ایرانپدیا دانشنامهی اپوزیسیون ایران است؛ دانشنامهای مستند برای ایرانیانی که میخواهند روایت بدون سانسور و دقیق تاریخ صدسالهی ایران -بهویژه چهل سال اخیر- را بدانند.
ایرانپدیا در ۱۵ شهریور ۱۳۹۶ فعالیت خود را آغاز کرد و هماکنون (۴ تیر ۱۴۰۵ خورشیدی) ۲٬۶۱۱ نوشتار دارد.
مقالههای این دانشنامه باید بیطرفانه و با استناد به منابع معتبر و بدون لحن تبلیغی و بدون پایمال کردن حق نشر دیگران باشند. مطالب ایرانپدیا همواره در حال تکمیل و بازتکمیل، ویرایش و بازویرایش است.
گردهمایی جهانی ایران آزاد ۲۰۲۶، یکی از مهمترین رویدادهای سیاسی سازمان مجاهدین خلق ایران و شورای ملی مقاومت در خارج از کشور بود که در روزهای ۲۰ و ۲۱ ژوئن ۲۰۲۶ (۳۰ و ۳۱ خرداد ۱۴۰۵) در پاریس برگزار شد. این گردهمایی در شرایطی برگزار گردید که تنها چند روز پیش از آغاز آن، مقامات فرانسوی با استناد به ملاحظات امنیتی و هشدارهای اطلاعاتی، مجوز راهپیمایی گسترده ایرانیان در پاریس را لغو کردند. این تصمیم به یکی از جنجالیترین موضوعات سیاسی و حقوقی پیرامون این رویداد تبدیل شد و با اعتراض شرکتکنندگان، شخصیتهای بینالمللی و مدافعان آزادی تجمع روبهرو گردید.
بر اساس گزارشهای ارائهشده در جریان رسیدگی قضایی به ممنوعیت تظاهرات، تهدیدهای امنیتی منتسب به عوامل جمهوری اسلامی و نیز گروههایی از سلطنتطلبان و عوامل ساواک از جمله عوامل اصلی تصمیم مقامات فرانسوی عنوان شد. با وجود این محدودیتها، هزاران تن از ایرانیان و حامیان مقاومت ایران در نقاط مختلف پاریس گردهم آمدند و حمایت خود را از آزادی، حقوق بشر و تغییر سیاسی در ایران اعلام کردند.
در این گردهمایی، مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران، ضمن تشریح وضعیت جمهوری اسلامی، بر راهبرد «نه جنگ، نه مماشات» و ضرورت تغییر دموکراتیک توسط مردم ایران و مقاومت سازمانیافته تأکید کرد. وی برنامه ۱۰ مادهای شورای ملی مقاومت را بهعنوان نقشه راه استقرار یک جمهوری دموکراتیک، مبتنی بر جدایی دین و دولت، برابری زن و مرد، لغو مجازات اعدام و ایران غیراتمی معرفی نمود.
این گردهمایی با حضور دهها تن از مقامهای پیشین سیاسی، نظامی و پارلمانی از اروپا و آمریکای شمالی همراه بود. شخصیتهایی چون شارل میشل، بوریس جانسون، جان برکو، ژنرال جیمز جونز، کیت کلاگ، لیام فاکس، لویی فری، پتره رومن، دمترو کولبا و شماری از نمایندگان پارلمانهای اروپایی در سخنرانیهای خود از برنامه ۱۰ مادهای حمایت کرده و بر حق مردم ایران برای تعیین سرنوشت خویش تأکید نمودند.
دومین روز گردهمایی به بررسی چشمانداز تحولات سیاسی ایران، نقش مقاومت سازمانیافته، وضعیت حقوق بشر، سیاستهای بینالمللی در قبال جمهوری اسلامی و آینده گذار دموکراتیک اختصاص یافت. سخنرانان این نشست بر این دیدگاه تأکید کردند که آینده ایران نه از طریق مداخله خارجی و نه از طریق بازگشت سلطنت، بلکه از مسیر مبارزه مردم ایران و استقرار یک جمهوری دموکراتیک رقم خواهد خورد.
گردهمایی جهانی ایران آزاد ۲۰۲۶ از سوی برگزارکنندگان و حامیان آن بهعنوان نقطهعطفی در فعالیتهای بینالمللی مقاومت ایران و نمادی از تداوم مبارزه برای استقرار دموکراسی در ایران معرفی شد.
صمد بهرنگی، (زاده ۲ تیر ۱۳۱۸- فوت ۹ شهریور ۱۳۴۷) در محله چرنداب تبریز به دنیا آمد. او در زمرهی نویسندگان ایرانی است که افکار چپ و مترقی داشت. صمد بهرنگی در سال ۱۳۳۶ آموزگار شد. او همزمان به تحصیل ادامه داد و در سال ۱۳۴۱ با مدرک لیسانس ادبیات انگلیسی از دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی تبریز فارغالتحصیل گشت.
صمد بهرنگی با نوشتن کتاب ماهی سیاه کوچولو شهرت بسیاری یافت. ماهی سیاه کوچولو اگر چه یک اثر در حوزهی ادبیات کودکان است اما دارای مفاهیم فلسفی و انقلابی بسیاری است. او برای کتاب ماهی سیاه کوچولو چندین جایزه داخلی و خارجی دریافت کرد، از جمله: کتاب برگزیده کودک در سال ۱۳۴۷، دریافت جایزه ششمین نمایشگاه کتاب کودک در بلون ایتالیا، دریافت جایزه بیینال براتیسلاوای چکسلواکی درسال ۱۹۶۹، دریافت جایزه هانس کریستین اندرسن برای تصویرگری کتاب توسط فرشید مثقالی
صمد بهرنگی همچنین کتابهای پژوهشی و تحقیقی مختلفی نیز از خود برجای گذاشت. آثار دیگر صمد بهرنگی عبارتند از: اولدوز و کلاغها، پسرک لبو فروش، قوچعلی و دختر پادشاه، یک هلو هزار هلو، ۲۴ ساعت درخواب و بیداری، آذربایجان در نهضت مشروطیت ایران و...
او سرانجام در شهریور ۱۳۴۷ در رودخانه ارس غرق شد. درگذشت صمد بهرنگی بسیار پرحاشیه شد. از سویی خانواده صمد و برادرش و جلال آل احمد و اشرف دهقانی معتقدند که حضور صمد بهرنگی در آن موقع در ارس به همراه افسری نظامی مشکوک است. از سوی دیگر همان افسر که امروز بنام حمزه فراهتی او را میشناسیم مدعی است که صمد به دلیل عدم آشنایی با شنا و حفظ خود روی آب غرق شده است. برخی غرق شدن او در این رودخانه را مشکوک دانسته و به ساواک ارتباط میدهند.
بهروز دهقانی دوست صمیمی صمد بهرنگی که چند کتاب هم بهصورت مشترک با هم نوشتند، درباره صمد میگوید: صمد کوهی بود با بدنی همچون کاه. در برخورد اول هیچ کس نمیفهمید که در این بدن لاغر چه قدرت اراده عظیمی نهفته است. کسانی که دستخوش هر بادند و مثل آب خوردن، وجدان خود را به اجاره میدهند، از اینکه صمد به هیچروی فریفته پول و مقام نمیشد، متحیر بودند. جای او کنار بخاری و پشت میز در طبقه پنجم فلان اداره نبود. میان مردم عادی کوچه و بازار، بچهها، دهاتیها، خود را آسوده حس میکرد. مثل ماهی توی آب، شاید او را بهتر از جلیل، قهوهچی آخیرجان، نشود تعریف کرد که میگفت: «صمد از آدمهای این زمانه نیست.»
ندا حسنی، (زادهی سال ۱۳۵۶، تهران ـ درگذشتهی دوم تیر ۱۳۸۲) یکی از کسانی است که پس از حمله پلیس فرانسه به مقرات مجاهدین خلق در ژوئن ۲۰۰۳ و دستگیری مریم رجوی و احتمال استرداد وی به ایران، دست به خودسوزی زد و جان باخت. ندا حسنی در کودکی به همراه پدر و مادرش از ایران خارج شد. عموی ندا حسنی، محمود حسنی در جریان قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷، توسط جمهوری اسلامی اعدام شد. ندا حسنی پس از پایان دورهی دبیرستان، تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته انفورماتیک در دانشگاه کارلتون اتاوا در کانادا ادامه داد.
او همچنین در آکسیونها و تظاهرات افشاگرانه علیه رژیم ایران شرکت میکرد. ندا حسنی در سال ۱۳۷۶ تصمیم گرفت زندگی خود در کانادا را رها کرده و به ارتش آزادیبخش ملی ایران و سازمان مجاهدین خلق در عراق بپیوندد. ندا حسنی در سال ۱۳۸۲، برای انجام مأموریتی از عراق عازم انگلستان شد. پس از حملهی پلیس فرانسه به مقرهای مجاهدین در فرانسه و دستگیری مریم رجوی، اعضا و هواداران مجاهدین خلق در انگلستان و دیگر کشورها دست به اعتراض و تظاهرات زدند.
در این حمله که جهت رضایت جمهوری اسلامی در پی یک معامله نفتی با شرکت توتال صورت گرفته بود، احتمال میرفت مریم رجوی به ایران استرداد شود. از همین رو بود که با اوجگیری اعتراضات، تعدادی از ایرانیان دست دست به خودسوزی زدند. ندا حسنی پس از آنکه در یک مصاحبه از دولت فرانسه خواست مریم رجوی را آزاد کند و آنها را به تن دادن به خواستهی رژیم ایران متهم کرد، خود را در برابر سفارت فرانسه در لندن به آتش کشید. او در دوم تیرماه ۱۳۸۲، در بیمارستانی در لندن جان باخت.
میرزا ابوالقاسم فراهانی مشهور به قائممقام فراهانی، (متولد سال ۱۱۵۸ خورشیدی، هزاره فرهان اراک - درگذشته ۶ تیر ۱۲۱۴، تهران) صدر اعظم محمدشاه قاجار بود که در هزاره فراهان، از توابع اراک به دنیا آمد. پدرش میرزا عیسی «قائممقام اول» فرزند میرزا حسن و مادرش دختر میرزا محمدحسین فراهانی بود. قائممقام فراهانی صدراعظم ایران، سیاستمدار، ادیب، شخصیت برجسته و تأثیرگذار ایران زمین در عرصه حکومت و سیاست و نیز ادب و هنر نیمهی اول قرن سیزدهم هجری بود.
وی به واسطه پدرش میرزا عیسی (میرزابزرگ قائممقام) در دستگاه حاجی ابراهیمخان كلانتر راه یافت. در ابتدا منشأت دولتی را مینگاشت و به حمایت حاجی ابراهیمخان در سلك خدمتگزاران دیوان درآمد. قائممقام با دخالت بیگانگان به مبارزه پرداخت و در اداره و تدبیر امور مملكت تا آنجا پیش رفت كه بدون اعتنا به شاه به اداره امور میپرداخت و حتی گزارشهای روزانه خود را به شاه ارائه نمیكرد. مخالفان وی كه عبارت بودند از درباریان، سفارتهای خارجی و شاهزادگان كه هر یك از وی كینه داشتند این امر را بهانه قرار داده و به محمدشاه این مطلب را القاء كردند كه قائممقام قصد تغییر تاج و تخت را دارد.
سرانجام محمدشاه مخفیانه در ۵ تیر ۱۲۱۴ دستور قتل قائم مقام را داد و مأموران وی را شبانه (۶ تیر) خفه كردند. وی را در حرم عبدالعظیم دفن كردند.
ایران پدیا دانشنامهی اپوزیسیون ایران است. ایران پدیا در ۱۵ شهریور ۱۳۹۶ فعالیت خود را آغاز کرد و هم اکنون (۴ تیر ۱۴۰۵ خورشیدی) ۲٬۶۱۱ نوشتار دارد.
مقالات این دانشنامه باید بیطرفانه و با استناد به منابع معتبر و بدون لحن تبلیغی و بدون پایمال کردن حق نشر دیگران باشند. مطالب ایران پدیا مستمرا در حال تکمیل و بازتکمیل، ویرایش و بازویرایش است.
