ایرانپدیا دانشنامهی اپوزیسیون ایران است؛ دانشنامهای مستند برای ایرانیانی که میخواهند روایت بدون سانسور و دقیق تاریخ صدسالهی ایران -بهویژه چهل سال اخیر- را بدانند.
ایرانپدیا در ۱۵ شهریور ۱۳۹۶ فعالیت خود را آغاز کرد و هماکنون (۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ خورشیدی) ۲٬۵۴۸ نوشتار دارد.
مقالههای این دانشنامه باید بیطرفانه و با استناد به منابع معتبر و بدون لحن تبلیغی و بدون پایمال کردن حق نشر دیگران باشند. مطالب ایرانپدیا همواره در حال تکمیل و بازتکمیل، ویرایش و بازویرایش است.
محاصره دریایی آمریکا علیه ایران . محاصره دریایی ایالات متحده علیه ایران در آوریل ۲۰۲۶ (فروردین ۱۴۰۵) یکی از مهمترین عملیات دریایی مدرن آمریکا در خاورمیانه به شمار میرود. این محاصره پس از شکست مذاکرات اسلامآباد و در ادامه جنگ آغازشده در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ اجرا شد. هدف اصلی آن قطع یا کنترل شدید تردد کشتیها به بنادر ایران و اعمال فشار اقتصادی از طریق تنگه هرمز بود. دونالد ترامپ این اقدام را «ابزار لازم برای بازگشایی امن تنگه هرمز» توصیف کرد، در حالی که رژیم حاکم بر ایران آن را «محاصره غیرقانونی و تجاوز» خواند. این عملیات منجر به ایجاد وضعیت «محاصره دوگانه» شد و سرانجام به اعلام آتشبس دو هفتهای مشروط در ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ انجامید. این محاصره باعث جهش شدید قیمت جهانی نفت (بالای ۱۱۰ دلار در هر بشکه) شد و کشورهای وابسته به واردات نفت از خلیج فارس (چین، ژاپن، هند، کره جنوبی) را تحت فشار قرار داد. داخل ایران، کمبود سوخت و کالاهای وارداتی گزارش شد. از نظر انسانی، نگرانی از بحران غذایی و دارویی در میان جمعیت غیرنظامی افزایش یافت. با اعلام آتشبس دو هفتهای در ۱۹ فروردین، قیمت نفت به سرعت کاهش یافت اما اثرات بلندمدت محاصره همچنان باقی ماند.
رژیم ایران محاصره را «اعلام جنگ اقتصادی» خواند و تهدید به پاسخ نظامی کرد. سپاه پاسداران اعلام کرد که هر کشتی نزدیک به نیروهای آمریکایی را هدف قرار خواهد داد. در نهایت، با میانجیگری پاکستان، آتشبس دو هفتهای مشروط در ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ اعلام شد. ترامپ تعلیق محاصره و حملات را برای دو هفته پذیرفت، مشروط به بازگشایی کامل و امن تنگه هرمز. مذاکرات برای پایان دائمی جنگ از ۲۱ فروردین در اسلامآباد آغاز شد و هنوز ادامه دارد.
امیرعلی میرجعفری، (متولد ۱۳۸۰، تهران - اعدامشده ۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، زندان قزلحصار کرج) دانشجو و تکنسین کامپیوتر، یکی از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴ در تهران، سحرگاه اول اردیبهشت ۱۴۰۵ در زندان قزلحصار کرج به صورت مخفیانه اعدام شد. او به اتهامهایی همچون آتشزدن مسجد جامع قلهک، لیدری اقدامات ضد امنیتی، حمله به نیروهای امنیتی با سلاح سرد و اقدام عملیاتی برای رژیم صهیونیستی و دولتهای متخاصم محکوم گردید. دیوان عالی حکم را با استناد به اعترافات و اظهارات متهم تأیید کرده بود.
متهم در دوران بازجویی از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده و گزارشها حاکی از اخذ اعترافات تحت شکنجه شدید است.
امیرعلی میرجعفری هشتمین معترض دیماه است که در کمتر از چهار ماه اعدام شده است. پیش از او افرادی همچون صالح محمدی، سعید داودی و مهدی قاسمی (۲۸ اسفند ۱۴۰۴ در زندان مرکزی قم)، امیرحسین حاتمی (۱۳ فروردین ۱۴۰۵ در قزلحصار)، محمدامین بیگلری و شاهین واحدپرست (۱۶ فروردین) و علی فهیم (۱۷ فروردین ۱۴۰۵) اعدام شده بودند.
عرفان کیانی، (اعدامشده ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، اصفهان) از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴ در اصفهان بود که بامداد شنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ حکم اعدام او در مکانی نامعلوم در اصفهان اجرا شد. عرفان کیانی به اتهامهایی مانند «محاربه از طریق کشیدن سلاح از نوع قداره بهجهت ارعاب و اخافه مردم و قدرتنمایی»، «مسدود کردن خیابانها»، «اغوا و تحریک مردم به جنگ و کشتار»، «ایجاد ناامنی»، «تحریک افراد به اقدامات خشونتآمیز»، «مشارکت در تخریب اموال عمومی» و نیز «ارتباط با موساد» معرفی شدهاست.
در روایت رسمی، مصادیقی از این اتهامات شامل تخریب اموال عمومی و خصوصی، ایجاد آتشسوزی، حمل کوکتل مولوتف، حمل سلاح سرد، پرتاب سنگ به سمت مأموران و مسدود کردن مسیرها ذکر شدهاست. همچنین در گزارشها آمده که او پس از بازداشت در دادگاه انقلاب اصفهان به مجازات مرگ محکوم شد و حکم او پس از فرجامخواهی در دیوان عالی کشور تأیید شد. با این حال، دربارهٔ روند دادرسی، دسترسی به وکیل، شرایط نگهداری و محل اجرای حکم، اطلاعات شفافی منتشر نشدهاست.
بر اساس گزارش سالانه وضعیت حقوق بشر در ایران، در سال ۱۴۰۴ دستکم ۲۴۸۸ شهروند، از جمله ۶۳ زن و ۲ کودک-مجرم، اعدام شدند و ۱۳۰ تن دیگر نیز به اعدام محکوم شدند. همچنین در پنج هفته گذشته دستکم ۱۹ تن اعدام شدهاند که از این میان، ۹ تن با اتهام «عضویت یا همکاری با سازمان مجاهدین خلق ایران»، ۸ تن در ارتباط با اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، و ۲ تن با اتهام ادعایی «جاسوسی برای اسرائیل» اعدام شدهاند.
غزال مولان، با نام کامل غزال مولان چپرآباد، (متولد ۱۳۸۵، مهاباد - جانباخته ۲۵ فروردین ۱۴۰۵، کمپ سورداش، استان سلیمانیه اقلیم کردستان عراق) پیشمرگه ۱۹ ساله حزب کومله زحمتکشان کردستان، در حمله پهپادی جمهوری اسلامی ایران به کمپ سورداش در استان سلیمانیه اقلیم کردستان عراق جان باخت.
این حمله در بعدازظهر ۲۵ فروردین ۱۴۰۵ (۱۴ آوریل ۲۰۲۶) رخ داد که همزمان با هفتمین روز آتشبس میان جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران بود. غزال مولان یکی از سه پیشمرگه زن زخمی در این حمله بود که ساعاتی بعد بر اثر جراحات شدید در بیمارستان درگذشت. دو مجروح دیگر وضعیت پایداری داشتند.
غزال مولان اهل مهاباد استان آذربایجان غربی و دارای نامزد بود و مانند هزاران زن و جوان کرد علیه تبعیض و سرکوب به پیشمرگه پیوسته بود. بیانیه کومله زحمتکشان تأکید کرد که این حملات تروریستی سند دیگری بر ماهیت ضدانسانی جمهوری اسلامی است.
کمپ سورداش پایگاه مشترکی برای انجمن کادحی کردستان و انجمن انقلابی کادحی کردستان بود. در همان روز (۲۵ فروردین) کمپ آزادی حزب دموکرات کردستان ایران نیز هدف قرار گرفت ولی تلفات جانی نداشت. در این حمله، دستگاه مبارزه با تروریسم اقلیم کردستان دو پهپاد را ساقط کرد.
اقلیم کردستان تاکنون بیش از ۷۰۰ حمله را متحمل شده و ۱۸ کشته و ۹۳ زخمی داشت. حزب دموکرات کردستان ایران اعلام کرد مقرهایش ۱۱۰ بار هدف قرار گرفتهاند. روی یکی از پهپادها عبارت «به یاد رهبر شهیدم سید علی خامنهای» نوشته شده بود ولی رژیم مسئولیت رسمی نپذیرفته است.
مرگ غزال مولان نمادی از ادامه سرکوب احزاب کرد مخالف جمهوری اسلامی حتی در خاک اقلیم کردستان و در میانه آتشبس اعلام شده است. این رویداد بازتاب گستردهای در رسانههای کردی یافت و به عنوان سند دیگری از رویکرد ضد انسانی رژیم توصیف شد.
سازمان مجاهدین خلق ایران شهادت غزال مولان پیشمرگه کومله زحمتکشان کردستان را به رهبری و همرزمان و بستگانش تسلیت گفت و از شورای امنیت سازمان ملل متحد خواست که به حملات پهپادی و موشکی رژیم جمهوری اسلامی علیه گروههای کرد ایرانی در اقلیم کردستان عراق رسیدگی کند.
