مهناز میمنت

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مهناز میمنت

مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران
مهناز میمنت
زادروز۱۳۳۸
تهران، ایران
محل زندگیایران، عراق و آلبانی
ملیتایرانی
تابعیتایرانی
تحصیلاتتحصیل در رشتهٔ کشاورزی تا زمان تعطیلی دانشگاه‌ها
از دانشگاهدانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
پیشهفعال سیاسی
سال‌های فعالیتاز ۱۳۵۷ تاکنون
نهادسازمان مجاهدین خلق ایران
شناخته‌شده برایمسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران
نقش‌های برجستهعضو هیئت اجرایی، عضو شورای رهبری، عضو شورای مرکزی و مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران
شهر خانگیتهران
دوره۱۴۰۵–۱۴۰۷
پس اززهرا مریخی
حزب سیاسیسازمان مجاهدین خلق ایران
جنبشمقاومت ایران
مخالفانحکومت جمهوری اسلامی ایران
دیناسلام
مذهبشیعه
منصبمسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران
والدینعبدالله میمنت و اختر مولوی
خویشاوندانمسعود میمنت و محمود میمنت (برادران)

مهناز میمنت (زادهٔ ۱۳۳۸ در تهران) فعال سیاسی و از اعضای باسابقهٔ سازمان مجاهدین خلق ایران است که در ۱۵ شهریور ۱۴۰۵، هم‌زمان با آغاز شصت‌ودومین سال تأسیس این سازمان، به‌عنوان مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران انتخاب شد. او پیش از این، از سال ۱۳۶۸ عضو هیئت اجرایی، از سال ۱۳۷۲ عضو شورای رهبری، از سال ۱۳۹۳ عضو شورای مرکزی و از سال ۱۴۰۰ از هم‌ردیفان مسئول اول سازمان مجاهدین بود.[۱]

او در دوران دانشجویی با دیدگاه‌های سازمان مجاهدین آشنا شد و در اعتراض‌ها و قیام مردم ایران علیه حکومت پهلوی شرکت کرد. او پس از انقلاب ۱۳۵۷ به عضویت سازمان مجاهدین درآمد و پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ زندگی مخفی را در پایگاه‌های این سازمان آغاز کرد. در سال ۱۳۶۵ به منطقهٔ مرزی ایران و عراق اعزام شد و در سال‌های بعد مسئولیت‌های مختلفی در ساختار تشکیلاتی سازمان بر عهده گرفت.[۱]

در انتخابات مسئول اول سازمان مجاهدین در شهریور ۱۴۰۵، اعضای این سازمان در هفت کشور و طی سه مرحله رأی‌گیری شرکت کردند. مهناز میمنت در مرحلهٔ نخست ۵۶ درصد، در مرحلهٔ دوم ۸۵ درصد و در مرحلهٔ نهایی رأی قریب به اتفاق اعضای شرکت‌کننده را به دست آورد. وی پس از انتخاب، بدری پورطباخ و نرگس عضدانلو را به‌عنوان معاونان ارشد خود معرفی کرد.[۱]

زندگی و خانواده

مهناز میمنت در سال ۱۳۳۸ در تهران متولد شد. پدر او، عبدالله میمنت، از قضات دادگستری بود. بر اساس اطلاعیهٔ سازمان مجاهدین خلق ایران، عبدالله میمنت پس از استقرار جمهوری اسلامی و دگرگونی ساختار قضایی کشور، از حرفهٔ قضاوت استعفا داد و به وکالت روی آورد. او در دههٔ ۱۳۶۰ برای پیگیری وضعیت فرزندان زندانی خود به زندان‌های مختلف مراجعه می‌کرد و پس از اعدام آنان نیز در جست‌وجوی محل دفنشان بود.[۱]

مادر مهناز میمنت، اختر مولوی، آموزگار و از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران بود. او همراه با فرزندانش به این سازمان پیوست و در عملیات فروغ جاویدان در سال ۱۳۶۷ جان باخت.[۱]

دو برادر مهناز میمنت نیز در دههٔ ۱۳۶۰ به‌دلیل ارتباط با سازمان مجاهدین بازداشت و اعدام شدند. مسعود میمنت در سال ۱۳۶۱ برای دومین‌بار دستگیر شد و پس از حدود هفت ماه بازداشت و شکنجه، در مرداد ۱۳۶۲ در زندان اوین تیرباران شد.[۱]

برادر دیگر او، محمود میمنت، دانشجوی معماری دانشگاه تهران بود. وی در سال ۱۳۶۱ بازداشت شد و تا سال ۱۳۶۵ در زندان ماند. بنا بر اطلاعیهٔ سازمان مجاهدین، محمود میمنت سه ماه پس از آزادی، هنگامی که قصد خروج از کشور و پیوستن به ارتش آزادی‌بخش ملی ایران را داشت، بار دیگر دستگیر شد. او در ۸ مرداد ۱۳۶۷ در جریان قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ در زندان گوهردشت اعدام شد.[۱]

یکی دیگر از برادران مهناز میمنت نیز به‌دلیل ارتباط خانوادگی با او به چهار سال زندان در تبعید محکوم و دوران محکومیت خود را در برازجان سپری کرد.[۱]

تحصیلات

مهناز میمنت پس از پایان تحصیلات متوسطه وارد دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران شد. تحصیل او تا زمان تعطیلی دانشگاه‌ها در جریان آنچه حکومت جمهوری اسلامی «انقلاب فرهنگی» نامید، ادامه یافت.[۱]

تعطیلی دانشگاه‌ها از سال ۱۳۵۹ آغاز شد و فعالیت آموزشی دانشگاه‌های ایران برای مدتی متوقف ماند. بر پایهٔ اطلاعات منتشرشده دربارهٔ مهناز میمنت، او پس از تعطیلی دانشگاه نتوانست دورهٔ تحصیلی خود را در دانشکده کشاورزی به پایان برساند.

آشنایی با سازمان مجاهدین خلق ایران

مهناز میمنت در دوران دانشجویی و در سال‌های منتهی به انقلاب ۱۳۵۷ با آرمان‌ها و مواضع سازمان مجاهدین خلق ایران آشنا شد. او در تظاهرات و اعتراض‌های مردمی علیه دیکتاتوری سلطنتی شرکت داشت و پس از سقوط حکومت پهلوی در بهمن ۱۳۵۷، به عضویت سازمان مجاهدین درآمد.[۱]

سازمان مجاهدین خلق ایران در سال‌های نخست پس از انقلاب فعالیت علنی داشت و در زمینه‌های سیاسی، اجتماعی و انتخاباتی فعالیت می‌کرد. مهناز میمنت نیز در همین دوره فعالیت سازمان‌یافتهٔ خود را در این تشکل آغاز کرد. جزئیات مربوط به نخستین حوزهٔ مسئولیت و محل فعالیت او در منابع منتشرشده ذکر نشده است.

فعالیت پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰

پس از تحولات ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و سرکوب گستردهٔ اعضا و هواداران سازمان مجاهدین، فعالیت علنی این سازمان متوقف شد. مهناز میمنت در این دوره به زندگی مخفی روی آورد و فعالیت خود را در پایگاه‌های سازمان مجاهدین ادامه داد.[۱]

این دوره با بازداشت، شکنجه و اعدام دو برادر او و زندانی‌شدن یکی دیگر از برادرانش همراه بود. مادر او نیز بعدتر به صفوف سازمان مجاهدین و ارتش آزادی‌بخش ملی ایران پیوست. به این ترتیب، اعضای خانوادهٔ میمنت به‌شکل گسترده‌ای درگیر مبارزه با حکومت جمهوری اسلامی و پیامدهای سرکوب سیاسی دههٔ ۱۳۶۰ شدند.[۱]

اعزام به منطقهٔ مرزی

مهناز میمنت در سال ۱۳۶۵ به منطقهٔ مرزی ایران و عراق اعزام شد و مسئولیت‌های گوناگونی را در سازمان مجاهدین بر عهده گرفت.[۱] این انتقال در دوره‌ای انجام شد که بخشی از نیروهای سازمان مجاهدین در مناطق مرزی مستقر شده بودند.

یک سال پس از اعزام میمنت، ارتش آزادی‌بخش ملی ایران در خرداد ۱۳۶۶ تأسیس شد.

مسئولیت‌های تشکیلاتی

مهناز میمنت طی چند دهه فعالیت در سازمان مجاهدین خلق ایران، مسئولیت‌های مختلفی در ساختار این سازمان بر عهده داشته است. روند مسئولیت‌های اعلام‌شدهٔ او عبارت است از:

  • عضویت در هیئت اجرایی سازمان مجاهدین خلق ایران از سال ۱۳۶۸؛
  • مسئولیت دفتر مرکزی سازمان از سال ۱۳۷۰؛
  • عضویت در شورای رهبری از سال ۱۳۷۲؛
  • عضویت در شورای مرکزی سازمان از سال ۱۳۹۳؛
  • عضویت در جمع هم‌ردیفان مسئول اول از سال ۱۴۰۰؛
  • انتخاب به‌عنوان مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران در ۱۵ شهریور ۱۴۰۵.[۱]

عضویت در هیئت اجرایی

مهناز میمنت در سال ۱۳۶۸ به عضویت هیئت اجرایی سازمان مجاهدین درآمد. این نخستین مسئولیت مشخص او در سطوح مدیریتی سازمان است که در اطلاعیهٔ رسمی انتخابش به مسئول اول ذکر شده است.[۱]

مسئولیت دفتر مرکزی

او در سال ۱۳۷۰ مسئولیت دفتر مرکزی سازمان مجاهدین را بر عهده گرفت.[۱]

عضویت در شورای رهبری

میمنت از سال ۱۳۷۲ عضو شورای رهبری سازمان مجاهدین بود.[۱] تشکیل شورای رهبری زنان در سازمان مجاهدین بخشی از تغییرات تشکیلاتی این سازمان در زمینهٔ ارتقای زنان به مسئولیت‌های هدایت‌کننده بود.

عضویت در شورای مرکزی

مهناز میمنت در سال ۱۳۹۳ به عضویت شورای مرکزی سازمان مجاهدین درآمد.[۱] شورای مرکزی از ارکان تشکیلاتی سازمان مجاهدین است و در فرایند انتخاب و تمدید دورهٔ مسئول اول نقش دارد.

هم‌ردیف مسئول اول

میمنت از سال ۱۴۰۰ در شمار هم‌ردیفان مسئول اول سازمان مجاهدین قرار گرفت.[۱] بر پایهٔ روند اعلام‌شده برای انتخاب مسئول اول در سال ۱۴۰۵، نامزدهای مرحلهٔ نخست از میان هم‌ردیفان مسئول اول برگزیده شدند.

انتخاب به‌عنوان مسئول اول سازمان مجاهدین

مهناز میمنت در ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ و در آستانهٔ شصت‌ودومین سال تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران، به‌عنوان مسئول اول جدید این سازمان انتخاب شد. اجتماع انتخاب مسئول اول به‌طور هم‌زمان با حضور اعضای سازمان در فرانسه، آلمان، بریتانیا، سوئد، سوئیس، هلند و آلبانی برگزار شد.[۱]

این گردهمایی به ریاست زهره اخیانی، مسئول وقت شورای مرکزی سازمان، برگزار شد. زهرا مریخی، مسئول اول پیشین، و مهوش سپهری، مسئول تشکیلات سازمان مجاهدین، نیز در هیئت‌رئیسهٔ جلسه حضور داشتند.[۱]

بر اساس آیین‌نامهٔ اعلام‌شدهٔ سازمان مجاهدین، دورهٔ مسئولیت مسئول اول دو سال است و شورای مرکزی می‌تواند آن را تمدید کند. فرایند انتخاب مسئول اول در سه مرحله یا «سه شور» برگزار می‌شود. در هر مرحله، پس از بحث و تبادل‌نظر، ابتدا دربارهٔ کفایت مذاکرات و سپس دربارهٔ نامزد یا نامزدها رأی‌گیری می‌شود.[۱]

شور نخست

در مرحلهٔ نخست، اعضای شورای مرکزی سازمان دربارهٔ نامزدهای مسئولیت اول بحث و رأی‌گیری کردند. رأی‌گیری در این مرحله به‌صورت مخفی و با انداختن برگه‌های بدون نام در گلدان انجام شد.[۱]

سه نامزد این مرحله مهناز میمنت، بدری پورطباخ و نرگس عضدانلو بودند. مهناز میمنت ۵۶ درصد، بدری پورطباخ ۲۴ درصد و نرگس عضدانلو ۲۰ درصد آرا را به دست آوردند. پس از اعلام نتیجه، پورطباخ و عضدانلو اعلام کردند که در مرحلهٔ بعد به میمنت رأی خواهند داد.[۱]

شور دوم

در مرحلهٔ دوم، مسئولان و کادرهای بخش‌های مختلف سازمان مجاهدین در بحث و رأی‌گیری شرکت کردند. رأی‌گیری این مرحله نیز مخفی بود و مهناز میمنت ۸۵ درصد آرا را به دست آورد.[۱]

شور سوم

در مرحلهٔ سوم و نهایی، همهٔ اعضای در دسترس سازمان مجاهدین در رأی‌گیری شرکت کردند. اعضای حاضر رأی خود را با بلندکردن دست اعلام کردند و برای اعضایی که امکان حضور مستقیم نداشتند، امکان اعلام رأی از راه‌های دیگر فراهم شد. مهناز میمنت در این مرحله با رأی قریب به اتفاق اعضای شرکت‌کننده به‌عنوان مسئول اول سازمان انتخاب شد.[۱]

نتایج مراحل انتخاب مسئول اول سازمان مجاهدین در سال ۱۴۰۵
مرحله شرکت‌کنندگان شیوهٔ رأی‌گیری نتیجهٔ مهناز میمنت
شور نخست اعضای شورای مرکزی رأی مخفی ۵۶ درصد
شور دوم مسئولان و کادرهای بخش‌های مختلف رأی مخفی ۸۵ درصد
شور سوم اعضای در دسترس سازمان رأی علنی و روش‌های جایگزین برای افراد غایب رأی قریب به اتفاق

تحلیف و معرفی معاونان

مهناز میمنت پس از پایان رأی‌گیری مرحلهٔ سوم، به‌عنوان مسئول اول سازمان مجاهدین تحلیف شد. او پس از تحلیف از اعضای سازمان، زهرا مریخی و دو نامزد دیگر مرحلهٔ نخست قدردانی کرد و بدری پورطباخ و نرگس عضدانلو را به‌عنوان معاونان ارشد خود معرفی کرد.[۱]

در پایان اجتماع، زهره اخیانی نیز زهرا مریخی را به‌عنوان مسئول جدید شورای مرکزی سازمان معرفی کرد. بر اساس آیین‌نامهٔ سازمان مجاهدین، مسئول اول پیشین پس از پایان دورهٔ خود، ریاست و مسئولیت شورای مرکزی را بر عهده می‌گیرد.[۱]

پیام مریم رجوی

مریم رجوی به‌مناسبت شصت‌ویکمین سالگرد تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران و انتخاب مسئول اول جدید، پیامی منتشر کرد. او در این پیام ضمن قدردانی از فعالیت‌ها و مسئولیت‌های زهرا مریخی، انتخاب مهناز میمنت را تبریک گفت.[۲]

مریم رجوی در توصیف مهناز میمنت، او را از زنانی دانست که به گفتهٔ وی، «پویایی و شورشگری» را با «تعهد و مسئولیت‌پذیری مضاعف» برای آزادی مردم ایران درآمیخته‌اند. او انتخاب مسئول اول جدید را نشانه‌ای از تأکید سازمان مجاهدین بر ادامهٔ مبارزه برای سرنگونی حکومت جمهوری اسلامی توصیف کرد.[۲][۱]

پیام مریم رجوی همچنین سابقهٔ مسئولیت‌پذیری زنان در ساختار سازمان مجاهدین را مورد توجه قرار داد. در این پیام، انتقال مسئولیت از زهرا مریخی به مهناز میمنت در ادامهٔ الگویی معرفی شد که طی آن زنان در سطوح مختلف هدایت و مدیریت سازمان حضور دارند.[۲]

مسئول اول در ساختار سازمان مجاهدین

«مسئول اول» عنوان بالاترین مسئول اجرایی و تشکیلاتی در سازمان مجاهدین خلق ایران است. بر پایهٔ آیین‌نامهٔ اعلام‌شدهٔ سازمان، مسئول اول برای یک دورهٔ دو ساله انتخاب می‌شود و شورای مرکزی می‌تواند دورهٔ او را تمدید کند.[۱]

انتخاب مسئول اول طی سه مرحله انجام می‌شود تا اعضای شورای مرکزی، مسئولان و کادرهای بخش‌های مختلف و سپس مجموعهٔ اعضای در دسترس سازمان در این فرایند مشارکت کنند. انتخاب مهناز میمنت نیز بر همین اساس و با مشارکت اعضای مستقر در هفت کشور صورت گرفت.[۱]

مهناز میمنت در این مسئولیت جانشین زهرا مریخی شد. مریخی پس از پایان دورهٔ مسئولیت اول، مطابق آیین‌نامهٔ سازمان، مسئولیت شورای مرکزی را بر عهده گرفت.[۱]

جایگاه زنان در ساختار سازمان مجاهدین

انتخاب مهناز میمنت در ادامهٔ حضور زنان در مسئولیت اول سازمان مجاهدین صورت گرفت. سازمان مجاهدین از دههٔ ۱۳۷۰ بر سپردن مسئولیت‌های تشکیلاتی و مدیریتی به زنان تأکید کرده است. عضویت میمنت در شورای رهبری از سال ۱۳۷۲، شورای مرکزی از سال ۱۳۹۳ و جمع هم‌ردیفان مسئول اول از سال ۱۴۰۰، بخشی از همین روند تشکیلاتی بود.[۱]

در پیام مریم رجوی، انتخاب میمنت افزون بر یک جابه‌جایی تشکیلاتی، نمادی از نقش زنان در مبارزه با استبداد دینی و فرهنگ زن‌ستیز حاکم بر ایران معرفی شد.[۲] حضور مادر مهناز میمنت در ارتش آزادی‌بخش و اعدام دو برادر او در دههٔ ۱۳۶۰ نیز در اطلاعیهٔ انتخاب وی به‌عنوان بخشی از پیشینهٔ خانوادگی او در مقاومت ایران بازتاب یافت.[۱]

گاه‌شمار

گاه‌شمار زندگی و فعالیت‌های مهناز میمنت
سال رویداد
۱۳۳۸ تولد در تهران
دههٔ ۱۳۵۰ ورود به دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران و آشنایی با سازمان مجاهدین خلق ایران
۱۳۵۷ شرکت در تظاهرات علیه حکومت پهلوی
پس از بهمن ۱۳۵۷ عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران
۱۳۶۰ آغاز زندگی مخفی در پایگاه‌های سازمان پس از ۳۰ خرداد
۱۳۶۵ اعزام به منطقهٔ مرزی ایران و عراق
۱۳۶۸ عضویت در هیئت اجرایی سازمان مجاهدین
۱۳۷۰ پذیرش مسئولیت دفتر مرکزی
۱۳۷۲ عضویت در شورای رهبری
۱۳۹۳ عضویت در شورای مرکزی سازمان
۱۴۰۰ قرارگرفتن در جمع هم‌ردیفان مسئول اول
۱۵ شهریور ۱۴۰۵ انتخاب به‌عنوان مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران

جستارهای وابسته

منابع