شورای مرکزی سازمان مجاهدین خلق ایران
| شورای مرکزی سازمان مجاهدین خلق ایران | |
 برخی از اعضای شورای مرکزی سازمان مجاهدین خلق ایران در کنار مریم رجوی | |
| بنیان‌گذاری | پیش از ۱۳۶۸؛ بازسازمان‌دهی در قالب کنونی از ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۴ |
| گونه | نهاد مرکزی و درون‌سازمانی |
| وضعیت حقوقی | یکی از نهادهای سازمان مجاهدین خلق ایران |
| هدف | مشارکت در هدایت سازمان، انتخاب مسئول اول و نظارت بر پیشبرد برنامه‌ها و مسئولیت‌های سازمانی |
| جایگاه | اشرف ۳، آلبانی |
| گسترهٔ کاری | درون ساختار سازمان مجاهدین خلق ایران |
| شمار عضوها | حدود ۱٬۰۰۰ زن |
| زبان‌های رسمی | فارسی |
| رئیس | زهرا مریخی |
| رییس | رئیس شورای مرکزی |
| نایب‌رییس | نایب‌رئیس شورای مرکزی |
| کسان کلیدی | مژگان پارسایی، زهره اخیانی، زهرا مریخی |
| سازمان مادر | سازمان مجاهدین خلق ایران |
| وبگاه | mojahedin.org |
شورای مرکزی سازمان مجاهدین خلق ایران که با عنوان کوتاه شورای مرکزی مجاهدین نیز شناخته می‌شود، یکی از نهادهای اصلی در ساختار درونی سازمان مجاهدین خلق ایران است. شکل کنونی این شورا از حدود یک‌هزار زن تشکیل شده و در منابع رسمی سازمان به‌عنوان بالاترین نهاد جمعی رهبری‌کنندهٔ مجاهدین معرفی شده است.[۱]
شورای مرکزی در انتخاب مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران نقش دارد. نامزدهای این مسئولیت ابتدا در نشست شورای مرکزی بررسی می‌شوند و اعضای شورا با رأی مخفی به نامزدهای مورد نظر خود رأی می‌دهند. مسئول اول پس از انتخاب، در برابر شورای مرکزی و دیگر نهادهای سازمان پاسخگو معرفی شده است.[۲]
شورای مرکزی مجاهدین پیش از شکل‌گیری ساختار هزارنفرهٔ کنونی نیز وجود داشت. منابع سازمان از حضور صدها عضو شورای مرکزی در نشست معرفی مریم رجوی به‌عنوان مسئول اول سازمان در ۲۶ مهر ۱۳۶۸ یاد کرده‌اند. در دههٔ ۱۳۷۰ نیز اعضای شورای رهبری سازمان مجاهدین خلق ایران پس از نشست‌ها و رأی‌گیری‌های شورای مرکزی انتخاب شدند.[۳]
طرح بازسازمان‌دهی شورا در قالب یک نهاد متشکل از هزار زن در سال‌های آغازین دههٔ ۱۳۹۰ مطرح شد. روند انتخاب اعضای ساختار جدید در سال ۱۳۹۳ آغاز شد و سازمان مجاهدین تشکیل شورای مرکزی هزارنفره را در پنجاهمین سالگرد بنیان‌گذاری سازمان در سال ۱۳۹۴ اعلام کرد.[۴]
در ۱۵ شهریور ۱۴۰۵، پس از پایان دورهٔ مسئول‌اولی زهرا مریخی و انتخاب مهناز میمنت به‌عنوان مسئول اول جدید، زهرا مریخی مطابق آیین‌نامهٔ درونی سازمان به ریاست شورای مرکزی منصوب شد. بر اساس این آیین‌نامه، مسئول اول پیشین پس از پایان دوره، مسئولیت شورای مرکزی را برعهده می‌گیرد.[۵]
پیشینه
شورای مرکزی در ساختار اولیهٔ مجاهدین
شورای مرکزی در ساختار سازمان مجاهدین پیشینه‌ای قدیمی‌تر از شورای هزارنفرهٔ زنان دارد. منابع رسمی سازمان نشان می‌دهند که در دههٔ ۱۳۶۰، شورای مرکزی مجموعه‌ای گسترده از کادرها و مسئولان سازمان بود.
در ۲۶ مهر ۱۳۶۸، مسعود رجوی در گردهمایی صدها تن از اعضای شورای مرکزی، مریم رجوی را به‌عنوان مسئول اول سازمان معرفی کرد. این رویداد نشان می‌دهد که شورای مرکزی در آن مقطع یک نهاد گستردهٔ درون‌سازمانی بود و در تصمیم‌های مربوط به مسئولیت عالی اجرایی سازمان مشارکت داشت.[۳]
در سال ۱۳۷۲، پس از مجموعه‌ای از نشست‌های شورای مرکزی، ۱۲ زن به‌عنوان اعضای شورای رهبری و ۱۲ زن دیگر به‌عنوان نامزدهای عضویت در این شورا انتخاب شدند. منابع مجاهدین این تحول را مرحله‌ای از انتقال مسئولیت‌های رهبری به زنان توصیف کرده‌اند.[۳]
افزایش حضور زنان
افزایش حضور زنان در سطوح تصمیم‌گیری سازمان مجاهدین به‌تدریج و از دههٔ ۱۳۶۰ آغاز شد. بر اساس روایت منتشرشده در رسانه‌های سازمان، سهم زنان در شورای مرکزی پس از سال ۱۳۶۳ در مدتی کوتاه از حدود ۱۵ درصد به ۳۴ درصد رسید. در اواخر دههٔ ۱۳۶۰ نیز زنان حدود نیمی از مسئولیت‌های ستاد فرماندهی ارتش آزادی‌بخش ملی ایران را برعهده گرفتند.[۶]
در سال ۱۳۷۲، همهٔ اعضای شورای رهبری سازمان از میان زنان انتخاب شدند. این شورا در آغاز از ۱۲ عضو و ۱۲ نامزد عضویت تشکیل می‌شد و در سال‌های بعد گسترش یافت.[۶]
طرح «هزار همردیف»
مریم رجوی در خرداد ۱۳۷۶ طرحی را با عنوان «هزار همردیف» مطرح کرد. این مفهوم بر گسترش شمار زنانی تأکید داشت که صلاحیت پذیرش مسئولیت‌های رهبری را در سازمان به دست آورده بودند.
در روایت سازمان مجاهدین، «همردیف» به زنانی گفته می‌شود که از نظر مسئولیت‌پذیری و صلاحیت تشکیلاتی در سطح مسئول اول یا آمادهٔ پذیرش مسئولیت‌های بالاتر سازمانی ارزیابی می‌شوند. این طرح بعدها یکی از زمینه‌های نظری و تشکیلاتی تشکیل شورای مرکزی هزارنفره شناخته شد.[۷]
پایداری اعضای سازمان در قرارگاه اشرف و کمپ لیبرتی، به‌ویژه نقش زنان در رویارویی با حمله‌ها، محاصره و محدودیت‌های اعمال‌شده بر ساکنان این دو اردوگاه، در منابع مجاهدین به‌عنوان یکی دیگر از زمینه‌های شکل‌گیری شورای مرکزی جدید معرفی شده است.[۷]
روند تشکیل شورای هزارنفره
طرح تشکیل در سال ۱۳۹۰
در شهریور ۱۳۹۰ و هم‌زمان با انتخاب زهره اخیانی به‌عنوان مسئول اول سازمان مجاهدین، تشکیل شورایی مرکب از هزار زن به‌عنوان یکی از برنامه‌های دورهٔ جدید مطرح شد. بر اساس این برنامه، اعضای شورا باید با بررسی صلاحیت و رأی موافق اعضای سازمان انتخاب می‌شدند.[۷]
قرار بود این روند تا شهریور ۱۳۹۲ تکمیل شود؛ اما حملهٔ ۱۰ شهریور ۱۳۹۲ به قرارگاه اشرف، کشته‌شدن ۵۲ تن از اعضای سازمان و ناپدیدشدن هفت تن دیگر، همراه با شرایط امنیتی ساکنان کمپ لیبرتی، موجب تأخیر در اجرای برنامه شد.[۷]
آغاز رسمی روند در سال ۱۳۹۳
مریم رجوی در ۲۶ مهر ۱۳۹۳ با ارسال پیامی به زهره اخیانی خواستار آغاز اجرای طرح شورای مرکزی هزارنفره شد. او این ساختار را متناسب با نیازهای سازمان و گسترش مقاومت در داخل ایران توصیف کرد.[۷]
زهره اخیانی یک روز بعد اعلام کرد که روند انتخاب اعضای شورا آغاز می‌شود. او مژگان پارسایی را به‌عنوان رئیس و زهرا مریخی را به‌عنوان نایب‌رئیس شورای مرکزی معرفی کرد.[۸]
در پیام زهره اخیانی آمده بود که اعضای شورا باید یک‌به‌یک از طریق بررسی صلاحیت و رأی‌گیری انتخاب شوند. هدف زمانی اعلام‌شده برای تکمیل این روند، پنجاهمین سالگرد تأسیس سازمان در شهریور ۱۳۹۴ بود.[۸]
اعلام تشکیل در پنجاهمین سالگرد
سازمان مجاهدین در پنجاهمین سالگرد بنیان‌گذاری خود در سال ۱۳۹۴ تشکیل شورای مرکزی با هزار زن را اعلام کرد.[۴] در منابع سال‌های بعد، اعضای این ساختار ابتدا با عنوان «کاندیداهای آزمایشی شورای مرکزی» و سپس به‌عنوان اعضای شورای مرکزی معرفی شدند.
در اجتماع پنجاه‌ودومین سالگرد تأسیس سازمان در شهریور ۱۳۹۶، زهرا مریخی اعلام کرد که سازمان دارای شورایی با هزار زن به‌عنوان کاندیداهای آزمایشی است. این تعبیر نشان می‌داد که تثبیت عضویت و ارزیابی صلاحیت اعضا فرایندی تدریجی بوده است.[۹]
ساختار
شکل کنونی شورای مرکزی از حدود یک‌هزار زن تشکیل شده است. اعضای آن از نسل‌ها، شهرها و پیشینه‌های اجتماعی و تحصیلی مختلف برخاسته‌اند. برخی از آنان فعالیت سیاسی خود را پیش از انقلاب ۱۳۵۷ آغاز کرده‌اند و برخی دیگر در دهه‌های بعد به سازمان پیوسته‌اند.[۱]
در منابع مجاهدین، شورای مرکزی بالاترین نهاد جمعی هدایت‌کنندهٔ سازمان معرفی شده است. با این حال، ادارهٔ اجرایی روزانهٔ سازمان برعهدهٔ مسئول اول و معاونان اوست. مسئول اول باید دربارهٔ عملکرد، خطوط و برنامه‌های سازمان به شورای مرکزی پاسخگو باشد.[۲]
اجزای شناخته‌شدهٔ ساختار شورا عبارت‌اند از:
- رئیس شورای مرکزی؛
- نایب‌رئیس یا مسئولان هماهنگ‌کنندهٔ شورا؛
- اعضای شورای مرکزی؛
- اعضا یا نامزدهایی که در دورهٔ ارزیابی صلاحیت قرار دارند؛
- کمیسیون‌ها، نشست‌ها و گروه‌های کاری مرتبط با وظایف سازمانی.
جزئیات کامل دربارهٔ کمیسیون‌ها، تقسیم مسئولیت‌ها و آیین‌نامهٔ داخلی شورا به‌صورت عمومی منتشر نشده است.
وظایف
بر پایهٔ اطلاعات منتشرشده از سوی سازمان مجاهدین، مهم‌ترین وظایف شورای مرکزی عبارت‌اند از:
- بررسی و انتخاب نامزدهای مسئول اول سازمان؛
- مشارکت در تعیین جهت‌گیری‌ها و برنامه‌های درون‌سازمانی؛
- ارزیابی عملکرد مسئول اول و دیگر مسئولان؛
- انتقال تجربه و تربیت کادرهای مسئول؛
- مشارکت در سازمان‌دهی و هدایت بخش‌های مختلف؛
- بررسی صلاحیت اعضا برای پذیرش مسئولیت‌های بالاتر؛
- حفظ انسجام و استمرار تشکیلاتی سازمان؛
- پاسخ‌گویی به نیازهای سیاسی و سازمانی مقاومت ایران.
مریم رجوی در سخنرانی سالگرد بنیان‌گذاری مجاهدین، التیام‌دادن به بی‌اعتمادی‌ها و آسیب‌های اجتماعی برجای‌مانده از حکومت‌های شاه و جمهوری اسلامی را نیز بخشی از مسئولیتی دانست که شورای مرکزی و دیگر مسئولان سازمان برعهده گرفته‌اند.[۱۰]
نقش در انتخاب مسئول اول
یکی از وظایف مشخص شورای مرکزی، مشارکت در فرایند انتخاب مسئول اول سازمان است. دورهٔ مسئول اول دو سال است و شورای مرکزی می‌تواند آن را تمدید کند.[۵]
انتخاب مسئول اول در سه مرحله یا «سه شور» انجام می‌شود:
شور نخست؛ شورای مرکزی
در مرحلهٔ نخست، اعضای شورای مرکزی دربارهٔ نامزدها بحث و تبادل نظر می‌کنند. پس از اعلام کفایت مذاکرات، رأی‌گیری به‌صورت مخفی و بدون درج نام رأی‌دهنده انجام می‌شود.[۱۱]
شور دوم؛ مسئولان و کادرها
نامزد برگزیدهٔ شورای مرکزی در جمع گسترده‌تری از مسئولان و کادرهای بخش‌های مختلف سازمان معرفی می‌شود. این جمع پس از بحث دربارهٔ صلاحیت و برنامه‌های نامزد، رأی‌گیری مخفی دیگری برگزار می‌کند.[۱۱]
شور سوم؛ مجمع عمومی اعضا
در مرحلهٔ نهایی، اعضای در دسترس سازمان در کشورهای مختلف دربارهٔ نامزد رأی می‌دهند. اعضایی که امکان حضور مستقیم ندارند، رأی خود را از طریق روش‌های ارتباطی اعلام می‌کنند. انتخاب مسئول اول پس از تصویب در این مرحله قطعی می‌شود.[۵]
در انتخابات شهریور ۱۴۰۵، مهناز میمنت در شور نخست شورای مرکزی ۵۶ درصد آرا را به دست آورد. بدری پورطباخ ۲۴ درصد و نرگس عضدانلو ۲۰ درصد آرا را کسب کردند. دو نامزد دیگر پس از اعلام نتیجه حمایت خود را از مهناز میمنت اعلام کردند. او در شور دوم ۸۵ درصد آرا و در شور نهایی رأی قریب‌به‌اتفاق اعضا را به دست آورد.[۵]
ریاست شورای مرکزی
رئیس شورای مرکزی مسئول هماهنگی جلسات، ادارهٔ روندهای مرتبط با شورا و ارتباط میان شورای مرکزی و مسئول اول سازمان است.
در روند تشکیل ساختار هزارنفره در مهر ۱۳۹۳، مژگان پارسایی به ریاست شورای مرکزی و زهرا مریخی به نایب‌رئیسی آن معرفی شدند.[۸]
در سال‌های بعد زهره اخیانی ریاست شورا را برعهده گرفت. او گردهمایی انتخاب مسئول اول در شهریور ۱۴۰۵ را اداره کرد. پس از انتخاب مهناز میمنت، زهره اخیانی، زهرا مریخی را به‌عنوان رئیس جدید شورای مرکزی معرفی کرد.[۵]
بر اساس آیین‌نامه‌ای که سازمان در سال ۱۴۰۵ اعلام کرد، مسئول اول پیشین پس از پایان دورهٔ مسئولیت خود، ریاست شورای مرکزی را برعهده می‌گیرد. این جابه‌جایی با هدف انتقال تجربه و حفظ پیوستگی میان مدیریت اجرایی و شورای مرکزی انجام می‌شود.[۱۱]
| نام | سمت | دوره یا زمان اعلام‌شده | توضیح |
|---|---|---|---|
| مژگان پارسایی | رئیس شورای مرکزی | از مهر ۱۳۹۳ | نخستین رئیس اعلام‌شده در روند تشکیل شورای هزارنفره |
| زهرا مریخی | نایب‌رئیس شورای مرکزی | از مهر ۱۳۹۳ تا انتخاب به مسئول اولی در ۱۳۹۶ | پس از پایان مسئول‌اولی، در شهریور ۱۴۰۵ رئیس شورای مرکزی شد |
| زهره اخیانی | رئیس یا مسئول شورای مرکزی | پیش از شهریور ۱۴۰۵ | ریاست نشست انتخاب مسئول اول در سال ۱۴۰۵ را برعهده داشت |
| زهرا مریخی | رئیس شورای مرکزی | از ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ | جانشین زهره اخیانی |
تاریخ دقیق آغاز و پایان برخی دوره‌های ریاست شورای مرکزی در منابع عمومی سازمان اعلام نشده است.
جایگاه زنان
تشکیل شورایی متشکل از هزار زن، بخشی از سیاست سازمان مجاهدین برای سپردن مسئولیت‌های رهبری به زنان است. مجاهدین این سیاست را مقابله‌ای عملی با فرهنگ مردسالار و زن‌ستیزی حاکم بر ساختار سیاسی و اجتماعی ایران معرفی می‌کنند.
مریم رجوی در سخنرانی اسفند ۱۳۹۷ در اشرف ۳ گفت اعضای شورای مرکزی از زندان‌ها، میدان‌های نبرد و مبارزه با آنچه «جنسیت‌گرایی» و «فردیت‌گرایی منفی» خواند، عبور کرده‌اند. او شورای مرکزی را نمونه‌ای از امکان حضور زنان در بالاترین سطوح تصمیم‌گیری سیاسی و تشکیلاتی دانست.[۱]
رسانه‌های مجاهدین شورای مرکزی را الگویی برای دختران و زنان فعال در اعتراضات و کانون‌های شورشی معرفی کرده‌اند. در این روایت، حضور زنان در شورا تنها یک سهمیهٔ عددی نیست، بلکه حاصل روندی از آموزش، پذیرش مسئولیت و تجربهٔ چند دهه فعالیت سیاسی و تشکیلاتی است.[۱۲]
ارتباط با شورای رهبری
شورای رهبری و شورای مرکزی دو مرحله از تحول ساختار رهبری سازمان مجاهدین محسوب می‌شوند، اما نباید آنها را کاملاً یکسان دانست.
شورای رهبری در سال ۱۳۷۲ با ۱۲ عضو و ۱۲ نامزد عضویت تشکیل شد. همهٔ اعضا و نامزدهای آن زن بودند. شورای مرکزی هزارنفره در دههٔ ۱۳۹۰ دامنهٔ مشارکت زنان در مسئولیت‌های مرکزی را گسترش داد و ساختار بسیار وسیع‌تری ایجاد کرد.[۳][۶]
در منابع جدید سازمان، شورای مرکزی به‌عنوان ساختار تکامل‌یافته و گسترده‌تر رهبری زنان معرفی می‌شود. برخی اعضای شورای مرکزی پیش‌تر عضو شورای رهبری یا دیگر نهادهای مسئول سازمان بوده‌اند.
تفاوت با شورای ملی مقاومت ایران
شورای مرکزی سازمان مجاهدین با شورای ملی مقاومت ایران متفاوت است.
شورای مرکزی مجاهدین نهادی درون سازمان مجاهدین خلق ایران است و اعضای آن از کادرها و مسئولان همین سازمان تشکیل می‌شوند. وظایف آن به رهبری، سازمان‌دهی و فرایندهای تصمیم‌گیری درونی مجاهدین مربوط است.
شورای ملی مقاومت ایران یک ائتلاف سیاسی متشکل از سازمان‌ها و شخصیت‌های مخالف جمهوری اسلامی است که در ۳۰ تیر ۱۳۶۰ تأسیس شد. سازمان مجاهدین خلق یکی از اعضای این ائتلاف است، اما همهٔ اعضای شورای ملی مقاومت عضو سازمان مجاهدین یا شورای مرکزی آن نیستند.
بنابراین، عضویت در شورای مرکزی مجاهدین به‌معنای عضویت خودکار در شورای ملی مقاومت نیست؛ هرچند شماری از اعضای شورای مرکزی هم‌زمان عضو شورای ملی مقاومت نیز بوده‌اند.
اعضای شناخته‌شده
منابع سازمان مجاهدین در گزارش‌های مربوط به فعالیت یا درگذشت اعضا، شماری از آنان را عضو شورای مرکزی معرفی کرده‌اند. از جمله:
- مژگان پارسایی
- زهره اخیانی
- زهرا مریخی
- مهناز میمنت
- نوشین نامور
- سهیلا ضیاء
- زهره بنی‌جمالی
- کبری مختار
- نسرین شهرابی
- مژگان مهدوی
- آذر اکبرزادگان
فهرست کامل اعضای شورای مرکزی به‌صورت یکجا در منابع عمومی سازمان منتشر نشده است.
درگذشت اعضا
در طول سال‌های فعالیت شورا، شماری از اعضای آن بر اثر بیماری، حملات نظامی به قرارگاه‌های مجاهدین یا دیگر حوادث درگذشته‌اند.
از جمله سهیلا ضیاء، عضو شورای مرکزی، در سال ۱۳۹۹ درگذشت. سازمان مجاهدین در اطلاعیه‌ای از سابقهٔ فعالیت او و حضورش در برنامه‌های سیمای آزادی یاد کرد.[۱۳]
نوشین نامور نیز از اعضای شورای مرکزی بود که پس از چند دهه فعالیت در سازمان در سال ۱۴۰۵ درگذشت. همچنین زهره بنی‌جمالی، کبری مختار، نسرین شهرابی و مژگان مهدوی، از اعضای شورای مرکزی و فرماندهان ارتش آزادی‌بخش، در منابع شورای ملی مقاومت در شمار اعضای درگذشته یا جان‌باختهٔ این شورا معرفی شده‌اند.[۱۴]
جایگاه در ساختار سازمان مجاهدین
جایگاه نهادهای اصلی سازمان مجاهدین را می‌توان به‌طور خلاصه چنین توصیف کرد:
| نهاد یا مسئولیت | جایگاه و کارکرد |
|---|---|
| رهبری مقاومت | تعیین جهت‌گیری‌های کلان ایدئولوژیک و راهبردی مقاومت |
| شورای مرکزی | نهاد جمعی مرکزی؛ مشارکت در انتخاب مسئول اول و ارزیابی عملکرد سازمان |
| مسئول اول | بالاترین مسئول اجرایی سازمان؛ پاسخگو در برابر شورای مرکزی |
| معاونان ارشد مسئول اول | همکاری در ادارهٔ اجرایی و هماهنگی بخش‌های سازمان |
| مسئولان و کادرها | ادارهٔ بخش‌ها، نهادها و فعالیت‌های مختلف سازمان |
| اعضا | مشارکت در فعالیت‌های سیاسی، اجتماعی، رسانه‌ای و تشکیلاتی |
گاه‌شمار
| تاریخ | رویداد |
|---|---|
| پس از ۱۳۶۳ | افزایش حضور زنان در شورای مرکزی از حدود ۱۵ درصد به ۳۴ درصد، بنا بر روایت سازمان |
| ۲۶ مهر ۱۳۶۸ | معرفی مریم رجوی به‌عنوان مسئول اول در گردهمایی صدها عضو شورای مرکزی |
| ۱۳۷۲ | انتخاب اعضا و نامزدهای شورای رهبری تمام‌زنانه پس از نشست‌های شورای مرکزی |
| خرداد ۱۳۷۶ | طرح مفهوم «هزار همردیف» |
| شهریور ۱۳۹۰ | اعلام برنامهٔ تشکیل شورای مرکزی متشکل از هزار زن |
| ۲۶ مهر ۱۳۹۳ | درخواست مریم رجوی برای آغاز اجرای طرح شورای هزارنفره |
| ۲۷ مهر ۱۳۹۳ | آغاز رسمی روند؛ معرفی مژگان پارسایی و زهرا مریخی به ریاست و نایب‌رئیسی شورا |
| شهریور ۱۳۹۴ | اعلام تشکیل شورای مرکزی هزارنفره در پنجاهمین سال تأسیس سازمان |
| شهریور ۱۳۹۶ | معرفی هزار زن به‌عنوان کاندیداهای آزمایشی شورای مرکزی |
| شهریور ۱۴۰۵ | نقش شورای مرکزی در انتخاب مهناز میمنت به مسئول‌اولی |
| ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ | آغاز ریاست زهرا مریخی بر شورای مرکزی |
جستارهای وابسته
- سازمان مجاهدین خلق ایران
- مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران
- شورای رهبری سازمان مجاهدین خلق ایران
- مهناز میمنت
- زهرا مریخی
- زهره اخیانی
- مژگان پارسایی
- مریم رجوی
- مسعود رجوی
- شورای ملی مقاومت ایران
- هژمونی زنان در سازمان مجاهدین خلق ایران
- زنان در مقاومت ایران
- اشرف ۳
- ارتش آزادی‌بخش ملی ایران
پیوند به بیرون
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ مریم رجوی، پیشرفت زنان در جنبش مقاومت مرهون نبرد مستمر با اندیشه‌های ارتجاعی و استثماری است، ۴ اسفند ۱۳۹۷.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ سازمان مجاهدین خلق ایران، مسئول اول در سازمان مجاهدین چه کسی است؟، شهریور ۱۳۹۶.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ سازمان مجاهدین خلق ایران، ۱۵ شهریور ۱۳۴۴؛ بنیان‌گذاری سازمان مجاهدین خلق ایران.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ سازمان مجاهدین خلق ایران، تشکیل شورای مرکزی با هزار زن در پنجاهمین سال تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران، ۱۸ شهریور ۱۳۹۶.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ ۵٫۳ ۵٫۴ سازمان مجاهدین خلق ایران، انتخاب مهناز میمنت به‌عنوان مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران، ۱۵ شهریور ۱۴۰۵.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ سازمان مجاهدین خلق ایران، نگاهی به رهبری زنان در ساختار سازمان مجاهدین خلق ایران، شهریور ۱۴۰۵.
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ ۷٫۳ ۷٫۴ مریم رجوی، پیام به مسئول اول مجاهدین، زهره اخیانی، ۲۶ مهر ۱۳۹۳.
- ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ زهره اخیانی، پیام مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران، ۲۷ مهر ۱۳۹۳.
- ↑ سازمان مجاهدین خلق ایران، انتخاب زهرا مریخی به‌عنوان مسئول اول در اجتماع بزرگ مجاهدین خلق ایران، ۱۵ شهریور ۱۳۹۶.
- ↑ مریم رجوی، سخنرانی در سالگرد بنیان‌گذاری مجاهدین، شهریور ۱۴۰۱.
- ↑ ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ ۱۱٫۲ سازمان مجاهدین خلق ایران، نگاهی به انتخاب مسئول اول جدید در سازمان مجاهدین خلق ایران، شهریور ۱۴۰۵.
- ↑ سازمان مجاهدین خلق ایران، روز جهانی زن و نوید طلوع جهانی نوین، اسفند ۱۴۰۱.
- ↑ سازمان مجاهدین خلق ایران، درگذشت سهیلا ضیاء، عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین خلق ایران، ۱۳۹۹.
- ↑ شورای ملی مقاومت ایران، بیانیهٔ چهل‌وپنجمین سالگرد تأسیس شورای ملی مقاومت ایران، مهر ۱۴۰۵.