| عنوان تصویر = نشانهای نهضت بینالمللی صلیب سرخ و هلال احمر: صلیب سرخ، هلال احمر و بلور سرخ.
|زمان=۹ دی ۱۴۰۴ – ۳۰ دسامبر ۲۰۲۵
| زادروز =
|نتیجه=اعلام همبستگی با قیام سراسری مردم ایران، محکومیت سرکوب و اعدامها توسط رژیم جمهوری اسلامی، حمایت از کانونهای شورشی و آلترناتیو دموکراتیک شورای ملی مقاومت ایران، فراخوان به جامعه جهانی برای حمایت از مبارزه مردم ایران برای سرنگونی رژیم
| زادگاه =
| تاریخ مرگ =
| مکان مرگ =
| علت مرگ =
| آرامگاه =
| محل زندگی =
| ملیت =
| نژاد =
| تابعیت =
| تحصیلات =
| دانشگاه =
| پیشه =
| سالهای فعالیت = ۱۸۶۳–تاکنون
| نهاد = کمیته بینالمللی صلیب سرخ (ICRC) • فدراسیون بینالمللی جمعیتهای صلیب سرخ و هلال احمر (IFRC) • جمعیتهای ملی
| نقشهای برجسته = بنیانگذاری توسط هنری دونان، توسعه کنوانسیونهای ژنو، فعالیت در بیش از ۱۹۰ کشور
| اتهام =
| مجازات =
| پانویس =
}}
}}
'''تظاهرات ایرانیان آزاده در حمایت از قیام سراسری دی ۱۴۰۴'''، سلسله تظاهرات و آکسیونهایی بود که در ۹ دی ۱۴۰۴ توسط ایرانیان آزاده و حامیان [[شورای ملی مقاومت ایران]] در شهرهای برلین، استکهلم، آمستردام، مالمو، کپنهاگ و اسلو برگزار شد. این رویدادها در همبستگی با قیام سراسری مردم ایران علیه رژیم جمهوری اسلامی، محکومیت موج اعدامها و سرکوب گسترده، و حمایت از کانونهای شورشی و مبارزه برای سرنگونی رژیم انجام گرفت. شرکتکنندگان با سر دادن شعارهایی مانند «مرگ بر خامنهای»، «زن، مقاومت، آزادی» و حمایت از آلترناتیو دموکراتیک، صدای اعتراض مردم ایران را به گوش جهانیان رساندند. این تظاهرات بخشی از فعالیتهای مداوم ایرانیان خارج کشور برای پشتیبانی از مقاومت سازمانیافته بود.
'''نهضت بینالمللی صلیب سرخ و هلال احمر''' (معروف به صلیب سرخ) بزرگترین شبکه بشردوستانه جهان است که از سه بخش اصلی تشکیل شده: کمیته بینالمللی صلیب سرخ (ICRC)، فدراسیون بینالمللی جمعیتهای صلیب سرخ و هلال احمر (IFRC) و ۱۹۲ جمعیت ملی. این نهضت بر پایه اصول هفتگانه (انسانیت، بیطرفی، بیغرضورزی، استقلال، خدمت داوطلبانه، وحدت، جهانشمولی) فعالیت میکند و در بیش از ۱۹۰ کشور حضور دارد، با حدود ۱۶ میلیون داوطلب و کارمند.
چکیده این تظاهرات در شهرهای کلیدی اروپا، نشاندهنده همبستگی گسترده ایرانیان آزاده با قیام مردم ایران بود. در برلین، تظاهرات با حضور پرشور هموطنان، نمایشگاه عکس شهیدان قیام و میز کتاب برگزار شد و شعارهای ضد رژیم طنینانداز گردید. در استکهلم، ایرانیان در برابر وزارت خارجه سوئد تجمع کردند و از دولت سوئد خواستار سیاست قاطع در برابر رژیم شدند. در مالمو، آکسیون مشابهی با تمرکز بر محکومیت اعدامها انجام گرفت. در آمستردام، تظاهرات با شعارهای حمایت از کانونهای شورشی همراه بود. در کپنهاگ، شرکتکنندگان جنایات رژیم را محکوم کردند و در اسلو، تظاهرات با تأکید بر حقوق بشر و سرنگونی رژیم برگزار شد. این رویدادها، رژیم را در ضعف و بحران توصیف کردند و بر ضرورت حمایت بینالمللی از مبارزه مردم ایران برای جمهوری دموکراتیک تأکید نمودند. شرکتکنندگان، طرح ۱۰ مادهای [[مریم رجوی]] را به عنوان چشمانداز ایران آینده ستودند و خواستار بهرسمیت شناختن مقاومت سازمانیافته شدند.<ref>[https://news.mojahedin.org/i/%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B4%DB%B0%DB%B4 تظاهرات ایرانیان آزاده در حمایت از قیام سراسری در برلین، استکهلم، آمستردام، مالمو، کپنهاگ و اسلو]</ref>
== زمینه برگزاری و وضعیت قیام در ایران ==
نهضت صلیب سرخ از تجربه هنری دونان در نبرد سولفرینو (۱۸۵۹) زاده شد، نبردی که او در آن هزاران زخمی رهاشده را دید و ایده کمک بیطرف به قربانیان جنگ را مطرح کرد. کتاب "یاد سولفرینو" (۱۸۶۲) او منجر به تشکیل کمیته پنجنفره در ژنو (۱۸۶۳) شد که بعداً کمیته بینالمللی صلیب سرخ نام گرفت. کنوانسیون اول ژنو (۱۸۶۴) پایه حقوق بشردوستانه بینالمللی را گذاشت و نشان صلیب سرخ (معکوس پرچم سوئیس) را به عنوان نماد حفاظت معرفی کرد.
این تظاهرات در شرایطی برگزار شد که قیام سراسری مردم ایران ادامه دارد و رژیم با افزایش اعدامها و سرکوب سعی در مهار اعتراضات دارد. ایرانیان آزاده در خارج کشور، با برگزاری این آکسیونها، صدای مردم داخل ایران را تقویت کردند و بر بحران عمیق رژیم تأکید نمودند.<ref>[https://news.mojahedin.org/i/%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B4%DB%B0%DB%B4 زمینه برگزاری]</ref>
== تظاهرات در برلین ==
نهضت در جنگهای جهانی، فجایع طبیعی و درگیریها نقش کلیدی ایفا کرد: بازدید از اسرا، کمک به غیرنظامیان، انتقال پیامهای خانوادگی و توسعه کنوانسیونهای ژنو (۱۹۴۹، با چهار کنوانسیون و پروتکلهای الحاقی). نشان هلال احمر (از ۱۹۲۹) و بلور سرخ (۲۰۰۵) برای حل جنجالهای مذهبی اضافه شد.
در برلین، تظاهرات گستردهای با نمایشگاه عکس شهیدان و میز کتاب برگزار شد. شرکتکنندگان شعارهای مرگ بر خامنهای سر دادند و حمایت از قیام را اعلام کردند.<ref>[https://news.mojahedin.org/i/%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B4%DB%B0%DB%B4 تظاهرات در برلین]</ref>
== تظاهرات در استکهلم و مالمو ==
صلیب سرخ در قرن ۲۱ در بحرانهایی مانند جنگ سوریه، زلزلهها، همهگیری کووید-۱۹ و مهاجرتها فعال است. ICRC بر درگیریهای مسلحانه تمرکز دارد، IFRC بر بلایای طبیعی و توسعه، و جمعیتهای ملی بر کمک محلی. نهضت سه بار جایزه نوبل صلح گرفت (۱۹۱۷، ۱۹۴۴، ۱۹۶۳) و هنری دونان مشترکاً در ۱۹۰۱.
در استکهلم، تجمع مقابل وزارت خارجه با مطالبه سیاست قاطع سوئد. در مالمو، آکسیون مشابه با تمرکز بر اعدامها.<ref>[https://news.mojahedin.org/i/%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B4%DB%B0%DB%B4 تظاهرات در سوئد]</ref>
== تظاهرات در آمستردام، کپنهاگ و اسلو ==
صلیب سرخ نماد انسانیت در بدترین لحظات تاریخ بشر است: از سولفرینو تا امروز، میلیونها زندگی را نجات داد، حقوق جنگ را تعریف کرد و اصول بیطرفی را در جهان پرتنش حفظ نمود. چالشهای آن شامل سوءاستفاده از نشان، فشارهای سیاسی و نیاز به تطبیق با جنگهای مدرن (سایبری، پهپادی) است، اما تعهد به حفاظت از کرامت انسانی، نهضت را زنده نگه داشته. صلیب سرخ نه تنها سازمان کمکرسان، بلکه پایه حقوق بینالمللی بشردوستانه و امید به انسانیت در میان ویرانیهاست – میراثی که از یک شاهد جنگ در ایتالیا آغاز شد و به شبکه جهانی با میلیونها داوطلب رسید.<ref name="icrc-history">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.icrc.org/en/our-history|عنوان=Our history|وبگاه=ICRC|تاریخ بازبینی=۱۳ دسامبر ۲۰۲۵}}</ref><ref name="ifrc-history">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.ifrc.org/our-history-and-archives|عنوان=Our history and archives|وبگاه=IFRC|تاریخ بازبینی=۱۳ دسامبر ۲۰۲۵}}</ref><ref name="britannica-movement">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.britannica.com/topic/International-Red-Cross-and-Red-Crescent-Movement|عنوان=International Red Cross and Red Crescent Movement|وبگاه=Encyclopædia Britannica|تاریخ بازبینی=۱۳ دسامبر ۲۰۲۵}}</ref>
در آمستردام، حمایت از کانونهای شورشی. در کپنهاگ، محکومیت جنایات. در اسلو، تأکید بر حقوق بشر و سرنگونی.<ref>[https://news.mojahedin.org/i/%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B4%DB%B0%DB%B4 تظاهرات در هلند، دانمارک و نروژ]</ref>
== نتیجهگیری و چشمانداز ==
== قسمت اول: تولد ایده و تأسیس نهضت (۱۸۵۹–۱۸۶۴) ==
این تظاهرات، پیام قوی همبستگی با قیام و حمایت از آلترناتیو دموکراتیک را ارسال کرد.
نهضت صلیب سرخ از تجربه هنری دونان، تاجر سوئیسی، در نبرد سولفرینو (۲۴ ژوئن ۱۸۵۹، جنگ ایتالیا-فرانسه علیه اتریش) زاده شد. دونان ۴۰ هزار زخمی رهاشده را دید و با کمک محلی، کمک بیطرف سازماندهی کرد.
او کتاب "یاد سولفرینو" (۱۸۶۲) نوشت و دو ایده مطرح کرد: تشکیل جمعیتهای داوطلب کمک در صلح، و معاهده بینالمللی برای حفاظت از زخمیها. در اکتبر ۱۸۶۳، کنفرانس ژنو با ۱۶ کشور برگزار شد و کمیته پنجنفره (دونان، گوستاو موانیه و دیگران) تشکیل گردید – هسته ICRC.
در ۱۸۶۴، کنوانسیون اول ژنو امضا شد: حفاظت از زخمیها، پزشکان و نشان صلیب سرخ (معکوس پرچم سوئیس برای ادای احترام به میزبان). این پایه حقوق بشردوستانه بود.<ref name="icrc-history"/><ref name="britannica-dunant">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.britannica.com/biography/Henry-Dunant|عنوان=Henry Dunant|وبگاه=Encyclopædia Britannica}}</ref>
== ساختار نهضت و اجزای اصلی ==
نهضت بینالمللی صلیب سرخ و هلال احمر از سه بخش مستقل اما هماهنگ تشکیل شده:
کمیته بینالمللی صلیب سرخ (ICRC): تأسیس ۱۸۶۳، مستقر در ژنو، سوئیسی و بیطرف. تمرکز بر درگیریهای مسلحانه، بازدید از اسرا، حفاظت غیرنظامیان و توسعه حقوق بشردوستانه. ICRC تنها سازمانی است که کنوانسیونهای ژنو به آن مأموریت مستقیم داده.
فدراسیون بینالمللی جمعیتهای صلیب سرخ و هلال احمر (IFRC): تأسیس ۱۹۱۹ (ابتدا لیگ جمعیتها)، هماهنگکننده ۱۹۲ جمعیت ملی، تمرکز بر بلایای طبیعی، سلامت، توسعه و کمکهای طولانیمدت.
جمعیتهای ملی: ۱۹۲ جمعیت در کشورها (مانند هلال احمر ایران، صلیب سرخ آمریکا) که کمک محلی ارائه میدهند و در زمان صلح آمادهباش هستند.
کنفرانس بینالمللی صلیب سرخ (هر ۴ سال) و شورای نمایندگان تصمیمگیری میکنند. نهضت بیش از ۱۶ میلیون داوطلب دارد و بودجهاش از دولتها، کمکهای خصوصی و سرمایهگذاری است.<ref name="icrc-structure">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.icrc.org/en/who-we-are/movement|عنوان=The Movement|وبگاه=ICRC}}</ref><ref name="ifrc-structure">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.ifrc.org/who-we-are|عنوان=Who we are|وبگاه=IFRC}}</ref>
== اصول هفتگانه و نشانها ==
نهضت بر اصول هفتگانه (تأیید ۱۹۶۵ در وین) استوار است:
انسانیت: حفاظت از زندگی و کرامت انسانی.
بیطرفی: عدم جانبداری در درگیریها.
بیغرضورزی: کمک بدون تبعیض.
استقلال: جمعیتهای ملی مستقل از دولتها.
خدمت داوطلبانه: بدون سودجویی.
وحدت: یک جمعیت ملی در هر کشور.
جهانشمولی: برابر برای همه.
نشانها: صلیب سرخ (۱۸۶۴)، هلال احمر (۱۹۲۹ برای کشورهای مسلمان، پس از مقاومت عثمانی)، بلور سرخ (۲۰۰۵ برای حل جنجالها). نشانها حفاظت قانونی دارند و سوءاستفاده جرم جنگی است.<ref name="icrc-principles">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.icrc.org/en/principles|عنوان=Fundamental principles|وبگاه=ICRC}}</ref>
== توسعه در جنگهای جهانی و کنوانسیونهای ژنو ==
در جنگ جهانی اول، ICRC بازدید از اسرا کرد و میلیونها پیام خانوادگی منتقل نمود – فعالیتهایی که دو جایزه نوبل (۱۹۱۷ و ۱۹۴۴) آورد. در جنگ جهانی دوم، ICRC به اسرا کمک کرد، اما در هولوکاست انتقاد شد (به دلیل سکوت برای حفظ بیطرفی).
پس از جنگ، کنوانسیونهای چهارگانه ژنو (۱۹۴۹) تصویب شد: حفاظت از زخمیها، اسرا، غیرنظامیان و قوانین جنگ. پروتکلهای الحاقی (۱۹۷۷ و ۲۰۰۵) جنگهای داخلی و سلاحهای جدید را پوشش داد. نهضت در جنگهای سرد (ویتنام، افغانستان) و استقلال مستعمرات فعال بود.<ref name="icrc-history"/><ref name="britannica-movement"/>
== فعالیت در قرن ۲۱ و بحرانهای معاصر ==
نهضت صلیب سرخ در قرن ۲۱ با چالشهای جدید روبرو است: جنگهای نامتقارن، تروریسم، تغییرات اقلیمی، همهگیریها و مهاجرتهای انبوه. ICRC در درگیریهای سوریه، یمن، افغانستان و اوکراین فعال است: بازدید از اسرا، کمک پزشکی و حفاظت غیرنظامیان.
در همهگیری کووید-۱۹ (۲۰۲۰–۲۰۲۳)، نهضت میلیونها واکسن توزیع کرد، کمپینهای آموزشی راه انداخت و به آسیبپذیرترینها کمک نمود. IFRC در بلایای طبیعی مانند زلزله ترکیه-سوریه (۲۰۲۳)، طوفانهای کارائیب و سیل پاکستان نقش کلیدی داشت.
نهضت در مهاجرت (مدیترانه، مرز آمریکا-مکزیک) کمک میکند و با سازمان ملل همکاری دارد. جمعیتهای ملی مانند هلال احمر ایران در زلزلهها و تحریمها فعال هستند.<ref name="icrc-modern">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.icrc.org/en/war-and-law/contemporary-challenges|عنوان=Contemporary challenges|وبگاه=ICRC}}</ref><ref name="ifrc-covid">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.ifrc.org/our-work/disasters-climate-and-crises/covid-19|عنوان=COVID-19 response|وبگاه=IFRC}}</ref>
== چالشها و انتقادها ==
نهضت با چالشهایی روبرو است: سوءاستفاده از نشان توسط گروههای مسلح، فشارهای سیاسی (مانند محدودیت دسترسی در برخی کشورها)، کمبود بودجه و حملات به امدادگران (صلیب سرخ هدف حملات در یمن و افغانستان بوده).
انتقادها شامل سکوت در برخی موارد (مانند رواندا ۱۹۹۴) یا وابستگی به کمکهای دولتی است.<ref name="britannica-movement"/><ref name="icrc-challenges">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.icrc.org/en/document/challenges-humanitarian-action|عنوان=Challenges to humanitarian action|وبگاه=ICRC}}</ref>
== نقش امروز و آینده نهضت ==
نهضت با ۱۶ میلیون داوطلب، بزرگترین شبکه بشردوستانه است. تمرکز بر تغییرات اقلیمی (کمک به جوامع آسیبپذیر)، جنگهای سایبری و هوش مصنوعی در حقوق جنگ است. اصول هفتگانه راهنما باقی ماندهاند.
نهضت سه بار نوبل صلح گرفت (۱۹۱۷، ۱۹۴۴، ۱۹۶۳) و هنری دونان ۱۹۰۱. صلیب سرخ نماد امید در بحرانهاست و میلیونها زندگی نجات داده.<ref name="ifrc-future">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.ifrc.org/strategy-2030|عنوان=Strategy 2030|وبگاه=IFRC}}</ref>
== منابع ==
== منابع ==
<references />
"International Red Cross and Red Crescent Movement." Encyclopædia Britannica. https://www.britannica.com/topic/International-Red-Cross-and-Red-Crescent-Movement
Official ICRC History. https://www.icrc.org/en/our-history
IFRC History and Archives. https://www.ifrc.org/our-history-and-archives
Forsythe, David P. ''The Humanitarians: The International Committee of the Red Cross''. Cambridge University Press, ۲۰۰۵.
== پانویس ==
{{پانویس}}
نسخهٔ کنونی تا ۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۵
تظاهرات ایرانیان آزاده در حمایت از قیام سراسری - دی ۱۴۰۴
تظاهرات هموطنان در شهرهای اروپایی شمال اروپا و آلمان در همبستگی با قیام مردم ایران
اعلام همبستگی با قیام سراسری مردم ایران، محکومیت سرکوب و اعدامها توسط رژیم جمهوری اسلامی، حمایت از کانونهای شورشی و آلترناتیو دموکراتیک شورای ملی مقاومت ایران، فراخوان به جامعه جهانی برای حمایت از مبارزه مردم ایران برای سرنگونی رژیم
تظاهرات ایرانیان آزاده در حمایت از قیام سراسری دی ۱۴۰۴، سلسله تظاهرات و آکسیونهایی بود که در ۹ دی ۱۴۰۴ توسط ایرانیان آزاده و حامیان شورای ملی مقاومت ایران در شهرهای برلین، استکهلم، آمستردام، مالمو، کپنهاگ و اسلو برگزار شد. این رویدادها در همبستگی با قیام سراسری مردم ایران علیه رژیم جمهوری اسلامی، محکومیت موج اعدامها و سرکوب گسترده، و حمایت از کانونهای شورشی و مبارزه برای سرنگونی رژیم انجام گرفت. شرکتکنندگان با سر دادن شعارهایی مانند «مرگ بر خامنهای»، «زن، مقاومت، آزادی» و حمایت از آلترناتیو دموکراتیک، صدای اعتراض مردم ایران را به گوش جهانیان رساندند. این تظاهرات بخشی از فعالیتهای مداوم ایرانیان خارج کشور برای پشتیبانی از مقاومت سازمانیافته بود.
چکیده این تظاهرات در شهرهای کلیدی اروپا، نشاندهنده همبستگی گسترده ایرانیان آزاده با قیام مردم ایران بود. در برلین، تظاهرات با حضور پرشور هموطنان، نمایشگاه عکس شهیدان قیام و میز کتاب برگزار شد و شعارهای ضد رژیم طنینانداز گردید. در استکهلم، ایرانیان در برابر وزارت خارجه سوئد تجمع کردند و از دولت سوئد خواستار سیاست قاطع در برابر رژیم شدند. در مالمو، آکسیون مشابهی با تمرکز بر محکومیت اعدامها انجام گرفت. در آمستردام، تظاهرات با شعارهای حمایت از کانونهای شورشی همراه بود. در کپنهاگ، شرکتکنندگان جنایات رژیم را محکوم کردند و در اسلو، تظاهرات با تأکید بر حقوق بشر و سرنگونی رژیم برگزار شد. این رویدادها، رژیم را در ضعف و بحران توصیف کردند و بر ضرورت حمایت بینالمللی از مبارزه مردم ایران برای جمهوری دموکراتیک تأکید نمودند. شرکتکنندگان، طرح ۱۰ مادهای مریم رجوی را به عنوان چشمانداز ایران آینده ستودند و خواستار بهرسمیت شناختن مقاومت سازمانیافته شدند.[۱]
این تظاهرات در شرایطی برگزار شد که قیام سراسری مردم ایران ادامه دارد و رژیم با افزایش اعدامها و سرکوب سعی در مهار اعتراضات دارد. ایرانیان آزاده در خارج کشور، با برگزاری این آکسیونها، صدای مردم داخل ایران را تقویت کردند و بر بحران عمیق رژیم تأکید نمودند.[۲]
تظاهرات در برلین
در برلین، تظاهرات گستردهای با نمایشگاه عکس شهیدان و میز کتاب برگزار شد. شرکتکنندگان شعارهای مرگ بر خامنهای سر دادند و حمایت از قیام را اعلام کردند.[۳]
تظاهرات در استکهلم و مالمو
در استکهلم، تجمع مقابل وزارت خارجه با مطالبه سیاست قاطع سوئد. در مالمو، آکسیون مشابه با تمرکز بر اعدامها.[۴]
تظاهرات در آمستردام، کپنهاگ و اسلو
در آمستردام، حمایت از کانونهای شورشی. در کپنهاگ، محکومیت جنایات. در اسلو، تأکید بر حقوق بشر و سرنگونی.[۵]
نتیجهگیری و چشمانداز
این تظاهرات، پیام قوی همبستگی با قیام و حمایت از آلترناتیو دموکراتیک را ارسال کرد.
