوق در دانشگاه ایران بود. از سیمین بهبهانی آثار زیادی بهجا مانده است که برخی از این آثار عبارتند از: سهتار شکسته، جای پا، رستاخیز، دشت ارژنگ. سیمین بهبهانی از مؤثرترین و مبتکرترین شاعران عرصهی غزل معاصر است. او بهخاطر سرودن غزل فارسی در وزنهای بیسابقه، به نیمای غزل معروف است. سیمین بهبهانی در طول زندگیاش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در ۲۰ کتاب منتشر شدهاند. شعرهای سیمین بهبهانی موضوعاتی همچون عشق به وطن، انقلاب، فقر، آزادی و زنان را در بر میگیرند. او شعر معروف دوباره میسازمت وطن را در سال ۱۳۵۹ سرود. سیمین بهبهانی در جریان انقلاب ضدسلطنتی اشعار زیادی نوشت که به سرودهای دانشجویان معترض دانشگاههای کشور در سال ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ تبدیل شد. سیمین بهبهانی پس از انقلاب نیز همواره از طرف مأموران امنیتی تحت فشار و سانسور قرار داشت. وی شعر شورانگیز «آتش در زندان» را در پاییز سال ۱۳۶۷ برای زندانیان سیاسی قتل عام شده در جریان قتل عام ۶۷ سرود. او در سال ۱۳۸۴ در تجمع به مناسبت روز جهانی زن در پارک دانشجوی تهران مورد ضرب و شتم نیروهای امنیتی قرار گرفت. هنگامی که در ۱۷ اسفند ۱۳۸۸ قصد داشت برای سخنرانی درباره فمینیسم در روز جهانی زن به پاریس برود، مأموران امنیتی گذرنامهی وی را توقیف و به او اعلام کردند که ممنوع الخروج است. سیمین بهبهانی سرانجام روز سه شنبه، ۲۸ مرداد ۱۳۹۳، در سن ۸۷ سالگی درگذشت. پیکر او با حضور مردم و ادیبان و هنرمندان از مقابل تالار وحدت تشییع شد و در بهشت زهرا به خاک سپردهشد.
|