مسعود میمنت

مسعود میمنت
مسعود میمنت
زادروز	۱۳۴۳
درگذشت	۲۵ مرداد ۱۳۶۲ زندان اوین، تهران
علت مرگ	تیرباران
محل زندگی	ایران
ملیت	ایرانی
تابعیت	ایرانی
تحصیلات	دانش‌آموز
سال‌های فعالیت	پس از انقلاب ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۲
نهاد	سازمان مجاهدین خلق ایران
شناخته‌شده برای	عضویت یا هواداری از سازمان مجاهدین خلق ایران و اعدام در سال ۱۳۶۲
حزب سیاسی	سازمان مجاهدین خلق ایران
جنبش	مقاومت ایران
مخالفان	حکومت جمهوری اسلامی ایران
دین	اسلام
مذهب	شیعه
اتهام‌ها	عضویت یا ارتباط با سازمان مجاهدین خلق ایران
مجازات‌ها	اعدام
والدین	اختر مولوی
خویشاوندان	مهناز میمنت و محمود میمنت

مسعود میمنت (زادهٔ ۱۳۴۳- تیرباران ۲۵ مرداد ۱۳۶۲ در تهران) دانش‌آموز و از هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران بود. او پس از انقلاب ۱۳۵۷ و در دوران دانش‌آموزی به فعالیت در ارتباط با سازمان مجاهدین روی آورد. مسعود پیش از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ بازداشت شد و حدود یک سال بعد از زندان آزاد گردید. او پس از آزادی از طریق برادرش محمود میمنت بار دیگر با سازمان ارتباط برقرار کرد.

مسعود میمنت در ۱۰ مرداد ۱۳۶۱، هنگام انجام یک مأموریت شناسایی، با مأموران حکومت جمهوری اسلامی درگیر شد. او بر اثر اصابت گلوله زخمی و سپس بازداشت شد. بنا بر زندگی‌نامه‌ای که سازمان مجاهدین دربارهٔ مادرش، اختر مولوی، منتشر کرده است، مسعود در دوران بازداشت زیر شکنجه قرار گرفت و سرانجام در ۲۵ مرداد ۱۳۶۲ در زندان اوین تیرباران شد.

مادر او، اختر مولوی، آموزگار و از اعضای سازمان مجاهدین بود که در ۵ مرداد ۱۳۶۷ در عملیات فروغ جاویدان جان باخت. محمود میمنت، برادر مسعود، نیز سه روز پس از مرگ مادرشان، در ۸ مرداد ۱۳۶۷ در جریان قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ در زندان گوهردشت اعدام شد. خواهر او، مهناز میمنت، فعالیت خود را در سازمان مجاهدین ادامه داد و در ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ به‌عنوان مسئول اول این سازمان انتخاب شد.

زندگی و خانواده

اطلاعات اندکی دربارهٔ تاریخ و محل تولد و دوران کودکی مسعود میمنت در منابع منتشرشده وجود دارد. زندگی‌نامهٔ اختر مولوی، مسعود را دانش‌آموزی معرفی می‌کند که پس از انقلاب ۱۳۵۷ به سازمان مجاهدین گرایش یافت.

مادر او، اختر مولوی، زادهٔ همدان و آموزگار بود. او حدود ۲۰ سال در زمینهٔ آموزش فعالیت کرد و در جریان انقلاب ۱۳۵۷ با سازمان مجاهدین خلق ایران آشنا شد. اختر مولوی در میان اعضای این سازمان با عنوان «مادر میمنت» شناخته می‌شد.

محمود میمنت، برادر مسعود، دانشجوی معماری و از اعضا یا هواداران سازمان مجاهدین بود. بر اساس روایت منتشرشده، محمود پس از نخستین آزادی مسعود، ارتباط او را با سازمان مجاهدین دوباره برقرار کرد.

خواهر آنان، مهناز میمنت، پس از انقلاب ۱۳۵۷ به عضویت سازمان مجاهدین درآمد. او بعدها عضو هیئت اجرایی، شورای رهبری و شورای مرکزی سازمان شد و در ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ به‌عنوان مسئول اول سازمان مجاهدین انتخاب گردید.

پدر خانواده، عبدالله میمنت، از قضات دادگستری بود. بنا بر اطلاعیهٔ سازمان مجاهدین، او پس از استقرار جمهوری اسلامی و تغییرات ایجادشده در دستگاه قضایی از قضاوت استعفا داد و به وکالت پرداخت. وی در دههٔ ۱۳۶۰ برای پیگیری وضعیت فرزندان زندانی‌اش به زندان‌های مختلف مراجعه می‌کرد و پس از اعدام آنان نیز در جست‌وجوی محل دفنشان بود.

آشنایی با سازمان مجاهدین خلق ایران

مسعود میمنت در دوران دانش‌آموزی و پس از انقلاب ۱۳۵۷ به فعالیت در ارتباط با سازمان مجاهدین خلق ایران روی آورد. در آن دوره، سازمان مجاهدین فعالیت علنی داشت و در مدارس، دانشگاه‌ها، کارخانه‌ها و محله‌های مختلف هوادارانی سازمان‌دهی کرده بود.

زندگی‌نامهٔ اختر مولوی، مسعود را در شمار دانش‌آموزانی قرار می‌دهد که پس از انقلاب «در راه مجاهدین قدم گذاشتند». جزئیات مربوط به زمان دقیق پیوستن، محل فعالیت، مسئولیت تشکیلاتی و نوع فعالیت‌های او پیش از نخستین بازداشت در منابع مورد استفاده ذکر نشده است.

نخستین بازداشت

مسعود میمنت پیش از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ برای نخستین‌بار بازداشت شد. تاریخ دقیق و محل این بازداشت، نهاد بازداشت‌کننده و اتهام‌های رسمی او مشخص نشده است.

او حدود یک سال پس از بازداشت از زندان آزاد شد. منابع موجود دربارهٔ حکم صادرشده، محل نگهداری و شرایط آزادی او اطلاعات بیشتری ارائه نمی‌کنند.

آزادی مسعود با دوره‌ای هم‌زمان بود که برخورد حکومت جمهوری اسلامی با اعضا و هواداران سازمان مجاهدین گسترش یافته بود. پس از تظاهرات ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، فعالیت علنی سازمان متوقف شد و شمار زیادی از اعضا و هواداران آن بازداشت یا اعدام شدند.

ارتباط مجدد با سازمان

مسعود میمنت پس از آزادی، از طریق برادرش محمود بار دیگر با سازمان مجاهدین ارتباط برقرار کرد. به نوشتهٔ سازمان مجاهدین، او در فاصلهٔ کوتاه میان آزادی و بازداشت مجدد، مأموریت‌های متعددی برای این سازمان انجام داد.

درگیری و بازداشت مجدد

مسعود میمنت در ۱۰ مرداد ۱۳۶۱، هنگام انجام یک مأموریت شناسایی، با مأموران حکومت جمهوری اسلامی درگیر شد. در جریان این درگیری گلوله‌ای به او اصابت کرد و زخمی شد. مأموران پس از مجروح‌شدن او را بازداشت کردند.

اطلاعیهٔ انتخاب مهناز میمنت نیز سال ۱۳۶۱ را زمان دومین بازداشت مسعود ذکر کرده است.

بازجویی و شکنجه

بر اساس روایت سازمان مجاهدین، مسعود میمنت در فاصلهٔ دومین بازداشت تا اعدام، به‌طور مستمر زیر بازجویی و شکنجه قرار داشت.

در زندگی‌نامهٔ اختر مولوی آمده است که یکی از محورهای بازجویی از مسعود، موضع او در قبال سازمان مجاهدین بود. در این روایت، هنگامی که حاکم شرع از او پرسید آیا همچنان سازمان را قبول دارد، پاسخ داد:

«آری.»

سازمان مجاهدین این پاسخ را نشانهٔ پایداری مسعود بر مواضع سیاسی خود معرفی کرده است. جزئیات بیشتری دربارهٔ دادگاه، نام قاضی، تاریخ محاکمه، اتهام‌های مندرج در پرونده یا وکیل احتمالی او منتشر نشده است.

محاکمه و حکم اعدام

منابع در دسترس تنها به محاکمه و اعدام مسعود میمنت اشاره کرده‌اند و اطلاعاتی دربارهٔ روند حقوقی پرونده ارائه نمی‌کنند. مشخص نیست جلسه یا جلسات دادگاه در چه تاریخی برگزار شد، اتهام رسمی او چه بود و آیا به وکیل دسترسی داشت یا خیر.

با توجه به روایت مربوط به پرسش حاکم شرع دربارهٔ ادامهٔ اعتقاد او به سازمان مجاهدین، موضع سیاسی مسعود و ارتباطش با این سازمان از موضوعات اصلی محاکمه بوده است.

حکم اعدام او در ۲۵ مرداد ۱۳۶۲ در زندان اوین اجرا شد. سازمان مجاهدین شیوهٔ اجرای حکم را تیرباران ذکر کرده است.

اعدام در زندان اوین

مسعود میمنت در مرداد ۱۳۶۲ در زندان اوین تیرباران شد. زندگی‌نامهٔ اختر مولوی می‌نویسد که او حدود یک سال پس از بازداشت دوم به جوخهٔ تیرباران سپرده شد.

پدر مسعود در سال‌های بعد برای یافتن محل دفن فرزندانش تلاش کرد. بر اساس اطلاعیهٔ سازمان مجاهدین، عبدالله میمنت تا پایان زندگی در جست‌وجوی مزار مسعود و محمود باقی ماند.

تأثیر اعدام مسعود بر خانواده

اختر مولوی هنگام دریافت خبر اعدام فرزندش در مسیر فعالیت سیاسی و تشکیلاتی قرار داشت. زندگی‌نامهٔ او می‌گوید خبر اعدام مسعود، مادر را در ادامهٔ مسیری که برگزیده بود «مصمم‌تر و قاطع‌تر» کرد.

وی در سال‌های بعد فعالیت خود را در سازمان مجاهدین ادامه داد. او پنج ماه پس از تأسیس ارتش آزادی‌بخش ملی ایران در سال ۱۳۶۶، در نامه‌ای خواستار اعزام به قرارگاه‌های رزمی شد.

اختر مولوی سرانجام در عملیات فروغ جاویدان شرکت کرد و در ۵ مرداد ۱۳۶۷ در محور کرمانشاه جان باخت. سازمان مجاهدین در گزارشی دربارهٔ زنان حاضر در این عملیات نیز از او نام برده و مسعود را پسر بزرگ او معرفی کرده است که در سال ۱۳۶۲ زیر شکنجه جان باخته بود.

اعدام محمود میمنت

محمود میمنت، برادر مسعود، در سال ۱۳۶۱ بازداشت و تا سال ۱۳۶۵ در زندان اوین نگهداری شد. او پس از آزادی قصد داشت از ایران خارج شود و به ارتش آزادی‌بخش ملی ایران بپیوندد، اما حدود سه ماه بعد هنگام خروج از کشور دوباره بازداشت شد.

محمود تا تابستان ۱۳۶۷ در زندان باقی ماند. او در ۸ مرداد ۱۳۶۷، سه روز پس از جان‌باختن مادرش، در جریان قتل‌عام زندانیان سیاسی در زندان گوهردشت اعدام شد.

در نتیجه، سه عضو خانوادهٔ میمنت در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۷ جان باختند: مسعود در زندان اوین تیرباران شد، اختر مولوی در عملیات فروغ جاویدان جان باخت و محمود در قتل‌عام زندانیان سیاسی سال ۱۳۶۷ اعدام شد.

خانوادهٔ میمنت در مقاومت ایران

خانوادهٔ میمنت از خانواده‌هایی بود که چند عضو آن با سازمان مجاهدین خلق ایران ارتباط داشتند. بازداشت‌ها، اعدام دو فرزند، جان‌باختن مادر و زندانی‌شدن یکی دیگر از اعضای خانواده، این خانواده را با رویدادهای سیاسی دههٔ ۱۳۶۰ پیوند داده است.

اعضای شناخته‌شدهٔ خانوادهٔ میمنت

نام	نسبت	فعالیت یا سرنوشت
اختر مولوی	مادر	آموزگار و عضو سازمان مجاهدین؛ جان‌باخته در عملیات فروغ جاویدان در ۵ مرداد ۱۳۶۷
مسعود میمنت	فرزند	دانش‌آموز و هوادار یا عضو سازمان مجاهدین؛ تیرباران‌شده در مرداد ۱۳۶۲
محمود میمنت	فرزند	دانشجوی معماری؛ اعدام‌شده در قتل‌عام زندانیان سیاسی سال ۱۳۶۷
مهناز میمنت	فرزند	عضو شورای مرکزی و مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران از سال ۱۴۰۵
عبدالله میمنت	پدر	قاضی پیشین دادگستری و وکیل؛ پیگیر وضعیت و محل دفن فرزندانش

یکی دیگر از برادران این خانواده نیز، بنا بر گزارش سازمان مجاهدین، به‌دلیل ارتباط خانوادگی با مهناز میمنت به چهار سال زندان در تبعید در برازجان محکوم شد.

جایگاه مسعود میمنت در روایت سازمان مجاهدین

مسعود میمنت در منابع سازمان مجاهدین به‌عنوان جوانی معرفی شده است که فعالیت سیاسی را در دوران دانش‌آموزی آغاز کرد، دو بار بازداشت شد و در دورهٔ دوم بازداشت بر حمایت خود از سازمان پافشاری کرد.

زندگی‌نامهٔ اختر مولوی، مقاومت مسعود در بازجویی و دادگاه و پاسخ مثبت او به پرسش دربارهٔ ادامهٔ اعتقاد به سازمان را برجسته می‌کند. در این روایت، خودداری او از اعلام ندامت یا نفی سازمان، عامل ادامهٔ شکنجه و صدور حکم اعدام معرفی شده است.

زندگی مسعود میمنت همچنین بخشی از تاریخ سرکوب خانواده‌های وابسته به سازمان مجاهدین در دههٔ ۱۳۶۰ است. اعدام او تأثیر مستقیمی بر مسیر بعدی زندگی اختر مولوی داشت و در نامه‌ها و زندگی‌نامهٔ مادرش به‌عنوان یکی از عوامل ادامهٔ مبارزهٔ او بازتاب یافته است.

گاه‌شمار زندگی

گاه‌شمار زندگی و فعالیت مسعود میمنت

سال یا تاریخ	رویداد
پس از انقلاب ۱۳۵۷	آغاز فعالیت در ارتباط با سازمان مجاهدین خلق ایران در دوران دانش‌آموزی
پیش از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰	نخستین بازداشت
حدود یک سال بعد	آزادی از زندان
پس از آزادی	برقراری ارتباط مجدد با سازمان از طریق محمود میمنت
۱۰ مرداد ۱۳۶۱	زخمی‌شدن در جریان درگیری و بازداشت مجدد
۲۵ مرداد ۱۳۶۲	تیرباران در زندان اوین
۵ مرداد ۱۳۶۷	جان‌باختن مادرش، اختر مولوی، در عملیات فروغ جاویدان
۸ مرداد ۱۳۶۷	اعدام برادرش، محمود میمنت، در زندان گوهردشت

جستارهای وابسته

• سازمان مجاهدین خلق ایران
• زندانیان سیاسی دهه ۱۳۶۰
• زندان اوین
• اختر مولوی
• محمود میمنت
• مهناز میمنت
• عملیات فروغ جاویدان
• قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷
• ارتش آزادی‌بخش ملی ایران